پاورپوینت کامل اسلامی‌سازی علوم سیاسی؟! ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسلامی‌سازی علوم سیاسی؟! ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسلامی‌سازی علوم سیاسی؟! ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسلامی‌سازی علوم سیاسی؟! ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

پس از آنکه اندیش تحول در علوم انسانی مطرح شد، تلاشی در سطوح بالای تصمیم‌گیری برای آموزش عالی در کشور به منظور بازنگری در دروس برخی از رشته‌های علوم انسانی آغاز گشت.

نگاهی به دروس جدید مقطع کارشناسی علوم سیاسی؛

پس از آنکه اندیش تحول در علوم انسانی مطرح شد، تلاشی در سطوح بالای تصمیم‌گیری برای آموزش عالی در کشور به منظور بازنگری در دروس برخی از رشته‌های علوم انسانی آغاز گشت. رشت علوم سیاسی یکی از رشته‌هایی بود که دروس آن مورد بررسی و تجدیدنظر قرار گرفت. حاصل آن تلاش‌ها یک بار در سال ۱۳۹۳ توسط «شورای تخصصی تحول و ارتقای علوم انسانی-کارگروه علوم سیاسی» از سوی شورای تخصصی علوم انسانی شورای عالی انقلاب فرهنگی به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تقدیم شد و در همان زمان انتقادات بسیاری را برانگیخت تا جایی که شورا گروه دیگری را مأمور بررسی مجدد برنام جدید کرد. گروه جدید اینک برنام یادشده را با اصلاحاتی چند ارائه کرده است. در این نوشت کوتاه، برنام اخیر از دیدگاهی انتقادی مورد بررسی قرار می‌گیرد. دروس جدید ۴ دسته، عمومی، پایه، تخصصی الزامی و تخصصی اختیاری را در بر می‌گیرد و از این شمار، در این نگاشته فقط دو دست میانی مورد بررسی قرار می‌گیرند؛ چراکه دروس عمومی خارج از اختیار طراحان بوده و درس‌های تخصصی اختیاری نیز طیف نسبتاً وسیعی (۴۰ درس به ارزش ۸۰ واحد) را در بر می‌گیرند که گروه‌های آموزشی علوم سیاسی به اختیار خود می‌توانند از میان آن‌ها به میزان ۱۰ واحد درسی گزینش کنند.

دروس پایه

فلسف ارائ دروس پایه آن است که مقدمه و مبنایی برای دروس تخصصی باشند. این دروس در سطح کلیات و به‌صورت مقدماتی برای دانشجویان سال‌های نخست ارائه می‌شوند تا بدون ورود به پیچیدگی‌های نظری و ریزبینی‌های تحلیلی یا تاریخی، آنان را برای دروس تخصصی آماده کنند. حفظ دروس بنیادینِ «مبانی علم سیاست»، «روش تحقیق در علوم سیاسی ۱ و ۲» و «مبانی سیاست در اسلام» و «کلیات حقوق اساسی» (که نام دو درس اخیر تغییر اندکی کرده است) و افزودن عناوینی مانند «روان‌شناسی برای سیاست»، «فلسفه برای سیاست»، «مدیریت برای سیاست» و «اقتصاد برای سیاست»، نشانگر عنایت کارگروه به این امر بوده است. در میان این دروس، سرفصل‌های درس «فلسفه برای سیاست» همپوشانی قابل توجهی با دروس «اندیش سیاسی در غرب» و نیز «اندیش سیاسی در اسلام ۲» دارد. بهتر بود بخشی از این سرفصل‌ها به فلسفه و اخلاق کاربردی اختصاص یابد. تغییر نام «مبانی جامعه‌شناسی» به «جامعه‌شناسی و ارتباطات برای سیاست» چندان موجه به نظر نمی‌رسد، چون بحث ارتباطات و رسانه‌ها نه فقط از مبانی جامعه‌شناسی جدا است، بلکه آوردن آن به‌صورت یک درس مستقل نیز به‌خودی‌خود امری موجه به نظر می‌رسد (چنان‌که در اصلاحات سال ۱۳۹۳ چنین شده بود).

اما حذف درس بسیار مهم «مبانی علم حقوق»، با توجه به ارتباط نزدیک سیاست با حقوق و قانون‌گذاری، مهم‌ترین ضایعه در این بخش برای برنام درسی علوم سیاسی محسوب می‌شود. این در حالی است که افزایش دو درس «متون اساسی (پایه) در سیاست» و «آیین نگارش و گزارش علمی و ویراستاری متون سیاسی» لازم به نظر نمی‌رسد. بیشتر محتوای درس «آیین نگارش و گزارش علمی و ویراستاری متون سیاسی» باید در درس عمومی ادبیات فارسی و حتی پیش از آن در دور دبیرستان آموخته شده باشد و آوردن آن در شمار مجموعه دروس علوم سیاسی به‌منزل استخفاف این مجموعه است. البته زبان شفاهی و نگارشی ابزار مهمی برای انتقال مطالب توسط یک کارشناس علوم سیاسی (همانند سایر کارشناسان علوم انسانی) است، اما اساساً مشخص نیست؛ چرا یک دانشجوی مقطع کارشناسی علوم سیاسی باید چنین درسی را در زمین نگارش به زبان پارسی بگذراند، درحالی‌که دانشجویان سایر رشته‌ها مانند فلسفه، علوم اجتماعی یا روان‌شناسی از آن بی‌نیاز هستند. بعید نیست افزودن این درس در راستای مسیر افزایش عددی مقالات صورت گرفته باشد، سیاستی که نادرستی آن اکنون بر همگان آشکار شده است.

به ‌علاوه، سرفصل پیشنهادی این درس از دو قسمت ناهمگون تشکیل شده است که قسمت نخست آن به بررسی نظری متون ادبیات سیاسی اختصاص دارد (و بخشی از آن با درس اندیش سیاسی در اسلام و ایران-۲ هم‌پوشانی دارد) و قسمت دوم آن به بیان شیوه‌های ویرایش یک متن می‌پردازد. سرفصل‌های درس «متون اساسی (پایه) در سیاست» هم‌پوشانی تمام و کمالی با دروس «فلسفه برای سیاست» (قسمت فلسف سیاسی اسلامی) و نیز «اندیش سیاسی در اسلام و ایران ۲» دارد و تکراری‌ترین درس در مجموعه دروس علوم سیاسی به شمار می‌رود.

با توجه به فلسفه‌ای که برای دروس پایه ذکر شد، قرار دادن دو درس «سیاست در قرآن و نهج‌البلاغه» و «سیر سیاسی پیامبر اعظم (ص) و ائمه معصومین (ع)» (که در بازنگری قبلی در قالب چهار درس آمده بودند) چیزی جز جفا به این موضوعات نخواهد بود. این دروس مستلزم دقت‌های نظری عمیق و مشروحی هستند که نه فقط در قالب دروس پایه نمی‌گنجند، بلکه اساساً باید در مقاطع بالاتر تحصیلی تدریس شوند؛ گذشته از آنکه میان خود این دو درس هم‌پوشانی وجود دارد، بررسی اجمالی موضوعات این دو درس (که مقتضای دو سال نخست دور کارشناسی است) در دروس «اندیش سیاسی در اسلام و ایران ۱»، «مبانی سیاست در اسلام» و نیز دروس عمومی مانند «تاریخ تحلیلی اسلام»، «تاریخ امامت»، «تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی»، «اندیش اسلامی ۱ و ۲»، «تفسیر قرآن» و «تفسیر نهج‌البلاغه» نیز صورت می‌گیرد.

دروس تخصصی الزامی

در فهرست دروس تخصصی الزامی، سه درس مهم اندیش سیاسی در اسلام و ایران و سه درس اندیش سیاسی در غرب وجود دارند که اگر از هم‌پوشانی‌های آن‌ها با دروس پایه بگذریم، به‌طور مناسبی سرفصل‌بندی شده‌اند. میزانی از هم‌پوشانی نیز میان «اندیش سیاسی در اسلام و ایران ۱» و «مبانی سیاست در اسلام» وجود دارد که پیشنهاد نگارنده ادغام این دو درس در یکدیگر است.

انتقال درس «سیاست و حکومت مقایسه‌ای» از شمار دروس اختیاری (در فهرست قبلی) به دروس تخصصی (در فهرست جدید) اقدام ارزشمندی است که کارگروه انجام داده است. درس‌ «مطالع مقایسه‌ای انقلاب اسلامی ایران با انقلاب‌های بزرگ» جایگزین درس موجود «انقلاب اسلامی» شده است؛ اما عنوان جدید موجب محدودیت بحث‌های بسیار مهمی خواهد بود که در پیرامون انقلاب اسلامی در جریان است؛ به نظر می‌رسد که عنوان قبلی جامع‌تر بوده و لازم است اعاده شود. درعین‌حال، گذاشتن یک عنوان درسی تحت عنوان «مسائل سیاسی-اجتماعی دفاع مقدس» ضروری به نظر نمی‌رسد، چراکه مباحث مربوط به آن در درس «تحولات سیاسی-اجتماعی ایران در جمهوری اسلامی ایران» پوشش داده می‌شوند. حذف درس انقلاب‌های جهان نیز چندان موجه به نظر نمی‌رسد، اما تغییر عنوان درس «تئوری‌های انقلاب» به «نظریه‌های انقلاب و جنبش‌های اجتماعی» مقبول است؛ بااین‌حال، سرفصل‌های درس مزبور با درس «جامعه‌شناسی سیاسی» دارای همپوشانی است.‌

«سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران»، «حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران»، «اصول و مبانی روابط بین‌الملل ۱ و ۲»، «سازمان‌های بین‌المللی»، «حقوق اداری ایران»، «متون تخصصی سیاسی به زبان انگلیسی ۱ و ۲»، «جامعه‌شناسی سیاسی» و «جنبش‌های اسلامی معاصر» تقریباً بدون تغییر از فهرست قدیم به فهرست دروس بازنگری‌شده منتقل گشته‌اند که مقبول به نظر می‌رسد. درس «پیشرفت و توسع سیاسی» معادل «نوسازی و دگرگونی سیاسی» در فهرست قدیمی است