پاورپوینت کامل بانوی خندانی که لب فروبست ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بانوی خندانی که لب فروبست ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بانوی خندانی که لب فروبست ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بانوی خندانی که لب فروبست ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

انگار همین دیروز بود که دکتر بدرالزمان قریب را از نوشته‌های تحقیقی ایشان شناختم. او را متخصص زبان‌های باستانی می‌دانستم و از چندوچون زندگی ایشان اطلاعی نداشتم. بعدها در محافل علمی وی را زیارت کردم. دنیایی از نجابت، سخاوت، انسان‌دوستی و بزرگ‌منشی در این بانوی فرهیخته همیشه خندان یافتم. دانشجویان پروانه‌وار به دورش حلقه می‌زدند و فراخور حال، رسم ادب به جای می‌آوردند و استادان صاحب‌نام از وی به احترام یاد می‌کردند.

«دعوی چه کنی داعیه‌داران همه رفتند/ شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

آن گرد شتابنده که در دامن صحراست/ گوید چه نشینی که سواران همه رفتند»

(ملک‌الشعراء بهار)‌

انگار همین دیروز بود که دکتر بدرالزمان قریب را از نوشته‌های تحقیقی ایشان شناختم. او را متخصص زبان‌های باستانی می‌دانستم و از چندوچون زندگی ایشان اطلاعی نداشتم. بعدها در محافل علمی وی را زیارت کردم. دنیایی از نجابت، سخاوت، انسان‌دوستی و بزرگ‌منشی در این بانوی فرهیخته همیشه خندان یافتم. دانشجویان پروانه‌وار به دورش حلقه می‌زدند و فراخور حال، رسم ادب به جای می‌آوردند و استادان صاحب‌نام از وی به احترام یاد می‌کردند.

استاد بدرالزمان قریب در سال ۱۳۰۸ ش به دنیا آمد. مادرش حُسن‌جهان صاحبقرانی بود که در هفده‌سالگی با پسرعمویش، ضیاءالدین قریب (پسر شمس‌العلماء قریب گرکانی)، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج سه دختر به نام‌های فخرالزمان قریب (متوفی ۱۳۷۸)، مهرمنیر قریب (متوفی ۱۳۷۱) و بدرالزمان قریب (متوفی ۱۳۹۹) و یک پسر به نام شمس‌الدین قریب (متوفی ۱۳۶۵) بود. خانواده بدرالزمان قریب همه فرهنگی بودند و او نیز، به تبع سایر افراد خانواده، با جدّیت تمام به تحصیل رو آورد و دیپلم طبیعی خود را از مدرسه نوربخش گرفت. به دلیل بیماری چشم، مدتی از تحصیل بازماند. پس از مداوای چشم، رشته ادبی را دنبال کرد و پس از اخذ مدرک دیپلم ادبی وارد دانشکده ادبیات شد. بدرالزمان از زمره دانشجویان موفقی بود که توانست محضر استاد جلال همایی، دکتر ابراهیم‌ پورداوود، استاد صادق کیا، دکتر محمد معین، استاد ذبیح‌الله صفا، دکتر پرویز ناتل‌خانلری، استاد مدرس رضوی، دکتر احسان یارشاطر، دکتر محمد مقدم و دیگر استادان صاحب‌نام آن دوره را درک کند. با دریافت مدرک لیسانس (در سال ۱۳۳۸) راهی آمریکا شد و در دانشگاه پنسیلوانیا ثبت‌نام کرد و در محضر مارک دِرسْدِن، زبان سُغدی آموخت و پیش پروفسور نورمن براون و پروفسور والدز و جرج کامرون و پروفسور هنینگ، زبان سانسکریت و آواشناسی و زبان‌شناسی هندواروپایی را فراگرفت و این‌چنین بود که این بانوی گرامی در سال ۱۳۴۴ در دانشگاه پنسیلوانیا، با راهنمایی پروفسور مارک دِرسْدِن، از رساله دکتری خود با عنوان «تحلیل ساختاری نظام فعل در زبان سُغدی» دفاع کرد. عشق به وطن و سرزمین نیاکان سبب شد دکتر بدرالزمان قریب با توشه انبوه علمی راهی ایران شود تا آن‌چه آموخته را در اختیار دانشجویان طالب علم قرار دهد. پس از ورود به ایران، با رتبه استادیاری، در دانشگاه شیراز مشغول به کار شد و زبان‌های باستانی را تدریس کرد. دکتر قریب که خود را وقف کسب دانش کرده بود و تلاش می‌کرد از آخرین دستاوردهای علمی حوزه زبان‌های باستانی آگاهی یابد، با استفاده از فرصت مطالعاتی، راهی آمریکا شد و در دانشگاه یوتا به تدریس پرداخت و در دانشگاه هاروارد پژوهش کرد و پس از بازگشت به ایران به دانشگاه تهران منتقل شد. حضور وی در دانشگاه تهران توفیقی برای دانشجویان زبان‌های باستانی و علاقه‌مندان به زبان سُغدی بود تا به‌آسانی از محضر این بانوی دانشمند بهره گیرند و امروز هریک در زمره مفاخر این سرزمین هستند.

استاد ما گرچه همواره در پی کسب دانش در زمینه تاریخ و فرهنگ و زبان‌های باستانی بود، اما روح لطیف وی در قالب واژه‌های زبان‌های فراموش‌شده نمی‌گنجید و جهان را از دریچه‌ای دیگر می‌نگریست. به طبیعت عشق می‌ورزید، دشت و دمن، سبزه و نوروز برای وی مفهومی خاص داشت. شعر زیر حاصل همین نگرش است:

«نوروز سر رسید و به گل رنگ و آب داد/ سنبل به بوی عید سر زلف تاب داد

طفل شکوفه پیرهن نو به تن کشید/ لاله قدح گرفت و به نرگس شراب داد»

‌به میراث کهن سرزمین ایران علاقه خاصی داشت و هر زمان که از آثار باستانی سخن می‌راند حالاتش دگرگون می‌شد.

در کوه بیستون میراث پربهای ایران را می‌دید و همواره در چیستان گم‌شده تاریخ به دنبال گره‌گشایی معماهای تاریخ بود: «میراث پربهای کهن ایران/ تاریخ نقش بسته به سنگستان

ای یادگار خوبِ پدرهامان/ ‌نقشی به سینه‌داری از آن دوران

***

جای خدای حک‌شده در نامت/ ‌می‌بینم استواری اندامت

بر چهره فراخ تو چندین زخم/ آورده تازیانه ایامت

***

گرچه نشانه‌های پر از رمزت/ آماج فتنه‌ها شد و یغماها

در چیستان گم‌شده تاریخ/ گشتی گره‌گشای معماها

***

تو بیستون نئی که ستون‌هایت/ ‌تصویری از گذشته پیروزی‌ست

این زخم‌ها که بر سر و رو داری/ آیینه زمان سیه‌روزی‌ست

***

ترسم گزند تیغ زمستان‌ها/ ‌سیلیّ باد و سوزن باران‌ها

از دشمنان، شراره بهتان‌ها/ ‌از ناکسان، شماتت پیکان‌ها

***

این گنج بی‌مثال رَوَدت از یاد/ سیل زمانه بَرکندَت بنیاد

زآن خار و خس که می‌خورد اندامت/ ‌این پربها دفینه دهد بر باد

***

تندیس تو نگاره یادافروز/ افتد به پرتگاه فراموشی

آهنگ پرخروش جهانگیرت/ گیرد نوای پرده خاموشی»

‌فروتنی خانم دکتر قریب مثال‌زدنی بود. هرگز ندیدم که لب به شکایت گشاید. همواره خنده بر لب داشت. در نظر این بانوی آزاده، پیر و برنا، یکسان و عزیز بودند و همه را دوست داشت و کینه‌ای به دل راه نمی‌داد. ساده‌زیستی از صفات بارز او بود. از تنگ‌نظری‌ها، حسادت‌ها و کینه‌توزی‌ها که رسم روزگار ماست به دور بود.

اما چه شد که این بانوی فرهیخته زندگی خود را وقف علم و دانش کرد و به راهی کشیده شد که کمتر کسی به آن رغبت نشان می‌دهد؟ چرا سال‌های جوانی و شیرین زندگی خود را با تحمل سختی‌ها و دوری از وطن به فراگرفتن متون کهن سپری کرد؟ یافتن معنای صحیح یک واژه سُغدی یا سنسکریت یا خواندن کتیبه‌ای و متنی از پهلوی در جامعه امروزی برای آدمیزاد که آب و نان نمی‌شود! جواب این چون‌وچراها را می‌توان در واژه عشق یافت؛ عشق به وطن و به کهن سرزمین ایران. استاد فروتنانه در راهی که قدم گذاشته بود، به دور از هر قیل‌وقال و خودنمایی‌، به مطالعات خود ادام