پاورپوینت کامل متونی که بهترین منشات معاصرند ۱۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل متونی که بهترین منشات معاصرند ۱۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل متونی که بهترین منشات معاصرند ۱۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل متونی که بهترین منشات معاصرند ۱۶ اسلاید در PowerPoint :

احمد مهدوی دامغانی دارای قلمی شیوا و بسیار رسا بود. چندان که کسانی چون سید علی حسینی سیستانی متون او را بهترین منشات معاصر می‌داند.

حسین روحانی صدر، دانشجوی دکتری تاریخ ایران پس از اسلام، کارشناس گروه ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران:

احمد مهدوی دامغانی (۱۳ شهریور ۱۳۰۵/ مشهد- ۲۷ خرداد ۱۴۰۱/ آمریکا) فرزند آیت‌الله العظمی شیخ محمدکاظم مهدوی دامغانی، علوم متداول قدیم و جدید را در مشهد فراگرفت و موفق شد دوره سطح حوزوی را به‌کمال به پایان رساند. سپس در تهران اقامت گزید.

مهدوی دامغانی در تهران تحصیل دروس حوزوی را ادامه داد و در دروس خارج کسانی چون محمدتقی آملی، محمدعلی مدرس خیابانی، میرزا مهدی آشتیانی شرکت جست و موفق شد اجازاتی که تصدیق علمیت او را می‌کرد نیز دریافت کند. پس از گذراندن دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی به‌عنوان استاد دانشگاه تهران به تدریس در دانشکده‌های ادبیات و الهیات دانشگاه تهران و دانشگاه تربیت مدرس پرداخت.

از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ در دانشگاه مادرید به تدریس ادبیات عرب و فارسی و فقه اسلامی اشتغال داشت. مهدوی دامغانی چندین سال سردفتر اسناد رسمی در تهران و از سال ۱۳۵۴ رئیس کانون سردفتران اسناد رسمی ایران بود. از سال ۱۳۶۶ مقیم آمریکا شد و در دانشگاه هاروارد و پنسیلوانیا مشغول به تدریس در مقطع دکترا و پست دکترا بود. سرانجام پس از چند روز بستری در بیمارستان پن فیلادلفیا، آمریکا درگذشت. پیکرش بامداد یکشنبه ۵ تیر ۱۴۰۱ به ایران وارد و دوشنبه ۶ تیر ۱۴۰۱ در حرم رضوی تشییع و پس از اقامه نماز مصطفی اشرفی شاهرودی در دارالحجه حرم رضوی به خاک سپرده شد.

احمد مهدوی دامغانی دارای قلمی شیوا و بسیار رسا بود. چندان که کسانی چون سید علی حسینی سیستانی متون او را بهترین منشات معاصر می‌داند. شیوایی قلم و اندیش ایشان را می‌توان ‌در مقدم کتاب نامه‌های محمد قزوینی به محمدعلی فروغی و عباس اقبال آشتیانی (به انضمام نامه فروغی به قزوینی در باب تالیف تاریخی برای ایران) چنین دریافت. استاد که خود را «ناچیز مهجور آواره» می‌نامد، تصریح می‌کند علامه قزوینی، آن شخص شخیص، انسان فرشته‌خوی نازنین، ادیب محقق و متتبع بی‌نظیر، باوجود مشارٌ فی‌البنان‌بودن و سرمشق در حسن اشتهار گفتار و کردار، چگونه با سختی معیشت و با چه صعوبتی زندگی خود را می‌گذرانده است، و برای اثبات مناعت طبع و کرامت نفس خود و استغنای ذاتی‌اش مجبور بوده است به تعبیر خودش: «صورتش را با سیلی سرخ نگه دارد.»

توصیفات جذابی از آخرین سال‌های عمر علامه