پاورپوینت کامل اسلام و تعلیم و تربیت (حجتی) ۷۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسلام و تعلیم و تربیت (حجتی) ۷۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسلام و تعلیم و تربیت (حجتی) ۷۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسلام و تعلیم و تربیت (حجتی) ۷۶ اسلاید در PowerPoint :

برای دیگر کاربردها، تعلیم و تربیت (ابهام زدایی) را ببینید.

برای دیگر کاربردها، تربیت اسلامی (ابهام زدایی) را ببینید.

اسلام و تعلیم و تربیت، تألیف سید محمدباقر حجتی، اثری است دو بخشی که در آن کوشش شده با بهره‌گیرى از کتاب و سنت مکتوب، گوشه‌‌‌هایى از تعلیم و تربیت اسلامى بازگو شود. نگارنده از دیدگاه‌هاى دانشمندان مسلمان و برخى غربیان نیز سود جسته است تا در نهایت با توجه به آراى نوین تربیتى، به گذشته تعلیم و تربیت اسلامى نظر شده باشد و از این رهگذر، هم معلوم آید که اسلام قرن‌ها پیش از دیگران، رموز و حقایق تربیتى را گوشزد کرده است، و هم روشن شود که پیشینیان ما، کودکان خود را چگونه تربیت مى‌کردند. این آشنایى مى‌تواند ما را در گشودن گره‌هاى تربیتى امروزین یاورى کند.

بخش اول

در بخش اول، تنها از تربیت و پرورش کودک یاد شده است. این بخش، روى‌هم‌رفته چنان پرداخته شده است که بتواند پاره‌اى از مسائل تربیتى را فراروى پدر و مادر نهد تا دریابند براى پرورش نسل سالم چه باید کرد. این مسائل از مراحل پیش از تشکیل جنین تا دوران آموزشگاهى را دربر مى‌دارد. از مقدمه که بگذریم مطالب این بخش در چهار بهره سامان یافته است:

۱-دین و نقش آن در تعلیم و تربیت: نگارنده در این بهره، نخست از زبان دانشمندان فقه اللغه eiyololihP، به خاستگاه قومى واژه دین مى‌پردازد و با رویکردى لغت‌شناختى (صرفى) lacigolomytE مى‌کوشد به کوتاهى، ریشه واژه دین را در زبان فارسى، عربى و فرانسه یاد کند. وى به کاررفتهاى قرآنى این واژه نیز اشارت دارد.

سپس به تعریف اصطلاحى دین مى‌پردازد و آن را از زبان کسانى چون: ماکس مولر relluM xaM، رویل lliwR و جاستروا waretssaJ تعریف مى‌کند و یادآور مى‌شود که شناخت خداوند بى‌کمک وحى محال است و وحى شالود دین است. آنگاه بار دیگر از زبان بوسوئه teusseB، پاسکال lacsaP، لسینگ gnisseL و بستانى به مفهوم دین مى‌پردازد و از چگونگى شناخت حقیقت دین مى‌گوید و به فطرى بودن دین از زبان قرآن اشاره مى‌کند و دیدگاه کسانى مانند: هردر redreH و برگسون nosgreB را در این‌باره مى‌آورد و از ضرورت دین در هم روزگاران و به‌ویژه عصر کنونى مى‌گوید و از تمدن منهاى دین و علل نارسایى آن در تربیت یاد مى‌کند و هدف دانشها و فنون مادى را در تربیت یادآور مى‌شود و از رابط هنر و دین در تربیت مى‌گوید. آنگاه به نیاز بشر به دین بازمى‌گردد و وظیف دین که همانا ارشاد مردم به معنویات و باور زندگى فرداست، مى‌پردازد.

۲-تربیت و اقسام آن: تربیت، پرورش کودک در هم ساحتهاى وجودى اوست و بر اساس هریک از این ساحتهاست که تربیت به بدنى، عقلى و اخلاقى بخش مى‌شود.

نگارنده پیش از پرداخت اقسام تربیت، گریزى مى‌زند به عوامل تربیت و از خانواده، مدرسه، جمعیتهاى دینى و اخلاقى و عوامل پیش‌بینى نشده یاد مى‌کند و مى‌افزاید، براى تربیت کودک باید همه زمینه‌هاى وجودى او در نظر باشد و به تن و خرد و روان او توجه شود.

تربیت بدنى-نویسنده از تربیت بدنى، پرورش همه نیروهاى زیستى را مى‌خواهد که ریشه در بدن دارند و در روان مؤثر مى‌افتند. وى این مفهوم را فراتر و برتر از رعایت بهداشت عمومى و پرورش اندامها و حواس مى‌داند و بر آن است که میان روح و تن رابطه متقابل هست. اسلام براى تربیت بدنى راهنمائیهاى فراوان دارد. در آیات و روایات گوشزدهاى بسیارى هست که به توجه به تن مى‌خوانند. اسلام بدن و نیروهاى تنى را پست نمى‌شمارد و آنها را محترم مى‌دارد.

لزوم تعدیل غریزه‌ها و آثار بد آزادى در ارضاى آنها از نکات مورد توجه اسلام است. اسلام هرگز به سرکوب غریزه نخوانده است بل انگیزه‌هاى سرشتى را محترم داشته و پاسخ درست آنها را لازم دانسته است و در همان حال از افراط‍‌ و تفریط‍‌ در آنها بازداشته است.

تربیت عقلانى-اسلام دین فطرت است و همه نیروهاى انسان را ارزشمند و محترم مى‌داند و پرورش دور از افراط‍‌ و تفریط‍‌ آنها را مى‌خواهد و از همین‌روست که تربیت خرد را در راه خیر و نیکى لازم مى‌داند. اسلام براى پرورش عقلانى روش ویژه‌اى دارد؛ بدین معنا که نخست حیطه فعالیت عقل را معلوم مى‌دارد تا با پرداختن بیش از اندازه به امورى که بدانها راه نمى‌برد، هرز نرود و تباه نشود. سپس نیروهاى عقل را از راه استدلال و کشف حقیقت، ورز مى‌دهد. براى این کار، هم روشهاى تفکر را به دست مى‌دهد و هم به تدبر در قوانین طبیعت و پیوستگى آنها با یکدیگر اشاره مى‌کند. در اسلام تربیت عقلانى از تفکر آغاز مى‌شود و به عمل مى‌انجامد. با این حال باید توجه داشت که اسلام از شیفتگى در برابر عقل به شدت پرهیز مى‌دهد تا مباد که انسان خود و سرنوشتش را دستخوش عقلگرایى کند. بر همین اساس است که پیشرفتهاى عظیم مسلمانان در دانش و فن، آنها را به ابزار زنده؛ اما بى‌اراد در برابر عقل، تبدیل نکرد و برعکس به تقویت روح ایمان و خداباورى آنها انجامید برخلاف غرب که کارش به علم‌زدگى و نفى خدا انجامید، و هرچه دانش فراتر رفت جایگاه خدا در اندیشه و عقل آنها فروتر افتاد.

تربیت روح-روح پدیده‌اى پیچیده، ناشناخته و نامحدود است؛ اما همین پدید شگرف وسیل پیوند انسان با خداوند است چه، روح نفخ الهى و بخش خدایى وجود اوست. اسلام عنایت ویژه‌اى به پرورش روح دارد و روح را کانون شخصیت آدمى مى‌داند.

روش اسلام در پرورش روح، ایجاد پیوند همگاهى، همه‌جایى و ناگسستنى میان روح و خدا در اندیشه و کردار است. براى تحقق این پیوند، از چند راه مى‌توان و باید رفت:

ایجاد حساسیت و دل‌بیدارى نسبت به بارى؛ ایجاد باور به مراقبت خداوند از انسان و اینکه هیچ‌چیز از او پوشیده نیست؛ ایجاد ترس از خدا و ایجاد محبت و دوستى او.

چنین تربیتى، به پیوند عمیق میان انسان و دیگر پدیده‌ها مى‌انجامد و در اثر آن، آدمى در همه‌چیز به دید محبت مى‌نگرد. اسلام مى‌خواهد عادت به محبت را در انسان بیافریند، محبتى که همه‌چیز را دربرمى‌گیرد. زایش چنین محبتى میان انسانها، هدف ن‌‌هایى تربیت اسلامى است.

تربیت هماهنگ-انسان میان دو پدید روحى قرار گرفته است که گرچه آبشخورى یگانه دارند، ویژگیهاى آنها یکسان نیست: تفکر و احساس، دو فرآیند روحى که تا آن مایه که بتوان باید از آن دو بهره برد و از کشمکش میانشان پیش گرفت؛ تکیه انسان بر یکى از این دو و وانهادن دیگرى-چنانکه تجربه‌هاى تاریخى نشان داده است-به نابختیارى انسان مى‌انجامد. اسلام به همان اندازه که به تربیت عقل و تفکر عنایت دارد، به تربیت قلب و احساس نیز اهتمام مى‌ورزد؛ اگر عقل را میزان سنجش حق از باطل مى‌شمارد، قلب را نیز ابزار ایجاد عواطف عالى انسانى مى‌داند.

۳-انتخاب همسر، براى ایجاد نسل سالم: قداست ازدواج، حکمت تشریع آن و هدف از ازدواج آغاز این بحث است. آنگاه از مبدأ آفرینش انسان یاد مى‌شود تا نوبت به قانون وراثت مى‌رسد. نگارنده وراثت را از زبان برخى دانشمندان تعریف مى‌کند و از تاریخ علم وراثت و توجه اسلام به آن مى‌گوید و به چگونگى توارث اشاره مى‌کند و انواع آن را مى‌آورد.

سپس به شرایط‍‌ همسر شایسته مى‌پردازد و از ویژگی‌‌هایى مانند: خوش‌خویى، خوش‌رویى، زایایى و اصالت خانوادگى مى‌گوید و یادآور مى‌شود که از ازدواج فامیلى باید پرهیز کرد. پس از این به رابط میزان هوش کودک با میزان هوش پدر و مادر مى‌پردازد و ازدواج با زنان کم‌هوش را زیانبار مى‌خواند زیرا به زایش کودک کم‌هوش مى‌انجامد. وى براى اثبات ادعاى خود، گذشته از روایات به مشاهدات تجربى برخى محققان هم تکیه دارد. آنگاه از تأثیر شوم الکل بر فرزند یاد مى‌کند و با بهره‌گیرى از روایات و گفته‌هاى دانشمندان و برخى توصیفهاى آمارى، نشان مى‌دهد که خمارى به تباهى نسل مى‌انجامد.

نکته بعدى محیط‍‌ تربیت است. نخست محیط‍‌ را تعریف مى‌کند، بعد به اقسام آن مى‌پردازد و از محیط‍‌ مادى، معنوى، خانوادگى، اجتماعى(دوستان و همنشینان) مى‌گوید و نکاتى را دربار دوست‌گزینى و آثار معاشرت با دوستان نیک مى‌آورد. پس از این به محیط‍‌ مدرسه و تطور مدرسه‌ها اشاره مى‌کند و از میزان تأثیر وراثت و محیط‍‌ بر فرد یاد مى‌کند تا به دوران جنینى کودک مى‌رسد؛ دوران زندگى جنین را برمى‌شمارد و به وظایف مادر در این دوران مى‌پردازد و از دوران شیرخوارگى و اهمیت آن و نیز اهمیت شیر مادر و فاید آن مى‌گوید.

۴-حقوق کودک در اسلام: در این فراز، به هدف تربیت در مصر، اسپارت، کلیساى کاتولیک(قرن نهم تا شانزدهم)، ژاپن جدید، فاشیستها، کمونیستها و نیز هدف تربیتى اسلام مى‌پردازد و از وضع کودک در میان اقوام وحشى و اقوام متمدن مانند: چینیها، ژاپنیها، بوداییها، رومیان، فرانسویان، انگلیسیها و عربهاى پیش از اسلام یاد مى‌کند و فرمان حقوق کودک را در اسلام از زبان پیامبر(ص)مى‌آورد. سپس به نیازهاى روانى کودک مانند: نام نیک، احترام، ترحم و محبت اشاره مى‌کند و به لزوم وفاى به عهد و جلب اعتماد کودک از راه آن مى‌پردازد و از بایستى سخن گفتن به فراخور حال کودک و پرهیز از تحمیل بى‌جا به او مى‌گوید.

پس از این به تربیت دختران مى‌پردازد و به ارزشمندى دختر اشاره مى‌کند و یادآور مى‌شود که زن براى تربیت کودک، بیشتر آمادگى دارد. نکت بعدى دانش آموختن کودک است. نگارنده از این رهگذر از لزوم تهیه وسایل تعلیم مى‌گوید و با رویکردهاى گوناگون از اهمیت تعلیم یاد مى‌کند و مى‌آورد که در تعلیم و تربیت باید میان کودکان برابرى رعایت شود. سپس منظور از مساوات در آموزش را گوشزد مى‌کند.

نکته بعدى اهمیت تربیت اخلاقى است. نگارنده نخست مفهوم اخلاق را از زبان غزالى یادآور مى‌شود و توصیه‌هاى چهارده‌گان غزالى را به پدران براى تربیت اخلاقى کودک یاد مى‌کند. آنگاه به ریشه دینى اخلاق مى‌پردازد. از اخلاق نظرى و عملى، اخلاق شخصى و اجتماعى، گستر مسائل اخلاقى در اسلام و وجدان و رابط آن با اخلاق مى‌گوید. به نظر نگارنده، اخلاق بدون شعور نفسانى و وجدان تحقق‌پذیر نیست و وجدان و ضمیر از دید اسلام از منابع دینى الهام مى‌گیرد، وجدان نگاهبان انسان و خداوند نگاهبان وجدان است؛ به دیگر سخن، خداوند ضمیر دینى انسان و وجدان ضمیر اخلاقى اوست. پس از این به عوامل و انگیزه‌هاى اخلاقى مى‌پردازد و به این بهانه از اراده و اختیار یاد مى‌کند و در ن‌‌هایت مى‌گوید، اراده نیز مانند وجدان است؛ یعنى، هم دینى است و هم انسانى، عامل دینى اراده همان هنجارهاى شرعى است. جمع اراده انسانى با اراده خداوند، انسان را براى انجام نیکیها تقویت مى‌کند.

پس از این به تأثیر شخصیت اخلاقى معلم و مربى بر کودک مى‌رسد و پس از کاوش در این نکته، از فضایل و رذایل اخلاقى کودک مى‌گوید آنگاه به مقوله مهم بازى کودک مى‌پردازد و سه نظریه را در این باب یاد مى‌کند. سپس به تعدیل غریز جنسى در کودک و راه‌حل آن اشاره مى‌کند. نویسنده چون به اینجا مى‌رسد به احتیاج بشر به تربیت اخلاقى مى‌پردازد و اهمیت این دست تربیت را در اسلام یاد مى‌کند و از تأثیر تربیت در اخلاق؛ یعنى، امکان تغییر و تهذیب اخلاق مى‌گوید و از دیدگاه‌هاى گوناگون به این مسئله مى‌نگرد و با بحث لزوم آغاز تربیت از دوران کودکى، کتاب را به پایان مى‌برد.

بخش دوم

در بخش دوم، پاره‌اى مسائل آموزشى اسلام به کوتاهى بررسى شده است. نگارنده بیشتر در پى بازگویى آداب تعلیم و تربیت در اسلام است؛ اما پیش از آن در آغاز به تفاوت معناشناختى تعلیم با تربیت اشارت دارد. آنگاه با رویکردى تاریخى و کوتاه به مراکز تعلیم در اسلام و خدمتهاى مسلمانان و ایرانیان مسلمان به دانش و فرهنگ بشر مى‌پردازد. سپس از ارزش دانش و دانشمند از نگاه اسلام، با الهام از گفتار شهید ثانى یاد مى‌کند و با برگردان بخش‌‌هایى از کتاب«منیه المرید فى آداب المفید و المستفید» شهید به فارسى، به شرح آیین تعلیم و تربیت در اسلام مى‌نشیند. کتاب داراى مقدمه و ه