پاورپوینت کامل نگاهی اجمالی به اسناد و نامه های امیرکبیر ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نگاهی اجمالی به اسناد و نامه های امیرکبیر ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نگاهی اجمالی به اسناد و نامه های امیرکبیر ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل نگاهی اجمالی به اسناد و نامه های امیرکبیر ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

اسناد و مدارک اصیل‏ترین ماخذ تاریخ هر دوره‏اند،متون‏و پژوهش‏های تاریخی در صورتی مقبول و مورد تایید محققان و مورخان دقیق قرار می‏گیرند که بر مبنای اسناد معتبر تدارک شده و به تفسیر اسناد مذکور پرداخته باشند.طبعا برای بررسی و مطالعه‏ی‏ یک شخصیت تاریخی‏یا تاریخ دوره‏های معیّن از جوامع بشری، نخست بایداسناد آن دوره را تحت مطالعه قرار داد.برای این کار ابتدا ضروری‏ست که اسناد دوره ی مذکور شناسایی،گردآوری و به‏ چاپ رسانده شود،سپس اطلاعات مندرج در،ن‏ها را با داده‏های‏ سایر منابع سنجید،کار محقق دقیق اساسا آن است پژوهش خود را با سنجش اسناد ومنابع مکتوب دیگر به دست آورد.

اسناد و مدارک اصیل‏ترین ماخذ تاریخ هر دوره‏اند،متون‏و پژوهش‏های تاریخی در صورتی مقبول و مورد تایید محققان و مورخان دقیق قرار می‏گیرند که بر مبنای اسناد معتبر تدارک شده و به تفسیر اسناد مذکور پرداخته باشند.طبعا برای بررسی و مطالعه‏ی‏ یک شخصیت تاریخی‏یا تاریخ دوره‏های معیّن از جوامع بشری، نخست بایداسناد آن دوره را تحت مطالعه قرار داد.برای این کار ابتدا ضروری‏ست که اسناد دوره ی مذکور شناسایی،گردآوری و به‏ چاپ رسانده شود،سپس اطلاعات مندرج در،ن‏ها را با داده‏های‏ سایر منابع سنجید،کار محقق دقیق اساسا آن است پژوهش خود را با سنجش اسناد ومنابع مکتوب دیگر به دست آورد.

در ایران هم‏چون برخی کشورها بنا به دلایل سیاسی و اجتماعی،هیچ‏گاه بایگانی‏ها یا مراکز حفظ اسناد وجود نداشته و اگر داشته در دسترس همگان نبوده است.اصولا چنین نهادهایی در ایران سابقه‏ی دیرینه ندارد.شاید تغییر مکرر پایتخت کشور و تهاجم‏ اقوام گوناگون ایجاد آرشیو ثابت را غیرممکن ساخته بوده است.در این‏جا هر چه به دوران پیشین بازمی‏گردیم از میزان اسناد موجود کاسته می‏شود.اما آن‏چه به نام مکتوبات،منشات و نامه‏ها باقی‏ مانده و بیش‏تر به قلم دبیران سلاطین و حکام محلی نگارش یافته، هر چند در اثر کتابت‏های مکرر،تحریفات و تغییراتی در آن راه‏ یافته،لیکن هنوز می‏توان به عنوان ماخذی اساسی از آن‏ها بهره برد و مندرجات آن‏ها را همراه با سنجش با منابع دیگر به سود تاریخ‏ مورد استفاده قرار داد.

بیش تر اسناد باقی مانده در ایران مربوط به عصر تیموریان تا دوران معاصر است.به خصوص از عصر صفویه مدارک ارزنده‏ی‏ بی شمار و معتبر بر جای مانده است و چند مجلّد آن‏ها به اهتمام استاد فقید دکتر عبد الحسین نوائی گردآوری و به چاپ رسیده است،اما مع‏الاسف از محتوای این اسناد برای بازنگاری تاریخ صفویان‏ استفاده‏ی منظم نشده است.

اسناد مربوط به عصر قاجار از کثرت فراوان برخوردار است و بسیاری از آن‏ها ضمن مقالات یا کتاب‏ها یا در آثاری مستقل به طور جداگانه جمع‏آوری و به چاپ رسیده،اما هنوز هم بیش‏تر آن‏ها پزاکنده و به مرحله‏یگردآوری و چاپ و انتشار نرسیده است.از جمله‏ در مورد شخص میرزا تقی خان امیر کبیر،مدارک پرشماری در دست‏ است که تعدادی از آن‏ها هم در اختیار پژوهشگران قرار نگرفته است.

همگان آگاهی دارند که درباره‏ی این شخصیت معتبر عصر قاجار که از بنیان گزاران ایران نو به شمار می‏رود،چند کتاب به چاپ‏ رسیده،اما به جز یکی دو عنوان،در بقیه از اسناد موجود استفاده‏ نشده است.

اسناد،نامه‏ها و مدارک موجود از امیر کبیر را می‏توان در ردیف‏های زیر جای داد:

۱-نامه‏های امیر کبیر خطاب به ناصر الدین شاه

۲-پاسخ‏های ناصر الدین شاه به مکتوبات امیر.[بیش‏تر اسناد مربوط به این دو بخش در کتاب خانه مجلس نگهداری میشود.]

۳-اسناد موجود در سازمان اسناد ملی ایران و مدارک متفرقه در گنجینه‏ی کتابخانه‏ها و مجموعه‏های دولتی.

۴-اسناد وزارت خارجه‏ی ایران.

۵-اسناد موجود در وزارت خارجه‏ی انگلیس،روسیه و آرشیو عثمانی در استانبول.

۶-داستان‏های تاریخی و افسانه‏های ذایج درباره‏ی امیر کبیر. این افسانه ها در افواه مردمان آن‏عصر رایج بوده و سپس به منابع‏ مکتوب وارد شده،برخی از آن‏ها برگرفته از شایعات مردمی‏ست اما بهره‏یی از حقیقت در این افسانه‏ها دیده می‏شود.

اینک در باب هر یک از این قسمت‏ها به اختصار توضیحی ارائه‏ می‏شود:

۱-اسناد وزارت خارجه‏ی ایران

در آرشیو وزارت خارجه به اسناد و مدارک متعددی از امیر کبیر در دست است.اما متاسفانه تا کنون فهرست این مدارک به شیوه‏ی‏ علمی و دقیق منتشر نشده است،در پاره‏یی مجموعه‏های اسناد این‏ وزارت‏خانه که در سال‏های اخیر نشر یافته،متن حروفی برخی از این اسناد به چاپ رسیده،اما دقیق نیست و اشتباهات و بدخوانی‏ها فراوان در آن دیده می‏شود و ضرورت دارد اصل آن‏ها با دیگر به صورت عکس انتشار یابد تا محققان بتواند بر محتوای دقیق‏ آن‏ها دسترسی پیدا کنند.

چند دهه‏ی پیش از این،تعدادی از اسناد وزارت خارجه،در دسترس عباس اقبال آشتیانی که پژوهش تازه‏یی را در باب امیر کبیر شروع کرده بود،قرار گرفت.اقبال در دوران وزارت علی اصغر حکمت فرصت یافت،برخی اسناد را وارسی و برای خود رونوشت‏ بردارد.مجموعه‏ی گردآورده‏های او در چند کتابچه جای گرفته که‏ هم اکنون اصل خطوط اقبال در کتابخانه‏ی مرکزی دانشگاه تهران نگهداری می‏شود.این اسناد بیش‏تر شامل مکاتبات امیر در دوران‏ صدارت او به سفرای کشورهای روسیه،انگلیس و عثمانی‏ست و گاه‏ پاسخ سفرای مذکور نیز در کنار نامه‏ها استنساخ شده است.

اقبال چنان‏که می‏دانیم قصد داشت کتاب تحقیقی معتبری راجع‏ به امیر کبیر تألیف کند.همراه و همکار او در این کار شادروان دکتر قاسم غنی بود.مقدمات کار تالیف فراهم شده بود،اسناد موجود در وزارت خارجه را اقبال بررسی و رونویسی کرد و دکتر غنی از نامه‏های موجود امیر کبیر در کتابخانه‏ی مجلس دفتری به خط خود پرداخت.اما پژوهش با سفر غنی به امریکا و مرگ اوو و سفر اقبال‏ به ایتالیا ناتمام باقی ماند.اما برخی مقالات اقبال در مجله‏ی یادگار به طبع رسید،دفاتر برجای مانده همه به کتابخانه مرکزی دانشگاه‏ انتقال یافته و اکنون در تملک آن سازمان است.

محقق دیگری که اسناد وزارت خارجه‏ی ایران را ملاحضه و از آن‏ها بهره‏برداری کرده،دکتر فریدون آدمیت است که خود عضو آن‏ وزارت‏خانه‏ی بوده،او در مواقعی که در ایران اشتغال داشت،اجازه‏ی‏ استفاده از اسناد را به دست آورده و در اثر مهم خود بسیار به آن‏ها استناد کرده است،اما شیوه‏ی ارجاع او به منابع وزارت خارجه برای‏ محققان راه‏گشا نیست.او به همین اکتفا کرد که این مطلب را از اسناد وزارت خارجه استخراج کرده،اما آدرس دقیق را به دست نداده‏ است.لاجرم مراجعه مجدد به اسناد مورد اشاره او اغلب ممکن‏ نیست.اما اقبال در مقالات خود به شماره‏ی کارتن‏ها و صندوق‏ها در آرشیو اشاره و تصریح می‏کند.

۲-کتابخانه‏ی مجلس

در این کتابخانه دو مجموعه‏ی اصلی و تعدادی اسناد متفرقه از امیر کبیر وجود دارد:

۱-مجموعه‏ی اول متشکل از ۱۶۰ نامه‏ی امیر است که آن‏ها را دوستعلی خوان معیر الممالک گردآوری کرده و در آلبومی جداگانه‏ قرار داده است.

۲-مجموعه دوم که عنوان«مکاتبات درباری»دارد و هم اکنون ذیل شماره‏ی ۱۳۳۳۴ در کتابخانه جای دارد،حاوی ۲۸۶ نامه‏ی امیر و بیش‏تر آن‏ها مکاتبات روزانه‏ی امیر کبیر با ناصر الدین شاه است.شیوه‏ی امیر آن بود که هر روز پس از ورود به‏ در خانه‏[ دربار]و مشخص شدن کارهای روزانه،گزارشی از همان‏جا به شاه که در اندرون بود،می‏فرستاد و ضمن ارائه‏ی کارهای‏ انجام شده،تکالیف و وظایف شاه جوان را معیّن می‏کرد.متاسفانه‏ نامه‏های امیر کبیر تاریخ ندارد و منظم کردن آن‏ها برحسب روز مشکل و بلکه ناممکن است.اما مقدار اندکی از نامه‏های‏ ناصر الدین شاه به امیر تاریخ دارند و براساس آن می‏توان تاریخ تقریبی‏ برخی مکتوبات امیر را نیز به دست آورد.از محتوی این نامه‏ها هرچند همه‏ی آن‏ها به اختصار نوشته شده،می‏توان تاریخ درست‏ دوران سه ساله‏ی نخست پادشاهی ناصر الدین شاه را استخراج کرد و تصویری صحیح از آن زمانه ارائه داد.شاه در مدت صدارت امیر،ابدا راحت و آسوده نبود،هر روز برنامه و وظایف معیّن داشت و نمی‏توانست آن‏ها را انجام ندهد.در غیر این صورت مورد مواخذه‏ی‏ امیر قرار می‏گرفت.چند نامه در این مقوله وجود دارد که امیر،شاه‏ جوان را ازگرایش به عیاشی و تن‏پروری بر حضر داشته است.

۳-کتابخانه‏ی مرکزی دانشگاه تهران

در این کتابخانه به جز چند برگ از اصول اسناد امیر کبیر خبری‏ نیست.اما چند دفتر از گردآورده‏های مرحومان عباس اقبال و دکتر قاسم‏ غنی به تملک این کتابخانه درآمده که اصل آن‏ها در وزارت خارجه و بیوتات سلطنتی و کتابخانه‏ی مجلس است.اما مادامی که اسناد بیوتات‏ و اسناد آرشیو وزارت خارجه انتشار نیافته به ناگزیر از این رونویس‏ها باید به عنوان سند اصل استفاده کرد.دفاتر مذکور به این شرحند:

۱-دفتر اول حاوی ۱۵۴ صفحه و ذیل شماره‏ی ۵۴۱۳ نگهداری‏ می‏گردد.

این دفتر به خط دکتر قاسم غنی‏ست و حاوی نامه‏های روزانه‏ی‏ امیر به ناصر الدین شاه است و غنی آن را از روی مجموعه‏ی موجود در کتابخوانه‏ی مجلس رونویسی کرده است.

۲-دفتر دوم حاوی ۵۶۰ صفحه و ساخته‏ی مرحوم اقبال است.در این دفتر جمعا ۲۴۴ سند و نامه درج شده که حدود نیمی از آن به امیر تعلق دارد و اقبال آن‏ها را از میان اسناد وزارت خارجه برگزیده و استنساخ کرده است،اصل این مدارک هنوز هم در دسترس محققان‏ قرار نگرفته است.

۳-دفتر سوم باز هم به خط عباس اقبال و حاوی مکاتیب امیر به‏ ناصر الدین شاه در دوران صدارت اوست و اقبال آن‏ها را در مجموعه‏ی‏ بیوتات سلطنتی یافته و استخراج کرده است.این مجموعه،ذیل‏ شماره‏ی ۵۴۱۱ این کتابخانه نگهداری می‏گردد.

۴-اسناد موجود در آرشیو استانبول

اسناد ایران دوره‏ی قاجار در آرشیو عثمانی سابق اکنون در مرکزی