پاورپوینت کامل اهل سنت، اشاعره و باقی مسائل ۱۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهل سنت، اشاعره و باقی مسائل ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهل سنت، اشاعره و باقی مسائل ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهل سنت، اشاعره و باقی مسائل ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

متأسفانه در ایران و در میان اهل علم تصور درستی از اهل سنت و تحولات مذهبی آنان و تمایزهای دورنی آنها وجود ندارد. بسیاری، اهل حدیث و حنابله را وجه غالب اهل تسنن می دانند و با یک صفت کلی قشری همه تاریخ تفکر سنی را مورد قضاوت قرار می دهند.

متأسفانه در ایران و در میان اهل علم تصور درستی از اهل سنت و تحولات مذهبی آنان و تمایزهای دورنی آنها وجود ندارد. بسیاری، اهل حدیث و حنابله را وجه غالب اهل تسنن می دانند و با یک صفت کلی قشری همه تاریخ تفکر سنی را مورد قضاوت قرار می دهند. عده ای هم که تعدادشان کم نیست با مقابل قرار دادن تفکر اشعری در برابر تفکر معتزلی، معتزلیان را خردگرا و در مقابل اشعریان را ضد عقل و قشری و ظاهری توصیف می کنند. عده ای هم هر چه غیر شیعه را سنی و اهل سنت می دانند. این تصورات غلط ناشی از عدم مطالعه و دقت است. نخست اینکه اولا اهل سنت و جماعت به عنوان یک هویت مذهبی محصول سده های چهارم و پنجم قمری است. قبل از آن ما یا اصحاب حدیث داشته ایم و یا اهل سنت به معنای خاص کلمه که شامل حنفیان و اشعریان و اسلاف آنان و همچنین ماتریدیان می شد. حنابله همواره اقلیتی بیش نبوده اند و داخل شدن آنان در اهل سنت و جماعت به معنای عام کلمه مربوط می شود به سده پنجم قمری به بعد. اشعریان و ماتریدیان از آغاز اهل نظرورزی کلامی بودند و تفاوتشان با معتزله تنها در رویکردهای متفاوت آنان بود به شماری از مسائل اعتقادی و نظری. در این میان ماتریدیان که اتفاقاً از اوائل سده ششم قمری به بعد وجه غالب در میان حنفیان را به خود اختصاص دادند و بنابرین به تدریج عمده ترین مذهب کلامی اسلامی قلمداد شدند در مسئله حسن و قبح عقلی و شرعی کم و بیش و عمدتاً همان حرف معتزله را باور دارند. اشاعره هم درست است که در این مسئله با معتزله مخالفند اما می دانیم که فخر رازی و اخلاف او تفسیر کم و بیش قابل مفاهمه ای از این موضوع را که با مبانی معتزله و شیعه قابل مقایسه است اتخاذ کردند. این در حالی است که اساساً این موضوع ثمره علمی و عملی چندان مهمی در بسیاری از مباحث کلامی و اصولی و فقهی ندارد. در مقابل، فقیهان شافعی و مالکی سخنان مهمی در رابطه با بحث مصالح در فقه و مسائل مربوط به ضرورات دارند که عملا راه را برای انواعی از اجتهاد در اصول برای آنان باز می کرده است. در حالی که در ایران معمولاً در میان اهل علم اشعری گری برابر است با رویکرد ضد عقلی و قشری گری و آن را مساوی با حنبلی گری می گیرند بر آگاهان روشن است که اشاعره مهمترین سهم را در گسترش فلسفه ابن سینا تا قرنها بر عهده داشته اند. اساساً تفکر اشعری از زمان