پاورپوینت کامل مرز مبهم خواندن و نخواندن ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مرز مبهم خواندن و نخواندن ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مرز مبهم خواندن و نخواندن ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مرز مبهم خواندن و نخواندن ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

پی‌یر بایار در کتابی با عنوان «چگونه درباره کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم حرف بزنیم؟» تعاریف مرسوم و متداول از مفهوم مطالعه را به چالش می‌کشد. او با استناد به آثار متعدد و به کمک تجربه‌های زیسته خود نشان می‌دهد مواجهه ما با دنیای کتاب‌ها به مراتب پیچیده‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. به نحوی که شکل معمول و متعارف مطالعه – که به معنای خواندن یک اثر از ابتدا تا انتهاست – نه چندان ممکن است و نه چندان مطلوب.

پی‌یر بایار در کتابی با عنوان «چگونه درباره کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم حرف بزنیم؟» تعاریف مرسوم و متداول از مفهوم مطالعه را به چالش می‌کشد. او با استناد به آثار متعدد و به کمک تجربه‌های زیسته خود نشان می‌دهد مواجهه ما با دنیای کتاب‌ها به مراتب پیچیده‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. به نحوی که شکل معمول و متعارف مطالعه – که به معنای خواندن یک اثر از ابتدا تا انتهاست – نه چندان ممکن است و نه چندان مطلوب.

او با نگاهی هرمنوتیکی به مقوله مطالعه تاکید می‌کند حتی اگر کتابی را خط به خط بخوانیم، باز هم نمی‌توانیم با اطمینان ادعا کنیم آن اثر را خوانده‌ایم. زیرا اگر خواندن به معنای تعامل ذهن خواننده با متن برای درک محتوای آن باشد، ما چگونه می‌توانیم مدعی باشیم یک متن را بی کم و کاست فهمیده‌ایم؟ چگونه می‌توان از درستی، جامعیت و دقت چنین فهمی قاطعانه دفاع کرد زیرا خواندن هرگز در خلاء رخ نمی‌دهد و فهم ما همواره متاثر از زبان، زمینه و زمانه‌ای است که خواندن در آن رخ می‌دهد. کژتابی‌های زبان نیز همیشه مانعی سر راه ماست. بنابراین، میزان اعتبار این «درک» و «فهم» جای بحث دارد. آیا فهم ما زمانی معتبر است که «مولف‌محور» و همسو با مراد نویسنده شکل گیرد. یا در مقابل «فهم مفسر محور» هم در جای خود معتبر است؟ همان ماجرایی که «رولان بارت» آن را «مرگ مولف» می‌داند اما در هر دو صورت قطعیت در رسیدن به چنین مرحله‌ای در فرایند خواندن با تردید همراه است.

از نوع مواجهه با متن که بگذریم، به حجم مطالب موجود برای خواندن می‌رسیم. بی‌تردید سیل مطالب بازار نشر به حدی است که خوانندگان حرفه‌ای نیز در نهایت فقط می‌توانند قطره‌ای از اقیانوس منابع را بخوانند. ناگزیر، حجم نخوانده‌های ما همیشه هزاران بار بیشتر از خوانده‌های ماست. آنچه می‌خوانیم نیز در معرض فراموشی است و به تعبیر استاد خرمشاهی در کتاب «ترجمه‌کاوی» این «حافظه بی‌حفاظ» تکیه‌گاه چندان محکمی نیست. بنابراین، کتاب‌هایی که خوانده‌ایم و محتوای آنها را از یاد برده‌ایم هم به نخوانده‌های ما اضافه می‌شود.

در میان این طیف چه بسیارند کتاب‌هایی که از وجودشان بی‌اطلاعیم یا فقط اسمی از هر‌یک شنیده‌ایم، بی‌آنکه فرصتی برای مرورشان داشته باشیم. اما هریک از ما با توجه به نقدها و نظرهای دیگران درباره کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم نظراتی داریم و گاه بدون شک و تردید درباره این آثار سخن می‌گوییم. بنابراین، مرز میان خواندن و نخواندن بسیار سیال و مبهم است و نمی‌توان به سادگی گفت ما چه کتابی را خوانده‌ایم و چه کتابی را نخوانده‌ایم.

حال پرسش اینجاست که با این شرایط بهترین شکل مواجهه با دنیای کتاب‌ها چیست؟ پی‌یر بایار برای حل این مشکل بین سه مفهوم بنیادین تفاوت قائل می‌شود و با تبیین تفاوت آنها راهکاری ارائه می‌دهد. او بر این باور است که برای هر اثر می‌توان «محتوا»، «مضمون» و «مکان» در نظر گرفت. محتوا همان متن کتاب است که با نگاه هرمنوتیکی می‌تواند به شکل‌های مختلف تفسیر شود و در چارچوب زبان، زمینه و زمانه معنا می‌یابد. مضمون نیز مقوله کلی و محور کانونی هر اثر است که به آن هویتی مشخص می‌بخشد. همچون چتری که سایه‌اش بر سر اثر گسترده است و به آن شخصیت می‌بخشد. اما علاوه بر این دو مفهوم که بیشتر ناظر به ویژگی‌های درونی آثار است، می‌توان برای هر اثر «مکان» و «موقعیتی» هم در میان آثار دیگر تعریف کرد که جایگاه آن را