توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بدنه (فقه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بدنه (فقه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بدنه (فقه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل بدنه (فقه) ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

دیگر کاربردها: بدن (ابهام‌زدایی).

بدنه به شتر یا گاو آماده برای قربانی یا کفاره در مناسک حج گویند. نحر بدنه، نذر نحر بدنه میان اعراب روزگار جاهلیت مرسوم بوده است؛ و با شرایط خاصی آن را قربانی می‌کردند. بدنه به عنوان کفاره برای برخی از کارها به شمار می‌رود که عباتند از: آمیزش جنسی، خودارضایی، کامیابی جنسی، انعقاد عقد نکاح به دست احرام‌گزار، بیرون رفتن عمدی از عرفات پیش از غروب روز عرفه و بازنگشتن به آنجا تا غروب، ادا نکردن طواف زیارت به سبب جهل یا فراموشی و آمیزش با همسر در پی حج، ادای طواف زیارت در حال جنابت و اعاده نکردن آن با شرایط کامل، سوگند دروغ خوردن به خداوند برای بار سوم، فساد حج، ناتوانی از ادای حج با پای پیاده که به موجب نذر واجب شده باشد، کشتن شترمرغ، نابود کردن تخم شترمرغ، کشتن الاغ وحشی و کشتن فیل.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – معنای اصطلاع فقهی
۳ – نحر بدنه
۴ – شرایط قربانی شدن بدنه
۵ – موارد کفاره بودن بدنه
۵.۱ – آمیزش جنسی
۵.۲ – خودارضایی
۵.۳ – کامیابی جنسی
۵.۴ – عقد نکاح توسط احرام‌گزار
۵.۵ – ترک عمدی عرفات
۵.۶ – ادا نکردن طواف زیارت
۵.۷ – طواف زیارت در حال جنابت
۵.۸ – سوگند دروغ خوردن
۵.۹ – فساد حج و عمره
۵.۱۰ – ناتوانی ازادای حج با پای پیاده
۵.۱۱ – کشتن شترمرغ
۵.۱۲ – نابود کردن تخم شترمرغ
۵.۱۳ – کشتن الاغ وحشی
۵.۱۴ – کشتن فیل
۶ – آداب مستحب
۷ – فهرست منابع
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معنای لغوی

واژه «بَدَنه» از ریشه «ب ـ د ـ ن» (چاق و تنومند بودن) و به معنای شتر نر یا ماده

[۱] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۸، ص۵۲، «بدن».

و شتری است که برای قربانی شدن آن را چاق کرده‌اند.

[۲] عسکری، ابوهلال، معجم الفروق اللغویه، ص۹۲-۹۳.

[۳] ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۲۱۱، «بدن».

جمع این واژه، «بُدْن» و «بُدُن» است.

[۴] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۸، ص۵۲.

[۵] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۵، ص۲۰۷۷، «بدن».

در پاره‌ای منابع لغوی، «شعیره» معادل بدنه به شمار رفته است؛

[۶] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۱، ص۲۵۱.

[۷] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۲، ص۶۹۸.

[۸] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۴۱۴، «شعر».

تفاوت مفهوم واژه «هَدْی» با بدنه آن است که هدی شامل شتر، گاو و گوسفندی است که برای قربانی در نظر گرفته شده؛ اما بدنه تنها شامل شتر می‌شود؛

[۹] عسکری، ابوهلال، معجم الفروق اللغویه، ص۹۳.

البته گاهی بدنه بر گاو نیز اطلاق شده است.

[۱۰] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه، ج۱، ص۱۰۸، «بدن».

۲ – معنای اصطلاع فقهی

مراد از بدنه در اصطلاح فقهی، شتر

[۱۱] موسوی عاملی، سید محمد، مدارک الاحکام، ج۸، ص۳۲۱.

[۱۲] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج۱۵، ص۱۷۵.

[۱۳] انصاری، زکریا، فتح الوهاب، ج۱، ص۲۶۳.

یا گاوی

[۱۴] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۲، ص۲۲۴.

[۱۵] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۷۴.

است که قربانی می‌شود، خواه به سبب وجوب یا استحباب در مناسک حج یا غیر آن

[۱۶] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۳۸۳.

[۱۷] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۳۹۵.

و خواه برای کفاره شماری از کارهای شخصی حج‌گزار یا غیر حج‌گزار

[۱۸] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۷۳.

[۱۹] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۱۹۷.

[۲۰] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۲۴.

[۲۱] دمشقی حنفی، ابن عابدین، حاشیه رد المحتار، ج۶، ص۳۳۳.

[۲۲] طباطبائی، سید علی، ریاض المسائل، ج۷، ص۲۵۳.

[۲۳] طباطبائی، سید علی، ریاض المسائل، ج۷، ص۲۵۵.

امامیان و مالکیان

[۲۴] ابن انس، مالک، المدونه الکبری، ج۱، ص۳۸۷.

[۲۵] طوسی، محمد بن حسن، النهایه، ص۲۵۷.

[۲۶] ابن دریس حلی، فخرالدین، السرائر، ج۳، ص۶۷.

و بیشتر شافعیان

[۲۷] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۴۷۰.

[۲۸] نووی، ابوزکریا، روضه الطالبین، ج۳، ص۳۳۰.

واژه بدنه را تنها بر شتر اطلاق می‌کنند حنبلیان و حنفیان

[۲۹] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۵، ص۸۵.

[۳۰] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۳۷۱.

[۳۱] بهوتی، منصور، کشاف القناع، ج۳، ص۱۸.

بدنه را بر شتر و گاو و پاره‌ای از منابع شافعی

[۳۲] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۴۷۰.

[۳۳] نووی، ابوزکریا، روضه الطالبین، ج۳، ص۳۳۰.

بر شتر و گاو و نیز گوسفند اطلاق کرده‌اند؛ در آیه ۳۶ سوره حج بدنه از شعائر الهی خوانده شده است: «وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَکُمْ مِنْ شَعائِرِ اللهِ»

[۳۴] حج/سوره۲۲، آیه۳۶.

مفسران مقصود از «بُدْن» را در این آیه، شتران بزرگ‌اندام دانسته

[۳۵] سمعانی، ابومظفر، تفسیر سمعانی، ج۳، ص۴۳۹.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، جوامع الجامع، ج۲، ص۵۶۰.

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، الامثل، ج۱۰، ص۳۴۹-۳۵۰.

و سبب قرار گرفتن آن‌ها را در زمره شعائر، اِشعار و تقلید (نشانه‌گذاری ویژه قربانی حج) شمرده‌اند که در احکام فقهی مقرر شده است.

[۳۸] سمعانی، ابومظفر، تفسیر سمعانی، ج۳، ص۴۳۹.

[۳۹] بغوی، ابومحمد، تفسیر بغوی، ج۳، ص۳۳۹.

برخی نیز بدنه را از نشانه‌های دین خدا یا مناسک حج شمرده و سوق بدنه (همراه آوردن و راندن بدنه برای قربانی)، اشعار، تقلید، نحر و اطعام فقیران از گوشت بدنه را از مظاهر عبادت خداوند و در شمار شعائر الهی دانسته‌اند.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۱۵۴.

۳ – نحر بدنه

نحر بدنه، نذر نحر بدنه

[۴۱] ابن حنبل، احمد، مسند احمد، ج۱۱، ص۳۰۷.

[۴۲] شوکانی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج۴، ص۱۱۱.

[۴۳] الوسی، شهاب‌الدین، روح المعانی، ج۲۷، ص۶۶.

و حرکت دادن و راندن بدنه برای نحر در حج،

[۴۴] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ دمشق، ج۱۵، ص۱۱۳.

[۴۵] مزی، جمال‌الدین، تهذیب الکمال، ج۷، ص۱۸۵.

[۴۶] ذهبی، شمس‌الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۴۹.

میان اعراب روزگار جاهلیت مرسوم بوده است اگر کسی در دوران جاهلیت بدنه‌ای را برای حرم الهی، حتی در غیر ماه‌های حج، اشعار می‌نمود، از آسیب نبرد و راهزنی در امان بود اسلام نیز این رسم را تقریر و تایید کرد.

[۴۷] واحدی، علی بن احمد، تفسیر واحدی، ج۱، ص۳۰۷.

[۴۸] رازی، فخرالدین، التفسیر الکبیر، ج۱۱، ص۱۲۹.

بر پایه منابع تاریخی

[۴۹] یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۰۹.

[۵۰] ابن کثیر، اسماعیل، البدایه و النهایه، ج۵، ص۱۳۴.

[۵۱] مقریزی، تقی‌الدین، امتاع الاسماع، ج۲، ص۹۸.

[۵۲] تقی‌الدین، امتاع الاسماع، ج۹، ص۳۷.

و حدیثی امامیان

[۵۳] قاضی نعمان مغربی، ابی حنییفه، دعائم الاسلام، ج۱، ص۳۲۴-۳۲۵.

[۵۴] صدوق، محمد بن علی، علل الشرائع، ج۲، ص۴۱۲.

[۵۵] صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۲۳۷.

و اهل سنت،

[۵۶] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۲، ص۱۷۲.

[۵۷] ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۰۲۷.

[۵۸] حاکم نیشابوری، ابوعبدالله، المستدرک، ج۳، ص۵۶.

پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در حجه الوداع ۱۰۰ بدنه همراه خود آورده بود که بیش از ۶۰ نفر از آن‌ها را خود نحر فرمود و نحر کردن بقیه را به امام علی (علیه‌السّلام) واگذار کرد بر پایه شماری از منابع تاریخی، در پی گسترش مسجدالحرام به دست ابن زبیر، بیشترین نحر بدنه تا آن روز انجام گرفت.

[۵۹] ازرقی، محمد بن عبدالله، اخبار مکه، ج۱، ص۲۱۰.

از واجبات حج تمتع، بر پایه دیدگاه فقیهان امامی

[۶۰] شریف مرتضی، علی بن حسین، الانتصار، ص۲۳۸.

[۶۱] طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۱، ص۳۰۷-۳۰۸.

[۶۲] موسوی عاملی، سید محمد، مدارک الاحکام، ج۸، ص۱۵.

و اهل سنت

[۶۳] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۲، ص۱۷۲-۱۷۳.

[۶۴] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۱۲.

[۶۵] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۱۷۳.

به پشتوانه ادله شرعی از جمله آیه ۱۹۶ سوره بقره

[۶۶] بقره/سوره۲، آیه۱۹۶.

و احادیث

[۶۷] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۳۶.

قربانی کردن است و بدنه از مصداق‌های قربانی به شمار می‌رود همچنین امامیان

[۶۸] ابن زهره، حمزه بن علی، غنیه النزوع، ص۱۸۹.

[۶۹] محقق ثانی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۳، ص۲۴۰.

[۷۰] سیستانی، سید علی، مناسک الحج، ص۱۶۱، مسئله ۱۶۱.

و اهل سنت

[۷۱] شافعی، محمد بن ادریس، الام، ج۲، ص۱۵۵.

[۷۲] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۶۷.

[۷۳] رافعی، عبدالکریم، فتح العزیز، ج۷، ص۱۲۶.

در حج قران بر خلاف حج افراد، به وجوب قربانی کردن یعنی نحر شتر یا ذبح گاو یا گوسفند باور دارند بر پایه احادیث امامیان

[۷۴] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۴۸۹.

[۷۵] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۲۰۴.

و اهل سنت

[۷۶] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج۱، ص۲۱۳.

[۷۷] قشیری نیسابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۳، ص۴.

[۷۸] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۱۰، ص۱۴۳.

و بر پایه منابع فقهی

[۷۹] طوسی، محمد بن حسن، النهایه، ص۲۵۷.

[۸۰] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۴، ص۵۳۹-۵۴۰.

[۸۱] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۵، ص۸۵.

[۸۲] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۷۳.

برترین‌گونه قربانی، بدنه (شتر) است و به باور فقیهان امامی

[۸۳] حلی، حسن بن یوسف، تذکره الفقهاء، ج۸، ص۲۶۶.

[۸۴] موسوی عاملی، سید محمد، مدارک الاحکام، ج۸، ص۴۰.

[۸۵] فاضل هندی، ابوالفضل، کشف اللثام، ج۶، ص۱۶۹-۱۷۰.

شتر ماده از شتر نر برتر است حتی‌ اندکی از پیشینیان به وجوب قربانی کردن شتر ماده باور داشته‌اند.

[۸۶] ابن براج، عبدالعزیز، المهذب، ج۱، ص۲۵۷.

[۸۷] طوسی، محمد بن حسن، الاقتصاد، ص۳۰۷.

۴ – شرایط قربانی شدن بدنه

قربانی کردن شتر با نحر یعنی فروبردن چاقو یا خنجر در گودی زیر گلوی شتر صورت می‌گیرد.

[۸۸] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۲۲۱.

[۸۹] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۹، ص۳۹۹.

شرایط اصلی بدنه برای قربانی شدن عبارتند از:

۱- پنج سال کامل داشتن، به باور فقیهان امامی

[۹۰] طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۱، ص۳۷۲.

[۹۱] محقق مقدس اردبیلی، احمد، مجمع الفائده، ج۷، ص۲۷۳-۲۷۴.

[۹۲] روحانی، سید محمدصادق، فقه الصادق، ج۱۲، ص۶۴-۶۵.

و اهل سنت

[۹۳] ابی ازهری قیروانی، عبدالسمیع، رساله ابن ابی‌زید، ص۳۹۱.

[۹۴] سرخسی، محمدبن احمد، المبسوط، ج۴، ص۱۴۱-۱۴۲.

[۹۵] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۹، ص۴۴۰.

[۹۶] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۳۹۳.

[۹۷] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۱۹، ص۱۰۱.

به پشتوانه احادیث.

[۹۸] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۴۸۹.

[۹۹] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۹، ص۴۶۸.

[۱۰۰] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۲۰۴، ح۲۰.

۲- نابینا و معیوب و معلول نبودن، به باور فقیهان امامی

[۱۰۱] حلی، جمال‌الدین، تحریر الاحکام، ج۱، ص۶۲۴.

[۱۰۲] محقق ثانی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۳، ص۲۴۱.

[۱۰۳] گلپایگانی، سید محمدرضا، مناسک الحج، ص۱۴۷.

و اهل سنت

[۱۰۴] سرخسی، محمد بن احمد، المبسوط، ج۴، ص۱۴۱-۱۴۲.

[۱۰۵] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۷۵.

[۱۰۶] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۹، ص۴۴۱.

[۱۰۷] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۳۹۹-۴۰۰.

[۱۰۸] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۴۰۴.

با استدلال به روایات.

[۱۰۹] سجستانی، ابوداود، سنن ابی داود، ج۳، ص۹۷.

[۱۱۰] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۲۱۳.

۳- خصیّ نبودن بدنه، به باور بیشتر فقیهان امامی

[۱۱۱] طوسی، محمد بن حسن، النهایه، ص۲۵۸.

[۱۱۲] حلی، حسن بن یوسف، تذکره الفقهاء، ج۸، ص۲۶۴.

[۱۱۳] بحرانی، شیخ یوسف، الحدائق، ج۱۷، ص۱۰۰.

به پشتوانه احادیث.

[۱۱۴] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۲۱۱، ح۴۷.

به تصریح فقیهان امامی

[۱۱۵] طوسی، محمد بن حسن، الخلاف، ج۶، ص۶۵.

[۱۱۶] فاضل الآبی، حسن بن ابی‌طالب، کشف الرموز، ج۱، ص۳۶۷.

[۱۱۷] خوئی، سید بوالقاسم، کتاب الحج، ج۵، ص۲۱۸.

و مالکی

[۱۱۸] ابن انس، مالک، الموطّا، ج۱، ص۳۸۷.

به دلیل احادیث

[۱۱۹] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۲۰۷-۲۰۸.

[۱۲۰] ابن انس، مالک، الموطّا، ج۱، ص۳۸۷.

[۱۲۱] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۹، ص۴۵۸.

مشارکت حج‌گزار با دیگری در قربانی واجب یک بدنه جائز نیست و هرکس باید به گونه مستقل یک قربانی داشته باشد. شافعیان

[۱۲۲] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۸، ص۳۹۷-۳۹۸.

و حنفیان

[۱۲۳] سرخسی، محمد بن احمد، المبسوط، ج۴، ص۱۳۱-۱۳۲.

[۱۲۴] سمرقندی، علاءالدین‌محمد، تحفه الفقهاء، ج۳، ص۸۵.

[۱۲۵] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۲، ص۲۱۷.

و حنبلیان

[۱۲۶] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۹، ص۴۵۸.

[۱۲۷] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۷۴.

به پشتوانه روایات

[۱۲۸] دارمی، ابومحمد، سنن الدارمی، ج۲، ص۱۲۴۴.

[۱۲۹] قشیری نیسابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۲، ص۹۵۵-۹۵۶.

[۱۳۰] ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۰۴۷.

به جواز اشتراک چند تن در قربانی کردن یک بدنه به صورت مستحب یا واجب باور دارند احکام و آداب ویژه نحر بدنه در منابع فقهی به تفصیل یاد شده است.

۵ – موارد کفاره بودن بدنه

افزون بر قربانی حج، در شماری از موارد دیگر نیز قربانی کردن بدنه، واجب به شمار رفته است، از جمله به عنوان کفاره برخی از کارها که عبارتند از:

۵.۱ – آمیزش جنسی

آمیزش جنسی به باور فقیهان امامی،

[۱۳۱] طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۱، ص۳۳۶.

[۱۳۲] طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۱، ص۳۳۸.

[۱۳۳] ابن ادریس حلی، فخرالدین، السرائر، ج۱، ص۵۴۹.

[۱۳۴] ابن ادریس حلی، فخرالدین، السرائر، ج۱، ص۵۵۱-۵۵۲.

[۱۳۵] ابن ادریس حلی، فخرالدین، السرائر، ج۱، ص۵۷۴.

[۱۳۶] تبریزی، میرزا جواد، مناسک حج، ص۱۱۱.

شافعی

[۱۳۷] شافعی، محمد بن ادریس، الام، ج۲، ص۲۳۹.

[۱۳۸] رافعی، عبدالکریم، فتح العزیز، ج۷، ص۴۷۲.

[۱۳۹] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۴۱۴.

[۱۴۰] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۴۰۵-۴۰۶.

و مالکی

[۱۴۱] ابن انس، مالک، الموطّا، ج۱، ص۳۸۱-۳۸۲.

[۱۴۲] نک:دسوقی، محمد، حاشیه الدسوقی، ج۲، ص۶۸-۶۹.

[۱۴۳] نک:ازهری، صالح بن عبدالسمیع، الثمر الدانی، ص۳۸۰.

به دلیل احادیث

[۱۴۴] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۳۷۳-۳۷۴.

[۱۴۵] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۵، ص۲۷۵.

کفاره آمیزش جنسی در حال احرام حج یا عمره، قربانی کردن بدنه است فقیهان حنبلی

[۱۴۶] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۳۰۹.

[۱۴۷] بهوتی، منصور بن یونس، کشاف القناع، ج۲، ص۴۵۶.

و حنفی

[۱۴۸] سرخسی، محمد بن احمد، المبسوط، ج۴، ص۴۰.

[۱۴۹] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۲، ص۲۱۸.

به پشتوانه روایات

[۱۵۰] ابن ابی‌شیبه، ابوبکر، المصنف، ج۳، ص۱۳۹.

[۱۵۱] بیهقی، ابوبکر، السنن الکبری، ج۵، ص۲۷۵.

فقط کفاره آمیزش جنسی در حج را قربانی بدنه می‌دانند به باور فقیهان حنفی

[۱۵۲] سرخسی، محمد بن احمد، المبسوط، ج۴، ص۵۷.

[۱۵۳] کاسانی، علاءالدین، بدائع الصنائع، ج۲، ص۲۱۷.

[۱۵۴] آخوند گلشاهی، آنه طواق، توضیح المسائل از دیدگاه مذهب حنفی، ص۱۶۸.

شرط این وجوب آن است که آمیزش در پی وقوف در عرفه و پیش از حلق و طواف زیارت صورت گرفته باشد مالکیان

[۱۵۵] ابن انس، مالک، المدونه الکبری، ج۱، ص۴۱۵.

[۱۵۶] ابن انس، مالک، الموطّا، ج۱، ص۳۸۲.

و شماری از شافعیان

[۱۵۷] رافعی، عبدالکریم، فتح العزیز، ج۷، ص۴۷۲.

[۱۵۸] رافعی، عبدالکریم، فتح العزیز، ج۷، ص۴۷۷.

[۱۵۹] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۴۰۵-۴۰۶.

و حنبلیان

[۱۶۰] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۲۴.

[۱۶۱] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۴۰۹.

[۱۶۲] ابن قدامه مقدسی، عبدالرحمن بن محمد، الشرح الکبیر، ج۳، ص۳۲۰.

شرط کرده‌اند که آمیزش جنسی در پی «تحلل اول» و پیش از «تحلل دوم» رخ داده باشد. فقیهان امامی،

[۱۶۳] طوسی، محمد بن حسن، الخلاف، ج۲، ص۳۷۰.

[۱۶۴] حلبی، ابوالصلاح، الکافی فی الفقه، ص۲۰۳.

[۱۶۵] فاضل هندی، ابوالفضل، کشف اللثام، ج۶، ص۴۳۸.

شافعی،

[۱۶۶] رافعی، عبدالکریم، فتح العزیز، ج۷، ص۴۷۱.

[۱۶۷] نووی، ابوزکریا، المجموع، ج۷، ص۴۰۹.

حنبلی

[۱۶۸] بهوتی، منصور بن یونس، کشاف القناع، ج۲، ص۴۵۶.

و شماری از فقیهان مالکی

[۱۶۹] خرشی، محمد بن عبدالله، شرح مختصر خلیل، ج۲، ص۳۵۸.

[۱۷۰] نک:رافعی، عبدالکریم، فتح العزیز، ج۷، ص۴۷۱.

افزون بر مباشرت زن و مرد، آمیزش با هم‌جنس و حیوان را نیز موجب واجب شدن قربانی بدنه دانسته‌اند.

۵.۲ – خودارضایی

خودارضایی بر پایه دیدگاه امامیان،

[۱۷۱] حلبی، ابوالصلاح، الکافی فی الفقه، ص۲۰۳.

[۱۷۲] ابن ادریس حلی، فخرالدین، السرائر، ج۱، ص۵۵۲.

[۱۷۳] تبریزی، میرزا جواد، مناسک حج، ص۱۱۴-۱۱۵.

مالکیان

[۱۷۴] مواق، محمد بن یوسف، مختصر خلیل، ج۴، ص۲۴۲.

[۱۷۵] خرشی، محمد بن عبدالله، شرح مختصر خلیل، ج۲، ص۳۵۸.

[۱۷۶] خرشی، محمد بن عبدالله، شرح مختصر خلیل، ج۲، ص۳۶۰.

[۱۷۷] دسوقی، محمد بن احمد، حاشیه الدسوقی، ج۲، ص۶۸.

و حنبلیان

[۱۷۸] ابن قدامه مقدسی، عبدالرحمن بن محمد، الشرح الکبیر، ج۳، ص۳۴۱.

[۱۷۹] بهوتی، منصور بن یونس، کشاف القناع، ج۲، ص۴۵۶.

به پشتوانه احادیث

[۱۸۰] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۳۷۶.

[۱۸۱] طوسی، محمد بن حسن، الاستبصار، ج۲، ص۱۹۲-۱۹۳.

[۱۸۲] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۳۲۴.

و ادله دیگر

[۱۸۳] بهوتی، منصور بن یونس، کشاف القناع، ج۲، ص۴۵۶.

[۱۸۴] خرشی، محمد بن عبدالله، شرح مختصر خلیل، ج۲، ص۳۶۰.

کفّاره خودارضایی برای احرام‌گزار، قربانی کردن بدنه است.

۵.۳ – کامیابی جنسی

کامیابی جنسی در صورتی که کامیابی‌های جنسی مانند ملاعبه، بوسیدن و نگاه شهوت‌آمیز با انزال همراه باشد، بر پایه دیدگاه امامیان،

[۱۸۵] حلبی، ابوالصلاح، الکافی فی الفقه، ص۲۰۳.

[۱۸۶] ابن ادریس حلی، فخرالدین، السرائر، ج۱، ص۵۵۲.

[۱۸۷] محقق مقدس اردبیلی، احمد، مجمع الفائده، ج۷، ص۲۸.

مالکیان

[۱۸۸] مواق، محمد بن یوسف، مختصر خلیل، ج۳، ص۳۶۱.

[۱۸۹] خرشی، محمد بن عبدالله، شرح مختصر خلیل، ج۲، ص۳۵۸.

[۱۹۰] خرشی، محمد بن عبدالله، شرح مختصر خلیل، ج۲، ص۳۶۰.

[۱۹۱] دسوقی، محمد بن احمد، حاشیه الدسوقی، ج۲، ص۶۸.

و حنبلیان

[۱۹۲] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۱۹۷.

[۱۹۳] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۳۱۰.

[۱۹۴] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۳۱۲.

[۱۹۵] ابن قدامه مقدسی، عبدالرحمن بن محمد، الشرح الکبیر، ج۳، ص۳۴۱.

[۱۹۶] بهوتی، منصور بن یوسف، کشاف القناع، ج۲، ص۴۵۶.

به استناد احادیث

[۱۹۷] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۳۷۵.

[۱۹۸] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۴، ص۳۷۷.

[۱۹۹] طوسی، محمد بن حسن، الاستبصار، ج۲، ص۱۹۲-۱۹۳.

[۲۰۰] طوسی، محمد بن حسن، التهذیب، ج۵، ص۳۲۴.

و ادله دیگر

[۲۰۱] ابن قدامه مقدسی، موفق‌الدین، المغنی، ج۳، ص۳۱۰.

[۲۰۲] ابن قدامه مقدسی، عبدالرحمن بن محمد، الشرح الکبیر، ج۳، ص۳۳۹.

از جمله آیه ۱۹۷ سوره بقره

[۲۰۳] بقره/سوره۲، آیه۱۹۷.

قربانی بدنه به عنوان کفاره، واجب می‌شود به باور شماری از فقیهان امامی

[۲۰۴] مفید، محمد بن محمد، المقنعه، ص۴۳۴.

[۲۰۵] طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۱، ص۳۳۸.

[۲۰۶] محقق مقدس اردبیلی، مجمع الفائده، ج۷، ص۲۷.

و نیز مشهور فقیهان مالکی

[۲۰۷] ازهری، صالح بن عبدالسمیع، الثمر الدانی، ص۳۸۰.

حتی اگر این قبیل کامیابی‌ها به انزال نینجامد، کفاره بدنه واجب است.

۵.۴ – عقد نکاح توسط احرام‌گزار

انعقاد عقد نکاح به دست احرام‌گزار، به باور فقیهان امامی

[۲۰۸] اب