پاورپوینت کامل اعجاز عرش ۵۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اعجاز عرش ۵۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اعجاز عرش ۵۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اعجاز عرش ۵۳ اسلاید در PowerPoint :

موضوع «بعثت» از ابعاد مختلفی قابل‌ بحث و تحلیل است؛ نخست اینکه، حقیقت بعثت نقطه اوج ارتباط و اتصال عالم ناسوت و جهان طبیعت با عالم ملکوت و ماوراء‌الطبیعه است. دوم اینکه؛ بی‌شک بعثت مهم‌ترین عامل تحول‌بخش انسان و حیات انسانی و عبور او از وضعیت ایستا و از مراحل مادون علمی، اخلاقی، فرهنگی به وضعیت عالی و مطلوب است. سوم؛ بعثت حضرت محمد(ص) در زمانی واقع شده است که جهان در بدترین شرایط اجتماعی و فکری و فرهنگی و اعتقادی قرار داشت.

تأملی بر ۴ اصل «مدینه فاضله نبوی» در آستانه مبعث حضرت رسول اکرم(ص)

موضوع «بعثت» از ابعاد مختلفی قابل‌ بحث و تحلیل است؛ نخست اینکه، حقیقت بعثت نقطه اوج ارتباط و اتصال عالم ناسوت و جهان طبیعت با عالم ملکوت و ماوراء‌الطبیعه است. دوم اینکه؛ بی‌شک بعثت مهم‌ترین عامل تحول‌بخش انسان و حیات انسانی و عبور او از وضعیت ایستا و از مراحل مادون علمی، اخلاقی، فرهنگی به وضعیت عالی و مطلوب است. سوم؛ بعثت حضرت محمد(ص) در زمانی واقع شده است که جهان در بدترین شرایط اجتماعی و فکری و فرهنگی و اعتقادی قرار داشت. امیرالمؤمنین علی(ع) فضای عصر بعثت را چنین ترسیم کرده‌اند:

«او را هنگامی به‌ رسالت فرستاد که در جهان رسولانی نبودند، زمانی طولانی بود که مردم به‌خواب رفته بودند، فتنه‌ها سر برداشته و کارها نابسامان بود، آتش جنگ‌ها شعله می‌کشید، روشنایی از جهان رخت بربسته و فریب و نادرستی آشکار شده بود، جهان مانند باغی بود که برگ درختانش به زردی گراییده بود و کسی از آن امید ثمره و میوه‌ای نداشت، پرچم‌های هدایت کهنه و فرسوده شده و عَلَم‌های گمراهی پدیدار شده بود، دنیا در آن روزگار بر مردمش چهره‌ای دژم کرده و بر خواستاران خود ترشروی شده بود، میوه‌اش فتنه و غذایش مردار، در درون وحشت نهفته داشت و از بیرون شمشیر ستم آخته»

امیرالمؤمنین علی(ع) انحطاط زندگی «انسان قبل از بعثت» را بسیار گویا ترسیم کرده‌ است؛ نه از اخلاق انسانی، مودت و دوستی خبری بود، نه به زندگی اقتصادی نسبی امیدی بود. سراسر حیات انسان قبل از بعثت را ناامیدی، اضطراب، ناامنی، خشونت و آشوب فرا گرفته بود.

«حقیقت وحی» عالی‌ترین نوع آگاهی است که برای انسان ممکن می‌شود و این آگاهی از نوع «علم حضوری» است و نه علم حصولی. به این معنا که هنگام نزول وحی، پیامبری که به رسالت مبعوث می‌شود واقعیت وحی را با «علم حضوری» دریافت می‌کند.

اما اصول ماندگاری که در پرتو بعثت پیامبر عظیم‌الشأن(ص) رخ داده است را می‌توان در ۴ اصل کلی خلاصه کرد؛ اصولی که ارکان مدینه فاضله و آرمان شهر نبوی(ص) را می‌سازند و می‌توانند خطوط کلی هر جامعه‌ای باشد که خواستار پیشرفت و تحول است. در ادامه سعی می‌کنیم این اصول را تبیین کنیم.

واقع‌گرایی و حقیقت‌طلبی

انسان به‌طور فطری خواستار حقیقت و واقعیت ناب است اما در طول زندگی آنگونه که تاریخ قطعی بشری نیز گواهی می‌دهد فطرت واقع‌گرای آدمیان دچار افت و آفت‌های متعددی می‌شود که در موارد بسیاری به گوهر واقعیت ناب دست نمی‌یازد. انبیا به‌طور عام و پیامبر عظیم‌الشأن اسلام(ص) به‌طور خاص، تمام تلاش خود را بر فلسفه بعثت قرار داده‌اند: «رهاندن جامعه بشری از هرگونه عاملی که او را از واقعیت بازمی‌دارد.»

بدون شک، تحول در اندیشه و فرهنگ جامعه بشری مقدم بر تحولات اجتماعی و اقتصادی و سیاسی است و محال است انسانی که از درون و بیرون خود و واقعیت عینی عالم و آدم بی‌خبر است بتواند منشأ تحولات روبنایی اقتصادی یا اجتماعی و سیاسی شود یا آن را بپذیرد. قرآن کریم آنگاه که از هدف مشترک بین همه انبیا و رسالت همگانی آنان سخن به میان آورده است می‌فرماید: «در میان هر امتی فرستاده‌ای برانگیختم (تا بگوید) خدا را بپرستید و از طاغوت (فریب‌گر) بپرهیزید» (نحل/۳۶)

کامل‌ترین و آشکارترین واقعیت در منطق فطرت که همه انسان‌ها او را در نهاد فطری خود می‌طلبند «خداوند» است و جامع‌ترین لفظی که از رسیدن به این واقعیت محض و هستی کامل مانع می‌شود لفظ «طاغوت» است که شامل همه طاغوت‌های درونی از جهل و تعصب و خرافه‌گرایی و بت‌پرستی درونی گرفته تا بزرگترین طواغیت بیرونی اعم از طاغوت قدرت، طاغوت ثروت، طاغوت انانیت، طاغوت حیلت و طاغوت جهالت را دربرمی‌گیرد.

تاریخ حیات برخی از انبیای سلف و نیز حیات طیبه پیامبر عظیم‌الشأن(ص) نشان می‌دهد که در زمان واحد با چندین طاغوت درگیر بوده‌اند و قرآن بخوبی شیوه مبارزه و برخورد آنان را با این مصادیق طاغوت بیان کرده است. به‌عنوان نمونه حضرت موسی(ع) در زمان واحد با چنین طاغوت‌هایی مبارزه کرد: ۱- طاغوت قدرت یعنی فرعون ۲-طاغوت ثروت یعنی قارون ۳-طاغوت حیلت و فریب یعنی سامری ۴-طاغوت انانیت و خودپرستی و غرور و نخوت یعنی بلعم باعورا ۵-طاغوت جهالت عده‌ای که حقیقت‌ الله را رها کرده و گوساله‌پرست شدند؛ و شاید به همین دلیل است که حضرت موسی(ع) بیش از دیگر پیامبران سرگذشتش در قرآن کریم به تفصیل آمده است.

تلاش همه انبیا (ع) این بود که انسان را از «پندار» به «پدیده» و از پدیده به «پدیدارشناسی» و از پدیدارشناسی به «پدیدآورنده» و از پدیدآورنده به «پرستش» منحصر در او برسانند و این بزرگترین تحولی است که هر پیامبری به هر مقداری از آن دست می‌یافت به همان میزان در هدف، خود را موفق می‌‌دید، هرچند که ظرفیت و فرصت و میزان موفقیت انبیا(ع) و پیامبر(ص) وابسته به وجود شرایط و قابلیت‌های موجود بوده است.

از نظر قرآن کریم یکی از راه‌های توفیق، رسیدن انسان به‌ گوهر ناب حقیقت، حصول و تحصیل معرفت از طریق انسان و جهان بیرون از او است. لذا قرآن کریم بر عنصر تفکر و اندیشه در آیات انفسی و آفاقی تکیه دارد و اندیشه و تفکر در خلقت انسان و جهان را عامل رسیدن به گوهر یقین به حقیقت معرفی می‌کند: «در زمین و نیز در خود شما آیات یقین‌آور و معرفت‌آفرین به «حقیقت هستی» و «هستی حقیقی» وجود دارد، آیا نگاه نکرده و اندیشه نمی‌کنید.» (ذاریات/۲۰-۲۱)

پدیده‌های سهمگین بشری در جهان قبل از بعثت، از قتل و نسل‌کشی گرفته تا از بین بردن فرزندان که در شبه جزیره سکه رایج بود همه ناشی از زشتی «پندار» به جای «پدیده» و واقعیت است. در شبه جزیره، به‌دلایل فراوان از جمله فقر، فرزندکشی امری عادی تلقی می‌شد؛ فرزند دختر را مادون مقام انسان می‌دانستند و قربانی کردن فرزند پسر در پای بت را امری مقدس و راهی برای رسیدن به‌کمال می‌پنداشتند. همه این وقایع از گرفتار شدن انسان قبل از اسلام در دام توهم و خرافه‌گرایی و جهالت مرکب حکایت دارد و مقاومت او در مقابل دعوت به حقیقت ناب توحید از روی تعصب کور صورت می‌گرفت. البته بودند کسانی که در نخستین مرحله، دعوت رسول خدا(ص) را اجابت کردند و در زمره موحدان و یکتاپرستان قرار ‌گرفتند.

«صلح» یک ضرورت پایدار؛«دفاع» یک اضطرار موقت

قرآن در فرصت‌های مناسب نعمت‌های بی‌شمار مادی و معنوی خداوند بر بندگانش را برشمرده است. وقتی واژه «نعمت» به کار می‌رود ذهن بیشتر به سمت نعمت‌هایی از قبیل جسم و فکر سالم و نعمت‌های مادی و وفور آنها می‌رود؛ البته که همه اینها مصادیق نعمت است اما از جمله نعمت‌های شایسته ذکر، نعمت «رفع خصومت بین انسان‌ها» و «برقراری الفت و دوستی» است.

خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید و نعمت خدا را یاد آرید آنگاه که با هم دشمن بودید پس میان شما الفت افکند پس به نعمت او برادر یکدیگر شدید و شما بر لب گودالی از آتش بودید پس شما را از آن برهانید. خداوند اینچنین نشانه‌های خود را برای شما روشن می‌کند شاید هدایت شوید.» (آل عمران/۱۰۳)

این آیه و آیات متعدد دیگر از محکماتی است که باید مرجع متشابهات آیات جنگ و دفاع باشد. با وجود اینکه برخی به اشتباه تصور می‌کنند دین به خشونت و درگیری بین انسان‌ها دعوت می‌کند به وضوح این آیه دلالت دارد که برادری بویژه برقراری الفت و دوستی بین کسانی که سابقه دشمنی با یکدیگر داشته‌اند نعمت بزرگ خداوند است. از این آیه شریفه استنباط می‌شود «از جمله راه‌های رسیدن به سعادت واقعی، برقراری دوستی پایدار و صمیمی است» و هشدار می‌دهد «آنان که قبل از اسلام