پاورپوینت کامل حزبی که حزب نبود ۳۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حزبی که حزب نبود ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حزبی که حزب نبود ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حزبی که حزب نبود ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

به مناسبت انحلال حزب رستاخیز

احزاب سیاسی از دستاوردهای عصر جدید به شمار می‌روند که با ظهور دولتهای ملی و برقراری سیستم پارلمانی قرن ۱۷، در اروپا آغاز شدند و در ادامه قرن بیستم تکامل یافتند. اما یکی از پدیده‌های شگفت سیاسی قرن بیستم، ظهور نظامهای تک حزبی، دولتی و دستوریدر نقاط حساس از جهان معاصر می‌باشد. شگفت از آن جهت که اصولاً پدیده احزاب سیاسی با تعدد و تکثر و تشکیل خودجوش همراه بوده و طبع اولیه این پدیده سیاسی با مطلق گراییهای تک بعدی و دستوری بودن مغایرت داشته است.

به مناسبت انحلال حزب رستاخیز

احزاب سیاسی از دستاوردهای عصر جدید به شمار می‌روند که با ظهور دولتهای ملی و برقراری سیستم پارلمانی قرن ۱۷، در اروپا آغاز شدند و در ادامه قرن بیستم تکامل یافتند. اما یکی از پدیده‌های شگفت سیاسی قرن بیستم، ظهور نظامهای تک حزبی، دولتی و دستوریدر نقاط حساس از جهان معاصر می‌باشد. شگفت از آن جهت که اصولاً پدیده احزاب سیاسی با تعدد و تکثر و تشکیل خودجوش همراه بوده و طبع اولیه این پدیده سیاسی با مطلق گراییهای تک بعدی و دستوری بودن مغایرت داشته است.

در این میان در ایران، تاریخچه احزاب دستوری به مثابه وسیله حکومتی برای کنترل فعالیتهای سیاسی و اجتماعی مردم در عمل به سالهای پس از کودتا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بر می‌گردد. محمدرضاشاه از این برهه زمانی به بعد دست به تاسیس چندین حزب فرمایشی و دستوری زد. در این نوشتار قصد داریم به بررسی احزاب دولتی و دستوری پس از کودتای ۲۸ مرداد به خصوص حزب رستاخیز بپردازیم و در ادامه با تعریفی که از حزب می‌دهیم، قصد داریم بررسی کنیم آیا به راستی این احزاب دستوری حکومت پهلوی، حزب بودند یا خیر؟

۱) تعریف حزب

احزاب «گروههای بنیان یافته، منظم و مرتبی هستند که برای مبارزه در راه قدرت ساخته شده‌اند و منافع و هدفهای نیروهای اجتماعی گوناگون را بیان می‌کنند و خود هم به درستی وسیله عمل سیاسی آنان می‌باشند»۱. به عبارت دقیق‌تر حزب عبارت است از گروهی از افراد که به منظور کسب قدرت سیاسی و تحقق آرمانها و اهداف خویش سازمان یافته‌اند.

۱-۱ هدف

هدف احزاب معطوف است به دو عنصر اساسی: یکی کسب قدرت سیاسی و دیگری مبارزه اجتماعی برای تأمین منافع گروهی(اعم از طبقاتی، نژادی، سیاسی، ملی و … ) است که از اهداف مهم احزاب به شمار می‌روند.

۱-۲ ویژگیها

از ویژگیهای احزاب سیاسی آن است که به صورت خودجوش شکل گرفته و از طریق انتخابات و مشارکت مردم قدرت سیاسی را احراز نمایند، و همچنین به ایجاد نظم و ارتباط در اعضاء از طریق رأی‌گیری در محافل ویژه حزبی اقدام نمایند.

۱-۳کارکرد

کارکرد احزاب به عنوان یک سیستم سیاسی(جعبه سیاه) در رژیمهای دموکراتیک آن است که آراء و افکار مردم را سازمان داده و به صورت برونداد‌هایی از پایین به بالا، به منابع قدرت و تصمیم گیری انتقال دهند. سپس مراجع ذیربط آنها را در جامعه به مورد اجرا گذارند۲.

۲) احزاب دولتی در رژیم پهلوی

اولین احزاب دولتی و دستوری در ایران که به فرمان محمدرضا بعد از کودتای ۲۸ مرداد۱۳۳۲ تشکیل شدند احزاب مردم و ملیون بودند. شاه در این زمان به دلیل بی‌تفاوتی و عدم پشتیبانی مردم از دستگاه دولتی و همچنین جلوگیری از ایجاد و فعال شدن مراکز قدرت علیه رژیم همچون قبل از کودتا، به تدریج سعی کرد با اتخاذ استراتژیهای نظارتی و کنترل شده، نهادها‌ و سازمانهای سیاسی را شدیداً تحت نظارت خود گرفته و از فعالیت نیروهای مخالف رژیم و نهادهای اجتماعی رسمی جلوگیری به عمل آورد و مردم را به شکلی مهندسی شده وادار به مشارکت مطابق میل خود کند تا اقدامات او از مشروعیت مردمی لازم برخوردار باشند.

مهمترین ویژگی حزب شکل گیری به صورت خودجوش و نه فرمایشی و همچنین کسب قدرت از راه مشارکت مردم است. اما شاه از این نکته غافل بود که وقتی احزاب خودجوش نباشند، چه از ناحیه بیگانه و چه از بالا تشکیل شوند، اعتبار و مشروعیت مردمی نخواهند داشت و ناپایدار خواهند بود.

بر خلاف میل شاه، برپایی نظام دو حزبی دولتی هیچگونه تاثیری در بهبود روند انتخابات و پیدایش فرهنگ تحزب در ایران نداشت و بازی اقلیت و اکثریت آنها هرگز شباهت به مبارزه سیاسی واقعی پیدا نکرد. در چنین شرایطیمردم و آگاهان سیاسی می‌دانستند که حزب مردم و ملیون همه احزابی هستند که از شاه الهام گرفته‌اند و برنامه‌هایشان شبیه یکدیگر است و اصالت حزبی ندارند. سرانجام ثمره این دو حزب فرمایشی و دولتی، تقلبهای گسترده در انتخابات شورای ملی ۱۳۳۹ بود که به کل اعتبار خود را نزد مردم ازدست دادند. به همین دلیل رئیس دولت وقت یعنی دکتر اقبال(رئیس حزب) در همان روز استعفا داد و سه ماه بعد هم شاه فرمان تجدید انتخابات را صادر کرد. اما با وجود تجدید انتخابات مردم علاقه‌ای به شرکت در آن پیدا نکردند و از ورود به صحنه مصنوعی سیاسی اِبا داشتند. در چنین شرایطی برای بازگشت اطمینان مردم محمدرضاشاه اقدام به ایجاد یک حزب جدید به نام «ایران نوین» به ریاست حسنعلی منصور مبادرت ورزید.اما این حزب نیز از شیفتگان قدرت و تشنگان ثروت و شهرت انباشته شده بودند و روز به روز بر فساد درون حزبی آن افزوده می‌شد. بدین ترتیب واضح است که این گونه نهادها هرگز نمی‌توانستند یک نظام پارلمانی و حزبی یا دموکراتیک را در ایران پایه‌ریزی نمایند.

۳) حزب رستاخیز

افزایش فساد و قدرت حزب ایران نوین، شاه را متقاعد ساخت که نظام تک حزبی رستاخیز را به جای نظام چند حزبی ایجاد نماید.در این راستا حزب رستاخیز با هیاهوی تبلیغاتی زیاد، به دستورشاه در یازدهم اسفند ۱۳۵۳ به راه افتاد و به دنبال آن، تمام احزاب رسمی ایران همچون حزب ایران نوین و مردم، منحل و در حزب جدید ادغام شدند. در واقع انگیزه اصلی شاه در طرح تشکیل حزب رستاخیز، نگر