توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عمر بن عبد العزیز اموی ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عمر بن عبد العزیز اموی ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عمر بن عبد العزیز اموی ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

عمر بن عبدالعزیز (خلیفه اموی)

دیگر کاربردها: عمر بن عبدالعزیز (ابهام‌زدایی).

عمر بن عبدالعزیز بن مروان بن حکم یکی از خلفای اموی است که نسبت به سایر حاکمان این سلسله از وجهه نسبتا بهتری برخوردار است. تولد او به سال۶۱ یا ۶۲ هجری بوده است. مادر عمر، ام‌ عاصم؛ دختر عاصم بن عمر بن خطاب بوده است، عمر بن عبدالعزیز از سال ۹۹ تا ۱۰۱هجری خلافت کرد.

فهرست مندرجات

۱ – زندگینامه
۲ – عمر بن عبدالعزیز قبل از خلافت
۲.۱ – بازسازی مسجد النبی
۳ – آغاز خلافت عمر بن عبدالعزیز
۴ – شیوه حکومتی عمر بن عبدالعزیز
۵ – اقدامات عمر بن عبدالعزیز در دوران خلافت
۵.۱ – مواجهه با شیعیان
۵.۲ – مواجهه با خوارج
۵.۳ – برخورد با ظلم و اجحاف به مردم
۵.۴ – تسامح دینی با غیرمسلمانان
۵.۵ – تشکیل دستگاه اداری
۵.۶ – ساختن کاروانسرا
۵.۷ – شروع به کتابت حدیث
۵.۸ – حفظ دستاورد‌های فتوحات
۶ – در گذشت عمربن عبدالعزیز
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – زندگینامه

عمر بن عبدالعزیز بن مروان بن الحکم بن ابی العاص، یکی از خلفای اموی است. مادرش ام عاصم لیلی، دختر عاصم بن عمر بن خطاب است. وی در سال ۶۲ هـ در شهر حلوان مصر متولد شد. در کوچکی قرآن را حفظ کرد. وقتی به سن بلوغ رسید، علاقه اش به فراگیری دانش افزایش یافت.
هنگامی که پدرش خواست او را همراه خود به شام ببرد، وی درخواست کرد تا او را به مدینه بفرستد تا با فقها نشست و برخاست کرده و خلق و خوی ایشان را بگیرد، پدرش نیز پذیرفت.

[۱] طقوش، محمد سهیل، دولت امویان، مترجم حجت الله جودکی، ص۱۷۳.

او با بزرگان مدینه محشور شد و علم دین آموخت. عمر بن عبدالعزیز از افرادی چون انس بن مالک، سائب بن یزید، یوسف بن عبدالله بن السلام و تعدادی دیگر از تابعین روایت کرده است. احمد بن حنبل می‌گوید: من سخن هیچکدام از تابعین را جز عمربن عبدالعزیز حجت نمی‌دانم.

[۲] ابن کثیر الدمشقی، ابوالفداء اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۹ ص۱۹۲.

۲ – عمر بن عبدالعزیز قبل از خلافت

عمر تا سال ۸۵ هـ، سال مرگ پدرش و بخلافت رسیدن عبدالملک در مدینه بود. در این سال عبدالملک، برادر زاده اش را به دمشق فراخوانده و دخترش فاطمه را به همسری او درآورد و او را استاندار منطق خناصره کرد.

[۳] ابن کثیر الدمشقی، ابوالفداء اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۹ ص۱۹۲.

در سال ۸۷ هـ از طرف ولیدبن عبدالملک، استاندار مدینه شد.

۲.۱ – بازسازی مسجد النبی

یکی از اقدامات او در زمان حکمرانی در مدینه تخریب و بازسازی و توسعه مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بود.

[۴] مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ترجمه محمد رضا شفیعی کدکنی، ج۲، ص۶۰۸، تهران، آگه، ۱۳۷۴، چاپ اول.

در سال ۸۸ پیکی از طرف ولید بن عبدالملک به مدینه آمد و عمر بن عبدالعزیز را مامور ساخت که مسجدالنبی را توسعه دهد به گونه‌ای که حجره‌های همسران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در مسجد قرار گیرند. و پشت مسجد و اطراف آن را بخرد تا مساحت مسجد ۲۰۰ ذراع در ۲۰۰ ذراع شود.

[۵] طبری، ابوجعفر محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج ۹، ص ۳۸۱۶

[۶] ابن خلدون، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ ابن خلدون، ج ۲، ص ۱۰۲

وی مدت شش سال استاندار مدینه بود. سیاست باز او مدینه را محل آرامش و امنیت قرار داد، بگونه‌ای که افراد شکنجه شده یا تحت پیگرد از سوی حکومت اموی، بویژه حجاج، به آنجا پناه می‌بردند. لذا حجاج به ولید شکایت کرد که: عصیانگران و شورشیان عراقی در برابر نظام اموی، به عمر پناه برده و از حمابت وی برخوردار می‌شدند. در نتیجه ولید در سال ۹۳ هـ، عمر را از استانداری مدینه خلع کرد.

[۷] طبری، ابوجعفر محمد بن جریر تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج۶، ص۴۸۱.

عمر در زمان خلافت سلیمان از مشاوران بزرگ و یاوران خلیفه شد. سلیمان قبل از مرگ، به پیشنهاد و راهنمایی «رجاء بن حیوه» در نامه‌ای عمر را به شرط جانشینی «یزید بن عبدالملک» خلیفه و عهده دار خلافت کرد. سلیمان در دهم سفر سال ۹۹ هـ در گذشت و عمربن عبدالعزیز به خلافت رسید.

[۸] طقوش، محمد سهیل، دولت امویان، مترجم حجت الله جودکی، ص۱۷۳.

۳ – آغاز خلافت عمر بن عبدالعزیز

سلیمان بن عبدالملک بنا به گفته خودش برای جلوگیری از فتنه، عمر بن عبدالعزیز را جانشین خود قرار داد.

[۹] ابن سعد، طبقات کبری، ج ۶، ص ۲۵

؛

[۱۰] طبری، ابوجعفر محمد بن جریر تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج ۹، ص ۳۹۴۸

؛

[۱۱] ابن خلدون، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ ابن خلدون، ج ۲، ص ۱۲۳

هر چند دوره حکومت عمر بن عبدالعزیز بیش از دو سال نبوده است؛ اما در همین دوره کوتاه اقدامات بسیار شایسته و نیکویی توسط این خلیفه اموی صورت گرفت. به نظر می‌رسد، وی پس از این که به خلافت رسید، احساس کرد که مسئولیت سنگین و وظیفه‌ه‌ای دشوار بر عهده او گذاشته شده است.

[۱۲] طبری، ابوجعفر محمد بن جریر تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج ۹، ص ۳۹۵۱

احتمالا با توجه به این که بخش عمده‌ای از دوره زندگی عمر بن عبدالعزیز در مدینه سپری شده است و با عنایت به این که علاوه بر خاندان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، عالمان و فقهای بزرگی در مدینه حضور داشته‌اند،

[۱۳] طبری، ابوجعفر محمد بن جریر تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج ۹، ص ۳۷۰۸

به نظر می‌رسد، وی تحت تاثیر نظام تعلیمی مدینه از تربیت خاصی برخوردار شده است که با سایر حاکمان اموی متفاوت بوده است.

۴ – شیوه حکومتی عمر بن عبدالعزیز

با مطالع سیاست خلفای قبل ار عمر، به این نتیجه می‌رسیم که در زمان به خلافت رسیدن عمر، پایه‌های خلافت اموی متزلزل شده و به سوی انقراض و نابودی می‌رفت. لذا به احتمال زیاد عمربن عبدالعزیز، با توجه به این موضوع، به این نتیجه رسیده بود که تنها یک اصلاح اساسی است که می‌تواند اوضاع را به نفع امویان تثبیت کند، لذا کوشید وضع متعادلی در جامعه ایجاد کند و حکومت خویش را نه بر پای فشار و استبداد، بلکه بر اساس تعادلی که سمت اصلی آن توجه داشتن به ارزش‌های مقبول در جامع اسلامی و رعایت احکام و سنن دینی بود، قرار دهد.

[۱۴] جعفریان، رسول، تاریخ خلفا، ص۶۵۴.

عمر بن عبدالعزیز از همان ابتدا روش حکومتی خویش را اعلام کرد. او در سخنرانی خود در آغاز خلافتش اعلام کرد: ای مردم بعد از قرآن هیچ کتابی و بعد از محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هیچ پیامبری نیست. من قاضی نیستم، بلکه مجری هستم. بدعت گذار نیستم، بلکه تابع هستم.

[۱۵] ابن سعد، طبقات کبری، ج۶، ص ۳۰

؛

[۱۶] ابن سعد، طبقات کبری، ج۶، ص۶۰

از مزاحم بن زفر نقل شده است، همراه نمایندگان کوفه پیش عمر بن عبدالعزیز رفتم. او درباره امور شهر ما و امیر ما و قاضى ما پرسید. آن گاه گفت: پنج خصلت است که اگر یکى از آن‌ها را قاضى رعایت نکند، مایه ننگ و عار اوست. قاضى باید فهیم و سخت بردبار و سخت پارسا و استوار و چنان عالم باشد که از هر چه نمى‌دانند از او بپرسند، یا چنان باشد که در عین عالم بودن از هر چه نمى‌داند بپرسد.

[۱۷] ابن سعد، طبقات کبری، ج۶، ص۶۲

وی در یکی از سخنرانی هایش گفت: هر کس همراه ماست باید پنج چیز را رعایت کند و گرنه به ما نزدیک نشود:
۱) نیاز کسی را که خود نمی‌تواند برآورده سازد به ما منعکس کند.
۲) با تلاشش ما را در کار نیک یاری رساند.
۳) بر کار نیکی که ما درنیافته‌ایم، راهنمایی کند.
۴) به کسی بی عدالتی نکند.
۵) متعرض آنچه به او مربوط نیست نشود.

[۱۸] ابن کثیر الدمشقی، ابوالفداء اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه.

[۱۹] احمد بن یحیی بن جابر، انساب الاشراف، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی.

۵ – اقدامات عمر بن عبدالعزیز در دوران خلافت

عمر بن عبدالعزیز در دوران خلافت کوتاه خود کارهای بسیاری انجام داد از جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد.

۵.۱ – مواجهه با شیعیان

بنا به گزارش تاریخ، از خلفای اموی تنها عمر بن عبدالعزیز بود که بطور نسبی برخوردی ملایم با اهل بیت د