پاورپوینت کامل زبان دیپلماتیک یک سیاستمدار ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زبان دیپلماتیک یک سیاستمدار ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زبان دیپلماتیک یک سیاستمدار ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زبان دیپلماتیک یک سیاستمدار ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

محمدعلی فروغی وجوه مختلفی دارد؛ فروغی سیاستمدار، فیلسوف و اندیشمند هرکدام جذابیت‌های خاص خود را دارند و از جنبه‌های گوناگون قابل بررسی و مطالعه هستند. اما کارنامه فروغی به‌عنوان یک دیپلمات نیز قابل توجه است. فروغی به‌عنوان عضو هیأت نمایندگی ایران در کنفرانس صلح پاریس و وزیر امور خارجه در کابینه‌های حسن مستوفی‌الممالک، سردارسپه و مخبر السطنه هدایت و وزیر خارجه کابینه خودش در سال‌های ۱۳۱۲ تا ۱۳۱۴ و سفیر کبیر ایران در ترکیه در سال‌های ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۹ و نیز سه بار نخست‌وزیر نقش مهمی در سیاست خارجی ایران در برهه‌هایی حساس و تعیین‌کننده داشته است. دستاورد دیپلماتیک فروغی چندان درخشان نیست.

اشاره: محمدعلی فروغی (متولد ۱۲۵۴ خورشیدی در‌ تهران) یکی از شاخص‌ترین و برجسته‌ترین شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی تاریخ معاصر ایران، چند دوره نمایندگی مجلس، رئیس دیوان عالی تمیز، پنج ‌بار وزیر خارجه، چهار بار وزیر دارایی، سه بار وزیر عدلیه، چهار بار وزیر جنگ، یک بار وزیر اقتصاد ملی، یک بار وزیر دربار و سه بار نخست‌وزیری ایران. بانی تأسیس دانشگاه تهران و ایجاد فرهنگستان زبان فارسی، مصحح کلیات سعدی، شاهنامه فردوسی و رباعیات خیام و عامل قبولاندن استعفا به رضاشاه و سپردن سلطنت به محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۲۰، روز پنجم آذر ۱۳۲۱ بر اثر سکته قلبی درگذشت. به‌همین مناسبت محمدعلی بهمنی قاجار ، کارنامه سیاسی او را مورد ارزیابی قرار داده‌ است که تقدیم حضورتان می‌شود.

*******

محمدعلی فروغی وجوه مختلفی دارد؛ فروغی سیاستمدار، فیلسوف و اندیشمند هرکدام جذابیت‌های خاص خود را دارند و از جنبه‌های گوناگون قابل بررسی و مطالعه هستند. اما کارنامه فروغی به‌عنوان یک دیپلمات نیز قابل توجه است. فروغی به‌عنوان عضو هیأت نمایندگی ایران در کنفرانس صلح پاریس و وزیر امور خارجه در کابینه‌های حسن مستوفی‌الممالک، سردارسپه و مخبر السطنه هدایت و وزیر خارجه کابینه خودش در سال‌های ۱۳۱۲ تا ۱۳۱۴ و سفیر کبیر ایران در ترکیه در سال‌های ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۹ و نیز سه بار نخست‌وزیر نقش مهمی در سیاست خارجی ایران در برهه‌هایی حساس و تعیین‌کننده داشته است. دستاورد دیپلماتیک فروغی چندان درخشان نیست.

فروغی در اختلافات مرزی ایران با شوروی، ترکیه، عراق و افغانستان، راهکاری بجز تسلیم مطلق به خواسته‌های همسایگان ارائه نداد و در کلیه اختلافات مرزی ایران با همسایگان که فروغی به نوعی سهیم و دست اندرکار بود، ایران در خواسته‌های خود ناکام ماند و در مقابل همسایگان هر آنچه می‌خواستند به‌دست آوردند. در اختلافات ایران با شوروی، در شرایطی که روس‌ها پیشتر روستاهای مرزی ایران را تصرف کرده بودند بازهم فروغی به‌عنوان وزیر خارجه با حفر کانال در نهر حسن خانلو موافقت کرد و با این اقدام منجر به اشغال مناطق بیشتری از خاک ایران گردید. در اختلافات مرزی ایران با ترکیه، توصیه فروغی به دولت ایران موافقت با کلیه خواسته‌های ترکیه بود و براساس رهنمودهای فروغی بود که ترکیه اجازه یافت وارد خاک ایران گردیده و مناطقی را به بهانه مبارزه با کردها، اشغال نماید و متعاقباً نیز از این مناطق خارج نگردیده و این اراضی را به خاک خود ملحق نماید. فروغی در مورد عراق نیز پیشنهادش به رسمیت شناختن یک جانبه و بلاعوض عراق و موافقت ایران با انتزاع اراضی نفتی خانقین از ایران بود و در مورد افغانستان نیز با حکمیت ترکیه در اختلافات مرزی ایران وافغانستان موافقت کرد. در مجموع فروغی نسبت به معاصرین خود، دیپلماتی ضعیف بود که توفیق چندانی در راه دفاع از حقوق کشور متبوع خود به‌دست نیاورد. در مجموع از جمله مهم‌ترین نکات در کارنامه دیپلماتیک فروغی می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱- درخواست به‌عنوان سفیر ایران در ترکیه از دولت برای موافقت با حضور قشون ترکیه در ایران و استفاده ترکیه از خاک آرارات.

فروغی درباره ضرورت همکاری با ترکیه و اعطای حق عبور به ترکیه جهت سرکوب شورش کردهای آرارات در گزارش خود به وزارت خارجه در آذرماه ۱۳۰۶ نوشته بود: «در هر حال عقیده بنده این است که در باب تأمین حدود، با دولت ترکیه باید همکاری کرد، زیرا که اولاً نگرانی دولت [ایران] از اینکه اکراد را بخواهند منقرض کنیم مورد ندارد و آنها چنین توقعی ندارند و شاید اصرار به خلع اسلحه آنها هم نداشته باشند، چون می‌دانند و فهمیده‌اند که این کار مشکلی است و بزودی صورت‌پذیر نیست. اساس تقاضای آنها این است که بین دولتین همکاری باشد که از یک طرف اکراد ایران اسباب زحمت ترکیه نباشند و از طرف دیگر، اکراد خودشان، خاک ایران را مأمن و ملجأ خود بر ضد ترکیه نتوانند قرار دهند؛ پس با این مقصود، چه ضرر دارد همراهی کنیم. امر از دو حال خارج نیست یا واقعاً منظورشان همین است البته باید همراهی کرد و مصلحت خود ما نیز در این است یا این منظور را ندارند و توقعات شاق دارند در آن صورت ما حسن‌نیت خود را نشان داده و بری‌الذمه می‌شویم. در هر حال دولت حالیه ترکیه نمی‌تواند این قضیه را به سهل‌انگاری بگذراند و با هر زحمت و فداکاری باشد، اقدام به تأمین حدود خواهد کرد. منتها اینکه اگر ما همراهی نکنیم، دلتنگ خواهد بود و شاید صدمه‌ای در ضمن به ما بزند.»

۲- موافقت با تصویب پروتکل اسلامبول در مورد مرزهای ایران و عراق که بشدت به زیان ایران بود و موافقت با تجزیه منطقه نفت خانه و اراضی نفتی خانقین از ایران.

محمدعلی فروغی وزیر امور خارجه طی نامه‌ای به هیأت وزیران نظر می‌دهد، بهتر است دولت ایران روی ا