فایل ورد کامل برسی داستان مرغان در منطق الطیر ۲۴ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل برسی داستان مرغان در منطق الطیر ۲۴ صفحه در word دارای ۲۴ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد کامل برسی داستان مرغان در منطق الطیر ۲۴ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل برسی داستان مرغان در منطق الطیر ۲۴ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل برسی داستان مرغان در منطق الطیر ۲۴ صفحه در word :

دانلود ورد با موضوع فایل ورد کامل برسی داستان مرغان در منطق الطیر ۲۴ صفحه در word دارای ۲۱ صفحه و با فرمت .doc و قابل ویرایش و آماده برای ارائه ، چاپ ، تحقیق و کنفرانس می باشد.

تعداد صفحه : ۲۱ صفحه
فرمت فایل: ورد .doc و قابل ویرایش
آماده برای : ارائه ، چاپ ، تحقیق و کنفرانس

قسمتی از متن نمونه:

داستان مرغان در منطق الطیر

داستان مرغان در منطق الطیر عطار نیشابوری مجمعی کردند مرغان جهان آن چه بودند آشکارا و نهان جمله گفتند: «این زمان در روزگار نیست خالی هیچ شهر از شهریاریکدیگر را شاید ار یاری کنیم پادشاهی را طلب کاری کنیم» پس همه با جایگاهی می آمدند سر به سر جویای شاهی آمدند هد هد آشفته دل پر انتظاردر میان جمع آمد بی قرار گفت: «ای مرغان منم بی هیچ ریبهم برید۱ حضرت۲ و هم پیک غیب پادشاه خویش را دانسته ام چون روم تنها چو نتوانسته ام لیک با من گر شما همره شوید محرم آن شاه و آن درگه شوید هست ما را پادشاهی بی خلافدر پس کوهی که هست آن کوه قاف۳نام او سیمرغ۴ سلطان طیوراو به ما نزدیک و ما زو دور دور در حریم۵ عزت است آرام او نیست حد هر زبانی نام او صد هزاران پرده دارد بیشتر هم ز نور و هم ز ظلمت پیش تر هیچ دانایی کمال او ندید هیچ بینایی جمال او ندید بس که خشکی بس که دریا بر ره است تا نپنداری که راهی کوته است شیرمردی باید این ره را شگرفز آنکه ره دور است و دریا ژرف ژرف،جمله ی مرغان شدند آن جایگاه بی قراری از عزت آن پادشاه شوق او در جان ایشان کار کرد هر یکی بی صبری بسیار کرد عزم ره کردند و در پیش آمدند عاشق او، دشمن خویش آمدند لیک چون بس ره دراز و دور بود هر کسی از رفتنش رنجور بود گرچه ره را بود هر یک کارساز هر یکی عذری دگر گفتند باز جمله ی مرغان چو بشنیدند حال سر به سر کردند از هدهد سؤال که:«ای سبق برده۶ زما در رهبری ختم کرده بهتری و مهتریما همه مشتی ضعیف و ناتوان بی پر و بال و نه تن نه توانکی رسیم آخر به سیمرغ رفیعگر رسد از ما کسی باشد بدیع» هدهد آن گه گفت: «ای بی حاصلان عشق کی نیکو بود از بد دلان ای گدایان چند از این بی حاصلیراست ناید عاشقی و بد دلی تو بدان کان گه که سیمرغ از نقابآشکارا کرد رخ چون آفتابسایه ی خود کرد بر عالم نثار گشت چندین مرغ هر دم آشکار صورت مرغان عالم سر به سر سایه ی اوست این بدان ای بی خبردیده ی سیمرغ بین، گر نیستتدل چو آیینه منور نیستتچون همه مرغان شنودند این سخن نیک پی بردند اسرار کهن جمله با سیمرغ نسبت یافتند لاجرم در سیر رغبت یافتند زین سخن یکسر به ره باز آمدند جمله هم درد و هم آواز آمدند زو بپرسیدند: «ای استاد کار چون دهیم آخر در این ره دادکار؟ زان که نبود در چنین علمی مقام از ضعیفان این روش هرگز تمام» هدهد رهبر چنین گفت آن زمان که: «آن که عاشق شد نیندیشد ز جان چون دل تو دشمن جان آمده ستجان برافشان ره به پایان آمده ست عشق را با کفر و با ایمان چه کار عاشقان را لحظه ای با جان چه کار عاشق آتش بر همه خرمن زند اره بر فرقش نهند او تن زند۷ درد و خون دل بباید عشق را قصه ای مشکل باید عشق را»چون شنودند این سخن مرغان همه آن زمان گفتند ترک جان همه برد سیمرغ از دل ایشان قرار عشق در جانان یکی شد صد هزار عزم ره کردند عزمی بس درست ره سپردن را باستادند چست جمله گفتند: «این زمان مارا به نقد۸ پیشوایی باید اندر حل عقد۹ قرعه افکندند بس لایق فتاد قرعه شان بر هدهد عاشق فتاد جمله او را رهبر خود ساختند گر همی فرمود سر می باختند هدهد هادی چو آمد پهلوان تاج بر فرقش نهادند آن زمانصد هزاران مرغ در راه آمدند سایه دان ماهی و ماه آمدند چون پدید آمد سر وادی ز راه النفیر۱۰ از آن نفیر بر شد به ماه هیبتی زان راه بر جان اوفتاد آتشی در جان ایشان اوفتاد جمله ی مرغان ز هول و بیم راه بال و پر پُرخون برآوردند آهراه می دیدند پایان ناپدید درد می دیدند درمان ناپدید و آن همه مرغان همه آن جایگاه سر نهادند از سر حسرت به راه سال ها رفتند در شیب و فراز صرف شد در راهشان عمری دراز آخر الامر از میان آن سپاه کم کسی ره برد تا آن پیشگاه باز بعضی بر سر کوه بلند تشنه جان دادند در گرم۱۱ و گزند باز بعضی در بیابان را زتف آفتاب گشت پرها سوخته دل ها کباب باز بعضی در بیابان خشک لب تشنه در گرما بمردند از تعب۱۲باز بعضی ز آرزوی دانه ای خویش را کشتند چون دیوانه ای باز بعضی سخت رنجور آمدند باز پس ماندند و مهجور آمدند باز بعضی از عجایب های۱۳ راه باز استادند هم بر جایگاه باز بعضی در تماشای طرب تن فرو دادند فارغ از طلب عاقبت از صد هزاران تا یکی بیش نرسیدند آن جا ز اندکی عالمی بر مرغ می بردند راه بیش نرسیدند سی آن جایگاه سی تن بی بال و پر، رنجور و مست۱۴ دل شکسته جان شده، تن نادرست حضرتی دیدند بی وصف و صفت برتر از ادراک عقل و معرفترقعه یی۱۵ بنهاد پیش آن همه گفت: «برخوانید تا پایان همه» چون نگه کردند آن سی مرغ زار در خط آن رقعه ی پر اعتبار۱۶هر چه ایشان کرده بودند آن همه بود کرده نقش تا پایان همهکرده و ناکرده ی دیرینه شان پاک گشت و محو گشت از سینه شان چون نگه کردند آن سی مرغ زود بی شک آن سیمرغ آن سی مرغ بود خویش را دیدند سی مرغ تمام بود خود سیمرغ سی مرغ تمامچون به سوی سیمرغ کردندی نگاه بود این سیمرغ این کاین جایگاهور به سوی خویش کردندی نظر بود این سیمرغ ایشان آن دگر ور نظر در هر دو کردندی به هم هر دو یک سیمرغ بودی بیش و کم بود این یک و آن یک بود این در همه عالم کسی نشنود این آن همه غرق تحیر ماندند بی تفکر و ز تفکر ماندند۱۷ چون ندانستند هیچ از هیچ حال بی زفان کردند از حضرت سؤال کشف این سر قوی درخواستنند حال مایی و تویی درخواستند بی زفان آمد از آن حضرت خطاب کاینه است این حضرت چون آفتاب هر که آید خویشتن بیند در او جان و تن هم جان و تن بیند در او محو او گشتند آخر بر دوام سایه در خورسید گم شد و السلام لاجرم این جا سخن کوتاه شد رهرو و رهبر نماند و راه شد