پاورپوینت کامل امام صادق صبیح ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام صادق صبیح ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام صادق صبیح ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام صادق صبیح ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

۱.پیشتر، ترجم دو بخش از کتاب «أخطاء ابن تیمیه فی حق رسول الله صلی الله علیه وسلم وأهل بیته» نوشته دکتر محمود سید صبیح (قاهره: مؤلف، ۱۴۲۳هـ./۲۰۰۳م.) برای نخستین بار به فارسی ترجمه شده که در دو پایگاه اینترنتی «آسمان هشتم» و «الاثر» انتشار یافته است.

نکات ضروری در آنجا گفته شده که تکرار نمی‌کنم. فقط به این نکت مهم تذکر می‌دهم که حساب معدودی سلفی – که به مدد خشونت و پول و تبلیغات – چهره‌ای ضد انسانی از دین مهر نشان داده‌اند، با برادران اهل تسنن که اکثریت خردپذیر و مهرورز دارند، کاملاً جدا است.

مقدمه مترجم

۱.پیشتر، ترجم دو بخش از کتاب «أخطاء ابن تیمیه فی حق رسول الله صلی الله علیه وسلم وأهل بیته» نوشته دکتر محمود سید صبیح (قاهره: مؤلف، ۱۴۲۳هـ./۲۰۰۳م.) برای نخستین بار به فارسی ترجمه شده که در دو پایگاه اینترنتی «آسمان هشتم» و «الاثر» انتشار یافته است.

نکات ضروری در آنجا گفته شده که تکرار نمی‌کنم. فقط به این نکت مهم تذکر می‌دهم که حساب معدودی سلفی – که به مدد خشونت و پول و تبلیغات – چهره‌ای ضد انسانی از دین مهر نشان داده‌اند، با برادران اهل تسنن که اکثریت خردپذیر و مهرورز دارند، کاملاً جدا است.

۲. انتخاب این کتاب برای ترجمه، در همان راستا است. بدیهی است که تک تک جملات و مستندات متن مورد تأیید مترجم نیست، و نیازی به تعلیقه در تمام موارد نیز احساس نشد.

بلکه هدف اصلی، ایجاد پیوندی است میان دو نسل فرهیخته ایران و مصر، که همداستانی خود را در مرجعیت علمی اهل بیت و ردّ منکران این حقیقت را عیناً ببینند. و بدانند در عقیده به مهرآفرینی پیام «رحمه للعالمین» پیوندی استوار دارند.

۳. اهل بیت عموماً و امام صادق علیه السلام خصوصاً، نقط روشن وحدت امت هستند.

این حقیقت را بارها از زبانهای مختلف شنیده‌ایم و به تعبیرات گونه گون بازگفته‌اند. ولی انصاف باید داد که : «عندلیب آشفه تر می‌خواند این زیبا سرود».

۴. از فرصت استفاده کنم و به این نکته تذکر دهم که پیگیری این نقط اتحاد در تمام اقالیم قبله، یکی از بایسته‌های پژوهشی است که باید بیش از این بدان توجه شود.

البته به این واقعیت توجه شده، که در رآس آن باید یاد کرد از علام محقق ذوفنون سید عبدالعزیز طباطبایی که در کتاب گرانسنگ «اهل البیت فی المکتبه العربیه» بیش از هشتصد کتاب مستقل از اهل تسنن را که در باب اهل بیت نوشته شده‌اند، شناسانده است؛ آنهم فقط به زبان عربی و تا زمان نگارش آن کتاب که نزدیک به بیست سال پیش است.

نگارند این سطور، دو گفتار مستقل در استدراک آن کتاب – در حوز کتابها و مقالات فارسی زبان – نوشته، که یکی از آن مقالات در یادنام محقق طباطبایی (جنگ انجمن فهرست نگاران نسخه‌های خطی، دفتر سوم) انتشار یافته و یکی دیگر در آستان انتشار است. تعداد مدخلهای این دو گفتار، بیش از پانصد مدخل است.

گزارش‌های مختلف از این منابع (ترجمه، معرفی، نقد، تلخیص، بازنویسی و …) گامی مهم در این راه است.

۵. اینک ترجمه گفتار دکتر محمود سید صبیح است که از صفحات ۱۳۰ تا ۱۳۴ کتاب یادشده آمده است. امانت کامل در ترجمه رعایت شده بجز در مورد شماره بندی متن که برای بهره گیری بهینه از متن، انجام شد.

این ترجمه را تقدیم می‌کنم به آستان آسمان سای ششمین حجت خدا، خورشید تابان بقیع، امام بحق ناطق جغفر بن محمد صادق صلوات الله علیه.

بدان امید که وسیله‌ای برای تقرب به پیشگاه فرزند و وارث بزرگوارشان حضرت بقیه الله باشد و توش راه برای روزی که : «لا ینفع مال ولا بنون إلا من أتی الله بقلب سلیم».

***

نقدی بر دیدگاه ابن تیمیه در باره امام جعفر صادق رضی الله عنه

۱.ابن تیمیه به شیو خود در تنقیص اهل بیت – بلکه تنقیص هر کسی که امت به فطرت خود تقدیر می‌کند و دوست می‌دارد – سخنی شگفت دارد.

ابن تیمیه در منهاج السنه ۷/۵۳۳ – ۵۳۴ می‌نویسد:

به هر حال، هیچ یک از این پیشوایان چهارگانه مطلبی در باب قواعد فقه از جعفر فرانگرفته‌اند، بلکه احادیثی از او روایت کرده‌اند همانگونه که از دیگران روایت کرده‌اند. احادیث روایت شده از او با احادیث مروی از احادیث زهری قابل مقایسه نیست، نه از جهت اعتبار و نه از جهت کثرت. بخاری در مورد برخی از احادیث او به تردید افتاده، به دلیل کلامی که در بار او از یحیی بن سعید قطان رسیده است. لذا از او حدیث نیاورده است. بعلاوه بر هیچ کس به انداز جعفر صادق دروغ بسته نشده، گرچه خود او از آن مطالب مبرّا است.

۲. نخستین نکت مورد بحث در کلام ابن تیمیه، آن است که می‌گوید: «هیچ یک از پیشوایان چهارگانه از جعفر مطلبی در قواعد فقه نگرفته‌اند».

این سخن، مکابره و تنقیص جعفر صادق و اهل بیت است. هیچ دانشمندی پیش از ابن تیمیه نگفته است که پیشوایان مطلبی از دیگران نگرفته‌اند، مثلاً احمد از شافعی یا شافعی از مالک، چنانکه هیچ کسی نگفته که پیشوایان قواعد فقه را از جعفر صادق نگرفته‌اند.

ذهبی در سیر أعلام النبلاء ۶/۲۵۷ آورده که حسن بن زیاد گوید:

از ابوحنیفه پرسیدند که فقیه‌ترین فردی که دیدی چه کسی است؟ گفت: کسی افقه از جعفر بن محمد ندیدم

ذهبی در شرح حال بهلول بن عمر صیرفی معروف به مجنون – که حافظ ابن حجر در کتاب التعجیل ۱/۵۶ این شهرت را به او می‌دهد – می‌نویسد:

ابوحنیفه در بار او نقل کرد که او را دیده که در بازار می‌خورده است. به او گفته است: تو مانند جعفر صادق همنشینی داری، و در حال راه رفتن می‌خوری؟

بنگرید به دیدگاه امام ابوحنیفه نسبت به امام جعفر صادق که کار بهلول صیرفی را مانند کار امام صادق می‌داند.

ذهبی در سیر أعلام النبلاء ۶/۲۵۸ از ابوحنیفه نقل می‌کند که گفت:

منصور، او – یعنی جعفر صادق – را به حیره فراخواند. سپس مرا خواست و گفت: ‌ای اباحنیفه! مردم به فتن جعفر بن محمد گرفتار شده‌اند. پس چند مسئله از مسائل دشوار خود برای او آماده کن. من چهل مسئله آماده کردم. سپس نزد ابوجعفر [=منصور دوانیقی] رفتم، در حالی که جعفر سمت راست او نشسته بود. وقتی آن دو را دیدم، هیبتی از جعفر در دلم افتاد که از ابوجعفر منصور – یعنی خلیفه منصور – در دلم نیفتاد.

من مسائل خود را آغاز کردم. در هر مسئله‌ای می‌گفت: شما چنین و چنان می‌گویید، اهل مدینه چنین و چنان می‌گویند، و ما چنین و چنان می‌گوییم. گاهی با ما موافقت داشت، و گاهی با اهل مدینه، و گاهی با هر دو گروه مخالفت می‌کرد. چهل مسئله تمام شد، و او در هیچ یک از آنها درنماند.

ابوحنیفه افزود: مگر برای ما روایت نشده که داناترین مردم، داناترین آنان نسبت به اختلاف نظرات است؟

۳. اما سخن امام مالک در بار ایشان:

حافظ ابن حجر در تهذیب التهذیب ۲/۸۸ از مالک نقل می‌کند:

زمانی نزد او رفت و آمد داشتم. او را نیافتم مگر در یکی از سه حالت: یا نماز یا روزه یا قرائت قرآن. و ندیدم سخن گوید مگر اینکه بر طهارت بود

سخن این است که امام مالک برای چه کاری نزد او رفت و آمد می‌کرد.

۴. ابونعیم در حلیه الأولیاء ۹/۱۵۲ – ۱۵۳ در بار امام شافعی آورده که بعضی او را به دلیل محبت زیاد نسبت به اهل بیت سرزنش کردند، تا آنجا که به “رافضی بودن” نسبتش دادند.

شافعی در این مورد چنین سرود:

قِف بالمحصّب من منی فاهتف بهاواهتف بقاعد خیفها والناهضإن کان رفضاً حبُّ آل محمدٍفلیشهد الثقلان أنّی رافضی

ذهبی در سیر أعلام النبلاء ۱۰/۵۸ از ربیع بن سلیمان نقل می‌کند:

همراه با شافعی حج گزاردیم. به هیچ نقطه‌ای نرسیدیم مگر اینکه می‌گریست و می‌خواند:

یا راکباً قف بالمحصّب من منیواهتف بقاعد خیفنا والناهضِسحراً إذا فاض الحجیجُ إلی منیفیضاً کملتطم الفرات الفائضِإن کان رفضاً حبُّ آل محمدٍفلیشهد الثقلان أنّی رافضی

معروف این است که امام شافعی در آغاز سور حمد، ب