توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اعجاز قرآن (مفردات‌قرآن) ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اعجاز قرآن (مفردات‌قرآن) ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اعجاز قرآن (مفردات‌قرآن) ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل اعجاز قرآن (مفردات‌قرآن) ۵۲ اسلاید در PowerPoint

دیگر کاربردها: اعجاز القرآن (ابهام زدایی).

مقالات مرتبط: اعجاز قرآن (مقالات مرتبط)، عناوین قاموس قرآن (جلد ۵).

اعجاز قرآن، قرآن معجزه است و معنی اعجاز قرآن آنست که بشر از آوردن نظیر آن عاجز و ناتوان است و وجوه عمده اعجاز دو چیز است: یکی ترکیب آنگونه الفاظ با حفظ آنگونه معانی، دیگری عدم وجود اختلاف در آن.

فهرست مندرجات

۱ – مفهوم‌شناسی
۲ – کاربردها
۳ – وجوه اعجاز
۴ – وجوه عمده اعجاز
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – مفهوم‌شناسی

قُرْآن:

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۶۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۸.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۳۷.

این لفظ در اصل مصدر به معنى خواندن است.

۲ – کاربردها

معنی اعجاز قرآن آنست که بشر از آوردن نظیر آن عاجز و ناتوان است، قرآن از اول نزول پیوسته این مطلب را یادآوری کرده و گوید: بشر از آوردن نظیر من ناتوان است، و اگر عاجز نیست یک سوره مانند مرا بیاورد. این حریف طلبی قرآن و آن زبونی اهل سخن و خاصّه فصحای عرب دلیل بارز اعجاز آن است.
۱- (قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلی‌ اَنْ یَاْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ‌ لا یَاْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیراً)

[۴] اسراء/سوره۱۷، آیه۸۸.

«بگو اگر انس و جنّ جمع شوند که نظیر این قرآن را بیاورند نمی‌توانند هر چند با همدیگر همکاری کنند».

[۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۲۷۹.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۷۶.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۲۰۴.

۲- (اَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ‌… فَلْیَاْتُوا بِحَدِیثٍ مِثْلِهِ اِنْ کانُوا صادِقِینَ‌)

[۹] طور/سوره۵۲، آیه۳۳-۳۴.

(یا مى‌گویند: «قرآن را به خدا افترا بسته»؟! …اگر راست مى‌گویند سخنى همانند آن بیاورند!).

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۵.

[۱۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۹.

[۱۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۹.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۵۴.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۵۹.

۳- (وَ اِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلی‌ عَبْدِنا فَاْتُوا بِسُورَهٍ مِنْ مِثْلِهِ‌… • فَاِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ… )

[۱۵] بقره/سوره۲، آیه۲۳-۲۴.

(و اگر درباره آنچه بر بنده خود نازل کرده‌ایم تردید دارید، یک سوره همانند آن بیاورید…پس اگر چنین نکنید- که هرگز نخواهید کرد- از آتشى بترسید..).

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴.

آیه در مقام تعجیز انسان حتی از آوردن یک سوره است و با نفی ابدی می‌گوید (وَ لَنْ تَفْعَلُوا) و هرگز نمی‌توانید و آن دلیل است که در آینده نیز این کار امکان نخواهد داشت.

[۱۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۵۷-۵۸.

[۱۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱، ص۹۴-۹۵.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۵۷-۱۵۸.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۹۲-۹۴.

ایضا آیه‌: (اَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَاْتُوا بِسُورَهٍ مِثْلِهِ… )

[۲۱] یونس/سوره۱۰، آیه۳۸.

(آیا آنها مى‌گویند: «او قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده است»؟! بگو: «اگر راست مى‌گویید، یک سوره همانند آن بیاورید)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۱۳.

در مقام تعجیز است.

[۲۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۶۴.

[۲۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۹۲.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۶۷.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۲۹۷.

۴- (اَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَاْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَیاتٍ‌… فَاِلَّمْ یَسْتَجِیبُوا لَکُمْ فَاعْلَمُوا اَنَّما اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ… )

[۲۷] هود/سوره۱۱، آیه۱۳-۱۴.

(آیا مى‌گویند: «او به دروغ قرآن را به خدا نسبت داده و ساختگى است)»! بگو: «اگر راست مى‌گویید، شما هم ده سوره ساختگى همانند این قرآن بیاورید…»و اگر کافران دعوت شما را نپذیرفتند (به آنها بگویید:)، بدانید قرآن تنها با علم الهی نازل شده…).

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۲۳.

در اینجا صحبت از آوردن ده سوره است و جمله‌ (اَنَّما اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ‌) روشن می‌کند که خدا علم قرآن سازی را به بشر نداده است.

[۲۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۶۲.

[۳۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۹۲.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۲۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۰.

آیه اول در مقام تعجیز شامل یک آیه هم می‌شود زیرا کلمه قرآن به همه قرآن و به ابعاض آن اطلاق می‌شود، و آیه اول از آیات مکّی است، آن‌وقت همه قرآن نازل نشده بود. ولی باز فرموده‌ «هذَا الْقُرْآنِ» با وجود این به نظر نگارنده منظور قرآن از مبارزه طلبی مجموع قرآن یا چند سوره یا یک سوره یا چند آیه است نه نسبت به فرد فرد آیات مثل‌: (اِنَّهُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ)

[۳۳] مدثر/سوره۷۴، آیه۱۸.

(او براى مبارزه با قرآن اندیشه کرد و نقشه‌اى شیطانى کشید!)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۶.

[۳۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۸۶.

[۳۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۳۵.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۸۵.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۶۶.

مثلا و در قرآن «فَاْتُوا بِآیَهٍ مِنْ مِثْلِهِ» نیامده است.

۳ – وجوه اعجاز

درباره جهات اعجاز قرآن که اجتماع آنها بشر را از آوردن مثل آن عاجز کرده در المنار وجوه زیر را نقل می‌کند:
۱- اشتمال قرآن بر نظم و وزن عجیب و اسلوبی که غیر از اسلوب بُلَغاء و فُصَحاست اسلوبی که در آن زمان معمول نبود و کاملا بدیع و بی‌سابقه است.
۲- بلاغت قرآن که بلاغت و فصاحت سخن سرایان هیچ وقت به بلاغت آن نرسید و احدی از اهل بیان در این مطلب شکّ نکردند. (قرآن‌ با بلاغتی القاء مطلب می‌کند که دیگران از القاء مطلب با آن بیان عاجزاند).
۳- اشتمال قرآن بر اخبار غیبی نسبت به گذشتگان و نسبت به آینده. مثل خبر از غلبه روم بر فارس که بعدا تحقق یافت و اخبار از وضع و آینده منافقان که مو به مو جای خویش را می‌گرفت.
۴- سلامت قرآن از اختلاف و تعارض و تناقض در طول مدت ۲۳ سال. (وَ لَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِیهِ اخْتِلافاً کَثِیراً)

[۳۹] نساء/سوره۴، آیه۸۲.

(در حالى که اگر از سوى غیر خدا بود، اختلاف فراوانى در آن مى‌یافتند).

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۱.

۵- اشتمال قرآن بر علوم الهیّه و عقائد دینیّه، و احکام و فضائل و اخلاق و قواعد سیاسی و مدنی.
۶- اینکه هیچ یک از گفته‌های قرآن قابل نقض و ابطال نیست و هر چه گفته همیشه حق و صدق بوده و خواهد بود.
۷- در قرآن مسائلی مطرح و تحقیق شده که بر بشر آن روز مجهول بود، مثل‌: (وَ اَرْسَلْنَا الرِّیاحَ لَواقِحَ‌-…

[۴۱] حجر/سوره۱۵، آیه۲۲.

(ما بادها را براى بارور ساختن ابرها فرستادیم)

[۴۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۳.

[۴۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۴۵-۱۴۶.

[۴۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۱۳.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۱۳.