پاورپوینت کامل قبیله بنی أسد ۶۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قبیله بنی أسد ۶۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قبیله بنی أسد ۶۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قبیله بنی أسد ۶۶ اسلاید در PowerPoint :

۱
نسب۲
کارگزاری کعبه توسط اسد۳
فرزندان اسد۴
تیر‌ه‌های بنی اسد۵
پراکندگی تیره‌های بنی‌اسد۶
مناطق سکونت۷
قبایل هم‌پیمان۸
جنگ‌ها۹
اشتهار به شورچشمی۱۰
بنی‌اسد و دولت نبوی۱۱
مواضع ستیزآمیز ضد مسلمانان۱۱.۱
تدارک حمله به مدینه بعد از احد۱۱.۲
حضور در نبرد خندق۱۱.۳
هجوم بر مدینه و امداد الهی۱۱.۴
کمک به یهودیان۱۲
اسلام آوردن بنی‌اسد۱۳
حاضران در غزوه بدر۱۴
حاضران در غزوه احد۱۵
حاضران در غزوه خیبر۱۶
اسلام آوردن دیگر تیره‌های اسدی۱۷
تطبیق برخی آیات بر بنی‌اسد۱۸
کارگزاران پیامبر۱۹
بنی‌اسد پس از پیامبر۱۹.۱
حضور در فتوحات۱۹.۲
همراهی با امیرمؤمنان۱۹.۳
دوران امام حسن۱۹.۴
دوران امام حسین۲۰
گرایش به مذهب شیعه۲۱
شخصیت‌های بنی‌اسد در دوران جاهلی۲۲
شاعران و محدثان۲۳
پیوند به بیرون۲۴
پانویس۲۵
منابع

بنی‌اسد بن خُزَیمه نام قبیله‌‏ای بزرگ و مشهور از قبایل عدنانی ساکن نَجد و اثرگذار در حوادث صدر اسلام است. محل سکونت آنها در مکه و عراق مخصوصا در کوفه، حیره، غاضریه و در مناطق گوناگون از جزیره العرب و شام بوده است.

بنی‌اسد از قبیله‌های جنگجوی عرب به‌شمار می‌آمدند و در جنگ‌های مختلف دوران جاهلیت و اسلام حضور داشته‌اند. بنی‌اسد در بین مردم مشهور به شورچشمی بودند و قریش می‌کوشید از این ویژگی برعلیه پیامبر(ص) استفاده کند، و بنابر نقل برخی مفسران، آیاتی از سوره قلم در این رابطه نازل شده است.

بیشتر تیره‌های بنی‌اسد در دوران پیامبر(ص) مسلمان نبودند و در مقابل مسلمانان موضع خصمانه داشتند و بر علیه آنها می‌کوشیدند از جمله این اقدامات: تدارک حمله به مدینه به‌خاطر تضعیف توان دفاعی مسلمانان در پی شکست نبرد احد، موضع خصمانه آنها حضور در جنگ خندق و نیز قصد هجوم بر مدینه را داشتند که با امداد خداوند دفع شد.

بعد از رحلت پیامبر اسلام(ص) برخی از بنی‌اسد حضرت علی(ع) را در جنگ جمل و جنگ صفین همراهی کردند.

بنی‌اسد در دوره امام حسین(ع) و واقعه عاشورا موضع یکسان نداشتند، بعضی از آنها همراه امام بودند و جزء شهدای کربلا شدند مثل: مسلم بن عوسجه، حبیب بن مظاهر، قیس بن مسهر صیداوی و عمرو بن خالد، برخی دیگر نیز جزء سپاه عمر بن سعد بودند مثل: حرمله بن کاهل اسدی قاتل طفل شیرخوار امام و عمرو بن سعد اسدی قاتل قاسم بن حسن(ع).

از مهم‌ترین اقدامات بنی‌اسد در تاریخ، دفن اجساد شهدای کربلا توسط برخی از بنی‌اسد ساکن در غاضریه در نزدیکی کربلا بوده است.

نسب

بنی‌اسد قبیله‌‏ای بزرگ و مشهور از عرب عدنانی (شمالی) از نسل اسد بن خُزیمه[۱] بن مدرکه بن الیاس بن مُضر هستند.[۲]

قبایل و تیره‌هایی دیگر نیز در جزیره العرب با نام بنی‌اسد شناخته می‌شوند که بنی‌اسد بن ‏عبدالعزی[۳] از تیره‌های قریش و نیز بنی‌اسد بن شریک بن مالک از تیره‌های طایفه اَزد از عرب جنوبی[۴] از آن جمله‌اند؛

کارگزاری کعبه توسط اسد

متون تاریخی، اسد و پدرش خزیمه، جد چهاردهم پیامبر(ص)[۵] را از کارگزاران کعبه برشمرده‌اند[۶] ؛ ولی به زمان و مدت تولیت او اشاره نکرده‌اند. به گزارش فاسی (درگذشت۸۳۲ق.)، ابوخِفاد/حفاد اسدی نیز از سوی مُضر، یکی از دو قبیله بزرگ عرب عدنانی، تولیت خانه خدا را عهده‌دار بود.[۷]

فرزندان اسد

اسد از همسرش اودّه دختر زید بن اسلم قُضاعی[۸] فرزندانی به نام دودان، کاهل، عمرو، صَعب،[۹] حلمه و تَغلِب[۱۰] داشت.

آورده‌اند که اسد هنگام مرگ، فرزندان خود را به پیروی از آیین حنیف (آیین ابراهیم) فراخواند.[۱۱]

تیر‌ه‌های بنی اسد

نسل اسد بیشتر از طریق دودان تداوم یافت و در گذر زمان، تیره‏‌های گوناگون از او پدید آمد.[۱۲] بنوغنم بن دُودان، بنوثعلبه بن دودان، بنو والبه بن حارث،[۱۳] بنوصیداء بن عمرو، بنونصربن قعین و بنوفقعس بن طریف، از معروف‏ترین آن‌ها بودند.[۱۴]

پراکندگی تیره‌های بنی‌اسد

به گزارش ابن سعد، نسل اسد تا به قدرت رسیدن فِهر بن مالک، جد دهم پیامبر، ملقب به قریش[۱۵] در مکه ساکن بودند.[۱۶]

سپس جز بنوغنم که هم‌پیمان بنی‌عبدمناف شدند و در مکه ماندند، دیگر اسدیان پس از درگیری با یمنی‌ها، حرم را ترک کردند[۱۷] و در مناطق گوناگون از جزیره العرب و مناطق مجاور آن ساکن شدند.

یعقوبی پراکندگی آن‌ها را حد فاصل سرزمین «تهامه» در سواحل دریای سرخ تا پیرامون «حیره» نزدیک کوفه دانسته است.[۱۸]

مناطق سکونت

اما بیشترین تمرکز آن‌ها در آستانه ظهور اسلام، در بخش بالایی نَجد، در جنوب بادیه شام و در مجاورت قبیله تمیم، طی و کلب در شمال شرقی مدینه بود.[۱۹]

آنان در مناطقی از نجد و پیرامون[۲۰] آن مانند اجبال،[۲۱] بُزاخه،[۲۲] ثعلبیه،[۲۳] ذات الحناظل[۲۴] و بَعوضه[۲۵] سکنا داشتند و الزوراء آبی متعلق به آن‌ها بود.[۲۶]

برخی نیز پس از اختلاف میان تیره‌‏های خود یا قبایل همسایه، به ناچار از نجد به یمن مهاجرت کردند.[۲۷] سرزمین بنی‌اسد در مسیر حج عراق قرار داشت.[۲۸]

قبایل هم‌پیمان

بنی‌اسد با قبیله طی[۲۹] و یهود خیبر[۳۰] هم‌پیمان بودند. بنی‌جحش از تیره بنوغنم بن دودان با بنی‌عبدمناف هم‌پیمان شدند[۳۱] و در مکه سکونت داشتند. با توجه به ازدواج جحش با دختر عبدالمطلب جد پیامبر، فرزندان او از عمه‌زادگان رسول خدا بودند و در تحولات آغاز اسلام نقش داشتند.

در یثرب نیز برخی اسدیان همچون عُصیمه اسدی با بنی‌مازن بن نَجار هم‌پیمان بودند.[۳۲]

جنگ‌ها

بنی‌اسد از قبایل جنگجوی عرب به شمار می‌آمد و از نبردهای گوناگون آن‌ها در روزگار جاهلیت و اسلام یاد شده است.[۳۳] یوم ظَهر الدهناء نبرد اسدیان با قبیله بنی‌طی،[۳۴] یوم ذی علق پیکار با بنی‌عامر بن صعصعه[۳۵] و ذات الحناظل نبرد با بنی‌تمیم[۳۶] که از نتایج آن کشته شدن عمرو بن اثیر رئیس بنی‌تمیم بود، از جمله جنگ‌های بنی‌اسد در روزگار جاهلیت بودند.

یوم حُجر مشهورترین نبرد بنی‌اسد بود که به کشته شدن حُجر، پدر امرؤ القیس شاعر معروف عرب، که از سوی کِندیان بر بنی‌اسد ریاست داشت، انجامید.[۳۷] این رویداد سرآغاز درگیری‌های کندیان و برخی دیگر از قبایل یمنی با بنی‌اسد شد که برای کندیان دستاوردی نداشت.[۳۸]

اشتهار به شورچشمی

بنی‌اسد میان عرب به شورچشمی شهره بودند.[۳۹] قریش کوشیدند از این ویژگی بنی‌اسد در آسیب رساندن به پیامبر بهره گیرند.[۴۰] برخی مفسران شان نزول آیات ۵۱تا ۶۸ سوره قلم: وَ اِنْ یَکادُ الَّذینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِاَبْصارِهِمْ… را مربوط به این موضوع دانسته‌اند.[۴۱]

بنی‌اسد از نخستین آهنگران عرب دانسته شده‌اند. از این رو، به قیون (جمع قین به معنای آهنگر) معروف بودند.[۴۲]

بنی‌اسد و دولت نبوی

به استثنای بنی‌جحش، بیشتر تیره‌های بنی‌اسد تا سال نهم ق. مسلمان نبودند و در برابر مسلمانان موضعی خصمانه داشتند. برخی مفسران[۴۳] نزول آیه: وَ قالَ الَّذینَ کَفَرُوا لِلَّذینَ آمَنُوا لَوْ کانَ خَیْراً ما سَبَقُونا اِلَیْهِ… (سوره احقاف، آیه ۱۱) را درباره قبایلی از جمله بنی‌اسد دانسته‌‏اند که در برابر اسلام آوردن قبایل غِفار و اسلم از عرب عدنانی خرده گرفته، همراه تمسخر، خطاب به آن‌ها می‌‏گفتند: اگر در دین شما خیری می‌‏بود، بر ما سبقت نمی‌گرفتید.

مکی بودن سوره احقاف و نیز وجود گزارشی که نزول این آیه را درباره قریش می‌داند،[۴۴] همراه رد این گزارش مفسران، حاکی از تطبیق این آیه بر بنی‌اسد در دوره‌های بعد است.

مواضع ستیزآمیز ضد مسلمانان

در منابع چند مورد از مواضع ستیزآمیز و توطئه‌های اسدیان بر ضد مسلمانان بازتاب یافته است:

تدارک حمله به مدینه بعد از احد

پس از غزوه احد (سوم ق.) گروهی از بنی‌اسد که گویا از شکست مسلمانان در این نبرد آگاهی داشتند و توان دفاعی دولت پیامبر را ضعیف ارزیابی می‌کردند، در صدد حمله به مدینه برآمدند؛ اما پیامبر پیش از تحقق نقشه آنان، با ترتیب دادن سریه‌‏ای به فرماندهی ابوسلمه مخزومی و عبدالله بن انیس، خطر آن‌ها را دور کرد.[۴۵]

حضور در نبرد خندق

بنی‌اسد به سال پنجم ق. به فرماندهی طُلیحه بن خویلد اسدی، از مدعیان دروغین پیغمبری در سال‌های بعد، با قریش و سپاه احزاب همراه شدند و در نبرد خندق در محاصره مدینه شرکت داشتند.[۴۶]

پس از این غزوه، رسول خدا سپاهی به فرماندهی ابوعبیده جراح را به سوی او در نجد فرستاد و وی بدون برخورد با آن‌ها بازگشت.[۴۷]

هجوم بر مدینه و امداد الهی

اسدیان به سال ششم ق. در پی آگاهی از حرکت مسلمانان برای عمره، قصد هجوم به مدینه را داشتند. خداوند بیم و وحشت در دل‌هایشان افکند و بدین سان از تصمیم خود بازگشتند. برخی مفسران آیه: و کَفَّ اَیدِیَ النّاسِ عَنکُم… (سوره فتح، آیه ۴۸) را بر آن‌ها تطبیق کرده‌اند.[۴۸]

در همین سال، رسول خدا عکاشه بن محصن اسدی را به «غَمْرَه» (آبگاه بنی‌اسد) فرستاد و او توانست ۲۰۰ شتر از بنی‌اسد غنیمت گیرد و به مدینه آورد.[۴۹] بر پایه گزارش‌های دیگر، ماموریت او دستاورد مادی نداشت.[۵۰]

کمک به یهودیان

گروهی از مفسران نزول آیه ۲۴ سوره فتح: و کَفَّ اَیدِیَ النّاسِ عَنکُم… را به تصمیم اسدیان برای یورش به مدینه برای کمک رسانی به یهودیان محاصره شده در حدیبیه به سال هفتم ق. پیوند داده‌اند[۵۱] ؛

اما مشهور نزول آن را در رویداد توطئه قریش بر ضد مسلمانان در صلح حدیبیه می‌دانند.[۵۲] بعید نیست چنین گزارش‌هایی برای رفع اتهام از قریش و به‌سازی تصویر او ساخته شده باشد؛

هم‌پیمانی بنی‌اسد با یهود شمال حجاز، برای آن‌ها سودهایی به همراه داشت. از این‌رو، آن‌ها به لحاظ روابط دیرینه خود با یهود، مایل نبودند وضعیت هم‌پیمانانشان دچار ضعف و تزلزل گردد.

بنی‌اسد تردید داشتند که با جدایی از یهود و پذیرش اسلام، وضعیتی بهتر برایشان فراهم ‏شود. خداوند در آیات ۱۵ سوره حج[۵۳] و ۲۲ سوره فتح[۵۴] به این پندار نادرست آن‌ها پاسخ داده است.

ب