پاورپوینت کامل شیخ احمد احسایی زندگی، آثار و منظومه فکری و اعتقادی ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شیخ احمد احسایی زندگی، آثار و منظومه فکری و اعتقادی ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شیخ احمد احسایی زندگی، آثار و منظومه فکری و اعتقادی ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شیخ احمد احسایی زندگی، آثار و منظومه فکری و اعتقادی ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

شیخ احمد احسایی چنانکه دست کم از آثارش پیداست دانشمندی آشنا به حدیث امامی بوده است. در آموزشهای او به روشنی نمی توان مراحل آموزش دقیق و حرفه ای دانش حدیث را پی گرفت اما آنچه مسلم است این است که او در عراق از تنی چند از عالمان امامیه در عتبات اجازه نقل حدیث دریافت داشت و خود نیز اجازاتی در نقل حدیث به شاگردانش داد. این مسئله در سنت امامیه نشانی است از دل مشغولی به دانش حدیث. در آثارش، شیخ احسایی به طور بسیار گسترده و پر شمار احادیثی از امامان شیعه نقل می کند. او البته کما اینکه از همین آثار به خوبی پیداست به سند احادیث توجهی نشان نمی دهد و به بحثهای رجالی در رابطه با میزان اعتبار احادیث وقعی نمی نهد.

شیخ احمد احسایی چنانکه دست کم از آثارش پیداست دانشمندی آشنا به حدیث امامی بوده است. در آموزشهای او به روشنی نمی توان مراحل آموزش دقیق و حرفه ای دانش حدیث را پی گرفت اما آنچه مسلم است این است که او در عراق از تنی چند از عالمان امامیه در عتبات اجازه نقل حدیث دریافت داشت و خود نیز اجازاتی در نقل حدیث به شاگردانش داد. این مسئله در سنت امامیه نشانی است از دلمشغولی به دانش حدیث. در آثارش، شیخ احسایی به طور بسیار گسترده و پر شمار احادیثی از امامان شیعه نقل می کند. او البته کما اینکه از همین آثار به خوبی پیداست به سند احادیث توجهی نشان نمی دهد و به بحثهای رجالی در رابطه با میزان اعتبار احادیث وقعی نمی نهد. منابعی که او بدانها در نقل حدیث استناد می کند عمدتاً منابع شناخته شده ای است که دسترسی به آنها برای هر دانش طلب شیعی در آن دوران در عراق و ایران آسان بوده، با این وصف وی عمدتاً به واسطه منابع دسته دوم احادیث خود را نقل می کند و کمتر به کتابهای کهن حدیثی امامیه ارجاع می دهد. منابع اصلی او در نقل احادیث امامی بیشتر بحار الأنوار علامه محمد باقر مجلسی و عوالم العلوم والمعارف عبد الله بحرانی است. او البته در کنار این منابع از تعدادی منابع حدیثی مهجور و کمتر قابل اعتماد نزد امامیه هم بهره می گیرد. این منابع به ویژه حاوی نقل احادیثی است که در سنتهای حدیثی امامیه به گروههای غلات شیعی منسوب بوده است. به طور روشن معلوم است که احسایی در میان مجموعه های حدیثی شیعی به دنبال احادیثی است که باورهای او را در رابطه با طبیعت الهی و ملکوتی امام و هستی فوق بشری وی تأیید کند. طبعاً کتابهای حدیثی کسانی مانند حسین بن حمدان خصیبی و یا در دوره های متأخرتر کتابهای شیخ رجب برسی برای این هدف بسیار مناسب بوده است. شیخ احسایی گاه از منابعی نقل می کند که ابداً هویت آنها روشن نیست و معلوم نیست دقیقاً از چه طریق بدین منابع حدیثی که شامل احادیثی با گرایش غالیانه شیعی است دسترسی داشته است. احسایی و بیش از او شاگردش سید کاظم رشتی در نقل احادیث از منابع عموماً دقت نظر کافی را ملحوظ نمی داشته و در انتساب احادیث به امامان و یا نقل حدیث با الفاظ دقیق آن چندان دقت نمی کرده اند. بدین ترتیب گاه عبارت احادیث را به هم آمیخته و یا احادیث را با نقل به مضمون نقل می کنند. به هر حال آنچه برای آنها مهم بوده بهره وری از احادیث برای اثبات باورهایشان است و به هیچ وجه خود را در مقام یک محدث حرفه ای نمی دیده اند.

احسایی بی تردید خود را بیش از آنکه در مقام یک علامه مجلسی و یا شیخ حرّ عاملی ببیند خود را آشنای با “معارف الهی” اهل بیت می دانسته است. از نوشته هایش بر نمی آید که در مقام اثبات برتری خود در مقام یک محدث بوده است. آنچه او خود را شایسته آن می داند برتری در فهم و تفسیر احادیث امامان است. احسایی تصریح می کند که خداوند بدو قدرت و توانایی ویژه ای داده که می تواند به خوبی از مقصود احادیث سر در بیاورد و حقایق پشت پرده الفاظ احادیث را درک کند. او این توانایی را ناشی از لطف امامان می داند و آن را تا سر حد نوعی الهام الهی بالا می برد؛ نوعی مکاشفه و الهام که خداوند تنها او را بدان متمایز ساخته است. این نوع نگاه البته ریشه در عقیده او پیرامون مسئله جایگاه امام و ارتباط او با مؤمنان در دوران غیبت دارد که پس از این توضیح خواهیم داد. از دیدگاه او تعالیم امامان که در قالب احادیث بیان شده نیازمند فهمی مبتنی بر مکاشفه است که در نتیجه آن تأویل و تفسیر آن احادیث امکان پذیر گردد. بنابراین برای او نقل احادیث از کتابهای شیعی صرفاً در مقام یک محدث نیست، بلکه نقل احادیث بدین منظور انجام می شود تا تأییدی باشد برای تفسیر و تأویلی که در منظومه ارائه شده از سوی احسایی برای