توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یازدهم ماه محرم ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یازدهم ماه محرم ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل یازدهم ماه محرم ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

یازدهم محرم

مقالات مرتبط: ماه محرم (مقالات مرتبط).

پاورپوینت کامل یازدهم ماه محرم ۳۷ اسلاید در PowerPoint سال شصت و یک هجری قمری، روز بعد از عاشورا و روز مصیبت و غم اهل بیت امام حسین (علیه‌السّلام) بود. روزی بود که سپاهیان کوفه به امر عمر بن سعد کشتگان خود را دفن کردند ولی شهدای کربلا را بدون کفن و دفن رها کردند و اهل بیت امام حسین (علیه‌السّلام) و دیگر اسرای کربلا را به سمت کوفه حرکت داده و در کوچه‌های شهر کوفه گردانده و سپس به نزد عبیدالله بن زیاد در قصر دارالاماره وارد کردند. از مصیبت‌های جان‌سوز روز یازدهم این بود که هنگام حرکت کاروان اسرا، آنها را از میان قتلگاه عبور دادند که داغ اسرا با دیدن اجساد شهدا تازه شده و صدای شیون و گریه آنها بلند شد.

فهرست مندرجات

۱ – حرکت دادن اسرا به سمت کوفه
۲ – عبور دادن اسرا از قتتگاه
۲.۱ – روایت یکی از سپاهیان
۲.۱.۱ – سخنان حضرت زینب
۲.۱.۲ – گریه دوست و دشمن
۲.۲ – عزاداری دختر امام حسین
۳ – دفن اجساد شهدا
۴ – ورود اسرا به کوفه
۵ – شهادت دو نوجوان
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – حرکت دادن اسرا به سمت کوفه

پس از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) در عاشورای سال شصت و یک هجری، عمر بن سعد به همراه یارانش تا ظهر روز یازدهم محرم در سرزمین کربلا ماندند و به جمع‌آوری و تدفین کشتگان خود پرداختند.

[۱] شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۱۴، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳.

[۲] شیخ طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱، ص۴۷۰، تهران، اسلامیه، چاپ سوم، ۱۳۹۰ق.

[۳] سید بن طاوس، اللهوف، ص۸۴، تهران، جهان، ۱۳۴۸ش.

[۴] بحرانی، عبدالله، العوالم الامام الحسین علیه‌السّلام، ص۳۶۷، تحقیق مدرسه الامام المهدی عجّل‌الله‌فرجه‌الشریف، قم، چاپ اول، ۱۴۰۷.

[۵] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۶، تحقیق محمدباقر محمودی، بیروت، دارالتعارف، چاپ اول، ۱۹۷۷.

[۶] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج۵، ص۴۵۵، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۹۶۷.

آن‌گاه در حالی‌که اجساد بی سر و مطهر امام (علیه‌السّلام) و یارانش را بر روی زمین رها کرده بودند، بانگ الرحیل سر داده زنان و دختران سالار شهیدان را که امانت‌های رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در میان امتش بودند را در برابر دیدگان هزاران دشمن با رویی گشوده و بدون چادر و پوشش بر شترهای برهنه و بی‌جهاز سوار کردند و همانند اسیران ترک و روم و در حالی‌که در اوج مصیبت و غم و اندوه به سر می‌بردند به سوی کوفه حرکت کردند.

[۷] سید بن طاوس، اللهوف، ص۸۴، تهران، جهان، ۱۳۴۸ش.

۲ – عبور دادن اسرا از قتتگاه

به دستور عمر بن سعد سپاه کوفه کاروان اسرا را از میان قتلگاه عبور دادند. (در برخی از منابع آمده که عبور اسرا از میان قتلگاه به درخواست خود اسرا بوده است).

[۸] سید بن طاوس، اللهوف، ص۱۳۲، تهران، جهان، ۱۳۴۸ش.

در پی این اقدام ناجوانمردانه، داغ اهل بیت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) تازه شد و صدای شیون و زاری آنان به آسمان برخاست.

۲.۱ – روایت یکی از سپاهیان

از قره بن قیس تمیمی (در برخی روایات نام راوی محمد بن مسلم ذکر شده است)

[۹] خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین (علیه‌السّلام)، ج۲، ص۴۴.

-که خود یکی از سپاهیان عمر بن سعد و از حاضرین در میدان کربلا بود- روایت شده که می‌گفت:
«پس از عبور کاروان اسرا از میان قتلگاه، زنان اهل بیت (علیهم‌السّلام) را دیدم که وقتی بر کشته حسین (علیه‌السّلام) و اهل بیتش گذشتند، شروع به شیون و زاری کردند و به صورت‌های خویش می‌زدند. پس سوار بر اسب از کنارشان گذشتم….

۲.۱.۱ – سخنان حضرت زینب

قره بن قیس در ادامه می‌گوید: من هر آنچه را فراموش کنم، سخنان زینب (سلام‌الله‌علیها)، دختر فاطمه (سلام‌الله‌علیها) را فراموش نخواهم کرد، زمانی که بر کشته برادر خویش گذشت، می‌گفت:
«یا مُحَمّداه ، صَلّى‌ عَلَیکَ مَلیکُ السَّماءِ ، هذا حُسَینٌ بِالعَراءِ ، مُزَمَّلٌ‌ بِالدِّماءِ ، مُعَفَّرٌ بِالتُّرابِ ، مُقَطَّعُ الأَعضاءِ ، یا مُحَمَّداه ! بَناتُکَ فِی العَسکَرِ سَبایا ، وذُرِّیَّتُکَ قَتلى‌ تَسفی عَلَیهِمُ الصَّبا ، هذَا ابنُکَ مَحزُوزُ الرَّأسِ مِنَ القَفا ، لا هُوَ غائِبٌ فَیُرجى‌ ولا جَریحٌ فَیُداوى‌؛ وا محمداه، وا محمداه، فرشتگان آسمان بر تو درود می‌فرستند، این حسین (تو) است که با تنی پاره پاره و آغشته به خون در این دشت افتاده است، یا محمداه، این‌ها دختران تو هستند که به اسارت می‌روند و کسانی که باقی مانده‌اند، این کشتگانند که (بی‌سر و عریان بر زمین افتاده‌اند و) باد بر آن‌ها می‌وزد.»

[۱۰] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۶، تحقیق محمدباقر محمودی، بیروت، دارالتعارف، چاپ اول، ۱۹۷۷.

[۱۱] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج۵، ص۴۵۶، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۹۶۷.

[۱۲] خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین (علیه‌السّلام)، ج۲، ص۴۴.

[۱۳] ابن نما حلی، مثیر الاحزان، ص۸۴، قم، مدرسه امام مهدی عجّل‌الله‌فرجه‌الشریف، ۱۴۰۶.

«این، پسر توست، با سر بریده از قفا نه گم شده‌ای است که به بازگشتش امید باشد، و نه زخمی است که مداوایش کنند.»

[۱۴] خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین (علیه‌السّلام)، ج۲، ص۴۵.

–

[۱۵] سید بن طاوس، اللهوف، تهران، جهان، ۱۳۴۸ش، ص۷۸.

[۱۶] بحرانی، عبدالله، العوالم الامام الحسین علیه‌السّلام، ص۳۰۳، تحقیق مدرسه الامام المهدی عجّل‌الله‌فرجه‌الشریف، قم، چاپ اول، ۱۴۰۷.

[۱۷] ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۱۱۳، قم، علامه، ۱۳۷۹ق.

۲.۱.۲ – گریه دوست و دشمن

زینب (سلام‌الله‌علیها) پیوسته از این سخنان می‌گفت تا این‌که به خدا سوگند، دوست