پاورپوینت کامل درباره ژاله آموزگار موشکاف و باریک‌بین ۴۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل درباره ژاله آموزگار موشکاف و باریک‌بین ۴۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل درباره ژاله آموزگار موشکاف و باریک‌بین ۴۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل درباره ژاله آموزگار موشکاف و باریک‌بین ۴۷ اسلاید در PowerPoint :

«دکتر آموزگار زنى است فرزانه و دانشور. انسانى متواضع و فروتن. سخن‌سنج و سخن‌دان. مهربان و صمیمی. در انتقال آموخته‌های خود به جوانان شوریده دل، مشتاق و سخى است… عشق به تاریخ کهن سرزمین ایران را در گفتار و نوشته‌هایش به‌آسانی می‌توان یافت.»….

«دکتر آموزگار زنى است فرزانه و دانشور. انسانى متواضع و فروتن. سخن‌سنج و سخن‌دان. مهربان و صمیمی. در انتقال آموخته‌های خود به جوانان شوریده دل، مشتاق و سخى است… عشق به تاریخ کهن سرزمین ایران را در گفتار و نوشته‌هایش به‌آسانی می‌توان یافت.»….

– متولد: ۱۲ آذر ۱۳۱۸. خوى

‎

– ۱۳۳۵ اخذ دیپلم از دبیرستان ایراندخت تبریز

‎

– ۱۳۳۸ اخذ مدرک لیسانس با رتبه اول، دانشکده ادبیات تبریز

‎

– ۱۳۳۸ تا ،۱۳۴۲ دبیر آموزش‌وپرورش، تهران، کاشمر و نیشابور.

– ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۶. دانشجوى دولتى در کشور فرانسه با استفاده از بورس دانشجویان رتبه اول.

– ۱۳۴۶. اخذ مدرک دکترا از دانشگاه سوربن پاریس در رشته فرهنگ و زبان‌های باستانى

– ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹. پژوهشگر بنیاد فرهنگ ایران

– ۱۳۴۹ تا ۱۳۶۲. استادیار دانشکده ادبیات دانشگاه تهران.

– ۱۳۶۲ تا ۱۳۷۳. دانشیار دانشکده ادبیات دانشگاه تهران.

برخى از مهم‌ترین کتاب‌های او عبارت‌اند از :

– ایران باستان نوشته ماریان موله، (ترجمه)

– نمونه‌های نخستین انسان و نخستین شهریار در تاریخ افسانه‌ای ایرانیان نوشته آرتورکریستن سن (ترجمه و تحقیق در دو جلد) و برنده کتاب سال جمهورى اسلامى ایران سال ۱۳۶۹ و همچنین برنده لوح تقدیر و جایزه کتاب سال برگزیده دانشگاه‌های کشور.

– شناخت اساطیر ایران، نوشته جان هینلز (ترجمه)

– اسطوره زندگى زردشت

– ارداویراف نامه یا اراردایرازنامه: حرف نویسى، آوانویسى، ترجمه متن پهلوى، واژه‌نامه نوشته فیلیپ ژینیو و …

او همچنین نویسنده بیش از صدها مقاله در خصوص زبان‌های باستانى و اساطیر ایرانى به زبان‌های فرانسوى، انگلیسى و فارسى بوده است.

– ژاله آموزگار عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بوده است و هم‌اکنون به مدت ۴۶ سال است که به تدریس در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول است و بسیاری از استادان رشته‌های گوناگون این دانشکده، از شاگردان وی بوده‌اند.

– او در سال ۱۳۹۵ جوایزی چون لژیون دونور از وزارت فرهنگ فرانسه و جایزه سرو ایرانی (درزمینه میراث فرهنگی) را دریافت کرد.

«دکتر آموزگار زنى است فرزانه و دانشور. انسانى متواضع و فروتن. سخن‌سنج و سخن‌دان. مهربان و صمیمی. در انتقال آموخته‌های خود به جوانان شوریده دل، مشتاق و سخى است… عشق به تاریخ کهن سرزمین ایران را در گفتار و نوشته‌هایش به‌آسانی می‌توان یافت.»

این جملات را محمدرضا نصیرى قائم‌مقام انجمن آثار و مفاخر فرهنگى درباره ژاله آموزگار می‌گوید. استاد پرتلاشى که در آستانه ۶۵ سالگى همچنان پرتلاش و پرتکاپوست و با این حال اصلاً دلش نمی‌خواهد از کنج تحقیق و پژوهش بیرون بیاید و کسى چیزى درباره او بنویسد و تمام تلاش تو براى یافتن و نوشتن از او چنان صعب و دشوار است که روزها طول می‌کشد و چاره‌ای هم نیست. چه ژاله آموزگار پس از تحمل سال‌ها سختى و مرارت براى فراگرفتن متون کهن و گشودن راز و رمز اسطوره‌ها، همچنان به دنبال یافتن معناى صحیح یک واژه باستانى و یا درست خواندن متن کتیبه‌ای و یا تحقیق و تفحص بر روى متون پهلوى است.

آموزگار متولد سال ۱۳۱۸ در شهرستان خوى است. «آذربایجانی‌ام؛ پدرم اهل تبریز و مادرم تهرانى بود. به خاطر انجام مأموریت شغلى پدر، من در خوى به دنیا آمدم.» پدرش رئیس دبیرستان دخترانه‌ای بود که بعدها او در آنجا تحصیل کرد. مادرش نیز در بین زن‌های آن روزگار فردى تحصیل‌کرده بود.« شاید یکى از بزرگ‌ترین شانس‌های من این بوده که در کانون یک خانواده فرهنگى متولد شدم. خانواده بى هیچ تفاوت گذاری‌ای به من هم مثل برادرم نگاه می‌کرد و براى یادگیرى و تحصیل هیچ محدودیتى، در آن زمان، براى من قائل نبود.» او پس از اخذ مدرک دیپلم علمى از دبیرستان ایراندخت خوى و دیپلم سال دوازدهم ادبى از دبیرستان ایراندخت تبریز براى ادامه تحصیل به دانشکده ادبیات و علوم انسانى دانشگاه تبریز وارد می‌شود و این اتفاق در سال ۱۳۳۵ رخ می‌دهد. از آن سال‌ها استاد چنین می‌گوید: «اصلاً در مخیله‌ام نمی‌گنجید که دخترى از شهرستان قادر باشد به تبریز بیاید و در کنکور نیز شاگرد اول شود.» ژاله آموزگار مجبور می‌شود مدت تحصیل در دانشگاه تبریز را در منزل عمویش سپرى کند و همین هم‌نشینی با عمو که یکى از شعرا و نویسندگان معتبر آذربایجان بود باعث می‌شود تا شخصیت علمى او شکل گیرد. «ایشان فرزند نداشت و من در خانه‌اش مثل یک فرزند پذیرفته شده بودم.» به علت احراز رتبه اول در دانشکده ادبیات تبریز به او بورس تحصیلى تعلق می‌گیرد و با این حال او بلافاصله از این بورس استفاده نمی‌کند. «خانواده‌ام دیدگاه سنتى داشتند و اصلاً تمایل نداشتند که تنها به سفر فرنگ بروم. در همین اثنا من با یکى از همکلاسی‌هایم ازدواج کردم.» چندى بعد دکتر پرویز ناتل خانلرى اطلاعیه‌ای صادر می‌کند مبنى بر اینکه شاگرد اول‌هایی که از بورس شان استفاده نکرده‌اند می‌توانند از آن استفاده نمایند. «شوهرم اصرار کرد که حتماً باید از این بورس استفاده کنم. حتى اگر خودش هم نتواند با من به خارج بیاید.» بااین‌همه او به تنهایى به این سفر نمی‌رود بلکه به‌اتفاق همسر و دخترش راهى پاریس می‌شود و در «سوربن» ثبت‌نام می‌کند و مشغول تحصیل می‌شود و این ماجرا در سال ۱۳۴۲ اتفاق می‌افتد. «استاد بسیار عزیزى که من بسیار خودم را مدیون او می‌دانم، به دلیل انسانیتى که از او آموختم، پروفسور پى یردومناش بود.»

او به اتفاق زنده‌یاد دکتر احمد تفضلى، دکتر اشرف صادقى و پروفسور فیلیپ ژینیو هر سه از شاگردان پروفسور «پى یردومناش» بودند. «پروفسور دومناش» به ما فقط درس نمی‌داد. بلکه چگونه زیستن و چگونه بودن و چگونه دوست داشتن را نیز به ما می‌آموخت. و او تا پایان دوره دکترایش همچنان شاگرد دومناش می‌ماند و رساله دکترایش را که درباره ادبیات زردشتى به زبان فارسى بود را با او می‌گذراند. «ادبیات زردشتى به زبان فارسى اصطلاحاً به مکتوبات زردشتی‌ای که پس از اسلام به زبان فارسى ولى به سنت زردشتى نوشته‌شده است گفته می‌شود.»و او یکى از کتاب‌های مهم زردشتى به نام «صد در نثر و صد در بندهش» را به عنوان رساله دکترا انتخاب کرده و ویژگی‌های نگارشی‌اش را به بحث می‌کشاند. در پاریس بیشتر وقت او در کتابخانه‌ها سپرى می‌شود و دسترسى به کتاب‌ها و «منابع به‌طور کامل برایم مهیا بود و من اغلب بعدازظهر در سالن نسخه‌های خطى کتابخانه ملى پاریس کار می‌کردم. این کتابخانه که ساختمانى بسیار زیبا و سنتى دارد، در خیابان ریشیلیو قرار دارد. ما هفته اى یک روز، آن هم روزهاى جمعه، با دومناش کلاس داشتیم. کلاس‌های دومناش انباشته از اطلاعات روز بود و شاگردان او با انواع اخبار و اطلاعاتى که مرتبط با رشته تحصیلی‌شان بود، آشنا می‌شدند. «دو