پاورپوینت کامل از ادبیات تا توسعه ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل از ادبیات تا توسعه ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل از ادبیات تا توسعه ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل از ادبیات تا توسعه ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

‌ توسعه مفهومی واقع‌گرایانه و مدرن است. این اصطلاح نو و گسترده را می‌توان با مفهوم پیشرفت و نشانه‌ها و مصداق‌های برجسته و هماهنگ آن در جوامع پیشرفته امروز و به طور کلی در ارتباطش با خرد و عقل شناخت. توسعه نه حرکتی در سطح، مکانیکی، نامتوازن و کمّی بلکه برخاسته از روح جامعه است.

توسعه مفهومی واقع‌گرایانه و مدرن است. این اصطلاح نو و گسترده را می‌توان با مفهوم پیشرفت و نشانه‌ها و مصداق‌های برجسته و هماهنگ آن در جوامع پیشرفته امروز و به طور کلی در ارتباطش با خرد و عقل شناخت. توسعه نه حرکتی در سطح، مکانیکی، نامتوازن و کمّی بلکه برخاسته از روح جامعه است. محورش انسان و حرکتش نامحسوس و در عمق است. سازوکار پیچیده علمی، پیوسته و منسجم که اقتصاد، طبیعت، جامعه، فرهنگ، آموزش، سبک زندگی، اخلاق و… را به یک‌دیگر مرتبط می‌سازد.

این ساختار واقعی را که عقل متجدد، تصرف‌کننده و تغییردهنده بنا نهاده هرچند لزوما نمی‌تواند معیار حقیقی و آرمانی برای همه زمان‌ها و مکان‌ها باشد اما امر اجتناب‌ناپذیر دنیای کنونی است بنابراین آگاهی عمیق از مبانی فکری و فلسفی و فهم درست این پدیده نیز ضروری به نظر می‌رسد.

نکته اساسی این که آن‌چه در این عقل متجدد مهم است تکنیک و روش است یعنی ساختن سازوکارها و چگونگی سامان‌دادن و هماهنگی بین امور عمده زندگی. آن‌گونه که دکارت در کتاب «گفتار در روش راه بردن عقل» از آن به عنوان وسیله شناخت درست موضوعات و فردیت در اندیشیدن نام می‌برد

عقل توسعه این ظرفیت را از توجه ژرف بر «زبان» و نظام‌واره‌ها و ساختارهای آن دریافته است. به عبارتی زبان بر همه ظرفیت‌ها و توانش‌های عقلی و ذهنی انسان محیط است و مهم‌تر این که مفاهیم و موضوعات در زبان ساخت طرح‌واره‌ایی و به هم مرتبط دارند و نه به شکل مجرد، تکه تکه و مستقل که کنار هم انباشته شده باشند. در حقیقت این پیکربندی‌های بی‌پایان زبان و نیروهای پدیدآورنده و انسجام بخش ساختارهای آن هستند که دست عقل را گرفته و مجموعه‌ای از ایده‌ها، طرح‌ها، متدها و سرانجام استراتژی‌های دقیق در اختیارش می‌گذارند. بدین خاطر است که در غرب و از زمان ارسطو تا کنون و در نظریه‌های فلسفی و ادبی بر مقوله فرم و شکل و خیال مداقه فراوان می‌شود. مطالعات و پژوهش‌های نوین نیز نشان می‌دهد که فلسفه و ادبیات مولد اولیه ایده‌ها و طرح‌ها در علوم و رشته‌های مختلف بوده است و اگر جوامع توسعه‌نیافته سازوکارهای دقیق آن را نمی‌شناسند به نظر می‌رسد از دلایل اصلی‌اش این باشد که روش‌شناسی درستی برای بهرمندی از علوم انسانی و خاصه فلسفه و هنر و ادبیات ندارند.

ادبیات سطح برجسته زبان است و «چگونگی» بیان و آفرینش و خلق در آن مهم است. این جنب‌وجوش کشفی زیبا، پندارها و حقایق ناگفته هستی را آشکار و از طریق فرم و طرح‌واره‌های خیالی به توانش‌های ذهنی و زبانی کمک می‌کند بنابراین مطالعه و کندوکاو روی چگونگی شکل‌گیری فرم‌های ادبی و عوامل انسجامی آن‌ها هم بسیار راهگشا و تحول‌ساز خواهد بود.

در این‌جا برای این که تصویر روشن‌تری از مفهوم مد نظر ما از فرم ادبی پیش‌روی باشد، چند شاخصه اساسی را در این‌باره مرور می‌کنیم:

– فرم یک پنداشت و طرح‌واره ذهنی است و بر خلاف اشکال عینی و جسمی که مبتنی بر روابط دینامیکی و علّی‌اند و ناگزیر از محدویت و انحصار، از سیالیت، انعطاف و شمولیت برخوردار است یعنی سازه‌های ادبی، ذات ثابت و قطعی ندارند، عوض می‌شوند، تکامل پیدا می‌کنند، دلالت متکثر می‌یابند و شگفت این‌که با هزاران هزار سازه دیگر می‌توانند ترکیب شوند و خود را در روح آثار دیگر حفظ کنند و گسترش دهند.

– فرم، تمامیت و کالبد اثر را پیش روی ما می‌گذارد؛ آغاز، میانه و پایان را و معنی به فعل رسیده آن. فرم تنها ترکیب چند عنصر با یکدیگر نیست بلکه برای رسیدن به معنی باید به مرز اتفاق، حادثه و اختراع زبانی بینجامد. در حقیقت در عنصر «تمامیت» است که ظهور و افول یک فرم ادبی و تطور و پارادیم آن در طول زمان دیده می‌شود و مهم‌تر نظریه‌های ادبی از این ساحت، نیرو و قوام می‌گیرند.

– فرم ادبی اگرچه یک سازه ذهنی است ولی عینیت و وضوح دارد؛ تصویری گرافیکی از یک متن؛ شعر یا داستان است. از این رو به خوبی می‌توان در آن، حرکت، توقف، گرانیگاه‌ها و نقاط اتصال اجزای اثر را دید.

– فرم ادبی مانند هر فرم در علوم دیگر، ناگزیر از انسجام است و در آن روابط متقابل و ارگانیک اجزا بسیار مهم است. به عبارتی تمامیت، وضوح و پردلالتی یک اثر وابسته به این هنرسازه است، آن‌گونه که یک ساختمان یا پل برای بقا و استواری نیازمند عواملی چون استحکام و انسجام خواهد بود. بنابراین کشف فرم‌های ادبی و توجه به چگونگی عملکرد انسجامی آن‌ها اگرچه ذات ساخت‌شکنانه، فردی و متکثر و پردلالت دارد اما هدایت‌گر انس