توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اوصاف قرآن (مفردات‌قرآن) ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اوصاف قرآن (مفردات‌قرآن) ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اوصاف قرآن (مفردات‌قرآن) ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اوصاف قرآن (مفردات‌قرآن) ۲۶ اسلاید در PowerPoint

مقالات مشابه: اوصاف قرآن (علوم دیگر).

مقالات مرتبط: ویژگی‌های قرآن، عناوین قاموس قرآن (جلد ۵).

اوصاف قرآن، خداوند در قرآن اوصافی برای قرآن ذکر می‌کند که مبیّن مقام شامخ این کتاب الهی است و موقعیّت و عظمت آن را به‌طور واضح متجلی می‌سازد.

فهرست مندرجات

۱ – مفهوم‌شناسی
۲ – کاربردها
۳ – مایه هدایت پرهیزکاران
۴ – راهنمای مردم
۵ – کتاب مبین
۶ – کتاب عظیم
۷ – هادی به راه استوار
۸ – شفا و رحمت برای مؤمنان
۹ – حکیم و استوار
۱۰ – کتاب با عظمت
۱۱ – کتاب پر ارزش
۱۲ – نازل شده از حکیم ستوده
۱۳ – ذکر برای جهانیان
۱۴ – بیانگر همه چیز
۱۵ – کتاب شکست ناپذیر
۱۶ – پانویس
۱۷ – منبع

۱ – مفهوم‌شناسی

قُرْآن:

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۶۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۸.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۳۷.

این لفظ در اصل مصدر به معنى خواندن است.

۲ – کاربردها

خداوند در قرآن اوصافی برای قرآن ذکر می‌کند که مبیّن مقام شامخ این کتاب الهی است و موقعیّت و عظمت آن را به‌طور واضح متجلی می‌سازد از قبیل:

۳ – مایه هدایت پرهیزکاران

(لا رَیْبَ فِیهِ هُدیً لِلْمُتَّقِینَ‌)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۲.

(هیچگونه شکى در آن نیست و مایه هدایت پرهیزکاران است).

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲.

[۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۴۳.

[۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱، ص۶۹.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۱۸.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۵۸.

۴ – راهنماى مردم

(هُدیً لِلنَّاسِ‌)

[۱۰] بقره/سوره۲، آیه۱۸۵.

(به عنوان راهنماى مردم).

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸۵.

[۱۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۱۵-۱۶.

[۱۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۸-۱۹.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۹۷.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۰۹.

۵ – کتاب مبین

(قُرْآنٍ‌ مُبِینٍ‌)

[۱۶] حجر/سوره۱۵، آیه۱.

(قرآن مبین).

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۲.

[۱۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۹۶.

[۱۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۱۳۹.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۰۵.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۶۳.

۶ – کتاب عظیم

(وَ الْقُرْآنَ‌ الْعَظِیمَ‌)

[۲۲] حجر/سوره۱۵، آیه۸۷.

(و قرآن عظیم).

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۶.

[۲۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۹۲.

[۲۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۸۳.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۳۱.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۱۴.

۷ – هادی به راه استوار

(اِنَّ هذَا الْقُرْآنَ‌ یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ اَقْوَمُ‌)

[۲۸] اسراء/سوره۱۷، آیه۹.

(این قرآن، به راهى که استوارترین راههاست، هدایت مى‌کند).

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۳.

[۳۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۴۶-۴۷.

[۳۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۶۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۱۸.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۹۶.

۸ – شفا و رحمت برای مؤمنان

(شِفاءٌ وَ رَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنِینَ‌)

[۳۴] اسراء/سوره۱۷، آیه۸۲.

(شفا و رحمت براى مؤمنان).

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۰.

[۳۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۱۸۲.

[۳۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۲۵۲.

<