پاورپوینت کامل تاریخ ساخت حرم امام حسین ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تاریخ ساخت حرم امام حسین ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تاریخ ساخت حرم امام حسین ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تاریخ ساخت حرم امام حسین ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

تاریخ ساخت حرم امام حسین

کلیدواژه: حرم، حضرت ابوالفضل (علیه‌السّلام)، امام حسین (علیه‌السّلام)، مأمون عباسی، ساختمان ابوالفضل، هارون الرشید، علی بن حسین، متوکل عباسی، منتصر عباسی، عضد الدوله.

پرسش: حرم امام حسین (علیه‌السّلام) و حضرت ابوالفضل (علیه‌السّلام) ابتدا توسط چه کسی ساخته شد و در طول تاریخ دچار چه تغییراتی شد؟

پاسخ: پس از دفن جسم مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) توسط قوم بنی‌اسد و گذاشتن علامت و نشانه‌ای ساده بر قبر شریف سید الشهداء، بارگاه آن‌حضرت برای نخستین بار در همان دوران بنی‌امیه بنا گردید. در طول تاریخ حرم امام حسین (علیه‌السّلام) بارها مورد تخریب و بازسازی قرار گرفت بار اول به دست هارون الرشید تخریب شد مامون آن را باز سازی کرد. بار دیگر در سال ۲۳۶ به دست متوکل عباسی تخریب و به دست منتصر عباسی بنا گردید و چند بار توسط برخی پاهشاهان تعمیر شد تا این‌که شهر کربلا و حرم حسینی در سال ۱۲۱۶ در روز عید غدیر توسط سعود بن عبدالعزیز بن محمد بن سعود وهابی نجدی تخریب و چپاول گردید و عده زیادی از مردم شهر کربلا قتل عام شدند؛ در نهایت به دنبال آن و تخریب ساختمان حرم، در سال ۱۸۱۲ میلادی مردم به فتحعلی شاه قاجار نامه نوشتند. وی نیز دستور داد تا ساختمان حرم را نوسازی نمایند.

فهرست مندرجات

۱ – دفن پیکر مطهر شهدای کربلا
۲ – زمان ساخت اولین حرم امام حسین
۳ – بخش‌های مختلف حرم
۳.۱ – مزار امام و شهدا
۳.۲ – قبّه‌ و سایبان
۳.۳ – حائر
۴ – مزار اباالفضل العباس
۴.۱ – مسجد
۵ – تخریب و بازسازی حرم امام حسین
۵.۱ – تخریب توسط‌ هارون الرشید
۵.۲ – بازسازی توسط مامون عباسی
۵.۳ – تخریب توسط متوکل عباسی
۵.۴ – بازسازی توسط منتصر
۵.۵ – بازسازی توسط عضدالدوله
۵.۶ – تخریب توسط وهابی‌های سعودی
۶ – پانویس
۷ – منبع

دفن پیکر مطهر شهدای کربلا

بر اساس گزارش‌های تاریخی بعد از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) و شهدای کربلا و خروج سپاه اموی از سرزمین کربلا، گروهی از قبیله بنی‌اسد خود را به کربلا رسانده و پیکر شهدا را به خاک سپردند. بر‌این‌اساس، نخستین بنای نشانگر مزار امام حسین (علیه‌السّلام)، برآمدگی‌هایی از خاک بود که زائران بدان سو رهنمون می‌شدند.
رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: بعد از آن‌که جبرئیل خبر شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) را به من داد، گفت: فرشتگانی را در حالی که با ایشان ظروفی از یاقوت و زمرّد و مملوّ از آب حیات بود و حلّه‌ها و عطرهای بهشتی به همراه دارند از آسمان هفتم به زمین فرو می‌آیند. فرشتگان بدن‌های ایشان را با آن آب شست‌وشو داده و حلّه‌ها را به تن آنها کرده و با آن عطرها حنوطشان می‌کنند و دسته دسته بر ایشان نماز می‌خواند، و پس از اتمام نماز، خدا گروهی از امتم را که کفار آنان را نمی‌شناسند و در ریختن خون شهداء نه با گفتار و نه با کردار و نه با قصد شرکت کرده‌اند را می‌فرستد تا اجسام و بدن‌های آنها را دفن کنند و برای قبر سیدالشّهداء در آن سرزمین نشانه‌ای نصب کرده تا برای حق‌جویان نشانه‌ و سببی برای رستگاری اهل ایمان باشد.
بعد از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام)، امام سجاد (علیه‌السّلام) برای شهادت پدر و شهدای کربلا و برهنه ماندن پیکر آنان بی‌تابی می‌کرد. حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) به آن‌حضرت (علیه‌السّلام) فرمود: «… بی‌تابی نکنید؛ زیرا خداوند متعال گروهی از این امت که در شمار ستم‌کاران و سرکشان نیستند و در بین اهل آسمان‌ها معروف و مشهور هستند، پیمان گرفته است که این اعضای قلم شده را جمع کرده و دفن نموده و این ابدان و اجسام خون‌آلود را به خاک سپرده و در این سرزمین برای قبر پدرت نشانه‌ای نصب کرده که اثرش هیچ‌گاه کهنه و مندرس نشده و گذشت شب و روز آن‌را محو نمی‌کند…» .
بنابراین، بر اساس قول مشهور، نخستین کسانی که بر قبر امام حسین (علیه‌السّلام) و اصحاب آن‌حضرت بنا ساختند افرادی از قبیله بنی‌اسد بودند. به همین دلیل بنی‌اسد بر قبائل عرب افتخار می‌کردند که بر پیکر حضرتشان نماز خوانده و ایشان را دفن کردند.
البته بر اساس گزارش برخی از منابع متاخر، امام سجاد (علیه‌السّلام) بعد از دفن پیکر مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) بر روی قبر آن‌حضرت نوشت: «هذا قبر الحسین بن علی بن ابی‌طالب الذی قتلوه عطشاناً غریباً».
در جست‌وجویی که داشتیم، این گزارش در منابع کهن و حتی منابع موجود در قبل از قرن دوازدهم مشاهده نشد و اولین فردی که آن‌را نقل کرده، وحید بهبهانی (متوفای ۱۲۰۵ ق) در کتاب الدمعه الساکبه است.

زمان ساخت اولین حرم امام حسین

پس از دفن جسم مطهر امام حسین (علیه‌السّلام) توسط قوم بنی‌اسد و گذاشتن علامت و نشانه‌ای ساده بر قبر شریف سید الشهداء، بارگاه آن‌حضرت برای نخستین بار در همان دوران بنی‌امیه بنا گردید. سید بن طاووس به نقل از حسین بن ابی‌حمزه می‌نویسد: در اواخر زمان بنی‌امیه سقفی بر روی آن ساخته شد و برای آن دری نیز بنا گردید. وی می‌گوید: در اواخر حکومت بنی‌امیه بود که روزی من به قصد زیارت قبر امام حسین (علیه‌السّلام) به راه افتادم، همین‌که نزدیک درِ حائر رسیدم، مردی را مشاهده کردم که می‌گفت: چنانچه می‌خواهی حسین (علیه‌السّلام) را زیارت کنی، از درِ حائر وارد شو. من نیز از همان در وارد بارگاه شدم.
گزارشی دیگر بیان‌گر آن است که بارگاه امام (علیه‌السّلام) پیش از سال ۱۲۸ هجری بنا گردید؛ چراکه امام صادق‌ (علیه‌السّلام) خطاب به جابر جعفی فرمود: چنانچه قصد زیارت قبر حسین (علیه‌السّلام) را داشتی از در نزدیک حائر وارد شو و بر وی درود فرست. با توجه به این‌که، وفات جابر در سال ۱۲۸ هجری اتفاق افتاد، می‌توان گفت حرم امام (علیه‌السّلام) نیز قبل از این زمان بنا شده است. گفتنی است با مرگ مروان بن محمد اموی در سال ۱۳۲ هجری، حکومت بنی‌امیه منقرض شد.

بخش‌های مختلف حرم

بر اساس روایاتی که در مورد نحوه زیارت قبر امام حسین (علیه‌السّلام) و فرزندان و یاران آن‌حضرت (علیه‌السّلام) وارد شده است، می‌توان چگونگی ساخت بارگاه ایشان را ترسیم نمود:

مزار امام و شهدا

بر اساس زیارت‌های وارده، امام حسین (علیه‌السّلام) دارای مزار مشخص و واضحی بود که زائران می‌توانستند به کنار آن رفته و زیارت نمایند؛ چرا که در زیارت‌نامه‌ها از کلماتی؛ مانند «ثُمَّ ادْخُلْ عِنْدَ الْقَبْرِ وَ قُمْ عِنْدَ الرَّاْسِ»، «ثُمَّ انْکبَّ عَلَی الْقَبْرِ»، و «ثُمَّ تَنْکبُّ عَلَی الْقَبْر» استفاده شده است.
همچنین مزار قبر علی اکبر (علیه‌السّلام) نیز در کنار پای امام (علیه‌السّلام) بود و توصیه شده است زائران آن‌را زیارت کنند.
دست کم حدود مدفن برخی از شهدای کربلا مشخص بود؛ زیرا سفارش شده است که مزار آنان نیز زیارت شود.

قبّه‌ و سایبان

کلمه «قبه» به معنای خانه و یا اتاق دایره‌وار کوچک است. بر اساس زیارت‌نامه‌های وارده، در زمان امام صادق (علیه‌السّلام) قبر امام حسین (علیه‌السّلام) دارای سقف و قبه بود؛ چراکه امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: «…فَاِذَا اَتَیتَ الْبَابَ فَقِفْ خَارِجَ الْقُبَّهِ وَ ارْمِ بِطَرْفِک نَحْوَ الْقَبْرِ… ؛ زمانی که خواستی به زیارت امام حسین (علیه‌السّلام) بروی، وقتی به کنار درب رسیدی، در خارج از قبه توقف کرده و به طرف قبر نگاه کن.» سپس امام (علیه‌السّلام) در ادامه فرمود: «اَ اَدْخُلُ اَیهَا الْمَلَائِکهُ الْمُحْدِقُونَ بِهَذَا الْحَرَمِ، الْمُقِیمُونَ بِهَذَا الْمَشْهَدِ. ثُمَّ اَدْخِلْ رِجْلَک الْیمْنَی الْقُبَّهَ وَ اَخِّرِ الْیسْرَی…».

حائر

کلمه «حائر» از ریشه «حیر» به معنای مکانی است که آب در آن‌جا سرگردان باشد. به منطقه‌ای که مزار امام حسین (علیه‌السّلام) در داخل آن قرار داشت، حائر گفته می‌شد. بر اساس زیارت‌نامه‌ای که امام صادق (علیه‌السّلام) به صفوان تعلیم داد، زائر امام حسین (علیه‌السّلام) ابتدا باید قبل از ورود به منطقه حائر، اعمالی را انجام داده و سپس از در ورودی آن منطقه (که گویا دیواری دور آن کشیده شده بود) وارد شده و رویش را ب