پاورپوینت کامل بررسی چیستی علوم انسانی اسلامی از منظر متافیزیک ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی چیستی علوم انسانی اسلامی از منظر متافیزیک ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی چیستی علوم انسانی اسلامی از منظر متافیزیک ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی چیستی علوم انسانی اسلامی از منظر متافیزیک ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

واژه علم و علوم انسانی در طول تاریخ تطورات فراوانی به لحاظ معنا داشته است. قبل از پرداختن به بررسی علوم انسانی‌اسلامی ابتدا باید تلقی‌های مختلف از مفهوم علم را بررسی کرد؛ تلقی‌هایی که به لحاظ مفاهیم و معانی در ارتباط وثیق با فرهنگ و تاریخ غرب هستند.

از منظر ماتریالیستی تا رویکرد ایده‌آلیستی

واژه علم و علوم انسانی در طول تاریخ تطورات فراوانی به لحاظ معنا داشته است. قبل از پرداختن به بررسی علوم انسانی‌اسلامی ابتدا باید تلقی‌های مختلف از مفهوم علم را بررسی کرد؛ تلقی‌هایی که به لحاظ مفاهیم و معانی در ارتباط وثیق با فرهنگ و تاریخ غرب هستند.

در طول دو قرن اخیر سه تلقی عمده از علم یا علوم انسانی در غرب به وجود آمده است:

۱- تلقی پوزیتیویستی کلاسیک که از نیمه دوم قرن نوزدهم تا نیمه اول قرن بیستم رواج داشت. در اینجا تلقی از science این‌گونه بود که علم باید روشمند باشد و این روش نیز فقط منحصر در علم تجربی مبتنی‌بر آزمون و خطاست.

۲- در نیمه اول قرن بیستم جریان دیگری شکل گرفت که تلقی تفسیری یا تفهیمی نسبت به حوزه حیات انسانی داشت. آنها حوزه حیات انسانی را از حوزه طبیعت به لحاظ موضوع تفکیک کردند. اما روش علمی همچنان مبتنی‌بر تجربه یعنی آزمون و خطا بود. یعنی وقتی با روش‌های تجربی مسائل و واقعیت‌های انسانی را مطالعه کنیم، علم انسانی خواهیم داشت. کسی که تفکیک و تلفیق بین علم و انسانیت را به این نحو انجام داد، ماکس وبر بود. بر این مبنا زبان، شعر، هنر، فلسفه، فقه، کلام و همه معرفت‌های غیر‌علمی در زمره انسانیات بوده و در نتیجه موضوعی برای معرفت علمی می‌شوند. بنابراین علم هنگامی که با روش تجربی خود به این امور می‌پردازد، علوم انسانی را شکل می‌دهد.

۳- از دهه ششم قرن بیستم، به تدریج مسائلی برای کسانی که با روش ساینتیفیک در علوم طبیعی می‌اندیشیدند به وجود آمد. تعریف آنان نسبت اصل علم را متحول کرد که اصطلاحا به این تحول، تلقی مابعد‌تجربی از معنای علم و تفاسیر پست‌مدرن از علم گفته می‌شود. برای آنها این سوال پیش آمد که آیا مفاهیم اولیه مانند ماده یا قواعد و احکامی چون اصل علیت یا شناخت غیرتجربی، عقلی و… از طریق آزمون تجربی به دست آمده است؟

کاوش‌هایی که فیلسوفان علم در نیمه دوم قرن بیستم درباره مفاهیم علمی داشته‌اند، آنها را به این نتیجه رسانده است که علم در معنای پوزیتیویستی‌اش به حسب ذات خود، مبتنی‌بر معرفت‌های غیرعلمی است. بنابراین پست‌مدرن‌ها با استفاده از همین ظرفیت علم را به معرفت‌هایی که براساس تعریف پوزیتیویستی از علم، غیرعلمی بوده‌اند، ملحق کرده‌اند.

این سه تلقی به‌رغم اختلافاتی که با یکدیگر دارند نشات گرفته از مقتضیات فرهنگ مدرن غرب بوده و از لوازم منطقی رویکرد سکولار و دنیوی به هستی است.

این در حالی است که در منابع دینی با آنکه از حس به‌عنوان ابزار شناخت علمی یاد شده است، اما علم به معرفت حسی محدود نمی‌شود و از علم عقلی یا علومی که به وسیله قلب، وحی یا مانند آن تامین می‌شوند، سخن گفته شده است. در متون مزبور علوم حسی، عقلی یا وحیانی، علومی مستقل و گسیخته از یکدیگر نیستند؛ بلکه علومی وابسته و پیوسته به یکدیگرند. به این معنا که، کسی که از عقل و قلب سلیم برخوردار نباشد، علوم حسی و تجربی او نیز گرفتار آسیب می‌شود.

اما مساله مهمی که در این میان مغفول واقع شده است اینکه به موجب حوادث‌ دوران اخیر، لفظ علم که در فرهنگ اسلامی پیشینه‌ای تاریخی و عقبه‌ای فلسفی، عرفانی و دینی داشته و از منزلت اجتماعی متناسب با همین عقبه برخوردار بوده، تنها ظاهرش باقی مانده است؛ منتها در محیط‌های علمی و آکادمیک، این لفظ معادل برای لغت science در نظر گرفته شده که حامل معنایی است که در مقطعی خاصی از تاریخ اندیشه مدرن غرب پدید آمده است.

از طرفی علم در متون و نصوص اسلامی قبل از آنکه به کار شناخت وسایل و ابزارهای عمل درآید، اهداف، آرمان‌ها و ارزش‌های زندگی را شناسایی می‌کند. آغاز و انجام انسان، مبدا و معاد او را می‌شناسد و مرزهای ایمان و اعتقادات صحیح و باطل را معرفی می‌کند. علم، ابزاری نیست که انسان برای سفر از آن کمک می‌گیرد. علم، خود مسیر و سفر است. زیرا، فاصله انسان به ملکوت و به خداوند، از نوع فاصله جهل و علم است.

اما باید توجه کرد که تغییر و تبدیل مفهوم علم، دگرگونی در مفهوم و معنای علوم انسانی را نیز به دنبال دارد. به همین جهت تلقیات سه‌گانه نسبت به مفهوم علم در دو سده اخیر در کشورهای غربی، سبب برداشت‌های مختلفی درباره علوم انسانی شده است. این برداشت‌ها در فهم و داوری نسبت به علوم انسانی اسلامی نیز به شرحی که گذشت ت