پاورپوینت کامل سرگذشت محبوب‌ترین راه ایران ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سرگذشت محبوب‌ترین راه ایران ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سرگذشت محبوب‌ترین راه ایران ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سرگذشت محبوب‌ترین راه ایران ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

راه مخصوص، جاده چالوس یا جاده کندوان، راهی است با شهرت جهانی و یکی از زیباترین و محبوب‌ترین جاده‌های ایران که همه ساله میلیون‌ها وسیله نقلیه در این جاده در تمام طول سال در تردد هستند.

جاده چالوس، کی، چگونه و در چه مدتی ساخته شد؟

راه مخصوص، جاده چالوس یا جاده کندوان، راهی است با شهرت جهانی و یکی از زیباترین و محبوب‌ترین جاده‌های ایران که همه ساله میلیون‌ها وسیله نقلیه در این جاده در تمام طول سال در تردد هستند. جاده کرج – چالوس از کرج آغاز و تا چالوس، ادامه می‌یابد. «چالوس نام آبادی یا بندری در کنار دریای خزر که اسم آن در کتاب‌های جغرافی و فرهنگ‌های قدیم ضبط شده و بتدریج رو به ویرانی نهاده و در زمان سلطنت رضاشاه دوباره آباد شده و فعلاً مرکز بخش «چالوس» است و بر کنار رودخانه‌ای به نام «چالوس» واقع است. یاقوت نام این آبادی را ذیل کلمه «شالوس» (که معرب چالوس است) ضبط کرده و نوشته است:«شهری است که در جبال طبرستان واقع شده و یکی از مرزهای طبرستان است… و بین شالوس و آمل از ناحیه جبال دیلمیه ۲۰ فرسخ فاصله است». (از معجم البلدان ج ۶ ص ۲۱۶). نام شهر کوچک و نوسازی است که مرکز بخش چالوس است و بر سر سه راهی تهران گیلان و مازندران در ۵ هزارگزی ساحل دریای خزر و کنار رودخانه چالوس واقع شده است. این آبادی قبل از سال ۱۳۱۰ ه.ش ده کوچکی بیش نبود و از آن تاریخ به بعد با اسلوبی صحیح بنا شد. ساخت راه شوسه چالوس به کرج که نزدیک‌ترین راه تهران به ساحل دریای خزر است و ایجاد کارخانه حریربافی که حدود ۱۵۰۰ نفر کارگر دارد در وضع اقتصادی این محل تأثیر فراوان داشت. در این آبادی میهمانخانه‌ها و پلاژها و ویلاهای متعدد تأسیس شده و پل مهمی که روی رودخانه چالوس بنا شده است از جمله ساختمان‌های زیبای این شهر است. راه کناره از وسط این شهر می‌گذرد.» [۱]

در خاطرات و سفرنامه‌های مازندران ناصرالدین شاه از جاده چالوس هم در راه رفت به مازندران و هم در راه برگشت به تهران از این راه مالرو نام برده شده است.

«امروز باید برویم اوشان.

امروز باید برویم به شهرستانک.

امروز باید برویم گچسر…. هرچه راندیم، جای ناهار افتادن نداشتیم. تا رسیدیم به نسا و سرِنسا و ملک‌والی؛ آنجاها هم جای خوب نبود. بالای گردنه‌کندوان هم مِه گرفته است؛ بادِ مِه سردی از جلو می‌زد.

امروز باید برویم آن طرفِ گردنه، به کندوان.

آمدیم تا رسیدیم به آزادبر.

امروز باید برویم زیر گردنه سیاه‌بیشه،

ان‌شاءالله تعالـی باید رفت به آن طـرفِ هـزارچم و به مُکارود.» [۲]

در مقطعی به دستور ناصرالدین شاه هم جاده مالرو چالوس و هم جاده مالرو هراز توسط مهندس اتریشی به نام گاستیگیرخان تعریض شود، تا بتوان همزمان با چند اسب در کنار هم یا به وسیله کالسکه و اسب در این راه تردد نمود. همه راه‌های دوران قاجاریه مالرو بودند در طول جنگ جهانی اول پس از نقض بی‌طرفی ایران و اشغال ایران با توجه ساخت ادوات نظامی جدید در آن‌زمان نیروهای اشغالگر خصوصاً نیروهای بریتانیایی برای تردد و انتقال زره پوش و نفربرها که در خلال جنگ جهانی اول اختراع شده بود با مشکل روبه‌رو بودند و در جریان سرکوب قیام جنگل و خصوصاً پس از انقلاب اکتبر برای مقابله احتمالی با بلشویک‌ها در مسیر به گیلان حتی مجبور به ساخت راه شدند تا بتوانند این ادوات نظامی را به خط مقدم برسانند.

پس از به قدرت رسیدن رضا شاه به خواست بریتانیا به منظور مقابله احتمالی با بلشویک‌ها، توسعه راه‌های ایران توسط رضا شاه با جدیت ادامه یافت. تا قبل از این دوران راه شوسه در ایران نام ناشناخته‌ای بود. مسئولیت این توسعه در این دوران با وزارت فواید عامه بود. ۱۶ شهریور ۱۳۰۸ در شصت و سومین جلسه دوره هفتم مجلس شورای ملی توسط مهدی قلی خان هدایت (مخبرالسلطنه) نخست‌وزیر، آقای بوذرجمهری به سمت وزارت فواید عامه به مجلس معرفی می‌گردد. از ۱۶ شهریور سال ۱۳۰۸ تا تصویب قانون اجازه تأسیس وزارت طرق و شوارع و وزارت اقتصاد ملی به جای وزارت فوائد عامه مصوبه یکصد و نهمین جلسه دوره هفتم مجلس شورای ملی مورخ ۲۷ اسفند ماه ۱۳۰۸ شمسی از میان راه‌هایی که در این دوران عملیات اجرایی آن آغاز شد، می‌توان از راه‌های، مشهد به توس، شوسه کردن راه میان آستارا– بندرپهلوی (انزلی) به طول ۱۳۴ کیلومتر و ۷۵ پل، شوسه کردن راه بهبهان– اهواز، راه‌ میان بندرپهلوی (انزلی) و آستارا و رشت و مازندران و جاده کنار دریا، شوسه کردن راه میان قم و ساوه، راه نوین شوسه میان نیشابور و سبزوار، راه آستارا – زنجان، راه بندرشاه (بندر ترکمن) به ساری با ساخت ۱۵۰ پل، راه کناره میان مشهدسر (بابلسر فعلی) و شهسوار(تنکابن) با ۲۰ پل کوچک و بزرگ با بیش از ۳۶۱ متر طول سازه‌های ساختمان پل یلدرآباد، کاظم رود و عباس آباد نیز نام برد. همچنین پل بزرگی در شهسوار (تنکابن) به طول ۲۲۰ متر با پایه‌های سنگی آن ساخته شده است. سنگ‌ریزی راه بارفروش (بابل)- مشهد نزدیک به ۱۱۰۰ متر مکعب انجام شده است. راه بندرپهلوی (بندرانزلی)- قزوین– تهران با سنگفرش و شن‌ریزی، راه سیاه دهان– زنجان، راه خرم دره– زنجان، راه نوینی از کرمانشاه به پشت کوه از راه شاه آباد، راه کناره میان بوشهر و بندرعباس، راه سرآب– کرند، پل میان بندرپهلوی و غازیان روی مرداب پهلوی، راه خرم‌آباد– کرمانشاه، راه نوین میان نیشابور و سبزوار، راه شوسه میان تویسرکان– ملایر، راه سبزوار– نیشابور، در یکصد وهجدهمین جلسه دوره هفتم مجلس شورای ملی به تاریخ ۲۸ فروردین ماه ۱۳۰۹ آقای تقی‌زاده به سمت وزارت طرق و شوارع معرفی شد. مهدی قلی خان هدایت نخست‌وزیر، تقی‌زاده را در یکصدوسی‌ونهمین جلسه مجلس شورای ملی به تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۰۹ با حفظ سمت وزارت طرق، ایشان را به‌عنوان وزارت مالیه به مجلس معرفی و از مجلس رأی اعتماد گرفت.

بر اساس اسناد آرشیو ملی ایران طرح و مطالعات و ساخت جاده کرج – چالوس طی سال ۱۳۰۹ توسط مهندس چرنتلسکی طراحی و نقشه‌برداری شد. نقشه راه چالوس با مقیاس یک دوهزارم به همین تاریخ ۲۳ بهمن سال ۱۳۰۹ با امضای چرنتلسکی در این مرکز موجود است.

عملیات اجرایی راه کرج – چالوس از محل اعتبار عایدات قند و شکر و چای در اواسط اردیبهشت سال ۱۳۱۰ آغاز شد و در ۱۰ آذر سال ۱۳۱۲ افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

«جاده چالوس از کرج در ارتفاع ۱۴۰۰ متری از سطح دریا به سوی شمال آغاز می‌شود و در مسیر در نقطه گچسر ۶۶ کیلومتری راه به ارتفاع ۲۲۵۱ متری ارتفاع از سطح دریا و تا ارتفاع ۳۲۰۰ متری به بالای «قله کندوان» رسیده و به طرف مازندران ارتفاع کم کرده در دونا در ۹۵ کیلومتری راه به ارتفاع ۲۴۶۸ متری در مکارود ۱۲۶ کیلومتری راه به ارتفاع ۷۶۰ متری و در شهر چالوس در ارتفاع ۷۵ متری از سطح دریا ختم می‌شود.

طول جاده کرج – چالوس به طول ۱۶۸ کیلومتر عرض معمولی راه ۸ متر و در بعضی نقاط بین ۱۰ الی ۱۲متر افزایش می‌یابد. شیب جاده حداکثر شش درصد بوده و عبور و مرور با وسایل نقلیه آن روزگار کاملاً عملی بوده است. طول پل‌ها و کانال‌های آبرو به طول ۲۴۴۳ متر عمدتاً با سنگ و آهک و بتن ساخته شده است. عملیات کوه بری خاکی و سنگی مخلوط به حجم ۰۰۰/۶۵۰/۱ متر مکعب و کوه بری سنگی خالص ۰۰۰/۳۶۰/۲ مترمکعب انجام گرفته است.» [۳]

بر اساس اسناد در مسیر کرج دو آب شهرستانک به طول ۵۳ کیلومتر جاده جدید ساختی است. از نیمه اردیبهشت تا چهارم خرداد ۳۱۹۳ نفر که از این میان ۸۲۰ نفر کوه بر ۱۲۰ استادکار و ۲۲۵۳ نفر عمله خاکی (کارگر ساده) مشغول به کار بوده‌اند.

بعد از اینکه راه مخصوص در سال ۱۳۱۲ افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت، بیش از ۵ ماه از سال، گذر از این جاده در قله کندوان در ارتفاعات ۳۲۰۰ متری عملاً غیر ممکن بود. به همین منظور در اردیبهشت سال ۱۳۱۴ عملیات ساخت تونل کندوان آغاز شد با کندن تونل کندوان در ارتفاع ۲۰۰۰متری از سطح دریا به جای اینکه دور کوه را با خودرو بگردند و تا ارتفاع ۳۲۰۰ متری صعود کنند با عبور از تونل کندوان ۱۳کیلومتر از مشکل‌ترین قسمت این جاده که حدوداً پنج ماه در سال در آن دوران به علت ریزش برف و شرایط جوی با توجه به خودروهای آن روزگار، عملاً عبور و مرو از آن را غیر ممکن می‌کرد از راه کرج به چالوس کاسته و دشواری رفت و آمد در زمستان از میان برداشته شد. تونل کندوان ۱۸۸۷ متر طول، عرض تونل ۷ متر و ارتفاع آن ۶ متر بود. عملیات ساخت تونل کندوان در اردیبهشت سال ۱۳۱۴ آغاز شده بود و در تاریخ ۲۷ اردیبهشت سال ۱۳۱۷ طی سه سال افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

«طی این عملیات ۰۰۰/۹۰ متر مکعب سنگ و خاک کنده و از تونل خارج شده است. در قسمت‌های سنگی در حدود ۴۶۴۰۰ کیلوگرم دینامیت مصرف شده است. طاق تونل به استثنای قسمتی که به‌صورت طبیعی سن