پاورپوینت کامل التربیه الاسلامیه، دراسه مقارنه ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل التربیه الاسلامیه، دراسه مقارنه ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل التربیه الاسلامیه، دراسه مقارنه ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل التربیه الاسلامیه، دراسه مقارنه ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

برای دیگر کاربردها، تربیت اسلامی (ابهام زدایی) را ببینید.

التربیه الاسلامیه، دراسه مقارنه، تألیف محمد احمد جاد صبح، کوششی است جهت معرفى ویژگی‌هاى کلى تربیت اسلامى و تربیت غربى، و مقایسه این دو نظام تربیتی تا معلوم آید که تربیت اسلامى از هر جهت به از تربیت غربى است و شایستگى دارد تربیتى جهانى باشد.

این مجموعه گذشته از مقدمه، داراى هشت باب است که سه باب آن در جلد نخست و پنج باب دیگرش در جلد دوم آمده است. اینک آشنایى با جلد نخست:

باب اول. تربیت اسلامى: در این باب از نیاز انسان به تربیت اسلامى مى‌گوید و به ماهیت آن اشاره مى‌کند و آن را پویا و بالنده، با صلابت اما انعطاف‌پذیر و نیز سازگار با روح زمان مى‌خواند. قرآن، حدیث و سیر بزرگان را منابع آن مى‌شمارد و مى‌گوید انسان محور تربیت اسلامى است. به اصالت تربیت اسلامى مى‌پردازد و آن را با تربیت یونانى، رومى، یهودى، مسیحى و عرب جاهلى مى‌سنجد و از فلسفه تربیتى اسلام یاد مى‌کند و از دیدگاه آن نسبت به انسان، هستى، زندگى و حیات اخروى مى‌گوید و با شرح مبانى تربیت اسلامى(توحید، نبوت پیامبر اکرم(ص)، نماز، روزه، زکات، حج)به زمینه‌ها و انواع تربیت اسلامى مى‌رسد و از تربیت جسمى، عقلى، اخلاقى، روحى، اجتماعى، نفسى، عملى و هنرى بشرح مى‌گوید. آنگاه از اصول تربیتى اسلام یاد مى‌کند و موارد زیر را بازمى‌شکافد: ایمان کامل به اسلام، همراه کردن ایمان با عمل، توجه به رابطه میان خالق و مخلوق، حرمت انسان، تربیت باطن، توجه به اسو حسنه، اسلام داراى نظام اخلاقى است، مردم همگى فرزند آدم‌اند، همه انسانها حق روزى دارند، آزادى در کردار و گفتار در چهارچوب ارزشهاى اسلامى، برابرى میان مردم و عدالت اجتماعى. پس از این روشهاى تربیت اسلامى(روش عمل و تکرار، پرسش و پاسخ، تشبیه و تمثیل، داستان‌سرایى، علمى و منطقى، الگویى، پند و موعظه، تشویق و تنبیه، توبه) را شرح و شماره مى‌کند. ویژگیهاى تربیت اسلامى؛ یعنى، یگانگى معبود، توجه به جسم و جان، توازن، روش متکامل، روش علمى، عدالت و توجه به ارزشها، فراز دیگر این باب است که بدان مى‌پردازد و پس از آن از عوامل تربیت در اسلام(خانه، مدرسه، مسجد، جامعه) یاد مى‌کند و به هدفهاى تربیت اسلامى(پرورش انسان فرهیخته، پرورش مبلغان دینى، تربیت امت اسلامى، تثبیت عقاید اسلامى در ذهن متربى)مى‌پردازد و از غایات(دینى، روحى، اجتماعى، علمى و اقتصادى)آن مى‌گوید و به مراکز آموزشى چون: مسجد، مدرسه، مکتب‌خانه، منازل، مجالس، سفرهاى علمى، صحرا، کتابخانه و برخى ابزار آموزشى اشاره مى‌کند. سپس به آموزگار در تربیت اسلامى مى‌رسد از آموزگار کودکان، مؤدبان که فرزندان اشراف را آموزش مى‌دادند و علما مى‌گوید و به متعلم در تربیت اسلامى نظر مى‌کند و از تربیت پیش از مدرسه(در خانه)، و تربیت مدرسه‌اى مى‌گوید و یادآور مى‌شود که فرصت و امکان آموزش همگانى بوده است و اصل تفرد رعایت مى‌شده است و به کودکان تهى‌دست هم مى‌پرداخته‌اند و عقب‌ماندگان ذهنى را هم از نظر دور نمى‌داشته‌اند. پس از این به آموزش زنان مى‌پردازد و برخى از زنان دانش‌آموخت بنام را معرفى مى‌کند و به محتوا و برنام آموزشى مدرسه‌هاى ابتدایى مى‌پردازد و آن را در مغرب، اندلس و مشرق اسلامى با هم مى‌سنجد. پس از آن به مواد درسى در آموزش متوسطه و آموزش عالى مى‌پردازد.

در باب دوم، نخست یادآور مى‌شود که تربیت غربى نمى‌تواند انسان را به ساحل نجات برد و حقوق انسان را پاس دارد بنابراین نمى‌تواند تربیتى جهانى باشد. آنگاه به جهانى بودن تربیت اسلامى اشاره مى‌کند و دلایل آن را مى‌آورد و مى‌افزاید تربیت اسلامى براى تحقق هدفهاى تربیتى خود لازم مى‌داند پیش از ولادت کودک محیط‍‌ خانوادگى مناسبى براى او پیش‌بینى شود و حقوق کودک پیش از زادن و پس از آن بکمال رعایت شود. پس از این به محتواى تربیت اشاره و آن را سه بخش مى‌کند: برنامه درسى کسانى که علم را از روى وظیفه مى‌آموزند؛ آنها که علم را براى خود علم مى‌آموزند و برنامه آنها که در پى آموزشهاى فنى و حرفه‌اى مى‌روند. آنگاه به پاره‌اى از پیشگامیهاى تربیت اسلامى نسبت به تربیت غربى مى‌پردازد و از توجه پدران به تربیت فرزندان در تربیت اسلامى یاد مى‌کند و نمونه‌اى از آن را مى‌آورد.

در باب سوم، از آرا و دیدگاه‌هاى تربیتى شمارى از مربیان بزرگ مسلمان یاد مى‌کند (ص ۳۶۹)؛ یعنى: ابن سحنون(۱۷۸-۲۳۶