پاورپوینت کامل امیر کبیر و روحانیت ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امیر کبیر و روحانیت ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امیر کبیر و روحانیت ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امیر کبیر و روحانیت ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

سیاست مذهبی امیردو جهت ثابت و مشخص داشت : کاستن از نفوذ روحانی و منع دخالت در سیاست ؛ آزادی و مدارای دینی . نظر او به هر دو جهت زاده تفکر واحد او در اصالت سیاست عرفی بود . گفتار ما در این بخش محدود به موضوع نخست است .

سیاست مذهبی امیردو جهت ثابت و مشخص داشت : کاستن از نفوذ روحانی و منع دخالت در سیاست ؛ آزادی و مدارای دینی . نظر او به هر دو جهت زاده تفکر واحد او در اصالت سیاست عرفی بود . گفتار ما در این بخش محدود به موضوع نخست است .

قبلا بگوئیم که امیر نه دشمن دین بود و نه بد خواه روحانیت ؛ این معنی را در تحلیل شخصیت فردی او باز نمودیم که خود دیندار بود و مقید به اصول و آداب مذهبی . اما از تعصب آزاد بود و به گفته اعتماد السلطنه زهد خشک را استهزا می کرد . برخورد دولت امیر با دستگاه روحانی زاده دو عامل اصلی بود : یکی دخل و تصرف عالمان دین در کار سیاست ، دوم سنت پرستی و ظلمت هیات روحانی . معلوم است که در بحث کلی ، هیات مجموع را در نظر می گیریم ؛ و گرنه نه هرکس که عالم دین بود گرفتار تعصب و خمود فکری بود و یا مخالف اصلاح و ترقی . چنین نیست . از صنف روحانیان مردان دانا و استوار ، روشن بین و پرهیز کار برخاستند . اتفاقا امیر با این کسان همکاری داشت ، جانب آنان را نگاه می داشت ، و از استقلال دستگاه قضایی شرعی که در دست آنان بود ، پشتیبانی می کرد. در واقع سیاست عمومی امیر در کاستن قدرت روحانی متوجه امام جمعه ها و شیخ الاسلام ها می گردید که در افکار قاطبه مردم نفوذ داشتند ، مروج کهنه پرستی و نادانی بودند ، سرای آنان مصون و جای تحصن بود. و از این راه اعمال قدرت می نمودند و در سیاست مداخله می کردند . امیر چنین حق و مسئولیتی را برای روحانیان نمی شناخت . به علاوه نفوذ و رویه ایشان را مانع بیشرفت نقشه اصلاح و ترقی می دانست .

از لحاظ شناختن زمینه فکری جامعه ما در این زمان باید دانست که از یک سو ، اندیشه تفکیک سیاست از دین در ایران شناخته گردیده بود . در ترجمه تاریخ پتر کبیر نوشته ولتر آمده که پتر به کشیشان و دانایان گفت : ” مهام سلطنت و انجام امور دولت با من است ، و مرا با تشخیص و امتیاز مذهب کاری نیست “. از سوی دیگر تجربه آموخته بود که … دخالت ملایان در امر مملکت داری ، سد راه اصلاح طلبی و نوجوئی است . و آنچه بیشتر در ذهن امیر تاثیر کرده بود ، همین بود . میرزا صالح شیرازی در سفرنامه ارزنده خود راجع به احوال عثمانی نکته اندیشیده ای را می آورد : ” مادامی که سلسله علیه ملاها خود را مدخل به دولت عثمانی نمایند ، هرگز دولت مزبور ترقی نخواهد کرد … فی الواقع هر دولتی که ملا ها خود را مدخل آن نموده ، بنا را بر حیله بازی گذاردند و هرگز آن دولت و آن ولایت ترقی نخواهند کرد “.

همین معنی در سخن امیر به کنسول انگلیس و سفیر آن دولت نمایان است . هنوز بیش از نه ماه از صدارتش نگذشته بود که کنسول از تبریز به دیدن او آمد ، و در گزارش خود نوشت : ” امیر نظام مصمم است که جلو نفوذ روحانیان را بگیرد ، گرچه می داند کاری است بس دشوار و پر خطر . ولی متذکر شد که دولت عثمانی وقتی در راه تجدید نیروی خود توفیق یافت که نفوذ علما را در هم شکست . و گفت او هم همین کار را خواهد کرد ، و یا سرش را بر باد خواهد داد “.۱ همچنین وقتی که اختلاف امیر با امام جمعه تهران بالا گرفت – وشیل (سفیر انگلیس) پای به میان نهاد ، امیر گفت : ” یا باید در برابر ادعا ها و دخالت های امام جمعه ایستادگی کنم ، یا دست از سیاست و زمامداری بکشم . متاسفانه این خاص علمای پایتخت نیست ، در سرتاسر ایران ، ملایان کم یا بیش در پی قدرت هستند و می خواهند در امور سیاسی و دنیاوی دخل و تصرف نمایند ” .۲

با این وجهه نظر ، تصادم قدرت دولت و دستگاه روحانی امری محتوم بود. تحریک امام جمعه تهران به برانگیختن مردم شهر علیه امیر ، داستان معجزه کردن امامزاده تبریز و مداخله شیخ الاسلام و امام جمعه آذربایجان، و ایستادگی آنان در برابر دولت – آن کشمکش پنهانی را آشکار ساخت . شرح هر موضوع را بدست می دهیم .

*** این مطلب در سال ۱۳۸۶ نیز در این وبلاگ منتشر شده بود. اخیرا یکی از مقامات حکومتی امیر کبیر را اولین مروج سکولاریزم در کشور معرفی کرده و خدمات او در ایران را کوته بینانه در این راستا ارزیابی نموده است . اینکه امیر سازندگی سکولار می اندیشید یک امتیاز مثبت برای این ابر مرد تاریخ کشورمان است . او هیچگاه مصالح مردم و کشور را از دریچه تنگ ایدئولوژی و طبقاتی نمی دید و تنها دغدغه او منافع ملی ایران بود . او به واقع یکی از عملگرا ترین سیاستمداران ایران می باشد . به بهانه نکو داشت او و در ابطال دیدگاههایی که او را و خدماتش را فراموش کرده و یا تعمدا خود را به فراموشی زده اند . بهتر دیدم این مطلب را دوباره منتشر نمایم. درود بی کران بر روان بزرگ مرد تاریخ ایران امیرکبیر امیر سازندگی ایران.

آغاز اختلاف امیر را با میرزا ابوالقاسم امام جمعه تهران ، شیل بیان می کند : ” وزیر مختار روسیه به تازگی انفیه دان الماس نشانی که روی آن صورت امپراطور روس نقش شده بود ، به امام جمعه هدیه کرد. هدیه امپراطور موجب حرف و گفتگو شده ، و میان علما و افراد صاحب نفوذ ایجاد همچشمی زیاد نمود . امام جمعه از مرحمت تزار بخود می بالد ، و به عمد نمی خواهد موضوع آن تحفه را به اطلاع شاه و امیر نظام برساند . میانه او و امیر هم چندان گرم نیست . پس از چند روزی امیر به وی پیغام فرستاد که رفتار او در پذیرفتن آن هدیه و اطلاع ندادن به دولت بسیار ناپسندیده و ناشایسته می باشد . امام جمعه که از حسد روحانیان آگاه گشته بود ، بهراسید و روز بعد انفیه دان و نامه وزیر مختار روس را به نظر امیررسانید ” . ۱

باید دانست که دستگاه امام جمعه تهران همواره مورد توجه سفارتخانه های روس و انگلیس بود ، و هر دو سعی داشتند دست کم با آن روابط نیکو و نزدیکی داشته باشند . و اسناد ما حکایت می کند که آن دستگاه هیچگاه ار آلودگی سیاسی پاک نبود . میرزا محمد مهدی امام جمعه عموی میرزا ابوالقاسم ، همان کسی است که دستگیری قائم مقام را به وزیر مختار انگلیس “تهنیت” گفت . همچنین بنا بر نوشته وزیر مختار ، یکی از معتمدان خود را به سفارت فرستاد تا “مراتب شادمانی و خرسندی امام جمعه و همه طبقات مردم را از آن بابت ابراز دارد . و نیز بگوید که جملگی معتقدند بر