پاورپوینت کامل عرفان گرایی و سابقه‌ آن در تشیع ۱۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عرفان گرایی و سابقه‌ آن در تشیع ۱۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عرفان گرایی و سابقه‌ آن در تشیع ۱۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عرفان گرایی و سابقه‌ آن در تشیع ۱۸ اسلاید در PowerPoint :

در تمام تاریخ فکری و فرهنگی تشیع امامی قبل از دوره صفوی نمونه های عالمانی که تمایلات عرفانی و یا صوفیانه از خود نشان می دادند به تعداد عدد انگشتان یک دست هم نمی رسد. ابن طاووس تمایلاتی کم و بیش متمایل به این نوع تفکرات داشته است.

در تمام تاریخ فکری و فرهنگی تشیع امامی قبل از دوره صفوی نمونه های عالمانی که تمایلات عرفانی و یا صوفیانه از خود نشان می دادند به تعداد عدد انگشتان یک دست هم نمی رسد. ابن طاووس تمایلاتی کم و بیش متمایل به این نوع تفکرات داشته است. سید حیدر آملی رسماً هوادار ابن عربی است و فقیه برجسته ای مانند ابن فهد حلی تمایلات آشکار عرفانی و دعاوی خاصی در این زمینه داشته که البته آثارش در گرایشات برخی شاگردان او که بعدها منشأ پیدایش مکاتب و باورهایی در زمینه فرقه های صوفیانه با گرایشات آخر الزمانی شدند دیده می شود. کمی دیرتر ابن ابی جمهور به عرفان ابن عربی دلبستگی پیدا کرد. با این وصف تنها در دوره صفوی بود که تمایل به انواعی از تصوف شیعی در میان عالمانی مانند پدر علامه مجلسی و یا دلبستگی به ابن عربی در کسانی مانند ملا صدرا و دامادش فیض کاشانی به شکل گسترده تری شکل گرفت و به منصه ظهور پیوست. تصوف ذهبیه در پایان دوران صفوی و بعد از آن نخستین پیوندهای جدی را بین تصوف و تشیع رقم زد و در نهایت در طول دوران قاجار طرق مختلف صوفیانه شیعی از میان شعب سنت های قدیمی تر جوشید و البته منجر به ظهور واکنش هایی و گاه تند از سوی علمای شیعه و عمدتا اصولیان بر علیه آنان نیز شد.

موج تازه اقبال به ابن عربی درست از مکتب اصفهان از دوران ملا علی نوری و پیش از او آقا محمد بیدآبادی آغاز شد و تدریس فصوص و تمهید القواعد و مصباح ابن فناری به تدریج در میان طیفی از نمایندگان مکتب اصفهان و بعد در مکتب طهران رقم خورد که تا به امروز ادامه دارد. در کنار این جریان مکتب عرفانی منتسب به سید علی شوشتری را می شناسیم که دست کم یک طیف قوی در آن همچون خط سید احمد کربلایی و شاگردان او به عرفان ابن عربی دلبستگی داشته اند. ارتباط شماری از کسانی که نام بردیم با طریقه ذهبیه بر اساس اسناد و اطلاعاتی مسلم است. در این میان فی المثل به سید مهدی بحر العلوم نوشته های اخلاقی و عارفانه ای نسبت داده می شود و از ارتباط او با آقا محمد بیدآبادی سخن می رود.

طریقه دیگری که گفته می شود با طریقه ملا حسینقلی همدانی و سنت سید علی شوشتری متفاوت بوده طریقه ملا فتحعلی سلطان‌آبادی است که برخی میرزا مهدی اصفهانی را با سنت او بیشتر مرتبط می دانند تا با طریقه سید احمد کربلایی. به هرحال در فاصله سده نوزدهم تا قرن بیستم شاهد اوج گیری گرایش به مراقبه و عرفان و توجه به دستورات اخلاقی و عرفانی و اقبال به التزام به ذکر گویی و چله نشینی های صوفیانه د