پاورپوینت کامل امیرکبیر عصر صفوی ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امیرکبیر عصر صفوی ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امیرکبیر عصر صفوی ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امیرکبیر عصر صفوی ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

شیخ علی خان؛ فرزند علی‌بیگ زنگنه (میرآخورباشی شاه عباس اول) در سال۱۰۲۰ق متولد شد. به سبب لیاقت و ذکاوت ذاتی‌اش پله‌های ترقی را پیمود و از ۱۰۴۷ق به‌عنوان جانشین پدر به مقام ریاست ایل زنگنه و «میرآخورباشی» دربار منصوب شد.

شیخ علی خان؛ فرزند علی‌بیگ زنگنه (میرآخورباشی شاه عباس اول) در سال۱۰۲۰ق متولد شد. به سبب لیاقت و ذکاوت ذاتی‌اش پله‌های ترقی را پیمود و از ۱۰۴۷ق به‌عنوان جانشین پدر به مقام ریاست ایل زنگنه و «میرآخورباشی» دربار منصوب شد. این بالاترین منصبی بود که از سوی شاهان صفوی به خوانین کرد می‌رسید. تقدیر اما ترقیاتی به مراتب بزرگ‌تر و با اهمیت‌تر برای خان جوان تدارک کرده بود. همین است که شیخ علی‌خان خیلی زود به حکومت کرمانشاهان منصوب شد و شایستگی‌های غیر قابل انکارش را در انتظام امور، عمران و آبادانی سرزمین مادری نشان داد. رفع مشکلات و کدورت‌های خوانین محلی و دولت مرکزی و برقراری آرامش و امنیت بالنسبه پایدار در یکی از پرتنش‌ترین مرزهای ممالک محروسه از مهم‌ترین اقداماتش در زمان حکمرانی کرمانشاه بود.

با وجود مرتبت رفیع شیخ‌علی خان در دربار شاه عباس دوم، روزگار واقعی درخشش و بزرگی او در دوره سلطنت شاه سلیمان آغاز شد. اما از بد روزگار ایام سر برآوردن این دولتمرد شریف و با کفایت با سال‌های ضعف و انحطاط صفویان همراه بود. عوامل متعدد داخلی و خارجی نوادگان شیخ صفی را در سراشیبی سقوط قرار داده و فراست، دانش و توانایی‌های امثال خان زنگنه نمی‌توانست در مقابل ابر بحران‌های ریشه‌دار موجود، از دولت و رعیت محافظت کند. بااین همه تردیدی نیست که در صورت فقدان چنین دولتمرد توانمندی، مسیر سقوط و زوال ایران عهد صفوی با شیب به مراتب تندتر و اندوه بارتری طی می‌شد.

علی خان در ۱۰۷۹ق و دو سال بعد از به تخت نشستن شاه سلیمان به صدر اعظمی رسید. اوضاع چنان بود که منجمان از سقوط قریب‌الوقوع صدر اعظم و دولت مستعجل او خبر داده بودند. جولان ازبک‌ها و ایجاد آشفتگی در مرزهای شرقی و بروز ناامنی به‌دلیل ناآرامی برخی ایلات کرد در سرحدات غربی مملکت را دچار مشکلاتی جدی کرده بود. صدراعظم که هم در امور نظامی و هم در فن دیپلماسی صاحب نظر بود، به سرعت دست به‌کار شد و تا حدود زیادی آرامش و امنیت از دست رفته را برقرار کرد. به‌رغم همه این حرف‌ها مخالفتش با شراب‌خواری شاه – یا دست‌کم عدم همراهی‌اش با باده‌گساری‌های شاه– اسباب عزل از صدارت و خانه‌نشینی ۱۴ماهه‌اش را فراهم کرد. شوربختانه حکومت ایران در کنترل پادشاهی بود که سلامت نفس، «غیرت مسوولیت» و عدم حضور دولتمردان در مجالس لهو و لعب را با برکناری و معزولی پاداش می‌داد.

وقتی جماعت حاسدان، رقبیبان و شب‌نشینان نتوانستند از عهده کار برآمده و جای خالی‌اش را ترمیم کنند، شاه سلیمان به صرافت بازگرداندن صدراعظم معزول افتاد. شیخ علی‌خان به قدرت بازگشت و در نهایت نزدیک به ۱۵سال منصب صدارت عظمی را در یکی از دشوارترین ادوار تاریخ صفوی عهده‌دار شد. با اقتدار تمام امور داخلی و خارجی را سامان داد و توانست «نفوذ خود را در خارج از حدود تنگ وظایفش اعمال کند. تمام بزرگان و اعیان از ته دل از او می‌ترسیدند.» صدر اعظم «طبعی واهب و ذهنی صائب و همتی‌ بلند و عقیدتی سودمند داشت… شب‌ها به جامه تبدیل در محلات گردش می‌کرد، به فقرا و ضعفا و طلبه علوم و ایتام بذل و بخشش می‌فرمود… و با عموم خلق به خوبی و راستی سلوک می‌کرد.»

شاردن -سیاح و بازرگان فرانسوی- در تشریح مشخصات و اخلاقیاتش می‌نویسد: «شخصیتی بسیار عاقل، باهوش و فوق‌العاده متفکر، مدبر و کامل العیاری [بود]…صورت و سیمایش نیز جلوه بسیار خوشی داشت. قیافه او از حیث برازندگی بی‌نظیر به نظر می‌رسید. آرامش مدام و ملایمت از چشمان روشن و رخسار ساده‌اش تجلی می‌کرد… به هیچ وجه آثار و علائم اشتغال خاطر که در قیافه اغلب وزرای اعظم مشاهده می‌شد، در صورت وی دیده نمی‌شد.

در سیمایش نشانه‌های یک اندیشه آرام و آزاد و مسلط بر خویشتن نهان بود. به‌طوری‌که اگر کسی قبلا او را نمی‌شناخت به هیچ وجه نمی‌توانست وی را مصدر مهمات و معضلات یک امپراتوری عظیم و وسیعی بداند… نه رشوه می‌گرفت و نه توصیه و تحفه می‌پذیرفت. وجودی فسادناپذیر بود و دائم در این اندیشه بود که با کاستن مخارج بیجای دربار و جلوگیری از کارهای ناشایسته بر اعتبار و قدرت و جمعیت کشور بیفزاید.»

کمپفر، پزشک و جهانگرد آلمانی که تفاوت شگفت‌انگیز شیوه سلوک پرهیزگارانه صدر اعظم با قاطبه درباریان و رجال خوش‌گذران و طماع آن روزگار را دیده بود، در توصیف رفتار منحصر به فرد او می‌نویسد: «…برعکس دیگر درباریان محاسنی خاکستری رنگ و بلند داشت و به هیچ وجه طبق رسم روز با خضاب رنگ نمی‌کرد… فقط یک زن داشت و از عیش و عشرت بیزار بود…» با دیوانیان فاسد سرآشتی و مماشات نداشت.

حاکم دائ