پاورپوینت کامل دست مرگ غلامحسین صدری افشار را از ایرانیان گرفت ۱۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دست مرگ غلامحسین صدری افشار را از ایرانیان گرفت ۱۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دست مرگ غلامحسین صدری افشار را از ایرانیان گرفت ۱۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دست مرگ غلامحسین صدری افشار را از ایرانیان گرفت ۱۵ اسلاید در PowerPoint :

دستِ مرگ، بامداد روز (بیست‌وهشتم فروردین ۱۳۹۷)، غلامحسین صدری افشار (فرهنگ‌نویس برجسته و نامدار، زاده بیست‌وچهارم اسفند ۱۳۱۳، ارومیه) را هم از ایران و ایرانیان گرفت.

خبر را دوستان «میراث مکتوب» رساندند. باور نکردم تا خواندم مجلس یادبودش هم، عصر جمعه، در فرهنگسرای ابن‌سینا (تهران، شهرک غرب) برپا خواهد بود.

دستِ مرگ، بامداد روز (بیست‌وهشتم فروردین ۱۳۹۷)، غلامحسین صدری افشار (فرهنگ‌نویس برجسته و نامدار، زاده بیست‌وچهارم اسفند ۱۳۱۳، ارومیه) را هم از ایران و ایرانیان گرفت.

خبر را دوستان «میراث مکتوب» رساندند. باور نکردم تا خواندم مجلس یادبودش هم، عصر جمعه، در فرهنگسرای ابن‌سینا (تهران، شهرک غرب) برپا خواهد بود.

به‌سراغ مجله نگاه‌نو (تابستان ۱۳۹۳) رفتم تا باز «گزارش یک زندگی‌»اش را بخوانم، زندگینامه‌ای بسیار کم‌مانند (اگر نگوییم «بی‌نظیر») که نویسنده‌اش، حتی در گزارش دردناک‌ترین خاطرات آن زندگی «پرفراز و نشیب»، واژه‌ها را با دقت و ایجازِ فرهنگ‌نویسانه به‌کار گرفته است:

«من فرهنگ‌نویس، مترجم، و ویراستارم. می‌توانم نوشته‌ها را به زبان‌های انگلیسی، عربی، و ترکی بخوانم و کمابیش بفهمم. با زبان لاتینی هم بسیار کم آشنا هستم. اما به این زبان‌ها حتی نمی‌توانم درست و حسابی سلام و علیک بکنم، چه رسد به حرف زدن و نوشتن (مگر به ترکی آذری که زبان مادری‌ام است). در مورد چیزهای دیگر هم همین‌طور است. چون مدرسه را نیمه‌کاره رها کرده‌ام، جز مقدمات علوم را فرا نگرفته‌ام. اما تا توانسته‌ام کتاب خوانده‌ام. از پنج‌سالگی تا امروز که هشتادسالگی را از سر گذرانده‌ام» (__نگاه‌نو__، ش. ۱۰۲، ص. ۲۱۶).

در چند باری که دیدمش، او را مردی یافتم دوستدارِ دانستن، میانه‌رو، و بی‌تعارف، به همین جدیت و سادگی و روراستی که از این چند جمله‌‌ می‌تراود.

گزارش زندگی‌اش را باید خواند و به تمام دانش‌آموزان و دانشجویان و درس‌خواندگان این سرزمین رساند تا بخوانند و ببینند می‌شود، به‌جای بیرونِ گود ماندن و آیه یأس خواندن، کار کرد؛ می‌شود، حتی با دیدگانی کم‌توان که «گویی همه‌چیز را از سوراخ سوزن» می‌نگرند، از پرورشگاه‌های این شهر و آن شهر تا کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و بنیاد فرهنگ و انتشارات امیرکبیر رسید؛ می‌شود خواند و خواند و خواند؛ می‌شود نوشت و نوشت و نوشت، و بابت هیچکدام هم از زمین و زمان طلبکار نبود:

«… در برابر کس