پاورپوینت کامل آزادی یا لجام گسیختگی؟ ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آزادی یا لجام گسیختگی؟ ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آزادی یا لجام گسیختگی؟ ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آزادی یا لجام گسیختگی؟ ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

نوع مواجهه صوراسرافیل با مذهب؛

«آزادی‌« از جمله آرمانهایی بود که انقلابیون مشروطه‌خواه به دنبال آن بودند. اما نگاهی به نشریات این دوره نشان می‌دهد که تفسیر آنان از آزادی گاهی به معنای حمله بی حد و مرز به دین و روحانیت بوده است. امری که حتی دامن نشریه نام آشنای صور اسرافیل را نیز گرفت.

نوع مواجهه صوراسرافیل با مذهب؛

«آزادی‌« از جمله آرمانهایی بود که انقلابیون مشروطه‌خواه به دنبال آن بودند. اما نگاهی به نشریات این دوره نشان می‌دهد که تفسیر آنان از آزادی گاهی به معنای حمله بی حد و مرز به دین و روحانیت بوده است. امری که حتی دامن نشریه نام آشنای صور اسرافیل را نیز گرفت.

در فضای آزاد پسامشروطه، روزنامه‌های جدید و پرتعدادی کار خود را آغاز کردند تا در کنار نشریاتی که زمینه ساز مشروطه شدند، این فضا را تداوم بخشند. «صور اسرافیل» هم از جمله این نشریات است که در این تاریخ با حمایت مالی «میرزا قاسم‌خان تبریزی»، سردبیری «میرزا جهانگیرخان شیرازی» و با همکاری و قلم فرسایی «میرزا علی اکبر دهخدا» به جرگه مطبوعات عصر مشروطه پیوست.

در ابتدا میرزا جهانگیرخان شیرازی و میرزا قاسم تبریزی به صورت مشترک نخستین مدیران صوراسرافیل بودند و از شماره پانزدهم به بعد دهخدای ۲۸ساله در سمت سردبیر و نویسنده به آنها پیوست. این روزنامه از پرفروش ترین جریده های عصر مشروطه بود که تیراژش را گاه تا ۲۴ هزار نسخه قید کرده اند.

«صور اسرافیل» در۸ صفحه و با قطع وزیری و چاپ سربی منتشر می شد. سی و دومین شماره صوراسرافیل به مدیریت میرزا جهانگیرخان که در حقیقت آخرین شماره آن محسوب می‌شد در۲۱ جمادی‌الاول ۱۳۲۶ هجری به چاپ رسید؛ سه روز پیش از بمباران مجلس شورای ملی که اعدام میرزا جهانگیرخان شیرازی را نیز در پی داشت.

با کودتای محمد‌علی شاه و تعطیلی مجلس شورای ملی و در فقدان میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل، علی‌اکبر دهخدا به سویس رفت و در این کشور سه شماره از «صوراسرافیل» را با مساعدت میرزا ابوالحسن‌خان پیرنیا به چاپ رساند. هر چند دفتر روزنامه در سوئیس بود ولی چاپ آن به علل فنی در پاریس انجام می گرفت. همین امر مشکلاتی را ایجاد کرد که در نهایت موجب تعطیلی این روزنامه شد. شعار صوراسرافیل که به گفته برخی چون عین السطنه «یا از مذهب بد می-نویسد و یا از علما یا از شاه و محترمین»۲ به تقلید از انقلاب فرانسه حریت، مساوات و اخوت بود و همت خود را تکمیل معنای مشروطیت، حمایت از مجلس و روستائیان، فقرا و ضعفا و مظلومین قرار داده بود. این روزنامه از جریان تندروی آن زمان محسوب می شد. نقد بر اوضاع اجتماعی و سیاسی محوری است که در قالبهای گوناگون و به ویژه طنز چرند و پرند دهخدا دنبال می شد.۳

صور اسرافیل؛ رسانه ای که قدر مخاطب را ندانست

محتوای صریح این روزنامه و انتقادات تند آن به هیئت حاکمه و وابستگان دربار که معمولا با افشاگریهای صحیح و سقیم همراه بود باعث شد تا صوراسرافیل خیلی زود به نشریه ای پرمخاطب تبدیل شود. در کنار محتوای مخاطب پسند آن، نباید از اوضاع خاص جامعه ایران که به شدت تشنه این گونه اخبار و مطالب بود نیز غافل شد. قلم روان و طنازانه دهخدا که مقالاتش در ستون «چرند و پرند» و با امضای «دخو» منتشر می شد نیز در استقبال مردم تاثیر فراوان داشت.

دهخدا کژیهای سیاسی و اجتماعی، سوء تدبیر حکومت و بی‌توجهی برخی حاکمان و نخبگان به آرمانهای مشروطه را با قلمی طناز اما گزنده با مشکلات مردم کوچه و باز در هم می آمیخت. البته این ترکیب در برخی اوقات با تندرویهایی که حتی تنه به تنه گستاخی می زد همراه بود و موجب تشتت فکری و رنجش خاطر گروهها و اصناف مختلف جامعه می‌شد. اما فضای دو قطبی آن دوران و مخالفتهای روزافزون پادشاه جدید(محمد علی شاه) با مجلس مشروطه و هواخواهان آن باعث می‌شد تا این تندرویها در غبار جنجالها گم شود.

با این که نقد مناسبات قدرت و رویکرد استبدادی محمد علی شاه بر تمامی یا بخش عمده‌ای از یادداشتها و مقالات صور اسرافیل حاکم بود اما سردبیر و نویسندگان این نشریه، به گونه‌ای مستقیم یا غیر مستقیم نیروهای مذهبی جامعه را نیز با انتقادات تند خود می نواختند. این نقدها گاه به خاطر آنچه به زعم آنان حمایت برخی روحانیون از سیاستهای ضدمشروطه و به عبارتی مخالفت با مشروطه مورد نظر گردانندگان نشریه معرفی می‌شد، صورت می‌گرفت. گاهی هم ناظر بر نگرش و برداشتی از آموزه‌های دینی بود که دست اندرکاران این روزنامه آن را مغایر تعریف خود از آزادی می‌پنداشتند. با مروری بر مطالب سی و پنج شماره صوراسرافیل، می توان نمونه‌هایی از این نقدهای بی پروا را مشاهده کرد. این انتقادات معمولاً با زبان کنایه و استهزا بیان شده و در رویکردی افراطی به طرد آموزه‌های دینی و تحقیرکارگزاران مذهبی می‌پردازد.

تلاش برای برقراری پیوند میان روحانیت و دربار

اگرچه صور اسرافیل در برخی از شماره های خود و به مناسبتهای مختلف، نسبت به بزرگان دین و روحانیون شهیر شیعه تعظیم و اعزاز ابراز می دارد، امّا در موارد متعددی هم لحنی به غایت تند و توهین آمیز نسبت به روحانیت در قالب کنایه و هجو مشاهده می شود: « امّا یک مشت مردم بدبخت ایران برای اینکه آدم باشند و استیفای حقوق آدمیت کنند منتظرند مجدداً جبرئیل از آسمان نازل شود، فلان مجتهد اجازه بدهد و فلان پادشاه امضاء نماید».۴

همسنگ قراردادن اجازه مجتهد و پادشاه در فضایی که پادشاه ضدمشروطه فاقد محبوبیت نزد افکار عمومی است، نشان نوع نگاه این نشریه به روحانیت است. در جایی دیگر با لحنی توهین آمیز همین الگو برای رییس الوزراء و افراد متدین به کارگرفته می شود تا اقدامات هر دو را در یک سطح نامطلوب و مخرب نشان دهد: «یک رئیس الوزراء تمام یک ملت را بنده هوی و هوس شخصی و ثروت یک مملکت را سرمایه شهوت رانی خود قرار می دهد. یک نفر متدین مسأله دان گرفتن شپش پیراهنش را بقضا و قدر حواله می نماید. به چه جهت؟ برای اینکه گاهی بواسطه مداومت بر اضداد ممکن است یک ا