پاورپوینت کامل روزگار عزت میهمان شمال غرب ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل روزگار عزت میهمان شمال غرب ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل روزگار عزت میهمان شمال غرب ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل روزگار عزت میهمان شمال غرب ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

«اگر [انسانی] اتفاقا به تقدیر ربانی و حکم لایتغیر سبحانی به دیار غربت اوفتد و از وطن مالوف خود دور و از مسکن خویش مهجور شود و در دریای مشقت زار و حیران و در گرداب بلا بی‌خانمان گردد و در وادی محنت سرگردان و در دیار غربت نالان و گریان باشد، باید به مقتضای «حب الوطن من الایمان» در آرزوی وطن خود باشد و برای بازگشت به دیار خویش بکوشد. و باید حق نعمت پادشاه اسلام را بداند و به قصد آستان‌بوسی به درگاه پادشاه آید». این توصیه و عبارت علی‌رییس سیدی در «سفرنامه مرآت‌الممالک» به روزگار حکومت صفویان در ایران، چیزی حدود ۵۰۰ سال پیش، مهاجران و میهمانانی با ملیت‌ها، باورها و اعتقادات گوناگون را به یاد می‌آورد که به دلیل موقعیت ویژه جغرافیایی ایران در گذر تاریخ، همواره به این سرزمین کهن آمده، ساکن شده و آرام‌آرام در میان ایرانیان جای گرفته و با میزبان خویش هم‌نشین شده‌اند.

روایتی از میزبانی و میهمان‌نوازی تاریخی ایرانیان از میهمانان غریبه و مهاجران

«اگر [انسانی] اتفاقا به تقدیر ربانی و حکم لایتغیر سبحانی به دیار غربت اوفتد و از وطن مالوف خود دور و از مسکن خویش مهجور شود و در دریای مشقت زار و حیران و در گرداب بلا بی‌خانمان گردد و در وادی محنت سرگردان و در دیار غربت نالان و گریان باشد، باید به مقتضای «حب الوطن من الایمان» در آرزوی وطن خود باشد و برای بازگشت به دیار خویش بکوشد. و باید حق نعمت پادشاه اسلام را بداند و به قصد آستان‌بوسی به درگاه پادشاه آید». این توصیه و عبارت علی‌رییس سیدی در «سفرنامه مرآت‌الممالک» به روزگار حکومت صفویان در ایران، چیزی حدود ۵۰۰ سال پیش، مهاجران و میهمانانی با ملیت‌ها، باورها و اعتقادات گوناگون را به یاد می‌آورد که به دلیل موقعیت ویژه جغرافیایی ایران در گذر تاریخ، همواره به این سرزمین کهن آمده، ساکن شده و آرام‌آرام در میان ایرانیان جای گرفته و با میزبان خویش هم‌نشین شده‌اند. شاید پرماجراترین و شناخته‌شده‌ترین گروه‌های خارجی که روزگاری در بافت اجتماعی ایرانیان وارد شدند و در جایگاه خود منشأ اثر و خدمات زیادی هم بودند، ارمنیانی به شمار آیند که شاه عباس یکم صفوی، روزگاری به پایتخت صفویان، اصفهان کوچاند. جهانگردانی چون شاردن، کارری، فیگوئروا و دلاواله در دوره صفوی در سفرنامه‌های خود به فراوانی به ماجرای حضور اینان در اصفهان و هم‌زیستی‌شان با ایرانیان اشاره کرده‌اند.

آزادی‌خواهی و وسعت نظربه روایت بازرگان ونیزی

کوچ دسته‌ای از ارمنی‌ها از سرزمین ارمنستان امروزی به اصفهان دوره صفوی، روایتی خواندنی دارد. پیترو دلاواله، بازرگان و جهانگرد ونیزی که در زمانه شاه عباس یکم صفوی به ایران آمد، درباره حضور ارمنی‌ها در پایتخت ایران چنین نوشته است «محله دیگر [اصفهان] به نام جلفاست که سکنه آن را مهاجران جلفا تشکیل داده‌اند و همه آنها ارمنی مسیحی و ثروتمند هستند. شاه دستور داده است این عده را از نقاط مختلف به اصفهان کوچ دهند تا در حوالی مرزهای مجاور [عثمانی] نباشند و خطر از دست رفتن آنان و اسارتشان به دست عثمانی‌ها منتفی شود. به طور کلی شاه تا حد امکان، حوالی مرزها را از سکنه خالی کرده و آنها را به مرکز انتقال داده و زمین‌های دیگری در اختیارشان گذاشته، تا ابقای آنان در مملکت تضمین گردد و در عین حال شهر اصفهان بزرگ‌تر و ثروتمندتر و زیباتر شود». میهمانان تازه پایتخت، به زودی از سوی جامعه ایران پذیرفته شدند و حکومت، با بهره‌گیری از نگاه نوع‌دوستانه ایرانی، به روایت فرد ریچاردز در سفرنامه‌اش «آنها را تشویق کرد که برای خود تشکیلاتی بدهند، و به آنها اجازه داد که برای خود کدخدایی تعیین کنند و شهر خود را «جلفا» بنامند. او مقداری پول بدون ربح، به آنها به وام داد و آنها را از اسارت معاف داشت. با این طرز رفتار، که ناشی از آزادیخواهی و وسعت‌نظر بود، این شهر روز به روز آبادتر شد و جمعیت آن فزونی یافت». رونق جلفای اصفهان، نگاه جهانگردان را خیره کرده بود. ژان شاردن فرانسوی در بازدید از آنجا، جمعیت ارمنی‌ها را تا سی هزار نفر برآورده کرده است که سیزده کلیسا در آنجا ساخته‌اند. میهمانان تازه جامعه ایرانی به زودی دریافت