پاورپوینت کامل بررسی ارزیابی فولادی استحکام بالا در صنعت سازه های فولادی x 87 اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی ارزیابی فولادی استحکام بالا در صنعت سازه های فولادی x 87 اسلاید در PowerPoint دارای ۸۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی ارزیابی فولادی استحکام بالا در صنعت سازه های فولادی x 87 اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی ارزیابی فولادی استحکام بالا در صنعت سازه های فولادی x 87 اسلاید در PowerPoint :

دانلودپاورپوینت کامل بررسی ارزیابی فولادی استحکام بالا در صنعت سازه های فولادی x 87 اسلاید در PowerPoint

شکل دهی موضعی یا جزئی ( Incremental forming )
همانطور که در فرآیندهای مختلف شکل دهی ورقه اشاره شده ابعاد، ضخامت و تناژ ورقهای مورد استفاده در بدنه شناورها، نسبت به ابعاد قسمت کارگیر پرسها بسیار بزرگ بوده و قطاعهای آنها نیز هر یک به شکل خاص هستند و از طرف دیگر تعداد محصولات تولیدی نسبتاً کم می باشد بنابراین استفاده ار سنبه و ماتریسهای بزرگ و یک تکه برای تولید یک مرحله ای این ورقها از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. برای شکل دهی این نوع ورقها و خصوصاً ورقهایی که دارای یک یا چندین انحنای پیچیده می باشند می توان از روش شکل دهی جزئی یا موضعی( Incremental forming ) و یا پیشرونده (Progressive) استفاده کرد. در این روش کاهش قابل ملاحظه ای در نیروهای شکل دهی در تمامی فرآیندهایی که از این تکنیک بهره می برند، حاصل می شود.
اساس فرآیند شکل دهی موضعی آنست که تغییر در فرم پلاستیک فقط در یک ناحیه باریک یا ناحیه فعال Active Area صورت می گیرد. لذا لازم است که ورق سه بعدی به المانهای کوچکتر تقسیم شده و ابعاد آن نیز تعیین شود.
بنابراین در مرحله اول می بایست خطوط خم بر روی یک ورق سه بعدی به گونه ای تعیین شود که ناحیه ما بین خطوط خم به صورت شکلهای استاندارد همانند استوانه و مخروط در آید. یعنی یک ورق سه بعدی به المانهای نواری شکلکوچکتر استوانه ای و یا مخروطی شکل تقسیم می شوند بنابراین تعداد بی شماری تعداد خطوط خم بدست خواهد آمد که طبعاً می بایست از بین آنها تعداد محدودی خطوط خم به همراه موقعیت هندسی انتخاب کرد.
انتخاب و محدود کردن تعداد خطوط خم بر مبنای ابعاد هندسی سنبه و ماتریس (قالب شکل دهی موضعی) صورت می گیرد. مثلا بر مبنای عرض قالب شکل دهی موضعی، خطوط خمی انتخاب می شود که فاصله آنها برابر با عرض قالب شکل دهی موضعی باشد.
در مرحله دوم المانهای نواری بر مبنای طول قالب شکل دهی موضعی به المانهای شکل دهی کوچکتری با طولی برابر با قالب شکل دهی و عرضی برابر با عرض قالب شکل دهی موضعی انتخاب شود. نسبت عرض به ضخامت ورق در المانهای شکل دهی،‌بزرگ می باشد.