پاورپوینت کامل به یاد استاد دکتر مظفر بختیار ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به یاد استاد دکتر مظفر بختیار ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به یاد استاد دکتر مظفر بختیار ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل به یاد استاد دکتر مظفر بختیار ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

در تألم و اندوه درگذشت جانگزای ناگهانی برادر بزرگم زنده‌یاد مهدی صافی بودم که نخستین معلم من در مقاطع تحصیلی بود و در درستکاری و دانش و کمال ممتاز به او تعلق خاطر داشتم و پیوسته مشتاق دیدارش، که همزمان مطلع شدم عزیز یاران و یار عزیزان، دکتر مظفر بختیار، به دیار باقی رفته است (جمعه ۲۳ مرداد ۱۳۹۴). ایام تلخی بود. پیش و پس از آن، عزیزانی دیگر از دست رفتند که یادشان را در مطبوعات گرامی داشته‌ام و چه می‌توان کرد؟ ا

چهل سال دوستی و همنشینی

در تألم و اندوه درگذشت جانگزای ناگهانی برادر بزرگم زنده‌یاد مهدی صافی بودم که نخستین معلم من در مقاطع تحصیلی بود و در درستکاری و دانش و کمال ممتاز به او تعلق خاطر داشتم و پیوسته مشتاق دیدارش، که همزمان مطلع شدم عزیز یاران و یار عزیزان، دکتر مظفر بختیار، به دیار باقی رفته است (جمعه ۲۳ مرداد ۱۳۹۴). ایام تلخی بود. پیش و پس از آن، عزیزانی دیگر از دست رفتند که یادشان را در مطبوعات گرامی داشته‌ام و چه می‌توان کرد؟ این سرنوشت ناگزیر و تخلف‌ناپذیر همه افراد بشر و بلکه همه موجوداتی است که از موهبت زندگی برخوردارند و مرگ، یک قانون عام و فراگیر است و در لحظه پایانی عمر که نمی‌دانیم کی و چگونه فرا می‌رسد، ناگهان سوت پایانی را می‌زنند. و چه نیکوست که آدمی، آشنای این حقیقت باشد و پندار و گفتار و کردار خود را به نزهتگاه عوالم حقیقت و معنی مشرّف گرداند و تابندگی را پیشه خویش سازد.

خنُک تنی که پس از وی حدیث خیر کنند که جز حدیث خیر نمی‌ماند از بنی‌آدم

مقصود من از یاد شخصیت‌هایی چون بختیار و دیگر رجال علم و ادب که به مناسبت‌هایی از آنان در مطبوعات ذکری کرده‌ام، بیان زندگینامه و ذکر تألیفاتشان نیست که هر علاقه‌مندی می‌تواند کمابیش و به تفاریق در مجموعه کتابخانه‌ها بیابد. آنچه اولویت دارد و مدنظر است، بیان فضیلت‌ها و شخصیت‌ تأثیرگذار و عمق گسترده دانش و بینش و زمینه‌های مثبت و ارزنده آنان است که در دسترس دوستان قرار گیرد و رایحه ارزشمندی را برای متتبعان و دانشوران فراهم کند و نسل جوان را بر این روشها تربیت دهد و ترویج فضیلت‌ها شود و شاید که مورخان را به کار آید و همچنین برای عبرت‌آموزی از مرگ است که مدت زمان آن ثابت نیست، و نیز ادای دین به بزرگانی که با صرف اخلاص و دانایی و دانش خویش، جامعه علمی عصر خود را وامدار احسان خویش می‌سازند. چه زیبا گفته است شیخ‌الرئیس بوعلی‌سینا:

ای کاش بدانـمی که مـن کیستمی سرگشته به عالم از پی چیستمی

گر مقبلم، آسوده و خوش زیستمی ور نه بـه هـزار دیـده بگریستمی

نخستین باری که زنده‌یاد دکتر مظفر بختیار را ملاقات کردم و از دیدارش خرسند شدم، در یکی از آخرین روزهای سال ۱۳۵۴ حدود چهل سال پیش بود وقتی که مدیریت مجله دانشکده (نشریه مرکزی دانشگاه تهران) را عهده‌دار بودم و بنا بود که به پیشنهاد استاد دکتر بهرامی فره‌وشی ـ رئیس مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران ـ در امر ویراستاری انتشارات این دانشگاه در خدمت آقای بختیار که آن زمان در مصدر معاونت انتشارات دانشگاه تهران قرار داشت، همکاری کنم و بعدها در آستانه وقوع انقلاب که برای او مضایقی پیش آوردند و ایشان برای مدتی از دانشکده ادبیات و علوم انسانی به کتابخانه مرکزی مأمور شد، در فضایی کوچک که نزدیک ۲۵ سال در آن به اداره و سردبیری نشریه علوم کتابداری با نظر استاد بی‌بدیل ایرج افشار و مدیران پس از او اهتمام داشتم، آمد و رفت می‌کرد. پکی به سیگار می‌زد و فنجانی چاپی می‌نوشید و گفتگویی می‌کردیم و کمال صمیمیت را با هم داشتیم. پس از اتمام مأموریت و بازگشت به گروه ادبیات فارسی، به جز ساعات تدریسش، بیشتر اوقات حضور در دانشگاه را باز در همین دفتر سپری می‌کرد و گاهی دانشجویان خارجی را که با ایشان رساله دکتری می‌گذراندند، راهنمایی می‌فرمود.

در جوار اتاقک مطالعه و کار من، اتاق‌های دیگری بود که پژوهشگران و استادانی عمدتاً از دانشگاه تهران برای مدتی در اختیار می‌گرفتند که دسترسی به منابع کتابخانه برایشان میسر باشد. نظیر زنده‌یادان دکتر عبدالحسین مشکوه‌الدینی، دکتر احمد تفضلی، دکتر علی‌محمد حق‌شناس، محمدتقی دانش‌پژوه، و شخصیت‌های دیگری چون استاد دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن، دکتر جلیل تجلیل، دکتر علی‌اکبر خان‌محمدی، دکتر آذر آهنچی، دکتر محسن رهامی، دکتر تقی شامخی و کسان دیگر که هر یک به لحاظ علمی و اخلاقی و ثمربخشی مثال‌زدنی بودند و بنده به اقتضای مسئولیت دیگرم که مرتبط با مخازن نسخه‌های خطی و عکسهای تاریخی و تالار ایران‌شناسی و انتشارات و مشاورت کتابخانه بود، این توفیق را داشتم که خدمتگزار افراد بنام و کمنام و گمنامی از همه طبقات علمی، دانشگاهی، حوزوی و پژوهشگران خارجی باشم که نیازمند بودند از ذخایر دست نوشته‌ها و میراث کهن دانش‌ و فرهنگ و ادب ایران استفاده کنند و بعضاً به تصحیح برخی از آن میراث بپردازند و می‌کوشیدم حتی‌المقدور هر آن کس را که طالب این میراث بود، بدون تشریفات و سختگیری‌های معمول، همراهی کنم و شادمان به کارشان بپردازند. در این میان خوشبختانه استاد مظفر بختیار یکی از افراد نسخه‌شناس و خط‌شناس برجسته‌ای بود که همچون استاد محمدتقی دانش‌پژوه، گاهی مراجعان را در پرسش‌هایشان همراهی می‌کرد؛ چنان که این صفت ممتاز در دادن زکات علمی و بی‌منت را روان‌شادان: دکتر عباس زریاب خویی، دکتر احم