پاورپوینت کامل ثقیل بودن موسیقی ایرانی یا سطحی‌نگری فرهنگی ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ثقیل بودن موسیقی ایرانی یا سطحی‌نگری فرهنگی ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ثقیل بودن موسیقی ایرانی یا سطحی‌نگری فرهنگی ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ثقیل بودن موسیقی ایرانی یا سطحی‌نگری فرهنگی ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

موسیقی هر ملت از تراوشات ذهنی و روحی و روانی و درون‌مایه‌های ذاتی او سرچشمه می‌گیرد و سیلان می‌یابد و با ادبیات او ارتباط تنگاتنگ دارد. موسیقی ایرانی لطیف، نجیب و باطراوت و متنوع و آرام‌بخش و روح‌نواز و درعین‌حال تأمل‌برانگیز و متفکرانه است؛ این پدید کهن‌سال و دیرپای در طول هزاران سال دارای فرود و فرازهای بسیاری بوده است

موسیقی اصیل ایرانی؛ گوهر نامکشوف

موسیقی هر ملت از تراوشات ذهنی و روحی و روانی و درون‌مایه‌های ذاتی او سرچشمه می‌گیرد و سیلان می‌یابد و با ادبیات او ارتباط تنگاتنگ دارد. موسیقی ایرانی لطیف، نجیب و باطراوت و متنوع و آرام‌بخش و روح‌نواز و درعین‌حال تأمل‌برانگیز و متفکرانه است؛ این پدید کهن‌سال و دیرپای در طول هزاران سال دارای فرود و فرازهای بسیاری بوده است، اما در دهه‌های اواخر سد سیزدهم و شروع سد چهاردهم تجدید حیات و شکوفایی کم‌نظیری در این عرصه به وجود آمد و بزرگان و نخبگان و دل‌سوختگان برجسته‌ای با خلق و بسط موسیقی ناب ایرانی چون گل‌های جاویدان و رنگارنگ و یک شاخه گل و برگ سبز … به راستی گلستانی پرطراوت و جاودانی به وجود آورند و دریایی از قطعات گهربار عرضه داشتند که هریک به‌صورت آهنگ تنها یا در قالب آواز آمیخته به اشعار پررازورمز عرفانی بنا به سلیقه‌های مختلف می‌تواند کمال وجد و شور و نشاط را به شنونده عطا نماید، منتها چشم و دل و گوش و مغز بصیر و مشتاق می‌خواهد تا از این موهبت برخوردار شود که میسر نیست، مگر با گوش دادن فراوان و کسب شناخت و آگاهی.

اما با اینکه برای شناخت و معرفی موسیقی ایرانی چندان تلاشی به عمل نیامده و موسیقی ملی ما در دنیا تا حدودی مهجور و منزوی واقع شده است، اجرای چند کنسرت در سال‌های اخیر از جمله در روسیه و برخی از کشورهای اروپایی درحالی‌که اکثر شنوندگان این آواها را برای اولین بار می‌شنیده‌اند و انس و آشنایی بسیار کمی با آن داشته‌اند، استقبال کم‌نظیر و دور از انتظار و تأیید و تشویق آن‌ها همه دلالت بر شکوه و لطافت و زیبایی و تأثیرگذاری موسیقی اصیل ما دارد که قبل از همه خود وظیف پاسداشت آن را داریم و مردم و جوانان ما باید ارزش و اهمیت میراث فرهنگی پربار و ارج خود را بدانند و به سادگی تسلیم و برده و مجذوب هیچ‌یک از موارد فرهنگی از جمله موسیقی بیگانه نشوند، در حقیقت در مقابل تکنولوژی و رشد اقتصادی و رفاهی آن‌ها احساس حقارت نکنند؛ برتری اقتصادی و فناوری به جای خود مورد قبول و می‌تواند نقط محرکی برای ما باشد، ولی باید دانست که رشد تکنولوژی و آنچه به‌اصطلاح تمدن غربی است هیچ رابطه‌ای با رشد فرهنگی و معنوی ندارد و چه‌بسا در بسیاری از موارد عملاً با هم نسبت عکس داشته‌اند. در مقول موسیقی اصیل نیز که جزئی از فرهنگ دیرین ما است باید به ارزش پر از معانی و جنبه‌های روح‌نواز و آرام‌بخش و حتی تسلی‌دهنده و وجدآفرینی آن توجه داشته باشیم و با حوصله و دقت و تأمل و اعتمادبه‌نفس به آن گوش سپاریم، مسلماً در زمانی نه‌چندان دیر دنیایی از زیبایی‌ها و لطافت و سرمستی در آن خواهیم یافت که کمتر قلمی قادر به ترسیم آن خواهد بود.

لذا جا دارد بار دیگر تأکید شود که عنوان غمگینی یا ثقیل بودن موسیقی ایرانی مطلبی مردود و سطحی و دور از واقعیت است که ناشی از عدم درک صحیح و انتظار نابجا و آن‌چنانی از موسیقی است. از طرفی باید به این اصل مهم توجه کرد که عام مردم نه تنها در زمین موسیقی، بلکه در آموزش اخلاق و رفتار اجتماعی سیاسی، اقتصادی، روانی خانوادگی و … اگر آموزش و راهنما و روشنگر نداشته باشند، غالباً دچار کج‌روی و بدآموزی خواهند شد، زیرا اکثر مردم به‌سوی سهل‌انگاری و سطحی‌گرایی میل دارند. در طول تاریخ نیز تراوشات و تحرکات فکری معدودی از اندیشمندان و مصلحان و معلمان جهانی بوده که بشر را به‌سوی ترقی و کمال رانده است. پس واجب است در مورد موسیقی هم مثل سایر علوم و مباحث اجتماعی آموزش و آگاهی‌های لازم به‌صورت مستمر و پیگیر به هم نسل‌ها و مردم داده شود تا از کج‌اندیشی و کج‌سلیقگی و سطحی‌نگری اجتناب شود.

متأسفانه به نظر می‌رسد در سال‌های اخیر در چرخشی بسیار تند و ناگهانی در عرص مدیریت فرهنگی کشور نه تنها همه‌چیز به حال خود رها شده، بلکه سیل آهنگ‌های پاپ لس‌آنجلسی و جاز و قشری و کم‌محتوا به راه افتاد و عجب آنکه متولیان رسمی موسیقی ما در رادیو و تلویزیون‌ها با حالتی منفعلانه به پیروی و پخش آن‌ها پرداخته‌اند، به‌طوری‌که ادام همین امر، موسیقی اصیل و ناب ما را د