پاورپوینت کامل التربیه الإسلامیه و فلاسفتها ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل التربیه الإسلامیه و فلاسفتها ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل التربیه الإسلامیه و فلاسفتها ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل التربیه الإسلامیه و فلاسفتها ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

التربیه الإسلامیه و فلاسفتها، تألیف محمد عطیه الابراشی، کتابی است که با تکیه بر اندیشه‌‌های تربیتى دانشمندان مسلمان، گوشه‌‌‌‌هایى از نظام تعلیم و تربیت اسلامى، معرفى شده است و به مقولاتى چون: کتابخانه، آموزش عالى، تربیت اخلاقى، هدف‌های تربیتى، نمونگى تربیت اسلامى، نگاه اسلام به علم، جایگاه‌های آموزشى، آموزش زن، فراگیر و آموزگار، تنبیه، نکاتى دربار مواد آموزشى، اصول تربیتى، روش‌های تدریس و دیدگاه‌های تربیتى بو على، غزالى و ابن خلدون پرداخته شده است. کتاب داراى بیست فصل است.

در فصل یکم، سخن از آداب تعلیم و تربیت نزد عرب جاهلى است. این اعراب یا صحرانشین بودند و یا شهرنشین، و هریک تربیت ویژ‌های داشته‌اند که بدان‌ها اشارت مى‌رود. براى آشنایى با تربیت نزد اعراب صحرانشین از هدف‌های تربیتى، وسائل آن، چگونگى پرورش فرزند، جایگاه زن در تربیت عصر جاهلى و بلاغت زن مسلمان[!]یاد مى‌شود آنگاه از تربیت عرب‌های شهرنشین، عمالقه عراق، مدرسه‌‌های آنها و تأثیر تربیتى عرب‌های جاهلى بر تربیت پس از اسلام سخن مى‌رود.

فصل دوم. هدف‌های تربیت اسلامى: ا)تربیت اخلاقى؛ این‌گونه تربیت، به‌واقع روح تربیت اسلامى است؛ البته این به معناى نادیده انگاشتن تربیت بدنى، عقلى، علمى و عملى نیست؛ ب)توجه به دین و دنیا؛ تربیت اسلامى از فروگذاردن دین به نفع دنیا یا دنیا به نفع دین بازمى‌دارد و به تلاش براى دین و دنیا مى‌خواند؛ ج)توجه به جنبه‌‌های مادى زندگى، تربیت اسلامى تنها به دین و اخلاق و روح نمى‌خواند، بل به امور مادى هم نظر دارد، گرچه این امور نسبت به تربیت دینى و اخلاقى و روحى جنب فرعى دارند؛ د)آموزش و یادگیرى علم براى خود علم، از آنجا که دانش‌آموزى، فطرى انسان است، مسلمانان بسیارى از دانشها را تنها براى پاسخ به این خواست سرشتى خویش مى‌آموختند از نگاه آنان علم برترین چیزها و لذت‌بخش‌ترین آنها بوده است؛ ه‍‌)تربیت فنى-حرف‌های براى به‌دست آوردن روزى و گذران زندگى؛ تربیت اسلامى در کنار تربیت دینى، اخلاقى و روحى، تربیت و آموزش فنى و حرف‌های را لازم مى‌داند تا بتوان از راه آن زندگى شرافتمندانه داشت.

فصل سوم. تربیت اسلامى، نمون تربیت برتر است: چنانچه تربیت اسلامى را با نظام‌های نوین تربیتى بسنجیم، درمى‌یابیم که تربیت اسلامى، قرنها پیش از غرب، بسیارى از نکات تربیتى را که غرب تازه بدانها پى برده است در قالب اصل، روش و هدف یادآور شده است؛ مانند: آزادى ycarcomed در آموزش، تربیت اخلاقى نیکو، رعایت تفاوت‌های فردى در آموزش، با هر فراگیر درخور فهمش سخن گفتن، تربیت استقلالى و متکى بر اعتماد نفس دانش‌آموز، رعایت استعداد‌های فطرى و غرایز طبیعى فرد در حرف‌های که به او آموزش داده مى‌شود، دانش دوستى و گوشه‌گیرى براى بررسی‌های علمى، بهره‌گیرى از سخنرانى و مناظره در آموزش، نرمش در رفتار و برخورد با کودک، توجه به کتابخانه‌‌های عمومى و خصوصى.

پس از این، از اثرپذیرى دانشگاه‌های غرب از نظام تعلیم و تربیت اسلامى سخن مى‌رود و با اشاره به برخى دیدگاه‌های تربیتى غزالى، پار‌های اندیشه‌‌های تربیتى ابن جوزى نیز یاد مى‌شود و تأثیر تربیت اسلامى در نهضت علمى و عقلى اروپا مى‌آید و در پایان به تربیت دینى و وظایف ما در برابر آن و نیز مراحل تربیت کودک در اسلام اشاره مى‌شود.

فصل چهارم. اسلام و علم: ارزش علم در اسلام و لزوم گسترش آموزش، مبارزه با بیسوادى، فلسفه امر به آموزش، تأثیر آموزش در فرگشت همه‌سوی فرد و جامعه، تشویق مسلمانان به علم و تعلیم، نقش اسلام در گسترش علم و تعلیم در میان مسلمانان، تأثیر مأمون در گسترش علم و ترغیب دانشمندان به ترجم کتاب‌های فلسفى و اثر علم از زبان على[ع]فراز‌های این فصل است.

در فصل پنجم تا نهم، بحث از جایگاه‌های آموزش در اسلام است و به نکات زیر مى‌پردازد و هریک را شرحى مى‌آورد: آموزش در خانه‌ها، مکتبها، مسجدها و جامع‌های بزرگى چون الازهر و منصور و اموى، دار الحکمه و دار العلم که در حکم دانشگاه و آموزشگاه‌های عالى بوده‌اند، خانه دانشمندان و مجالس علمى و ادبى، قصر حاکمان، مدارس مانند نظامیه‌ها و مستنصریه و ناصریه و نوریه کبرى، کتابخانه‌ها و بیابان.

فصل دهم. تربیت و اخلاق در اسلام: برترین گونه تربیت در اسلام، تربیت اخلاقى است. تربیت اسلامى از آموزگار مى‌خواهد پیوسته به فراگیران گوشزد کند که انسان، تنها به علم نیازمند نیست؛ به اخلاق نیکو هم نیاز دارد. معلم باید درس و مشق را ابزارى بداند براى: پرورش عادت نیکو، پاک‌خویى، پرورش اراده، تربیت حواس، ره نمودن میل کودک به راه راست، عادت دادن او به نیکى و پرهیز از بدى.

مربیان مسلمان تأکید کرده‌اند تربیت اخلاقى باید از کودکى آغاز شود چه، اگر کودک، یله باشد به زشتى روى مى‌کند و کژخوى بار مى‌آید و بدعادت مى‌شود و تربیت او بسیار دشوار مى‌افتد. براى تربیت اخلاقى از روش‌های زیر بهره برده مى‌