پاورپوینت کامل جنبش مردمی ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جنبش مردمی ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جنبش مردمی ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جنبش مردمی ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

در تاریخ ایران همواره اقدامات و تلاش‌هایی که برای رهایی از تسلط بیگانه بر کشور صورت گرفته، از اقبال و حمایت قشرهای گوناگون جامعه برخوردار بوده است. در بخش گذشته مستنداتی درباره حمایت از کالاهای داخلی عرضه شد. در این بخش به جنبشی که در میان طبقات مختلف مردم در حمایت از تأسیس نهاد ملی مالی برای مقابله با تسلط نهادهای مالی و پولی به پا شد، اشاره می‌شود.

بانک ملی

در تاریخ ایران همواره اقدامات و تلاش‌هایی که برای رهایی از تسلط بیگانه بر کشور صورت گرفته، از اقبال و حمایت قشرهای گوناگون جامعه برخوردار بوده است. در بخش گذشته مستنداتی درباره حمایت از کالاهای داخلی عرضه شد. در این بخش به جنبشی که در میان طبقات مختلف مردم در حمایت از تأسیس نهاد ملی مالی برای مقابله با تسلط نهادهای مالی و پولی به پا شد، اشاره می‌شود.

نخستین تلاش در راه تأسیس بانک برای حمایت از فعالیت‌های اقتصادی اجتماعی، در سال ۱۲۹۶ق (۱۲۵۸ش) و به پیشنهاد حاج محمدحسین امین الضرب به ناصرالدین‌شاه صورت گرفت (بانک ملی، ۶۵)؛ اما این پیشنهاد محقق نشد و عملا تا بعد از استقرار نظام مشروطه، زمام امور مالی کشور به دست بیگانگان بود؛ یعنی «بانک شاهنشاهی ایران» که انگلیسی‌ها تأسیس کردند و خودشان اداره می‌نمودند و عملا به مثابه بانک مرکزی تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و مالی کشور را بر عهده داشت و رقیبش «بانک استقراضی روس» بود که بخش دیگری از اقتصاد را به دست داشت.

تأثیر عملکرد این دو بانک بر سرنوشت اقتصاد ایران تا بدانجا بود که یک ماه پس از تأسیس «مجلس شورای ملی» در نخستین فعالیت‌های قانون‌گذاری خود، بحث بر سر ایجاد بانک ملی را آغاز کرد. نمایندگان مجلس شورای ملی در جریان بررسی درخواست استقراض دولت از بانک استقراضی روس، با گفتگو پیرامون مضار درخواست وام از بیگانگان و عواملشان در کشور، موضوع تأسیس بانک ملی را مطرح و قانون تأسیس آن را تصویب کردند.

روز ۱۷آبان ۱۲۸۵حاج مخبرالسلطنه هدایت در مجلس شورای ملی حضور یافت و نامه‌ای از طرف میرزا نصرالله خان مشیرالدوله صدراعظم تسلیم کرد که در آن نوشته ‌شده بود: «شما به مجلس بروید و از طرف دولت بگویید دولت ۲۰کرور تومان مقروض است و با دولت روس و انگلیس مذاکره کرده که از آنها ۵کرور تومان قرض بگیرد… دولت روس و انگلیس دستور پرداخت قرض را به بانک شاهنشاهی داده‌اند و فقط محتاج رأی و اجازه مجلس است…» (جمشید ضرغام بروجنی-۳).

این پیشنهاد با مخالفت برخی از نمایندگان مواجه شد؛ از آن میان حاج محمد معین بوشهری طی نطق مفصلی،با استدلال اخذ وام بدون روشن شدن محل مصرف آن را رد کرد و نمایندگان تجار و اصناف نیز از او حمایت کردند. در جلسه بعد هدایت برای کسب موافقت مجلس مبلغ وام را به دو کرور کاهش داد؛ ولی باز هم مجلسیان گرفتن این مبلغ را هم رد کردند. بحث بر سر حل مشکل مالی و نیازهای دولت در جلسات روزهای بعد مجلس نیز ادامه یافت (کاتوزیان، ۱۳۷۹ـ۳۵۲).

در یکی از جلسات ناصرالملک وزیر مالیه درباره نیازهای فوری دولت به دریافت وام تأکید کرد؛ ولی تجار به رهبری حاج محمد معین به مخالفت ادامه دادند و در میانه بحث بر سر استقراض، وکلا بحث تأسیس بانک ملی را پیش کشیدند. پیش ‌از این در تاریخ ۱۷ رجب، روزنامه حبل‌المتین در باره لزوم تأسیس بانک ملی در مقاله‌ای مفصل ضرورت تأسیس بانک را یادآور شده بود. در آن مقاله آمده بود: «افتتاح بَنک برای دولت در کمال سهولت است و با قلیل وجهی که سرمایه طرف احتیاط قرار می‌گیرد، عرّابه به گردش می‌آید و چون تمام دخل دولت داخل و خارج از آن بنک خواهد شد، عظمت و اعتبار آن را کافی است لزوم و ضرورت این بنک برای ملت و دولت و مملکت ایران نه به ‌اندازه‌ای است که شرح آن در یک اخبار بگنجد.» (حبل‌المتین ـ سال چهاردهم ـ شماره۶).

در آن مقاله به دولت پیشنهاد شده بود که در این ‌باره با تجار بزرگی همچون امین‌الضرب و ارباب‌جمشید و معاون‌التجار و… گفتگو کند. در نگاه مؤیدالاسلام تمام امور اقتصادی دولت از راه ایجاد بانک می‌گذشت و با تأسیس آن می‌توان چرخ اقتصاد کشور را به راه انداخت. آنچه در نظر نویسنده مقاله بود، تأسیس یک بانک مرکزی دولتی بود که در حقیقت وظایف سازمان برنامه‌ و بودجه، بانک مرکزی و بخشی از وظایف وزارت‌های اقتصادی را عهده‌دار بود.

در جلسه نهایی که مجلسیان درباره تأسیس بانک مذاکره می‌کردند ناصرالملک وزیر مالیه با مشاهده مخالفت مجلسیان گفت: «من شخصا اصراری در استقراض از خارجه ندارم؛ ولی ضرورت و احتیاج به ‌قدری است که نمی‌توانم شرح دهم» (کاتوزیان ـ ۳۵۹). در پاسخ به این موضع، علما و تجار پیشنهاد کمک به دولت را مطرح کردند: «حاج امین‌الضرب در جواب اظهار داشت که: ما حاضریم تا چند روز دیگر دو کرور پول برای دولت تهیه و تقدیم کنیم. آقایان حاج شیخ فضل‌الله [نوری] و [سیدمحمد] طباطبایی اظهار داشتند که: ما به‌ قدر میسور حاضریم برای کمک دادن به بانک، وجهی داده و از طهران و ولایات تقاضا کنیم وجوهی جمع‌آوری نموده، به بانک ملی بدهند و مجلس خاتمه یافت.» (همان منبع)

گفتگوهای نمایندگان مجلس و دولت سرانجام به طرح پیشنهاد تأسیس بانک ملی منتهی شد و قانون تأسیس آن در جلسه ۵ آذر ۱۲۸۵ از تصویب نمایندگان گذشت. در همان حال که مذاکرات مجلس در جریان بود، در خارج از مجلس قشرهای مختلف مردم نیز بیکار ننشستند. به نوشته‌ هاشم محیط مافی به ‌جز نمایندگان مخالف استقراض، مردم نیز از این نظر حمایت کردند: «عموم اهالی حتی مخدرات محترمه به صدا درآمدند که: ما حاضریم از مال خود مجانا به دولت داده که از اجانب قرض نشود» (‌هاشم محیط مافی ـ۲۰۲).

تجار برای گرفتن بهانه از دولت در اصرار بر وام از بانک استقراضی، مبالغی را برای رفع نیازهای عاجل دولت جمع‌آوری نمودند. از سوی دیگر اعلانی برای جمع‌آوری کمک‌های مردمی تهیه و منتشر شد. متن اعلامیه چنین بود: «هر یک از ابنای وطن عزیز که مایل هستند که نام نیک خود را در صفحه روزگار باقی و ثابت بگذارند، در ادارات مقرره ذیل وجه سرمایه اشتراکی خود را برده، تحویل دهند و قبض موقتی که طبع شده به مهر و امضای صاحب اداره بگیرند. پس ‌از آنکه اسهام بانک حاضر شد، این قبوضات موقتی را به بانک داده، ورقه اسهام دریافت خواهد داشت.» (حبل‌المتین شماره ۲۱ ـ ۲۱ ذی‌القعده ۱۳۲۴ق).

با انتشار این اعلان، مردم استقبال پرشوری در خرید سهام برای تأسیس بانک ملی کردند. به نوشته کاتوزیان: «در همین ایام که مذاکرات بانک در میان بود، اتحادیه طلاب مردم را به مسجد و مدرسه سپهسالار قدیم (میرزا محمدخان) دعوت نموده، هر یک به فراخور خود از یک تومان تا ده تومان با کمال عسرتی که داشتند، تهیه نمودند… حتی پاره‌ای از حضار از طرف خانواده خود زینت‌آلات زنانه را برای فروش و تأدیه وجه به بانک آورده و در آن مجلس پس از ختم خطابه‌ها، قریب پنج‌هزار تومان نقداً حاضر گردید.» (کاتوزیان-۳۶۰).<