پاورپوینت کامل واقعه کربلا و تاریخ‌نگاری سده نخست ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل واقعه کربلا و تاریخ‌نگاری سده نخست ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل واقعه کربلا و تاریخ‌نگاری سده نخست ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل واقعه کربلا و تاریخ‌نگاری سده نخست ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

واقعه کربلا با وجود اهمیتش به‌ویژه برای ما شیعیان و ایرانیان، به آن درجه که باید و شاید از منظر تاریخی بررسی نشده است. از سوی دیگر برخی از تحقیقاتی که درباره سایر ابعاد این واقعه مانند شناخت شهر کوفه موجود است ناکافی و ایدئولوژیک است.

دبا: نشست «واقعه کربلا و تاریخ‌نگاری سده نخست» با حضور علی بهرامیان، عضو شورای عالی علمی و معاون علمی مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، برگزار شد. آنچه در زیر می خوانید متن سخنان ایشان در این نشست است:

همیشه مایه شگفتی من بوده است که واقعه کربلا با وجود اهمیتی که به خصوص برای ما شیعیان و ایرانیان دارد، به آن درجه که باید و شاید از منظر تاریخی بررسی نشده است. البته من در جریان تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است هستم و به ارزش آن تحقیقات به انداز خودم وقوف دارم، ولی چنین گمان می کنم که هنوز برای شناخت واقعه کربلا راه درازی در پیش داریم و می‌توانم بگویم هنوز خیلی کارها را نکرده‌ایم.

ما این واقعه را بیشتر از منظر عقیدتی دیدیم و تاریخ را هم به خدمت این اهداف گرفتیم. به اضاف اینکه جنبه‌‌های داستانی و دراماتیک و آداب و رسوم هم به آن افزودیم. بعدها در روزگار ما مسائلی مطرح شد که براین موضوع پرده های دیگری کشید، مثل اینکه امام حسین(ع) قیام کرد یا نکرد؟ قصد تشکیل حکومت داشت یا نداشت؟ مسأل علم امام و از این قبیل. این مسائل در فضایی تاریک مطرح می‌شد و موانعی هم برای فهم قضیه ایجاد کرد و نتوانستیم قضیه را از حیث تاریخی درست ببینیم. اتفاقا لازم است از منظر تاریخی واقعه را بشناسیم و به سوالات در حد مقدورجواب بدهیم. حتی در فضای اهل فکر و روشنفکری گاهی در این زمینه نظراتی مطرح می‌شود که عجیب است. اصولا در فضای روشنفکری در روزگار ما مطالعه و تحقیق گویی معنا ندارد و افراد فکر می‌کنند چون شاعر یا فیلم‌‌ساز خوبی هستند می‌‌توانند درباره همه چیز نظر بدهند.

ضرورت بازپژوهی منابع تاریخی درباره واقعه کربلا

نکته اول درباره موضوع بحث این است که وقتی ما می‌خواهیم از واقعه کربلا سخن بگوییم چه منابعی در دست داریم. واقعه کربلا با همه اهمیتش یکی از حوادث سده نخست است و می‌‌بایستی هر چیزی که درباره تاریخ‌‌نگاری سده نخست به آن می‌‌رسیم در مورد واقعه کربلا هم جاری کنیم و واقعه کربلا را هم در همان چارچوب قرار دهیم.

مورخانی مثل طبری و بلاذری، واقعه کربلا را از طبقه اخباری های قبل از خود، خصوصا ابومخنف نقل کرده اند. سوال این است که مورخان این طبقه، این واقعه را چطور در آثار خودشان نقل کرده اند؟ مسئله اصلی این است که آنها چه منابعی داشتند؟ روایات چطور به منابع بعدی راه پیدا کردند و این وسط چه اتفاقاتی افتاده است؟ چرا این را می‌گویم؟ برای اینکه برخی فکر می‌‌کنند بدون شناخت تاریخ‌‌نگاری سده نخست می‌‌توانند واقعه کربلا را بشناسند. حال آنکه برای کار در زمینه کربلا باید بسیار خوب و عمیق از سیر تاریخ‌‌نگاری سده نخست اطلاع داشته باشید و بدون اطلاع دقیق از این مسئله کار پژوهش به سرانجام نخواهد رسید.

اصلا ابومخنف کیست؟ ابن‌ندیم در «الفهرست» فهرستی از آثار او به دست می‌‌دهد و می دانیم که یکی از کتاب‌هایش «مقتل‌الحسین» بوده است. متاسفانه مقتل الحسین او که در اختیار طبری و بلاذری بوده، به دست ما نرسیده است و آنچه از ابومخنف در دست داریم روایت‌هایی است که غالبا این دو مورخ و برخی دیگر از مورخان نقل کرده اند. ابومخنف آثار دیگری هم به صورت موضوعی داشته است. سوال این است که شیو او در آثار دیگرش چه بوده است. آیا می ‌توانیم از نشانه هایی حدس بزنیم که او در چه دوره‌ای مشغول نوشتن کتاب خودش بوده است. تا زمانی که اثر یک نفر را مستقیم در دست ندارید نباید جانب احتیاط را از دست بدهید، چرا؟ چون ما کتاب او را به صورت مستقیم در دست نداریم و نمی‌‌دانیم کسی که از کتاب او مطالبی را انتخاب کرده است چه چیزی را پسندیده و نقل کرده و احیانا چه روایاتی را کنار گذاشته است. آیا خود ابومخنف هم روایات موجود در زمان خود را در باب واقع کربلا گزینش کرده بوده است؟ پاسخ به این پرسش ها اگر ناممکن نباشد، آسان نیست. به هر حال آنچه در دست داریم مطالبی است که طبری و بلاذری نقل کرده اند و گمان نمی کنم آنها احتمال می داده اند که آثار ابومخنف از بین می‌‌رود.

نکته دیگر این است که واقعه کربلا دو بال دیگر هم دارد: یک قسمتش در مدینه می‌گذرد و از خبر مرگ معاویه شروع می‌‌شود بعد به مکه و کوفه می‌رسد. بال دیگرش در شام است. اگر دقت کرده باشید همین ابومخنف از یکجایی به نقل حوادث کوفه می‌پردازد: سیدالشهدا(ع) مسلم را به کوفه می‌‌فرستد، بعد اتفاقاتی می افتد و کوفیان مسلم را تنها می‌گذارند و او سرانجام دستگیر می‌شود. ابن‌زیاد سپاهی تشکیل می‌دهد تا در ایران شورش دیلمیان را سرکوب کند، بعد این سپاه به کربلا می‌رسد.

جای خالی وقایع کوفه در مقتل ابی‌مخنف

ابومخنف راوی مقتل‌الحسین است و به همین سبب، از جایی به بعد خصوصا وقتی سپاه کوفه به کربلا می‌رسد، کوفه را رها می‌‌کند و از کربلا گزارش می‌‌دهد و جز یکی دو خبر مختصر، در حال حاضر نمی‌دانیم در کوفه چه می‌گذشت. واقعا در کوفه چه می‌گذشت؟ ما از شیعیان کوفه اطلاعی نداریم. چرا آنها به سیدالشهدا(ع) نپیوستند؟ آیا ابومخنف در همین کتاب خود احیانا روایاتی آورده بود و مورخان نقل آن روایات را ضروری نمی دانسته اند، یا او روایات حاکی از حوادث کوفه درست در میان واقع کربلا را در کتاب دیگری آورده بود؟ ما تا حالا بیشتر روی این موضوع تمرکز کردیم روایات شفاهی کربلا چه زمانی کتبی شده است، حال آنکه بحث «تدوین» و چینش اخبار و روایات هم اهمیت خاص دارد. از روی اسناد ابومخنف که خوشبختانه طبری نقل کرده اینطور به نظر می رسد که کسانی قبل از ابومخنف هم نسبت به گردآوری اخبار کربلا اهتمام داشته اند.

ممکن است مواد تاریخی خامی که به دست ابومخنف می رسید شامل چیزهای مختلفی بوده باشد. ابومخنف قسمت‌های مربوط به کربلا را در کتاب مقتل الحسین آورده و محتمل است که روایت‌های دیگری هم از کوفه در جریان واقعه کربلا در دست داشته که در