پاورپوینت کامل بدفهمی قدیمی از بدخویی دقیقی ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بدفهمی قدیمی از بدخویی دقیقی ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بدفهمی قدیمی از بدخویی دقیقی ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بدفهمی قدیمی از بدخویی دقیقی ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

به گفت فردوسی در دیباچ شاهنامه، نخستین بار دقیقیِ جوان، سرایش شاهنام ابومنصوری را آغاز کرد، ولی جوانیِ او را «خوی بد» یار بود و «بدان خوی بد جان شیرین بداد» و بدین سان، نام خسروان ناگفته ماند. سپس بیت زیر را می‌آورد:

به گفت فردوسی در دیباچ شاهنامه، نخستین بار دقیقیِ جوان، سرایش شاهنام ابومنصوری را آغاز کرد، ولی جوانیِ او را «خوی بد» یار بود و «بدان خوی بد جان شیرین بداد» و بدین سان، نام خسروان ناگفته ماند. سپس بیت زیر را می‌آورد:

یکایک ازو بخت برگشته شد / به دست یکی بنده بر کشته شد[۱] منابع پس از شاهنامه، به‌ویژه بیشتر مقدمه‌های شاهنامه همین اشار فردوسی را بدون تفسیر خاصی تکرار کرده‌اند[۲]. اما یکی از همین مقدمه‌های قدیمی، معروف به مقدم قدیم شاهنامه (دارالکتب قاهره، مورخ ۷۴۱ق)، بیت‌ها را چنین تفسیر کرده است:

«دقیقی مردی بود که غلامان نیکوروی دوست داشتی. چون از شاهنامه یکچندی به نظم آورده بود، چنان اتفاق افتاد که غلامی ترک را در آن روزها خریده بود و با او بازی می‌کرد و آن غلام کاردی بر شکم دقیقی زد و او را هلاک گردانید و شاهنامه ناگفته ماند[۳]». همین برداشت در مقدمه‌های جدیدتر شاهنامه و برخی تذکره‌ها نیز البته گاهی با آب و تاب و شاخ و برگ‌های بیشتر آمده است. برای نمونه بنگرید به این تخیّلات شاعرانه و بعضاً اروتیک هرندی اصفهانی در مقدمه‌ای از شاهنامه که خود در ۱۰۳۱ق گرد آورده و مدوّن کرده است: «… کنار و آغوش از بر و دوش آن خَلُّخ‌نسب چگل‌مشرب را پر از سمن و سنبل و لاله و گل می‌داشت تا آن زمان که عقل غایب و شهوت غالب گشت … دقیقی بی‌خود در وی آویخت و غلام جلادت ‌ورزیده، دشن چون غمز خوبان خونریز و مانند خوی شاهان آتش‌انگیز، صافی‌تر از ضمیر سالکان شب‌زنده‌دار و روشن‌تر از خاطر شاعران نکته‌پرداز، از نیام غضب به قصد مکافات، چنان بر ناف صاحب بی‌باک خود زد که از پشتش فوار خون گرم بر بساط نرم فروریخت[۴]».

از میان پژوهندگان شاهنامه نخستین بار گویا ژول موهل، با استناد به یکی از مقدمه‌های شاهنامه و با اعتماد به روایت آن نوشت: « دقیقی به ضرب کارد غلام زرخریدش در مجلس عیشی از پای درآمد[۵]». به نظر نولدکه نیز ممکن است روابط عشقی دقیقی با غلام خود راست باشد؛ «برای آنکه از شعری که اته آورده است (عوفی، چاپ براون، ص۱۳، س۱ و بعد) به طور یقین چنین استنباط می‌شود که این شاعر نیز گرفتار فساد اخلاقی بوده است که پیش از او در ایران رواج داشته و مخصوصاً در نزد اهل ذوق هوس شریفی به شمار می‌رفته است»[۶]. شعر مورد نظر نولدکه در کتاب لباب‌الالباب عوفی[۷] چنین است:

ای ابر بهمنی نه به چشم من اندری / دم زن زمانکی و برآسای کم گِری

این روز و شب گریستن زار بهر چیست / نی چون منی غریب و غم عشق بر سری

دردا جدا بماندم و در غم ز عشق یار / من زین تونگرم که مباد این تونگری

یاری گزیدم از همه خلقان پری‌نژاد / زآن شد ز پیش چشم من امروز چون پری

لشکر برفت و آن بت لشکرشکن برفت / هرگز مباد کس که دهد دل به لشکری

بیت مورد استناد نولدکه، بیت پایانی است که به نظر او، منظور شاعر از «بت لشکرشکن» و «لشکری» همان مذکّرِ زیباروی است. سید حسن تقی‌زاده نیز با اشاره به نظر نولدکه نوشت: «همچنین عشق غیرطبیعی و صفت مذموم که باعث قتل او شد، از بعضی اشعار دیگر دقیقی نیز مستفاد می شود که وی نیز مبتلای آن خوی قبیح و ننگین بوده است که از زمان قدیم در ایران معمول بوده و فردوسی نیز در ابیات سابق‌الذکر به این مطلب اشاره می‌کند[۸]». محمد‌امین ریاحی[۹] هم گویا با تأیید همین برداشت «خوی بد» در شعر فردوسی را «پرد شرم و آزرمی» می‌داند که شاعر روی «مضمون زشتی» را پوشانده است؛ اما جلال خالقی مطلق[۱۰] و محمد دبیرسیاقی[۱۱] فقط روایت فردوسی را بدون هیچ‌گونه شرح یا تفسیری گزارش کرده‌اند.

دربار مطالب بالا نکات زیر شایست یادآوری است:

۱ چنانکه در آغاز این نوشته ملاحظه می شود، هم اطلاعات ما از شاهنامه دربار کشته شدن دقیقی همین است: شاعر، خوی بد داشت و به سبب همین خوی بد به دست بنده‌ای کشته شد. سرچشم هم روایت پرشاخ و برگِ منابع بعدی دربار غلام‌بارگی دقیقی همین بیت‌های فردوسی است؛ و اگر جز این بود، روایتی مشابه این روایت در تذکره‌ها و منابع قدیمی چون چهارمقال نظامی عروضی و لباب‌الالباب عوفی و جز آنها نقل می‌شد. پس، روایت مربوط به غلام‌بارگی دقیقی و کشته شدن شاعر در اثنای ملاعبه با غلام، برداشت و تخیّل نویسندگان آنهاست. چنانکه گفته شد، منبع تذکره‌ها و مقدمه‌های شاهنامه در این باره، مقدم قدیم شاهنامه است که پر است از روایات نادرست یا افسانه‌آمیز دربار زندگانی فردوسی، از جمله آغاز سرایش شاهنامه به دستور سلطان محمود، مناظر فردوسی با شاعران دربار، ماجرای هجو سلطان از سوی شاعر و جز آنها. پس چگونه می‌توان از