پاورپوینت کامل تصویرگران امیر؛ از شاه پشیمان تا سلطان صاحبقران ۴۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تصویرگران امیر؛ از شاه پشیمان تا سلطان صاحبقران ۴۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تصویرگران امیر؛ از شاه پشیمان تا سلطان صاحبقران ۴۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تصویرگران امیر؛ از شاه پشیمان تا سلطان صاحبقران ۴۷ اسلاید در PowerPoint :

زندگی و سرنوشت پرفراز و نشیب میرزا تقی‌خان فراهانی آن‌قدر دراماتیک و جذاب هست که نگاه هر پژوهشگر و هنرمندی را به سمت خود جذب کند. جدا از نفوذ و عملکرد امیرکبیر در سیاست ایران اینکه پسر یک آشپز معمولی از هزاوه به مقام دومین فرد در کشور در روزگار یکصد و هفتاد سال پیش برسد و چنین سرنوشتی پیدا کند و حتی شکل کشته شدنش به اندازه کافی وسوسه‌انگیز است که نه فقط در کتاب‌های تاریخی که در قالب‌های مختلف از داستان و فیلم تا حتی هنرهای تجسمی به تصویر درآید.

آثار هنری که درباره امیرکبیر خلق شد

زندگی و سرنوشت پرفراز و نشیب میرزا تقی‌خان فراهانی آن‌قدر دراماتیک و جذاب هست که نگاه هر پژوهشگر و هنرمندی را به سمت خود جذب کند. جدا از نفوذ و عملکرد امیرکبیر در سیاست ایران اینکه پسر یک آشپز معمولی از هزاوه به مقام دومین فرد در کشور در روزگار یکصد و هفتاد سال پیش برسد و چنین سرنوشتی پیدا کند و حتی شکل کشته شدنش به اندازه کافی وسوسه‌انگیز است که نه فقط در کتاب‌های تاریخی که در قالب‌های مختلف از داستان و فیلم تا حتی هنرهای تجسمی به تصویر درآید. تصویری که در طول ۱۶۵ سالی که امیرکبیر در حمام فین کاشان با قطع شدن رگش کشته شده بارها در میان هنرهای مختلف تکرار شده و به روزگار ما رسیده است. در این مقال کوتاه تلاش می‌کنیم بخشی از این تصاویر را مرور کنیم و ببینم پسر کربلایی قربانعلی آشپز قائم‌مقام در میان هنر ایران چه تاثیری داشته است.

امیرنظام در قاب تصویر

چندی پیش عکسی در فضای مجازی و مطبوعات ایران می‌چرخید که در توضیحش نوشته شده بود: «تنها عکس به جای مانده از امیرکبیر». عکس از تصاویر به جای مانده از ارنست هولستر آلمانی بود و در حاشیه آن نوشته شده بود، تصویر میرزا تقی‌خان. عکسی که با یک بررسی تاریخی بسیار ساده و حتی نگاه به عکس می‌شد فهمید که این عکس متعلق به میرزا تقی‌خان فراهانی هزاوه‌ای نیست و با وجود مسن بودن مرد داخل عکس مربوط به میرزا تقی‌خان دیگری است که احتمالاً می‌توانسته جای فرزند آن میرزا تقی‌خان باشد. خیلی‌ها آمدند و صحت این عکس را زیر سؤال بردند و به اندازه کافی درباره آن صحبت شد. اما سؤالی که به آن کمتر پاسخ داده شد این بود که ما می‌دانیم آن تصویر با آن ارخالق کوتاه امیرکبیر نیست چرا که چند سال بعد از مرگ او نخستین دوربین عکاسی به ایران آمد و این دلیل خوبی است که بدانیم هیچ تصویری از امیرکبیر به صورت عکس نه به صورت داگروتیپ و نه به صورت شیشه باقی نمانده است. پس باید به سراغ نقاشی‌هایی برویم که تعدادشان هم کم نیست. اما در میان تصاویری که به او منتسب است کدام تصویر امیرکبیر است؟ پرسشی که فریدون آدمیت نیز زمانی از مخاطب کتاب «امیرکبیر و ایران» پرسیده و خودش به بخشی از آن پاسخ داده بود.

به نوشته آدمیت این نظر که هیچ تصویر اصیلی از امیرکبیر وجود ندارد ادعای درستی نیست چرا که دو تصویر از امیرکبیر وجود دارد که با توجه به امضای پای آن مشخص است در زمان حیاتش کشیده شده است. آدمیت این دو تصویر را که برای نخستین بار در کتاب «امیرکبیر و ایران» منتشر شده است چنین معرفی می‌کند: «تصویر اول، تمام قد است و در زمان صدارت امیر نقاشی شده است و اصل آن در خانواده حاجی نظام‌الدوله تبریزی بوده است. این تصویر اصیل‌ترین شبیهی است که از امیرکبیر وجود دارد.»

در این تصویر امیرکبیر سرداری را به تن دارد که در حال حاضر در موزه جواهرات ملی نگهداری می‌شود. این دلیل خوبی است که مانند آدمیت به این نتیجه برسیم که این پیکره اصیل‌ترین تصویری است که از امیرکبیر به جای مانده است. اما به گفته آدمیت: «تصویر دوم، نیم‌تنه و به امر ناصرالدین شاه و به قلم محمدابراهیم نقاش‌باشی در ۱۲۶۵ کشیده و در حاشیه این عبارت نوشته شده: بر حسب امر مبارک سرکار اقدس شهریاری روحنا له فدا تصویر جناب جلالت‌مآب، صاحب سیف و القلم سرکار امیرکبیر میرزا تقی‌خان ادام‌الله اقباله. جان‌نثار محمدابراهیم نقاش‌باشی ۱۲۶۵.»

در این نقاشی رنگ و روغن امیرکبیر کلاه پشمی بلندی بر سر و سرداری بته جقه بر تن دارد و از زیر جبه قسمتی از حمایل سبزرنگ با یک نوار سفید در وسط آن، نمایان است. از گردن او نشان تمثال ناصرالدین شاه مکلل به الماس آویخته شده که شاه را با قیافه جوان و ته ریشی نشان می‌دهد. چهره امیرکبیر هر چند در این تصویر مشخص‌تر از تصویر اول است و همانطور که اشاره شد امضای عکاس نشان می‌دهد که او به دستور مستقیم شاه بوم نقاشی‌اش را در مقابل صدراعظم گذاشته است. اما یک اشکال مهم در آن وجود دارد و متأثر از شیوه خاص پرتره کشیدن در دوران قاجار است که دست در صورت واقعی فرد برده می‌شود و فرد تصویر شده را آراسته‌تر و برازنده‌تر از تصویر واقعی او به تصویر کشیده است. شاید همین دلیل است که این تصویر اصالت عکس اول کمتر است. بنا به گزارش آدمیت در زمان بازنویسی کتاب «امیرکبیر و آدمیت» این تصویر در خانواده معتضدالدوله نگهداری می‌شد که گویا به یکی از موزه‌ها – موزه مردم‌شناسی – سپرده شده است.

اما علاوه بر این دو تصویر دیگری وجود دارد که اثر نقاشی غیرایرانی است که احتمال حضور امیر در آن بعید نیست. این را هم آدمیت اشاره می‌کند که به نظر می‌رسد در پرده نقاشی ملاقات ناصرالدین میرزای ولیعهد با نیکلای اول امپراتور روسیه در ایروان در رجب ۱۲۵۳ است که میرزا تقی‌خان امیرنظام به عنوان یکی از همراهان ولیعهد نقاشی شده باشد. البته با توجه به اینکه در این تصویر به جز ناصرالدین شاه و تزار فرد دیگر مشخص نشده‌اند نمی‌دانیم کدام یک از همراهان ولیعهد، امیرنظام بوده است.

اما جدا از این چند تصویری که در زمان زندگی امیرکبیر باقی مانده است تصاویری نیز هست که بعد از حیات او کشیده شده است. نخستین تصویر به گفته برخی از منابع براساس طرح سیاه قلم از ناصرالدین شاه قاجار توسط ابوالحسن‌خان غفاری کشیده شده است. ناصرالدین شاه که از قتل امیرنظام پشیمان بود به این فکر می‌افتد که تصویر امیر را ثبت کند. او روزی در خلوت خود میانه سیاه مشق‌هایش پرتره‌ای از امیر می‌کشد و به ابوالحسن‌خان می‌دهد تا آن را کامل کند. این تصویر همزمان با یکصدمین سالگرد بنیانگذاری سلسله قاجار، ۲۵ سال بعد از کشته شدن امیر در مرآت‌البلدان منتشر شد. ناصرالدین شاه که اصرار داشت در این کتاب تصویری از امیرکبیر وجود داشته باشد، این طرح را به ابوالحسن‌خان داد و این تصویر به طور واضح از روی اولین نقاشی کشیده شده است اما جزئیات صورت با آنچه ناصرالدین شاه در ذهن داشته تفاوت چشمگیری دارد. این همان تصویر تمام قدی است که در مدرسه دارالفنون با امضای صنیع‌الدوله نگهداری می‌شود و لباس امیر همانی است که در نخستین تصویر هم وجود داشته و دستش را به حمایل میزی کرده است. در این عکس هم باز سرداری بته جقه و کلاه پشمی بلند سیاه را بر سر دارد. اما این تنها تصویری نبود که از امیرکبیر به قلم صنیع‌الدوله باقی مانده است. او تصویری را بعدها برای تصویرسازی هزار و یک شب کشید که در مرآت‌البلدان نیز منتشر شد. او در این تصویر به جای جعفر برمکی، امیر و به جای هارون تصویر ناصرالدین شاه است.

در قاب جعبه ج