پاورپوینت کامل کشف ما یرد به علی الفصوص المسمی عین الحیاه فی معرفه الذات و الأفعال و الصفات ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کشف ما یرد به علی الفصوص المسمی عین الحیاه فی معرفه الذات و الأفعال و الصفات ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کشف ما یرد به علی الفصوص المسمی عین الحیاه فی معرفه الذات و الأفعال و الصفات ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کشف ما یرد به علی الفصوص المسمی عین الحیاه فی معرفه الذات و الأفعال و الصفات ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

کشف ما یرد به علی الفصوص المسمی عین الحیاه فی معرفه الذات و الأفعال و الصفات، اثر ابوالفتح محمد بن مظفرالدین مکی (متوفی حدود ۹۲۶ق) کتابی است در عرفان نظری که به همراه رساله «الإغتباط بمعالجه ابن الخیاط فی أجوبه سئل عنها بحق الشیخ محیی‌الدین ابن عربی» نوشته مجدالدین فیروزآبادی (متوفی ۸۱۷ق) از عالمان مشهور اهل ‌تسنن، درصدد پاسخگویی به اشکال‌های وارد شده به اعتقادات ابن عربی و کتاب فصوص وی نگاشته شده است و با تحقیق احمد فرید مزیدی، به چاپ رسیده است.

ساختار

کتاب با مقدمه محقق آغاز و مطالب در یک صدر، مقدمه، سه باب و خاتمه، تنظیم شده است.

گزارش محتوا

در مقدمه محقق، به‌صورت مختصر، به موضوع کتاب اشاره شده و سپس، شرح‌حال کوتاهی از نویسنده، ارائه شده است[۱].

مقدمه نویسنده، به موضوع علم تصوف و مباحث و ملحقات مربوط به آن و توضیح مختصر موضوع ابواب و فصول کتاب، اختصاص یافته است[۲].

صدر مشتمل بر دو فصل، به شرح ذیل می‌باشد:

نویسنده در فصل اول، به مسافرت خود به تبریز و ملاقات با عبدالرحمن جامی و اخذ طریقت از مشایخ خویش اشاره کرده است[۳].

در فصل دوم، به توضیح طریقت شیخ محی‌الدین و اشاره به تفاوت میان موحدین و ملحدین در نگاه او، پرداخته شده است[۴].

در باب اول، در چهارفصل به شرح ذیل، به مباحث مربوط به ذات واجب‌الوجود، پرداخته شده است که به ترتیب، عبارتند از:

در فصل اول، به توضیح این موضوع پرداخته شده است که وجود واجب‌الوجود، عین ذات آن است، زیرا اگر غیر این باشد، وجود مانند صفت برای او بوده و لازمه این امر، امکان است نه وجوب[۵].

در فصل دوم، به این پرسش پاسخ داده شده است که آیا ماهیت واجب‌الوجود، مخالف سایر ماهیات می‌باشد یا نه[۶].

در فصل سوم، به بررسی موضوع علم به کنه ذات خداوند، از دیدگاه امام رازی در میان متقدمین و غزالی، از متأخرین و نیز قول حکما و جمهور متکلمین در این زمینه، پرداخته شده است[۷].

در فصل چهارم، به‌صورت مختصر، به مراتب اعتبارات عقلیه، اشاره گردیده است[۸].

باب دوم، در هشت فصل زیر، به بحث پیرامون صفات خداوند، اختصاص یافته است:

در فصل اول، به‌صورت عام و کلی، به بحث پیرامون اتصاف واجب‌الوجود به صفات ثبوتیه حقیقیه و عدم اتصاف سلبیات به او، پرداخته شده است. در این زمینه، دیدگاه اشاعره، مبنی بر زائد بودن صفات بر ذات واجب‌الوجود، مورد نقد و بررسی قرار گرفته است[۹].

در فصل دوم، از صفت حیات خداوند، سخن به میان آمده است. در این‌که حیات جزو صفات واجب متعال است، اختلافی وجود ندارد، زیرا او عالم قادر است و عالم قادر، ضرورتاً متصف به حیات است. اما در معنای حیات، اختلاف وجود دارد که در این فصل، به بررسی این موضوع، پرداخته شده است[۱۰].

در فصل سوم، به چگونگی کیفیت اتصاف واجب‌الوجود به صفت علم و کلیت یا جزئیت این صفت درباره او، پرداخته شده است[۱۱].

در فصل چهارم، از صفت قدرت واجب‌الوجود سخن به میان آمده است. اتصاف خداوند به صفت قدرت نیز از جمله صفاتی است که تمام عقلا بر آن اتفاق‌نظر دارند، اما پیرامون نحوه این اتصاف، اختلافاتی وجود دارد، لذا در این فصل، این اتصاف از دیدگاه فلاسفه و حکما، مورد بحث و بررسی قرار گرفته است[۱۲].

در فصل پنجم، صفت اراده در نزد صوفیه، فلاسفه و اشاعره، به‌صورت مختصر، توضیح داده شده است. این صفت نزد صوفیه، عبارت است از نسبت ذاتیه‌ای که اقتضای تخصیص را دارد و نزد فلاسفه، نفس علم خداوند به وجه نظام اکمل است که عنایت، نامیده می‌شود. اشاعره نیز آن را صفتی می‌دانند که موجب تخصیص یکی از دو مقدور به وقوع می‌شود[۱۳].

در فصل ششم، با استفاده از آیه ۱۴ سوره علق: «أَلَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرَى» (آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) می‌بیند)، آیه ۱۴ سوره قمر: «تَجْرِی بِأَعْیُنِنَا» (آن کشتی با نظر و حفظ و عنایت ما روان می‌گشت)، آیه ۴۶ سوره طه: «إِنَّنِی مَعَکُمَا أَسْمَعُ وَ أَرَى» (من با شما هستم؛ (همه چیز را) می‌شنوم و می‌بینم) و آیه ۴ سوره احز