پاورپوینت کامل ?تهران پایتخت دویست ساله (مجموعه مقالات) ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ?تهران پایتخت دویست ساله (مجموعه مقالات) ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ?تهران پایتخت دویست ساله (مجموعه مقالات) ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ?تهران پایتخت دویست ساله (مجموعه مقالات) ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

این یادداشت به معرفی کتاب «تهران، پایتخت دویست ساله»* اختصاص دارد. این کتاب ترجمه‌مجموعه‌مقالاتی است که به سال ۱۹۸۹ در همایشی که «مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه» با همکاری «انجمن ایران‌شناسی فرانسه در ایران» برگذار کرد، ارائه شدند و انتشار کتاب به زبان فرانسه زیر نظر شهریار عدل و برنار اورکاد انجام شده است. این مقاله‌ها موضوعات بسیار متفاوتی را درباره شهر تهران بررسی می‌کنند.

این یادداشت به معرفی کتاب «تهران، پایتخت دویست ساله»* اختصاص دارد. این کتاب ترجمه‌مجموعه‌مقالاتی است که به سال ۱۹۸۹ در همایشی که «مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه» با همکاری «انجمن ایران‌شناسی فرانسه در ایران» برگذار کرد، ارائه شدند و انتشار کتاب به زبان فرانسه زیر نظر شهریار عدل و برنار اورکاد انجام شده است. این مقاله‌ها موضوعات بسیار متفاوتی را درباره شهر تهران بررسی می‌کنند. گستره این موضوعات بسیار متنوع است، ‌به‌طوری که تاریخ شهر پیش از قاجار،‌ویژگی‌های زندگی شهری در دوران قاجار،‌دگرگونی کالبد شهر در دوره رضا‌خان، دلالت‌های سیاسی روند‌های توسعه شهر در دوران پهلوی دوم و تحلیل‌های جمعیت‌شناختی و بررسی الگو‌های توسعه شهر تا نیمه دهه ۶۰ شمسی را در برمی‌گیرد. کتاب شامل سه بخش «شهر شاه پایتخت کشور»،‌ «دولت و تهران» و «تهرانی‌ها در پایتختشان» است که در ادامه مرور مختصری بر هر‌یک ارائه می‌شود:

۱- شهر شاه پایتخت کشور: مقاله‌های این بخش از منظری تاریخی به تهران نگاه می‌کنند. «باغ مسکونی یا تهران در گذشته‌های دور» نوشته شهریار عدل، به تاریخ تهران از ابتدا تا عهد صفوی می‌پردازد. آثار به ‌جا مانده از ماقبل تاریخ، ‌نخستین اشاره‌ها به تهران در سفرنامه‌ها و اطلاعات بر‌جا مانده از عهد مغول‌ها، تیموریان و ابتدای صفویان از جمله موضوعاتی هستند که عدل در مقاله خود به آن‌ها پرداخته است. محمد‌رضا مقتدر در «تهران درون حصار»، خط زمانی مقاله عدل را ادامه داده و مرور خود بر تحولات شهر را از دوران صفویه (و استراحت شاه عباس در اطراف تهران و احداث حصار شاه طهماسبی) آغاز کرده و تا پایان دوره قاجار ادامه می‌دهد. «تحول شهر تهران در عهد ناصری» نوشته جان. دی.گرنی به‌طور خاص بر تهران دوره ناصر‌الدین‌شاه متمرکز است. گرنی در مقاله خود زمینه‌‌ها و نتایج تصمیم مهم شاه در شعبان ۱۲۸۴ قمری (۱۲۴۶ شمسی) را تشریح می‌کند. ناصرالدین‌شاه در این تاریخ دستور داد حصار پیشین شهر را تخریب و حصار جدید هشت ضلعی را دور‌تر از آن بنا کنند. بدین ترتیب مساحت شهر از حدود ۱۲ کیلومتر مربع به ۳۱ کیلومتر مربع رسید (عدل و اورکاد، ۱۳۷۵: ۴۹). محلات ایجاد شده در ناحیه جدید،‌نقل مکان اشراف و سفارت‌ها به این محلات،‌احداث جاده‌های باز مناسب برای تردد کالسکه،‌تاثیر گسترش شهر بر مهاجرت و جمعیت شهر و مالکیت و فروش اراضی جدید از موارد بررسی شده در این مقاله هستند. جنیفر. ام. اسکرس در «نقش معماری در پیدایش شهر تهران» با مروری بر تاریخ تهران پیش از قاجاریه آغاز کرده و مطالعه خود را تا دوره ناصری ادامه می‌دهد. آن‌چه این مقاله را متمایز می‌کند، تمرکز آن بر تحلیل معماری بنا‌های شاخص دوره قاجار است. مسجد شاه، کاخ نگارستان، مسجد و مدرسه سپه‌سالار، ‌کاخ گلستان و بقایای دو کاخ سلطنت‌آباد و عشرت‌آباد از جمله بنا‌هایی هستند که بررسی شده‌اند.

مینا معرفت در «پیشکسوتانی که به تهران مدرن شکل دادند» پس از اشاره گذرایی به معماری دوره قاجار، توجه خود را به دوره رضا‌شاه معطوف می‌کند. او دوره پهلوی اول را برهه‌ای می‌داند که طی آن نقش معمار از تعریف سنتی آن خارج شده و معنایی مدرن یافته است و در همین راستا به نیاز روز‌افزون دولت جدید برای متمایز کردن بنا‌های خود از دوران پیشین، شکل‌گیری آکادمی مدرن آموزش معماری در دانشگاه تهران و انتشار مجله‌های تخصصی معماری می‌پردازد. معرفت هم‌چنین استفاده از مصالح جدید نظیر بتن، فولاد و شیشه را زمینه‌ساز تحول گسترده معماری در این دوره می‌داند (همان: ۱۳۰). در‌این مقاله معماران تاثیر‌گذار دوره پهلوی اول با تاکید بر سبک و دوره‌بندی کارشان معرفی شده‌اند که نیکلای مارکوف، آندره گدار، ماکسیم سیرو، محسن فروغی، وارتان آوانسیان و گابریل گورکیان از آن‌جمله‌هستند. «تهران، کانون فرهنگی ایران در عصر قاجار» نوشته منصوره اتحادیه (نظام مافی) تهران دوره قاجار را از منظر فاکتور‌های فرهنگی با سایر شهر‌‌های ایران مقایسه کرده و سپس روند‌های تکوین فعالیت‌های فرهنگی در آن را تشریح می‌کند. بررسی نظام مافی از فعالیت‌های زنان از نکات جالب توجه این مقاله است. به‌خصوص اعلان مرتبط با گرد‌هم‌آیی زنان که در این مقاله نقل شده تصویر روشنی را از زندگی شهری و مشارکت سیاسی زنان (طبقه‌ای خاص) در آغاز مشروطه به خوانندگان ارائه می‌کند (همان: ۱۴۵و ۱۴۶). «تکیه‌ها و تالار‌های نمایش تهران» مروری است بر مکان‌های نمایش شهر در دوره قاجار و آغاز حکومت پهلوی اول. فرخ غفاری در این متن تلاش می‌کند تصویر روشنی از دو مکان مهم تعزیه، تکیه حاج‌ میرزا ‌آقاسی صدر‌اعظم (متعلق به دوران محمد شاه) و تکیه دولت (ساخته شده در زمان ناصر‌الدین شاه) به دست دهد. تاریخچه و مکان‌های مربوط به تئاتر غربی و نمایش سنتی در تهران، ورود دستگاه سینماتوگراف به ایران و نخستین سینما‌های تهران دیگر موضوعاتی ‌اند که در این مقاله به آن‌ها اشاره شده است.

۲-دولت و تهران: مقالات این بخش، تهران را در رابطه‌اش با ساختار‌های سیاسی و دلالت‌های اجتماعی این ‌ساختار‌ها و همچنین از خلال قوانین شهری ‌و شهرسازی مطالعه کرده‌اند. اکارت الرز در «پایتخت‌ها و سازمان‌دهی فضا در ایران: اصفهان،‌شیراز و تهران»، الگوی متفاوتی را برای درک رابطه بین پایتخت،‌قدرت مرکزی و قلمروی این قدرت در ایران پیشنهاد می‌دهد. بر مبنای این الگو با تغییر قدرت مرکزی و تغییر پایتخت منابع در مرکز حکومتی جدید تمرکز بسیار بالایی پیدا کرده‌اند تا حدی که پایتخت بر اقتصاد کل قلمرو مسلط شده است. الرز چهار پایتخت متاخر ایران یعنی اصفهان،‌مشهد، شیراز و تهران را بررسی کرده است و البته خود به محدودیت‌های تحلیلش برای تعمیم یافتن واقف است (همان: ۱۹۳). اما توسعه پایتخت‌ها در ایران را دارای حال و هوای خاصی می‌داند که «در هیچ یک از فرهنگ‌های همسایه آن یافت نمی‌شود»(همان: ۱۹۴). ویلهلم فلور در «نخستین اعلان‌های نظمیه در تهران» با مطالعه سیر تحول مقررات مرتبط با اداره شهر، تغییرات تهران را بازخوانی می‌کند. نخستین اعلان‌‌بررسی شده به سال ۱۳۱۵ قمری (دوره ناصرالدین‌شاه) تعلق دارد و شامل دستوراتی ناظر بر رفتار ساکنین در معابر شهری است. از جمله منع اطفال از پرتاب اشیا به درشکه‌ها، به صف عبور دادن چار‌پایان از معابر و منع ورود دست‌فروشان به بازار. قوانین مرتبط با خودرو‌ها،‌روشنایی و نظافت معابر دیگر مواردی هستند که در این مقاله به آن‌ها اشاره شده است. با خواندن این اعلان‌ها خواننده می‌تواند درکی از زمان‌بندی ورود تکنولوژی‌های مرتبط با فضای شهری و تاثیرشان بر بافت شهر پیدا کند. از جمله گسترش اتومبیل و تاثیر آن بر دگرگونی معنای معابر و به ‌کارگیری برق و تاثیر آن بر روشنایی شهر. محسن حبیبی در «تحول و گسترش تهران در زمان رضاشاه» طرح‌های توسعه شهر در دوره پهلوی اول را بررسی می‌کند. او طرح توسعه تهران در این دوره را «اولین مداخله ارادی در یک مجموعه شهری در ایران» می‌داند (همان: ۲۲۶) و چنین نتیجه می‌گیرد که علی‌رغم پاسخ دادن به نیاز‌های آمد و شد، تهران هیچ‌گاه به یک «مجموعه تولیدی تبدیل نشد» و «زندگی شکلک‌گونه‌ای از شهر صنعتی پدید آمد» (همان: ۲۲۷). برنار اورکاد در «شهرسازی و بحران شهری در عهد محمدرضا‌پهلوی»، تهران را در دوره پهلوی دوم مطالعه می‌کند و تلاش دارد تا با اشاره به بحران‌های شهری این دوره زمینه‌های انقلاب ۵۷ را تا حدودی روشن کند. او نقل مکان خانواده سلطنتی به سعد‌آباد را «ترک تهران» نامیده و آن را سرآغازی برای تشدید تضاد‌های طبقاتی و جدایی‌‌های اجتماعی در کالبد شهر می‌داند. نقطه گسست این جدایی‌ها تلاش برای احداث شهستان پهلوی در تپه‌های عباس‌آباد است. شهری برای طبقه مسلط در دل تهران «که در مورد ارتباط آن با فرود‌گاه‌بین‌المللی آتی بیشتر دقت می‌شده تا درباره رابطه آن با محلات دیگر شهر» (همان: ۲۴۱). البته اورکاد تلاش نمی‌کند تا انقلاب ۵۷ را به تمامی بر مبنای بحران‌های شهری تهران تفسیر کند بلکه‌قصد او بازخوانی تاریخچه شهر و از طریق آن، نمایاندن واقعیت‌های پیچیده و تضاد‌های این دوره است (همان:۲۴۳). «پروانه ساختمان و ابتذال معماری مسکونی در تهران» نوشته مینوش یاوری تاثیر منفی قواعد شهرسازی بر کیفیت معماری سازه‌های مسکونی را توضیح می‌دهد. قوانین شهرسازی ساخته ‌‌شدن یک‌پارچه ساختمان در بخش شمالی زمین را اجبار می‌کنند و یاوری با انتقاد از این شیوه، ‌ق