توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بحیره (در حکایت‌نویسی و عجایب‌نگاری) ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بحیره (در حکایت‌نویسی و عجایب‌نگاری) ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بحیره (در حکایت‌نویسی و عجایب‌نگاری) ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

بحیره (در حکایت‌نویسی و عجایب‌نگاری)، نوشته میر محمدهاشم‌بیگ فزونی استرآبادی (سده ۱۱ ق)، حاوی داستان‌های اخلاقی و تاریخی به زبان فارسی است که مقدمه و تصحیح آن ‌را، مرتضی موسوی و رضوان مساح انجام ‌داده‌اند.

نام‌هاى کتاب

«بحیره» نامى است که «فزونى» خود، در دیباچه، کتاب را بدان خوانده و ابیاتى نیز در وصفش سروده است. درباره سبب نام‌گذارى کتاب، مى‌توان انگاشت که شاید نویسنده، سراسر نوشته‌ها و گزارش‌هاى تاریخى نویسندگان پیش از خود را چونان بحر یا اقیانوس و اثر خویش را – که دست‌چین و منتخبى از آن‌هاست – ‌به‌سان دریاچه‌اى تصور کرده و بدین‌سبب نام «بحیره» را بر آن نهاده باشد. اما پس از وی، نام این کتاب را به دو شکل دیگر هم ضبط کرده‌اند:

«تاریخ بحیره»؛
«البحیره الطبریه»: این نام را تنها افندى در «ریاض‌ العلماء» ثبت کرده و به تصریح خویش، نسخه‌اى از آن را نیز در اختیار داشته است.

قصد تألیف

در دیباچه بحیره، سبب تألیف، چنین آمده است که مؤلف، مى‌خواسته حالات گذشتگان را «از آدم تا خاتم و از خاتم تا این آدم»، به رشته نگارش کشد، اما ازآنجاکه مورخان و فضلاى عرب و عجم، نیکوتر از یکدیگر، بدان پرداخته‌اند، تنها به این بسنده کرده که آنچه از قلم ایشان افتاده را گرد آورد.

تاریخ نگارش

نویسنده، آگاهى درستى از زمان آغاز و پایان تألیف کتاب به دست نداده، اما نشانه‌هایى در این اثر، به‌ جا نهاده که مى‌توانیم تاریخ نگارش آن را کمابیش، برآورد کنیم. متقدم‌ترین تاریخى که در این‌باره در بحیره دیده مى‌شود،پنجشنبه دوم صفر ۱۰۲۰ است که وی در حین تحریر کتاب، ماجراى مرگ عجیب ملا على احمد حکاک را در یکى از مجالس شبان جهانگیر پادشاه شنیده است(باب ۲۴، حکایت ۵۹). این تاریخ، حتما زمان آغاز تألیف بحیره نیست، اما برابر با ایامى است که فزونى در«سفر پرخطر هند»به‌سر مى‌برده و به گمان او از روزگارى پیش‌تر از این و حتى شاید قبل از آغاز«سفر پرخطر هند»، در اندیش فراهم آوردن مجموعه‌اى از خوانده‌ها، شنیده‌ها و دیده‌هاى خویش بوده است.

ترتیب تحریر

نباید چنان پنداریم که مؤلف، نگارش کتاب را در تاریخى خاص با دیباچه آغاز کرده، در یک توالى زمانى مشخص، باب‌ها و فصل‌ها را به‌ترتیب، در پى یکدیگر نوشته و در وقتى معلوم، آن را با خاتمه، به پایان برده است؛ بلکه در این اثر، اشارات فراوانى مى‌توان یافت که نشان مى‌دهد نویسنده، ابواب و فصول کتاب را به‌تدریج، سامان مى‌داده، حکایات را اندک‌اندک در ذیل آن‌ها گرد مى‌آورده و در زمان‌هاى مختلف با افزودن یا شاید کاستن حکایاتى به تنظیم و تبویب متن خویش، مشغول ‌بوده است.

ساختار

بحیره کتابى است که بر پایه نوشته‌هاى گذشتگان و هم‌روزگاران مؤلف، شکل گرفته و وى آن‌ها را گرد هم آورده و تألیف کرده است؛ بر این پایه، ایشان را باید «مؤلّف» بدانیم. این کار او گاه چنان است که میان مطالب دیگران و بازنوشت وى، تفاوتى به چشم نمى‌آید و بدون هیچ دگرگونى در جملات و افزایش و کاهش در عبارات، او تنها، مقلّدى صرف است. بااین‌همه، فزونى در حکایاتى که خود پرداخته – اتفاقاتى که خود به چشم دیده یا به گوش شنیده – ‌یا در ذکر وقایع منظوم که به نثرشان مبدل ساخته، «مصنّف» است؛ بدین معنى که طرز نویسندگى وى در این بخش‌ها، بازتابیده است و نمونه واقعى قلمش را مى‌توان در آن‌ها بازجست. البته تصنیف فتوحات عادل‌شاهى را نیز باید به این دست حکایات افزود؛ هرچند فرقى آشکار میان این کتاب و آن حکایات از نظر سبک انشا وجود دارد.

شکل و صورت

کتاب، به زبان فارسى و گردآمده در ۴۴ باب است و دیباچه و خاتمه‌اى در آغاز و پای