پاورپوینت کامل مشروطه و رویارویی با اصلاحات در اصفهان و تهران در دوران قاجار– بخش پنجم ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مشروطه و رویارویی با اصلاحات در اصفهان و تهران در دوران قاجار– بخش پنجم ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مشروطه و رویارویی با اصلاحات در اصفهان و تهران در دوران قاجار– بخش پنجم ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مشروطه و رویارویی با اصلاحات در اصفهان و تهران در دوران قاجار– بخش پنجم ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

منظور آنکه تنش اجتماعی و فرهنگی شهر تهران از حیث نزاع مدنی بین نیروهای سکولار از یک سو و مشروعه طلبان از سوی دیگر، به جایی رسیده بود که فردی همچون احتشام السلطنه که به طور کلی به اعتدال گرایش داشت، (۲۶ ) ، با لحن تند و گزنده ای می گوید: « [ما] حرفی بزرگتر داریم و آن این است که حقیقتاً اصلاح طلبان کیان اند … دست به دست هم داده کاری از پیش ببریم … ولی باید بدانید اگر موفقیتی حاصل گردد فقط به دست اشخاص صحیحِ با اطلاع ممکن است ، وگرنه به دست چهار نفر معمّمِ از همه جا بی خبر چه طرفی بسته می شود»

پژوهشهای فرهنگی مدرن در ایران

زهره روحی: منظور آنکه تنش اجتماعی و فرهنگی شهر تهران از حیث نزاع مدنی بین نیروهای سکولار از یک سو و مشروعه طلبان از سوی دیگر، به جایی رسیده بود که فردی همچون احتشام السلطنه که به طور کلی به اعتدال گرایش داشت، (۲۶ ) ، با لحن تند و گزنده ای می گوید: « [ما] حرفی بزرگتر داریم و آن این است که حقیقتاً اصلاح طلبان کیان اند … دست به دست هم داده کاری از پیش ببریم … ولی باید بدانید اگر موفقیتی حاصل گردد فقط به دست اشخاص صحیحِ با اطلاع ممکن است ، وگرنه به دست چهار نفر معمّمِ از همه جا بی خبر چه طرفی بسته می شود» (۲۷ ). اکنون کار به جایی رسیده بود که مشروطه خواهان صراحتاً بر تفکیک جریانهای دینی و غیر دینی ای که در تهران وجود داشت اصرار می ورزیدند : « لزوم تفکیک آزادیخواهانِ حقیقی است از روحانی نمایان که دخالت آنها در امر سیاست ، به عقیده عمومِ آزادیخواهان مضر است. و اگر مساعدتی به آنها می شود، برای پیشرفت مقصد می باشد تا وقت معین » (۲۸ ).

و بالاخره توجه به این مسئله اهمیت دارد که اگر چه در سال ۱۳۱۹ ق. ، در نخستین حرکتهای اعتراض آمیزِ شهر تهران ، «روحانیون» هم بخشی مهم از بدنه جنبشی بودند که از سوی «کارگذاران دولت و دربار و معلمان » شکل گرفته بود و به بهانه گرانی ارزاق ، شورش مردمی را رهبری کردند (۲۹) ، اما خیلی طول نکشید که به دلیل وجود فضای فرهنگیِ مستعدِ بروز اندیشه های غیر سنتی ، شهر تهران با تفکیک نیروهای فرهنگی و مسلما با سقف مطالباتیِ متفاوت از یکدیگر روبرو گردید . و از همینجا بود که چنانچه پیشتر دیدیم «هستی اجتماعی و فرهنگیِ طبقه مشخص سکولار» ، رهبری نهضت را در شهر تهران ، به دست گرفت . زیرا اگرچه در مطالباتش تغییر حکومت و آزادیِ عقیده و بیان دیده می شد، اما از آنجا که در ستیز و نزاعی مستقیم با روحانیان مشروعه طلب و یا ضد مشروطه بودند ، منظورشان به طور مشخص «آزادی اندیشه و عقاید غیر دینی» بود؛ به طوری که در بهبوحه ی همین جنگ و ستیز در دوران مجلس اول، می بینیم که در یکی از نشستهای مجلس ، این پیشنهاد از سوی تقی زاده ـ برای مقابله با کارشکنی های شیخ فضل الله نوری در مسیر تصویب قوانین مشروطیت ـ مطرح میشود که: « آقایان (نمایندگان مجلس) اجازه بدهند که این سنگ [سنگ چاپی که در اختیار شیخ فضل الله نوری و همراهان وی قرار داشت ] را توقیف نمایند » (۳۰ ). چنانچه ملاحظه می شود ، چه قبل و چه پس از پیروزی نهضت ، ستیزی که به طور کلی شهر و شهروندان تهرانی را درگیر خود کرده بود ، نزاعی طبقاتی و سیاسی بین جناحهای مشروطه خواهِ سکولار از یک سو و روحانیانِ (مشروطه خواهِ) مشروعه طلب از سوی دیگر بود ؛ اینان دو قشر یا دو طبقه ی بانفوذ و ناهمسازِ شهرنشینی بودند که وابستگی های مجزا و مشخصی داشتند و به دلیل متمرکز بودن قدرت در پایتخت (تهران) ، لزوماً خود نیز قدرت طلب و به عنوان دو رقیب ، دست آخر درگیرِ ستیز با یکدیگر شدند که به نظر میرسد از این درگیری در آن مقطع تاریخی اجتنابی نبوده است؛ مگر آنکه هر دو در سطحی بالاتر قرار می‌گرفتند و به راستی به دیدگاهی دموکراتیک و مبتنی بر « توزیع قدرت بین همگان » باور میداشتند و تمام همت شان را هم صرف آن می کردند .

اکنون می‌باید یک بار دیگر به فقدانِ تجربه ی تنش قدرت بین دین مداران و سکولارها در اصفهان توجه کنیم . این مسئله از اینرو مهم است که بیانگر تحول جامعه از موقعیت سنتی به موقعیت مدرن است. و در اینجا مراد از «مدرن» به طور مشخص ورود به تحولات جدیدی است که می‌تواند سبب شکل گیری و پیدایی گروههای قابل تمایزِ جمعیتی با اهداف و ویژگیهای مطالباتی مشخص است. به هر حال فقدان نیروی رقیب و تازه سر بر آورده در برابر سنت، در شهر اصفهان، این تصور را تقویت می‌کند که اگر نگرشهای اصلاح طلبانه به شیوه جهان مدرن شکل نمی‌گرفت و طبقه تحصیل کرده و روشنفکری پرورده نمی‌شد تا جنبش مشروطه انجام گیرد ، احتمالا شرایط اجتماعی ایران همچنان در سلسله قاجار ادامه می یافت و یا ایلات و عشایر دیگری برای تصرف قدرت وارد عمل می‌شدند و اگر هم نمی‌توانستند کل ایران را به تصاحب خود درآورند، کشور به دامن «ملوک الطوایفیِ» قبل از صفویه بازگردانده می‌شد . از همین رو شاید بتوان گفت، اگر سالها قبل از نهضت مشروطه ، ناصرالدین شاه تمایلات نوگرایانه ای پیدا نمی کرد (تا بدان وسیله اجزاء و ابزار نخستین تحولات رفرمیس