توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل املاق ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل املاق ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل املاق ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

فقر

مقالات مرتبط: فقر (مقالات مرتبط).

فقر در لغت در معنای نیاز و تهی دستی به کار رفته و در اصطلاح به معنای نداشتن به قدر کفایت است.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۱.۱ – خرجی سال
۱.۲ – تعریف قدما
۱.۳ – استفاده دو واژه به جای یکدیگر
۲ – احکام مرتبط
۲.۱ – در زکات
۲.۲ – مصرف زکات برای فقرا و مساکین از دیدگاه امام خمینی
۲.۲.۱ – فقرا و مساکین
۲.۲.۱.۱ – آغاز سال فقر و غنا
۲.۲.۱.۲ – عدم کفایت منافع سرمایه
۲.۲.۱.۳ – عدم پرداخت زکات یش از مخارج یک سال
۲.۲.۱.۴ – مانع زکات گرفتن نبودن خانه و لوازم مطابق شان
۲.۲.۱.۵ – کار دون شان
۲.۲.۱.۶ – قدرت یادگرفتن حرفه مطابق شان
۲.۲.۱.۷ – زکات گرفتن محصل علم
۲.۲.۱.۸ – شک در به‌اندازه خرج سال بودن دارایی
۲.۲.۱.۹ – محاسبه زکات بابت طلب از فقیر
۲.۲.۱.۱۰ – ادعای فقیر بودن
۲.۲.۱.۱۱ – استحباب عدم اعلام زکات بودن
۲.۲.۱.۱۲ – کشف عدم فقر
۲.۳ – در خمس
۲.۳.۱ – کفّارات
۲.۴ – در جهاد
۲.۵ – انفال و ارث
۲.۵.۱ – جزیه و مال المصالحه
۲.۶ – در وقف
۲.۷ – در وصیّت
۲.۸ – در نکاح
۲.۹ – در دیات
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – تعریف

فقر در لغت در معنای نیاز و تهی دستی به کار رفته است و مراد از آن در فقه بنابر قول مشهور ، عبارت است از نداشتن خرجی سال به قدر کفایت خود و کسانی که نفقه آنان بر عهده او است، مانند فرزندان، پدر و مادر و همسر.

۱.۱ – خرجی سال

در داشتن خرجی سال، تفاوتی میان داشتن خرجی بالفعل و بالقوه که از راه کسب متناسب با شأن در طول سال به دست می‌آید نیست.

[۱] مجمع الفائده، ج۴، ص۱۵۱.

[۲] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۰۴.

۱.۲ – تعریف قدما

برخی قدما بر اساس آنچه از آنان نقل شده است فقر را به نداشتن مقدار یکی از نصابهای زکات یا قیمت آن تعریف کرده‌اند.

[۳] الخلاف، ج۴، ص۲۳۸.

بر اساس این نظر، کسی که مالک یکی از نصابهای زکات یا بهای آن است شرعا غنی به شمار می‌رود نه فقیر؛ چنان که بر پایه نظر نخست، کسی که به قدر کفایت خود و افراد واجب النفقه‌اش در طول سال دارایی دارد، غنی محسوب می‌گردد.

۱.۳ – استفاده دو واژه به جای یکدیگر

شکی نیست که دو واژه «فقیر» و «مسکین» به جای یکدیگر به کار می‌روند؛ بدین معنا که با کاربرد یکی از آن دو، دیگری هم داخل آن است؛ لیکن جایی که هر دو با هم ذکر شوند، مانند آیه زکات

[۴] توبه/سوره۹، آیه۶۰.

بنابر دیدگاه اکثر فقها ، دو معنای متفاوت داشته و دو صنف به شمار می‌روند. البته در اینکه فقیر نیازمندتر و از نظر مالی تنگ دست‌تر است یا مسکین، اختلاف می‌باشد؛ هرچند ثمره مهمی بر این اختلاف مترتب نیست.

[۵] تذکره الفقهاء، ج۵، ص۲۳۷.

[۶] تحریر الاحکام، ج۱، ص۴۰۱-۴۰۲.

[۷] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۲۹۶-۳۰۴.

۲ – احکام مرتبط

از عنوان یاد شده در ابواب مختلفی همچون زکات ، خمس ، انفال ، جهاد ، وقف ، وصیت ، نکاح ، ارث و دیات سخن گفته‌اند.

۲.۱ – در زکات

از مستحقان زکات فقرا هستند.
بر کسی که از راه کسب متناسب با شأنش می‌تواند مئونه خود و خانواده‌اش را به دست آورد و نیز دارندگان شغل و حرفه مناسب، همچون خیاطی و بنایی که با آن امور زندگی خود را اداره می‌کنند، گرفتن زکات جایز نیست

[۸] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۱۱-۳۱۲.

آیا کسی که توانایی کار کردن دارد، لیکن به دلیل ترک کار، نیازمند است، می‌تواند زکات بگیرد یا نه؟ مسئله محل بحث و اشکال است؛

[۹] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۱۲-۳۱۵.

اما صنعت‌کار یا کاسبی که درآمدش کفاف زندگی‌اش را ندهد، گرفتن زکات بر او حلال است.

[۱۰] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۱۵.

گرفتن زکات بر فقیر حلال است، هرچند دارای خانه یا خدمتکار باشد، به شرط آنکه به آن دو نیاز داشته باشد.

[۱۱] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۱۸.

کسی که برای دریافت زکات ادعای فقر می‌کند، در صورتی که معلوم نباشد دروغ می‌گوید، ادعایش بدون نیاز به سوگند ، پذیرفته است.

[۱۲] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۲۰.

همچنین اگر مالی داشته و مدعی از بین رفتن آن است. از برخی نقل شده که در این صورت، باید بر تلف مال سوگند بخورد.

[۱۳] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۲۴.

چنانچه پس از پرداخت زکات به فقیر، معلوم شود وی غنی بوده است، مال از او پس گرفته می‌شود، و در صورت عدم امکان پس گرفتن، دریافت کننده ضامن آن است، نه زکات دهنده، مگر آنکه مقصر باشد.

[۱۴] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۲۷-۳۲۹.

فقر مانع وجوب زکات بر فقیر نیست؛

[۱۵] مستند الشیعه، ج۹، ص۶۰.

لیکن نسبت به زکات فطره فقر مانع وجوب آن است؛

[۱۶] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۳۸۱.

هر چند به قول مشهور، پرداخت زکات بر او استحباب دارد.

[۱۷] جواهر الکلام، ج۱۵، ص۴۹۲.

۲.۲ – مصرف زکات برای فقرا و مساکین از دیدگاه امام خمینی

مستحقین زکات و مصارف آن هشت مورد است:

۲.۲.۱ – فقرا و مساکین

اول و دوم: «فقرا و مساکین»؛ و دومی (مساکین) حالش از اوّلی بدتر است (یعنی نیازش بیشتر است) و آن‌ها کسانی هستند که مخارج سال خود و کسانی که عهده‌دار خرج آنان‌اند را به‌نحوی‌که شایسته آن‌ها است، نه فعلاً و نه تدریجاً ندارند، پس کسی که دارای کسب و کاری‌ است که با آن مخارج خود و عیالاتش را به‌نحوی‌که لایق حال او است به دست می‌آورد جزء فقرا و مساکین نیست و زکات برای او حلال نمی‌باشد. و همچنین است کسی که دارای صنعت و ملک و مانند آن است که به وسیله آن مخارج خود را تامین می‌کند. و اگر کسی قدرت بر کسب و کار دارد لیکن از روی تنبلی کار نکند، احتیاط به اینکه از گرفتن زکات پرهیز کند و دیگران هم از دادن زکات به او اجتناب کنند ترک نشود؛ بلکه جایز نبودن آن خالی از قوّت نیست.

[۱۸] موسوعه الامام الخمینی، ج۲۲، تحریر الوسیله، ج۱، ص۳۵۱، کتاب الزکاه، القول فی اصناف المستحقین للزکاه و مصارفها، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۳۴ ه. ق.

۲.۲.۱.۱ – آغاز سال فقر و غنا

آغاز سالی که فقر و غنای شخص بستگی به داشتن یا نداشتن مخارج آن سال دارد، زمان دادن زکات است؛ پس داشتن و نداشتن به مقدار کفایت یک سال در این زمان ملاحظه می‌شود، پس هر زمان که به مقدار کفایت مخارج سالش را داشته باشد بی‌نیاز است، و اگر بعد از صرف قسمتی از آن از مقدار کفایت مخارج سالش کم شود فقیر است.

[۱۹] موسوعه الامام الخمینی، ج۲۲، تحریر الوسیله، ج۱، ص۳۵۱، کتاب الزکاه، القول فی اصناف المستحقین للزکاه و مصارفها، مساله۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۳۴ ه. ق.

۲.۲.۱.۲ – عدم کفایت منافع سرمایه

اگر سرمایه‌ای داشته باشد که خود آن برای مخارج سالش کافی است ولی سود و یا منافع آن کفایت مخارجش را نمی‌کند، یا ملکی داشته باشد که قیمت آن برای مخارج یک سال یا چند سال کفایت کند ولی درآمد و محصول آن کافی نباشد، چنین کسی بی‌نیاز نیست و جایز است که اصل سرمایه و ملک را نگه دارد و کسری مخارج را از زکات بگیرد.

[۲۰] موسوعه الامام الخمینی، ج۲۲، تحریر الوسیله، ج۱، ص۳۵۲، کتاب الزکاه، القول فی اصناف المستحقین للزکاه و مصارفها، مساله۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۳۴ ه. ق.

۲.۲.۱.۳ – عدم پرداخت زکات یش از مخارج یک سال

احتیاط (واجب) آن است که به فقیر بیش از مخارج یک سالش (زکات) ندهند، چنان که احتیاط (واجب) آن است که فقیر هم بیش از مخارج یک سال نگیرد. و همچنین احتیاط (واجب) در مورد کاسب و صاحب ملک و تاجری که کسب و یا درآمد ملک و یا ربح آنان کفایت خرجشان را نمی‌کند آن است که هم در دادن دیگران به آن‌ها و هم در گرفتن آن‌ها به مقدار جبران‌کننده کمبود بسنده شود.

[۲۱] موسوعه الامام الخمینی، ج۲۲، تحریر الوسیله، ج۱، ص۳۵۲، کتاب الزکاه، القول فی اصناف المستحقین للزکاه و مصارفها، مساله۳، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۳۴ ه. ق.

۲.۲.۱.۴ – مانع زکات گرفتن نبودن خانه و لوازم مطابق شان

خانه مسکونی و خادم و اسب‌سواری که به حسب حالش ولو به خاطر عزّت و شرافتش به آن نیاز داشته باشد و لباس‌های تابستانی و زمستانی و لباس مسافرت و لباس وطن اگر چه برای تجمّل باشد و فرش و ظروف و مانند آن، مانع از دادن زکات (به شخص) و گرفتن آن (برای او) نیست، البته اگر بیشتر از مقداری را که به حسب حال و شانش به طور متعارف نیاز دارد، داشته باشد به‌طوری که اگر مقدار زاید را بفروشد برای مخارج سالش کفایت کند، جایز نیست زکات بگیرد.

[۲۲] موسوعه الامام الخمینی، ج۲۲، تحریر الوسیله، ج۱، ص۳۵۲، کتاب الزکاه، القول فی اصناف المستحقین للزکاه و مصارفها، مساله۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۳۴ ه. ق.

۲.۲.۱.۵ – کار دون شان

اگر قادر بر کسب درآمد ولو با جمع‌آوری هیزم و گیاه باشد ل