پاورپوینت کامل تالیفات مشکور راه را برای پژوهندگان زبان‌های ایرانی هموار کرد ۷۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تالیفات مشکور راه را برای پژوهندگان زبان‌های ایرانی هموار کرد ۷۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تالیفات مشکور راه را برای پژوهندگان زبان‌های ایرانی هموار کرد ۷۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تالیفات مشکور راه را برای پژوهندگان زبان‌های ایرانی هموار کرد ۷۱ اسلاید در PowerPoint :

مشکور در دانشگاه سوربن درباره تاریخ و فرهنگ خاورمیانه از قرن نهم پیش از میلاد تا قرن نهم میلادی تحقیق و مطالعه کرد و در نزد استادان برجسته آن سامان، پارسی باستان، اوستا و زبان‌های سغدی، پهلوی، عبری و آرامی و زبان سریانی آموخت. وی همچنین نزد پروفسور «ماسینیون» استاد عرفان اسلامی و پروفسور «هانری کربن» استاد فرق و مذاهب شیعه، دانش‌های اسلامی را فراگرفت. مشکور در ایران نیز از محضر استادانی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، ملک‌الشعرا بهار و عباس اقبال آشتیانی بهره فراوان برد.

مشکور در دانشگاه سوربن درباره تاریخ و فرهنگ خاورمیانه از قرن نهم پیش از میلاد تا قرن نهم میلادی تحقیق و مطالعه کرد و در نزد استادان برجسته آن سامان، پارسی باستان، اوستا و زبان‌های سغدی، پهلوی، عبری و آرامی و زبان سریانی آموخت. وی همچنین نزد پروفسور «ماسینیون» استاد عرفان اسلامی و پروفسور «هانری کربن» استاد فرق و مذاهب شیعه، دانش‌های اسلامی را فراگرفت. مشکور در ایران نیز از محضر استادانی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، ملک‌الشعرا بهار و عباس اقبال آشتیانی بهره فراوان برد.

بخشی از تحقیقات و تتبعات استاد محمد جواد مشکور مصروف زبان و فرهنگ ایران باستان شد. پس از دریافت لیسانس ادبیات فارسی و عربی از دانشسرای عالی، چندی به تحصیل در زبان‌های ایرانی باستان پرداخت به طوری که در پی آن از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۸ در دانشگاه تبریز موفق به تدریس زبان پهلوی و تاریخ ایران باستان شد. حتی زمانی که در سال ۱۳۳۲ به منظور تحصیل در تاریخ به پاریس عزیمت کرد دست از پژوهش در زبان‌های ایرانی نکشید.

آثار استاد مشکور را به سه گروه تاریخ ایران و اسلام، تاریخ شهرها و اقوام و تاریخ ایران باستان تقسیم کرده‌اند (نک. کتابشناسی مشکور). اما لازم است که گروه دیگری نیز با عنوان تالیفات مربوط به زبان‌های باستانی ایران نیز به این سه گروه افزوده شود. زیرا در میان آثار متنوع و متعدد استاد مشکور که به بیش از پنجاه کتاب و صدها مقاله احصا شده، سه کتاب کارنامه اردشیر بابکان، گفتاری درباره دینکرد و فرهنگ هزوارش‌های پهلوی مربوط به زبان‌های باستانی ایران است.

۱- کارنامه اردشیر بابکان

یکی از آثار مشکور در زمینه زبان و فرهنگ ایران باستان، کارنامه اردشیر بابکان «کتاب نبردهای اردشیر بابکان» است. بدیهی است که علت انتخاب این اثر همانا محتوای تاریخی آن بود که موضوع مورد علاقه استاد مشکور بوده است. این متن پس از مقدمه‌ای درباره حمله اسکندر مقدونی به ایرانشهر و شمه کوتاهی در باب حکومت ملوک الطوایف اشکانی، شرح افسانه آمیزی از وقایع تاریخی مربوط به روی کار آمدن اردشیر بابکان، نخستین فرمانروای ساسانی و نبرد او با اردوان اشکانی و نیز درباره جانشین او شاپور و فرزندش هرمز است (تفضلی: ۲۶۰؛

Cereti 585-588

).

زمان تالیف این اثر را احتمالا اواخر دوره ساسانی و حدود سال ۶۰۰ میلادی دانسته‌اند (تفضلی، همانجا؛

Noldeke 6

). پس از مقدمه، کارنامه خوابی را نقل می‌کند که بنابر آن، بابک، جد مادری اردشیر، درباره شبان خود، ساسان و به قدرت رسیدن او می‌بیند که خورشید از سر او می‌تابد و بر پیل آراسته سپیدی سوار است و آتشکده‌های بزرگ فرنبغ و گشنسب و برزین مهر در خانه او روشن است. بدین ترتیب، ساسان را گرامی می‌دارد و پس از آگاهی از اینکه او از نسل داراری دارایان است، دختر خود را به او به زنی می‌دهد. اردشیر حاصل این ازدواج است. وی که در دستگاه ساسان و سپس اردوان تربیت می‌شود سرانجام علیه دستگاه شاهی اشکانی قیام می‌کند و به پیروزی می‌رسد. البته این گونه افسانه سازی ها در گذشته نیز راجع به کوروش کبیر بر سر زبان‌ها بوده است (تفضلی ۲۶۱؛

Boyce 31-66

).

بخش دیگر کارنامه مربوط به تولد شاپور و هرمز است که آن نیز با افسانه آمیخته است. با این همه و علی رغم افسانه آمیز بودن آن، این اثر به‌واسطه احتوای بر تحولات اجتماعی عصر ساسانی و پس از آن حایز اهمیت بسیار است (کولسینکف ۲۴-۲۵). افزون بر این، ذکر اسامی برخی شخصیت‌های سیاسی و دینی و سمت آنها و نیز نام شهرهایی که اردشیر بنا نهاده است از لحاظ تاریخی و جغرافیایی قابل توجه است (کولسینکف، همان؛ میرفخرایی ۳۵۳). برخی منابع نظیر فردوسی در شاهنامه، همانند کارنامه، ساسان را از نسل دارای دارایان و چوپان بابک دانسته‌اند اما بنابه روایت طبری ساسان، پدر بابک و جد اعلای وی بوده است. بدین ترتیب، بنابر مقایسه‌ای که پژوهشگران میان کارنامه با دیگر متون تاریخی اوایل دوران اسلامی کرده‌اند می‌توان نتیجه گرفت که روایت کارنامه، فردوسی و ثعالبی بیشتر جنبه افسانه دارد در حالی‌که روایت طبری با واقیات نزدیک‌تر است (تفضلی ۲۶۳؛ طبری ۸۱۳ تا ۸۳۱).

پیش از مشکور کارنامه اردشیر بابکان از سوی پژوهشگران پارسی و اروپایی ترجمه و منتشر شده بود. در ایران نیز نخستین ترجمه این اثر توسط احمد کسروی صورت گرفت که به مرور از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۷ در مجله ارمغان به چاپ رسید. سپس صادق هدایت در سال ۱۳۱۸ ترجمه بهتری از این تالیف به دست داد. استاد مشکور در سال ۱۳۲۹ ترجمه تازه ای از این اثر ارائه کرد. سپس در سال ۱۳۶۹ مجددا این متن را با تجدید نظر منتشر ساخت. اهمیت این ترجمه از آن جهت بود که متن پهلوی کارنامه نیز همراه با آن منتشر شده بود. افزون بر این، مشکور این متن را با شاهنامه مقایسه کرده و واژه نامه این متن پهلوی را نیز بر ترجمه افزوده بود. مشکور در مقدمه این ترجمه می‌گوید:

کارنامه اردشیر بابکان که رساله نیمه حماسی و یادگاری از روزگار ساسانی می‌باشد، کتابی است به زبان پهلوی راجع به سرگذشت داستانی اردشیر بابکان بنیاد گذار پادشاهی ساسانی که به مناسبت، در ضمن آن از شاپور پسر اردشیر و هرمزد پسر شاپور نیز به اختصار سخن رفته است. این کتاب که تقریبا در حدود ششصد میلادی تدوین شده دارای ۵۶۰۰ کلمه پهلوی می‌باشد و بنا به برخی احتمالات، ملخص کارنامه مفصل‌تری از اردشیر بابکان است که فعلا در دست نیست.

کلمه کارنامه: کارنامه در لغت کار و هنر و صنعتی را گویند که کم کسی تواند کرد و به معنی جنگ نامه و تاریخ نیز آمده است و به اصطلاح کتابی است که در آن از کارهای برجسته و شگفت آور مردان بزرگ یا پهلوانان سترگ سخن رفته باشد. کلمه کارنامک پهلوی در کتب دوره اسلامی بصور گوناگونی چون کارنامج و کرنامج معرب گردیده و به پادشاهان مختلف نسبت داده شده است.

کارنامه اردشیر بابکان که پس از یادگار زریران دومین داستان رزمی به زبان پهلوی است و به صورت سرگذشتی داستانی نگاشته شده تاثیر بسیاری در شاهنامه فردوسی و شاهنامه‌های پیش از آن داشته و مندرجات آن در آن کتاب ها داخل شده است چنانکه می‌دانیم در روزگار ساسانی و به ویژه در اواخر آن عصر تالیفات چندی در این زمینه پیدا شد که گذشته از یکی دو رساله جز نامی از آنها در کتب تواریخ نمانده است. از آنجایی‌که در متن کارنامه اشاره به بازی شطرنج و نرد و خاقان ترک شده است می‌توان حدس زد که گردآوری کارنامه یا خلاصه آن در قرن ششم میلادی در زمان خسرو اول (انوشیروان) انجام گرفته باشد ولی از طرف دیگر ستایش پهلوانی و هنرنمائی و زیبایی جسمانی مکرر در آن آمده است ماخوذ از منابع بسیار قدیمی و از عادات زمان اشکانی یا اوائل ساسانی است. ولی پند و اندرزی که به اردشیر منسوب است باید از اختراعات دوره اخیر ساسانی باشد که عادت داشته‌اند احتیاجات خود را به صورت کلمات اخلاقی به اشخاصی معروف نسبت بدهند تا به این وسیله سرمشقی به معاصرین خود داده باشند.

از سوی دیگر سبک و انشای محکم و ساده و استادانه کارنامه خیلی قدیمی است و با سبک کتب پهلوی که پس از اسلام تالیف شده فرق دارد. از این قرار میتوان نتیجه گرفت کارنامه فعلی بی شک از ادبیات اصیل ساسانیان به شمار می‌رود و قطعا بعد از سقوط یزدگرد و یا دوره اسلامی تنظیم نشده است.

ممکن است کارنامه فعلی خلاصه و کوتاه شده کارنامه مفصل دیگری باشد که اصل آن بر اثر گذشت روزگار از میان رفته است.

جمله اول کارنامه: ((به کارنامه اردشیر بابکان چنین نوشته است)) و همچنین قسمت‌های اضافی شاهنامه این نظر را تایید می‌کند لذا می‌توان حدس زد که تا زمان فردوسی همه کارنامه اصلی یا ترجمه عربی و یا پازند آن وجود داشته است. این موضوع از مقایسه مطالب تاریخی شاهنامه و کتاب‌های پهلوی مانند دینکرد، یادگار زریران، کارنامه اردشیر بابکان، مادیکان چترنک بندهشن و زند وهومن یسن به خوبی آشکار می‌گردد و مقایسه این رسالات و تواریخ اسلامی و شاهنامه که روایات آنها غالبا ماخوذ از کتب پهلوی است و اصل اکثر آنها از میان رفته است نظریه مزبور را به خوبی تایید می نماید (مشکور، کارنامه اردشیر بابکان، پیشگفتار).

پس از استاد مشکور کارنامه از سوی بهرام فره وشی (۱۳۵۴)، قاسم هاشمی نژاد (۱۳۶۹)، مهری باقری (۱۳۷۸) نیز ترجمه و منتشر شد. اما باید اذعان کرد که با وجود ترجمه‌ها و توضیحات بیشتری که پس از استاد مشکور بر کارنامه شده، هنوز آرا و توضیحات ایشان بر این اثر اعتبار خود را حفظ کرده و برای پژوهشگران به عنوان منتبعی ارزشمند قابل استفاده است.

۲- گفتاری درباره دینکرد

کتاب دینکرد دانشنامه گرانقدر مزدیسنا و حاوی فرهنگ و جهان بینی ایرانیان در عهد باستان است. نام دینکرد به معنای «تالیف دینی» است. این کتاب که مشتمل بر مطالب گوناگون دینی است در اصل شامل نه مجلد بوده که مجلدات نخست، دوم و بخشی از کتاب سوم آن از میان رفته است (تفضلی ۱۲۸؛

de Menasce 1983: 11

). دو تن از مؤلفان این اثر یکی آذرفرنبغ فرخزادان و دیگری آذرباد ایمیدان بوده‌اند. مهمترین مطالب مندرج در دینکرد عبارتند از:

کتاب سوم دینکرد درباره پاسخ به بدعت گذاران دین، ثنویت، تکوین عالم و پایان آن، خرد غریزی (آسن خرد)، اختیار انسان، انتقاد به جاودانگی دوزخ و عذاب الهی، و باورهای مسیحیان، و یهودیان و مانویان و نیز بخشی (فصل ۱۵۷) به پزشکی اختصاص دارد. در فصل ۳۵ از همین کتاب سوم نام پیامبر اسلام به صورت پیامبران آوشت «خاتم النبیین» آمده که نشان می‌دهد این اثر در عهد اسلامی گردآوری و تکمیل شده است. کتاب چهارم در شرح آفرینش امشاسپندان، و تلاش هایی که شاهانی نظیر گشتاسب، دارای دارایان (= داریوش سوم)، بلاش اشکانی و اردشیر بابکان در جهت گردآوری اوستا و تدوین آن به کار بردند یاد می‌کند.

کتاب پنجم شرح زندگی زردشت، کتاب ششم در اندرزهای بزرگان دین، کتاب هفتم در ترجم نسک‌های اوستا و کتاب هشتم در باب خلاصه ای از اوستای ساسانی و کتاب نهم در شرح و تفسیر سه نسک سوتگرنسک، ورشت مانسر نسک و بغ نسک از نسک ‌ای بیست و یک گانه اوستا یاد شده است (تفضلی ۱۲۸ تا ۱۴۱؛

de Menasce 1983; Gignoux, 2011: pp. 284-289

).

عنوان کامل تالیف استاد مشکور گفتاری درباره دینکرد مشتمل بر: شرح بخش‌های دینکرد، تاریخ اوستا و ادبیات دینی پهلوی است (نک. مشکور ۱۳۲۵). نویسنده آن را در سال ۱۳۲۵ تالیف کرده و به استاد ابراهیم پورداود به مناسبت شصتمین سال تولد ایشان اهدا نموده است. مؤلف در پیشگفتار انگیزه تالیف این اثر را یاد می‌کند و از جمله می‌گوید که چون کتاب سوم دینکرد را به فارسی ترجمه کرده بر آن شده تا پیش از چاپ آن مقدمه‌ای در معرفی اوستا و متون ادبیات پهلوی بنگارد تا خواننده آن کتاب با آگاهی و اشراف بیشتری به مطالعه دینکرد