پاورپوینت کامل انقلاب مشروطه و نهضت‌های فکری برون‌مرز ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انقلاب مشروطه و نهضت‌های فکری برون‌مرز ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انقلاب مشروطه و نهضت‌های فکری برون‌مرز ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انقلاب مشروطه و نهضت‌های فکری برون‌مرز ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

به‌مناسبت صد‌وپانزدهمین سالگرد انقلاب مشروطه، در چهاردهم و پانزدهم مرداد، همایش مجازی دوروزه‌ای با عنوان «مشروطه‌خواهی و تحول مفاهیم بنیادی در ایران معاصر» توسط مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه برگزار شد.

بازتفسیر اسطوره‌ها و فرهنگ عامه همواره از ژانرهای ادبی مهم به شمار آمده است. شعرا و نویسندگان متعدد همچون ماکسین هانگ کینگستن و تونی موریسون داستان‌های کهن را به قصد تولید نقدهای اجتماعی جدید بازتفسیر کرده‌اند. کتابی که من و کامران آفاری در دست انتشار داریم با عنوان «ملانصرالدین، ساخت یک رند مدرن» (انتشارات دانشگاه ادینبورو، ۲۰۲۲) مطالعه‌ای است تاریخی درباره این ژانر ادبی در میان آذری‌زبان‌های قفقاز جنوبی. همان‌طور که می‌‌دانیم این منطقه روزگاری بخشی از امپراتوری ایران بود، سپس بخشی از امپراتوری روسیه شد و امروزه کشورهای آذربایجان، ارمنستان و بخش‌هایی از داغستان روسیه را دربر می‌گیرد. کتاب ما به محیط اجتماعی- فرهنگی خاصی که نشریه «ملانصرالدین» از دل آن درآمد، سبک و سیاقی که با اتکا به آن نشریه توانست تمثال رند را برای مخاطبان خود بازتولید کند، و تأثیر گرافیست‌های اروپایی بر کاریکاتورهای نشریه می‌پردازد.

در سال ۱۹۰۶، گروهی از هنرمندان و روشنفکران حکایت‌های ملانصرالدین، این رند معروف خاورمیانه‌ای، را بازتفسیر کردند تا گفتمانی ضداستعماری با تأکید بر اصلاح اجتماعی، سیاسی و دینی شکل دهند. بنیان‌گذار و سردبیر نشریه «ملانصرالدین»، جلیل محمدقلی‌زاده (۱۸۶۶- ۱۹۳۲)، معروف به میرزا جلیل، آموزگار و نمایش‌نامه‌نویس بود. همسر او، حمیده‌خان جوانشیر، نیز از نیکوکاران آذربایجان و از اولین فعالان حقوق زنان در آن خطه بود. میرزا جلیل به همراه گروهی از افراد همچون میرزا علی‌اکبر طاهرزاده صابر، عبدالرحیم بیگ حق‌وردیف، نریمان نریمانوف، محمدسعید اردوبادی، اسکار اشمرلینگ، یوسف راتر و عظیم عظیم‌زاده اعضای هیئت تحریریه نشریه را تشکیل می‌دادند. همکاری این افراد به شکل‌گیری نشریه‌ای انجامید که آوازه آن فراتر از دستاوردهای تک‌تک افراد رفت و مکتب طنز فکری ادبیات آذربایجانی را شکل داد. هفته‌نامه «ملانصرالدین» با اتکا به فرهنگ عامه، هنرهای بصری، طنز و کاریکاتور به دست ده‌ها هزار مخاطب در جهان اسلام می‌رسید و توانست اندیشه یک نسل را تحت‌تأثیر قرار دهد.

تمثال رند

آنچه در موفقیت نشریه «ملانصرالدین» نقش کلیدی داشت، استفاده خلاقانه سردبیر نشریه از تمثال رند به‌عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی بود. در همین راستا، حکایت‌های عامیانه تمثال رند، از جمله برخی از آنها که از عرف اخلاقی جامعه تجاوز می‌کردند، برای نویسندگان و هنرمندان «ملانصرالدین» به ماده اولیه تبدیل شد. توفیق ابله فرزانه سنتی، یا همان شخصیت فولکوریک-مجازی نصرالدین، ناشی از واقع‌گرایی گروتسک آن بود؛ شخصیتی که با شکستن مرزهای مرسوم اندیشه و اخلاق، دورویی واقعیت‌های اجتماعی موجود را برملا کرد و در به سخره‌گرفتن افراد پرافاده، دانشمندان پرنخوت، اشراف سست و بی‌حال و پادشاهان و سلاطین مستبد کم نمی‌گذاشت. با اتکا به این شخصیت فولکلوریک و سایر مَجازها اهداف قدرتمندی که طنز نشریه آنها را نشانه می‌گرفت زمینی می‌شدند، به شکلی واقعی یا استعاری عریان می‌شدند و به شکلی نمادین کشته می‌شدند.

خلاقانه‌ترین دوران «ملانصرالدین» دوران شکل‌گیری آن از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۱ بود. در این دوران گروهی از قوی‌ترین هنرمندان، نویسندگان و شعرا در نشریه مشغول به کار بودند. تفلیس، شهری که محل انتشار نشریه بود، در آن زمان پایتخت اداری و فرهنگی مناطق جنوب غربی روسیه تزاری بود، شهری که هنرمندان زیادی را به خود جذب می‌کرد. تفلیس مرکز جریان‌های پرشور سیاسی بود، شهری جهان‌وطن که در آن هنرمندان، نمایش‌نامه‌نویسان، و روزنامه‌نگاران برون‌مرز (diasporic) روس، آلمانی، ایرانی، ارمنی، لهستانی و… با یکدیگر در تعامل بودند و به تنوع فرهنگی شهر می‌افزودند.

نشریه «ملانصرالدین» در مدت کوتاهی بخش قابل‌توجهی از جهان اسلام را مجذوب خود کرد. مورخان قفقاز جنوبی و ایران تولد این نشریه را «لحظه‌ای تاریخی» در تاریخ منطقه قلمداد می‌کنند. بااین‌حال، ملانصرالدین به‌سرعت با مخالفت‌های سرسختانه‌ای روبه‌رو شد. علمای دینی قفقاز جنوبی و ایران فتاوایی علیه نشریه صادر کردند. اما نشریه از مرزها قاچاق می‌شد و به ایران و سایر کشورها می‌رسید.

بسیاری از نویسندگان «ملانصرالدین» همکاری نزدیکی با حزب سوسیال‌دموکرات «همت» داشتند و به خط‌مشی حزب مبنی‌بر مبارزه برای اصلاح اجتماعی و تقابل با استبداد سیاسی و محافظه‌کاری متعهد بودند. «ملانصرالدین» آموزش سکولار، اصلاح روابط زناشویی و حقوق بیشتر برای زنان و کودکان را رواج می‌داد و منتقد رسومی همچون قمه‌زنی بود. بااین‌حال، ملانصرالدین ضددین نبود. این نشریه اولین نشریه در قفقاز جنوبی مسلمان بود که متون دینی را در پرتو هنجارهای اجتماعی مدرن بازتفسیر می‌کرد.

هنر گرافیکی «ملانصرالدین»

یکی از نقاط تمرکز کتاب حاضر هنر بصری نشریه «ملانصرالدین» و هنرمندانی است که نقشی محوری در موفقیت نشریه داشتند. تلاقی سنت‌های مدرن هنرهای گرافیکی، نقد برخی مناسک و شعر آذربایجانی در صفحات «ملانصرالدین» گفتمان فرهنگی و هنری جدیدی را شکل دادند. در اغلب موارد هنرمندان و نویسندگان «ملانصرالدین» تأثیرات مدرنیستی و سوسیال‌دموکرات را با سنت‌های اومانیستی شعر کلاسیک فارسی درمی‌آمیختند تا از این طریق خشونت و دورویی قدرت‌های اروپایی را برجسته کنند و رویه‌های اجتماعی و فرهنگی بومی را به نقد کشند. آثار گرافیکی و کاریکاتورهای ملانصرالدین به سنتی از هنرهای طنز تعلق دارد که سابقه آن را می‌توان تا هنر چاپ سنگی اروپایی در قرن هجدهم و نوزدهم عقب برد. نشریه «ملانصرالدین» مشخصا از آثار فرانسیسکو گویا و انوره دومیه متأثر بود اما از فرم‌های جدید‌تر کاریکاتور در نشریه‌های طنز انگلستان، آلمان، و روسیه و همچنین مکتب هنری رئالیسم انتقادی نیز بهره می‌گرفت.

هنرمندان قفقاز جنوبی در اواخر قرن نوزدهم یا توسط هنرمندان اروپایی آموزش دیده بودند یا درحالی‌که هنر محلی خود را خلق می‌کردند، از قواعد هنری اروپایی متأثر بودند. نسل جدیدی از آموزگاران هنر که بسیاری از آنها آلمانی یا لهستانی بودند، در مدارس هنری تفلیس به تدریس نقاشی، طراحی، مجسمه‌سازی و معماری مشغول بودند. به‌تدریج، رابطه‌ای مثلثی میان انجمن هنرهای زیبای تفلیس، آکادمی هنرهای سن‌پترزبورگ و آکادمی هنرهای مونیخ شکل گرفت. دانشجویان در مدرسه تفلیس تحصیل خود را آغاز می‌کردند، در سن‌پترزبورگ ادامه تحصیل می‌داد