توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهل (مفردات‌نهج‌البلاغه) ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهل (مفردات‌نهج‌البلاغه) ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهل (مفردات‌نهج‌البلاغه) ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اهل (مفردات‌نهج‌البلاغه) ۱۲ اسلاید در PowerPoint

منبع: مفردات نهج البلاغه (جلد ۱)

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل اهل (مفردات‌نهج‌البلاغه) ۱۲ اسلاید در PowerPoint، اهل.

أَهْل (به فتح الف و سکون هاء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای خانواده و خاندان می‌باشد که در بیان حضرت علی (علیه‌السلام) در موارد گوناگونی بکار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَهْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – خطاب به قبرستان کوفه
۲.۲ – نامه به معاویه
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای أَهْل

أَهْل به معنای خانواده و خاندان می‌باشد. چنان‌که راغب در مفردات آورده است: «اهل الرجل» که در اصل کسانی هستند که با او در یک خانه زندگی می‌کنند، بعد به طور مجاز به کسانی که او و آن‌ها را یک نسب جمع می‌کند، اهل بیت آن مرد گفته‌اند.

[۱] راغب أصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۹۶، دمشق؛ بیروت، دار القلم، الدار الشامیه، چ اول، ۱۴۱۲.

در قاموس گوید: «اهل رجل، عشیره و اقربای اوست.»، «اهل الامر: والیان امر هستند.» اهل خانه، ساکنان آن است؛ اهل مذهب، معتقدین به آن هستند.

[۲] فیروز آبادی، مجد الدین، القاموس المحیط، ج۱، ص۹۶۳، بیروت، چ۸، ۱۴۲۶.

۲ – کاربردها

این لفظ در «نهج البلاغه» به این معانی و در موارد متعددی آمده است. مانند: اهل الدنیا

[۳] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۸۳، نامه۲۷.

، اهل الشام

[۴] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۸۴، خطبه۴۳.

، اهل العراق

[۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۷۵، نامه۱۷.

، اهل الدین

[۶] صبحی صالح،