پاورپوینت کامل از گروه‌های مرجع تا اینفلوئنسرهای دانشگاهی ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از گروه‌های مرجع تا اینفلوئنسرهای دانشگاهی ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از گروه‌های مرجع تا اینفلوئنسرهای دانشگاهی ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از گروه‌های مرجع تا اینفلوئنسرهای دانشگاهی ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

انشگاه در سال جاری، متفاوت‌ترین وضعیت خود در طول عمر کمتر از صد ساله خود در ایران را تجربه می‌کند. به واسطه شیوع کرونا، درهای دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی، همچون مدارس و عمده آموزشگاه‌های دولتی و خصوصی، بسته است و دانشجویان به نحو غیرحضوری در کلاس درس شرکت می‌کنند.

محسن آزموده: دانشگاه در سال جاری، متفاوت‌ترین وضعیت خود در طول عمر کمتر از صد ساله خود در ایران را تجربه می‌کند. به واسطه شیوع کرونا، درهای دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی، همچون مدارس و عمده آموزشگاه‌های دولتی و خصوصی، بسته است و دانشجویان به نحو غیرحضوری در کلاس درس شرکت می‌کنند. آموزش از طریق آنلاین صورت می‌گیرد و ارتباطات دانشجویان با یکدیگر هم از طریق شبکه‌های اجتماعی و اینترنت رخ می‌دهد. این وضعیت البته مختص به ایران نیست و دانشگاه‌ها در سراسر دنیا، شرایط مشابهی دارند؛ به گونه‌ای که شکل زندگی و زیست دانشجویی دچار تحولاتی اساسی شده است. البته کرونا تن‌ها عامل تغییر در شکل و معنای زیست دانشجویی در همه جای جهان نیست. گسترش فضای مجازی و شبکه‌های ارتباطاتی، مدتی است که معنا و مفهوم زندگی روزمره دانشجویی را دگرگون ساخته. عدم توجه به این دگرگونی‌ها، ما را از فهم حیات زنده و پویای دانشجویی غافل و گرفتار تصوری کلیشه‌ای، قدیمی و منسوخ از زندگی روزمره دانشجویی می‌سازد. عباس کاظمی، یکی از به‌روزترین پژوهشگران مطالعات فرهنگی در ایران است که سال‌هاست ضمن مطالعه نظری و عملی در زمینه فرهنگ در زندگی روزمره در عرصه‌های مختلف زندگی اجتماعی در ایران، به طور جدی تحولات دانشگاه ایرانی را نیز دنبال کرده است. او در گفتار پیش رو که در چارچوب وبینار هویت‌های فرهنگی و اجتماعی در آموزش عالی ایران به میزبانی موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و با همکاری معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری عرضه شد، برخی از مهم‌ترین تحولات فرهنگی در زندگی روزمره دانشجویی در دهه ۹۰ را مورد بررسی قرار داده است. آنچه می‌خوانید متن این سخنرانی است که پس از پیاده‌سازی و تنظیم توسط «اعتماد»، مورد بازنگری و ویرایش خود دکتر کاظمی قرار گرفته است.

**************

در حالی که نهادهای دولتی از جمله وزارت علوم، تعریف فرهنگ محدود را به قلمرو والا و مبتنی بر «فرهیختگی» می‌کنند، زندگی دانشگاهی هرچه بیشتر مسیر عادی خود را می‌رود، با فرهنگ به‌مثابه امر معمولی و روزمره درگیر می‌شود. این ادعا ممکن است برای نهادهای دانشگاهی، تناقض‌آمیز به نظر برسد، زیرا عمدتا تصور شده است که دانشگاه یک نهاد فرهیخته‌پرور است و درنتیجه انتظار می‌رود مولد و مبلغ فرهنگ والا باشد. اما در عمل جدایی دانشگاه از فرهنگ به‌مثابه امر معمولی تصوری موهوم بوده است به خصوص در دهه‌های اخیر این روند معمولی‌سازی فرهنگ سرعت گرفته است. بنابراین هنگامی که نهادهای تصمیم‌گیر فرهنگی در دانشگاه‌ها در پی سیاستگذاری فرهنگی برمی‌آیند با برداشتی از فرهنگ (تعریفی یک‌دست و نخبه‌گرایانه) به جلو می‌روند که امکان گفت‌وگو با بدنه دانشگاهیان را دشوار ساخته است.

دو شکاف عمده در وضعیت موجود در نهادهای فرهنگی دانشگاهی ایران پساانقلابی مشاهده می‌شود: شکاف نخست میان نهاد تصمیم‌گیر فرهنگی در وزارتخانه با دانشگاه‌های کشور و دانشجویان است. در اینجا زبان مشترک فرهنگی میان این دو سوی گفت‌وگوکننده وجود ندارد، در یک‌سو نهادی محافظه‌کار و با تعریفی محدود و سنتی از فرهنگ و در دیگر سو موج پویا و خلاق و در حال «مستمر تغییر یابند» ایستاده است. شکاف دوم را می‌توان میان سبک زندگی استادان دانشگاه‌ها با زندگی عملی (practical life) دانشجویان مشاهده کرد، دو جهان متفاوتی که هر دوسو با تعجب بدان می‌نگرند. بدین معنا که سبک زندگی استادان درجه محافظه‌کاری و ایستایی بیشتری را در تحولات زندگی تجربه می‌کند و همین‌طور در ارتباط با گوشی‌های هوشمند و حضور در فضای دیجیتال فاصله معناداری مشاهده می‌شود. در نتیجه، این دو شکاف مانع بزرگی پیش روی سیاستگذاری فرهنگی در دهه بعد ایجاد خواهد کرد.

تحول در ساختارهای قدرت در فضای دانشگاه

سطوح زیرین نهاد دانشگاه به‌تدریج همگام با تحولات پرشتاب جهانی در حال دگرگونی هستند. یکی از دریچه‌های این دگرگونی را می‌توان در ظهور قدرت‌هایی دید که نقشی مهم‌تر در زندگی دانشجویی بازی می‌کنند برای مثال آنچه به نظر من محفل‌های دانشگاهی و دانشجویی نام گرفته است هر چه بیشتر از کانون‌ها و انجمن‌های رسمی دانشجویی سبقت می‌گیرند. دریچه دوم را باید در تحول در گروه‌های مرجع درون دانشگاه دید که همواره نقش مهمی در جهت‌دهی و مسیریابی به دانشگاهیان بازی کرده‌اند و من این دریچه را در جابه‌جایی میان گروه‌های مرجع با اینفلوئنسر- دانشجوها جست‌وجو کرده‌ام.

در مورد مهم شدن محفل‌های دانشجویی که از گذشته کمابیش در حاشیه دانشگاه پرسه می‌زده است می‌توان گفت که امروز به مرکز آمده و به شکلی تاثیرگذار از زندگی دانشگاهی تبدیل شده است. هرچه گروه‌بندی‌های کوچک دانشجویی جایگاه خود را در بدنه دانشگاه مستحکم‌تر می‌کند فضای زیست دانشگاهی بیشتر از زیر سلطه سیاستگذاری‌های رسمی رهایی می‌یابد و هرچه اشکال انجمنی دانشجویی مانند انجمن‌های سیاسی، صنفی و علمی در چارچوب‌های محدودیت بخش نهاد رسمی دانشگاه روزبه‌روز محبوس شده‌اند و برای دعوت از یک نفر از بیرون دانشگاه نیاز به هماهنگی‌های بیهوده دارند یا برای برگزاری اردوهای دانشجویی با محدودیت‌هایی روبه‌رو هستند، محفل‌های دانشجویی خود را با قابل انعطاف‌پذیری در ساختارها، کوچک بودن به لحاظ کمی، سیال بودن از بعد اهداف و استراتژی تعریف می‌کنند. آنها اگرچه کوچک و ناچیز جلو می‌کنند اما بی‌شمار و تاثیرگذارند. محفل‌های دانشجویی به‌طور کلی نه تن‌ها از دسترس سیاستگذاری‌های رسمی خارجند بلکه تاکنون به عنوان موضوعی در خور تامل هم نگریسته نشده‌اند.

از سویی دیگر، گروه‌های مرجع سنتی (reference groups) که روزگاری نقشی کلیدی در زندگی دانشجویان داشتند به حاشیه رفته‌اند. تحقیقات دهه هفتاد شمسی نشان داده است که گروه‌های سیاسی و روشنفکری و همین‌طور مطبوعات که در قلمرویی خارج از دانشگاه ایستاده‌اند تاثیر قابل توجه در جهت‌گیری‌های دانشجویان داشته‌اند. در دهه نود نقش آن گروه‌ها تضعیف شده است و در عوض قدرت‌های نوظهوری سربرآورده‌اند که یکی از این قدرت‌های جدید را می‌توان ذیل مفهوم «تاثیرگذاران دانشگاهی» یا «اینفلوئنسرهای دانشگاهی» (university influencers) جای داد. برخی دیگر از اشکال این قدرت هنوز بر ما ناشناخته‌اند.

در ادبیات کلاسیک جامعه‌شناسی، همیشه استادان به عنوان گروه مرجع فضاهای دانشگاهی تلقی می‌شدند، دانشجویان نیز در بدنه جامعه شکلی از گروه مرجع را رهبری می‌کرده‌اند که در ایران عمدتا واجد دلالت‌های سیاسی بوده است. اینک با ظهور «اینفلوئنسرهای دانشگاهی» و به خصوص دانشجویی، شکل رهبری جامعه تغییر کرده است و بیشتر ساختاری فرهنگی یافته است تا سیاسی و از سویی دیگر این فرهنگ جدید ممکن است در برخی اشکال به سمت کالایی شدن تمایل پیدا کرده باشد، این امر نشان‌گر قدرت تاثیرگذاری دانشگاه ورای مرزهای خودش، نه از طریق نهادهای سیاستگذار و نهادهای فرهنگی دانشگاه، بلکه از طریق دانشجویان و پدیده اینفلوئنسر- دانشجو است.

«اینفلوئنسر- استاد» هم پدیده جدیدی است که کمتر از پدیده اینفلوئنسر- دانشجو عمل می‌کند، اما با این حال در قالب قدرت‌های خرد، قبایل و طرفداران خود