توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سید جعفر پیشه‌وری (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۷۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سید جعفر پیشه‌وری (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۷۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سید جعفر پیشه‌وری (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۷۳ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل سید جعفر پیشه‌وری (پژوهشکده‌باقرالعلوم) ۷۳ اسلاید در PowerPoint

میرجعفر جوادزاده خلخالی مشهور به سید جعفر پیشه‌وری (۱۲۷۲-۱۳۲۶)، سیاستمدار، روزنامه‌نگار و انقلابی کمونیست ایرانی که نخست‌وزیر حکومت خودمختار آذربایجان و مؤسس فرقه دموکرات آذربایجان بود. وی از بنیانگذاران و عضو کمیته مرکزی حزب عدالت در باکو، از مؤسسین حزب کمونیست ایران در نخستین کنگره آن و دبیر مسؤول تشکیلات این حزب در تهران بود. پیشه‌وری در باکو سردبیر روزنامه دوزبانه ترکی آذربایجانی – فارسی «حریت» بود. وی گرداننده اصلی روزنامه حقیقت بود که در تهران منتشر می‌شد. بعدها او روزنامه آژیر را در تهران منتشر کرد.
تشکیل، تقویت، بالا بردن توانمندی حزب توده و فرقه دموکرات آذربایجان با قدرت سیاسی، نظامی و مالی شوروی بود. بنابراین وابستگی فرقه دموکرات آذربایجان به اتحاد شوروی، به ویژه حزب کمونیست آذربایجان شوروی از آغاز آشکار بود و در بستر زمان فزونی یافت.
سرانجام روز ۲۰ تیر ۱۳۲۶ سیدجعفر پیشه‌وری که در ۲۱ آذر ۱۳۲۵ در برابر حمله قوای دولتی عقب‌نشینی کرده و به باکو گریخته بود، در یک سانحه اتومبیل در این شهر کشته شد.

فهرست مندرجات

۱ – فعالیت سیاسی در حزب عدالت
۲ – ورود ارتش سرخ به ایران
۳ – حبس در زندان رضاخان
۴ – تشکیل حزب توده
۵ – انتشار روزنامه آژیر
۶ – تشکیل حزب دموکرات
۷ – رد اعتبارنامه پیشه‌وری
۸ – امتیاز نفت شمال
۹ – حرکت به سوی آذربایجان
۹.۱ – مذاکره با استاندار آذربایجان
۹.۲ – استقرار حکومت در آذربایجان
۹.۳ – اصلاحات اجتماعی و اقتصادی
۹.۴ – عدم رضایت مردم از فرقه دموکرات
۹.۵ – سقوط فرقه دموکرات
۹.۶ – فرار سران فرقه دموکرات
۱۰ – درگذشت
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – فعالیت سیاسی در حزب عدالت

شروع کار مطبوعاتی او مربوط به همین دوران است و نخستین مقاله‌اش گویا‌ اندکی پس از درگرفتن “انقلاب فوریه “۱۹۱۷ در روزنامه “آچیق‌سوز” که ارگان حزب مساوات بود و به سردبیری “رسول‌زاده” به چاپ رسید؛ ولی نویسندگی را به شکل حرفه‌ای با چاپ مقالاتی در روزنامه “آذربایجان جز لاینفک ایران است”، آغاز کرده است. ‌

[۱] رییس نیا، رحیم، آخرین سنگر آزادی، تهران، شیرازه، ۷۷، ص۱۶ـ۱۷.

پس از متلاشی شدن حزب دموکرات شاخه باکو ۱۹۱۸ پیشه‌وری همراه بسیاری از اعضای حزب، به حزب عدالت پیوست و در مهر ۱۲۹۸ سردبیر روزنامه “حریت” ارگان حزب عدالت شد. ‌این روزنامه ارگان کمیته حزب دموکرات بود، حزبی که “محمدعلی تربیت” به وجود آورده و متشکل از ایرانیان مهاجری بود که در آن سامان زندگی می‌کردند. ‌

[۲] مراغه‌ای، علی، از زندان رضاخان تا صدر فرقه دموکرات، تهران، اوحدی، ۸۲، ص۱۴.

هسته اولیه حزب عدالت گروه‌های کوچکی از کارگرانی بودند که افراد شاخصی چون “اسدالله غفارزاده”، “بهرام آقایوف” و “احمد امیروف” رهبری آن‌را در بعضی تظاهرات و اعتراضات به عهده داشتند. ‌بسیاری از اعضای حزب در واقع همان دهقانان فراری و فقیری بودند که از نواحی مختلف آذربایجان بدان دیار کوچیده بودند. ‌پس از متلاشی شدن حزب دموکرات به حزب عدالت پیوست و در اواسط سال ۱۲۹۸ به عضویت کمیته مرکزی حزب برگزیده شد. ‌”مترقی‌ترین تشکیلات سیاسی ایرانیان مرا با آغوش باز پذیرفت، دستور داد، روزنامه “حریت” را تاسیس و اداره نمایم. ‌”

[۳] سیدجعفر پیشه وری، روزنامه آزیر، ۱۵/۵/۱۳۲۲، شماره ۹۱.

در واقع پیشه‌وری با نویسندگی به احزاب کمونیستی پیوست. ‌

۲ – ورود ارتش سرخ به ایران

به دنبال اشغال باکو در اردیبهشت ۱۲۹۹ مسئولین نظامی شوروی به مقامات ایران در شهر مرزی آستارا اعلام کردند که شوروی هیچ دعوایی با ایران ندارد. ‌لیکن قصد دارد، از طریق دریا و زمین به انگلیس حمله کند. ‌بعد از عقب‌نشینی نیروهای انگلیس به طرف قزوین زمینه مساعدی برای پیشرفت فعالیت‌های کمونیست (حزب عدالت) فراهم شد. ‌

[۴] مراغه‌ای، علی، از زندان رضاخان تا صدر فرقه دموکرات، تهران، اوحدی، ۸۲، ص۴۲.

بعد از اینکه اعضای حزب عدالت ایران در ۱۹۲۰ به دو شاخه تقسیم شد، گروهی تابعیت شوروی را پذیرفتند و فعالیت‌های خود را در همانجا ادامه دادند و گروه دوم که هنوز تابعیت دولت ایران را داشتند، به تدریج وارد ایران شدند. ‌یکی از اهداف اصلی حزب عدالت ایران “پیروز گردانیدن جنبش‌های آزادی‌بخش ملی و دموکرات خلق‌های ایران و برپاداشتن حاکمیت دموکراتیک خلق در کشور بود. ‌بعد از ورود ارتش سرخ و یا هم زمان با آن پیشه‌وری که اکنون ۲۷ سال داشت، به همراه هیئتی از اعضای حزب کمونیست به شمال ایران اعزام می‌شود و این در حالی است که جمهوری جنگل به رهبری، “میرزا کوچک‌خان” تازه شکل گرفته است. ‌پیشه‌وری با میرزا به مذاکره پرداخته و در اواسط خرداد ۱۲۹۹ش، جمهوری گیلان اعلام موجودیت می‌کند. ‌پیشه‌وری نیز به عنوان وزیرخارجه حکومت انقلابی مذکور معرفی می‌شود. ‌

[۵] رییس نیا، رحیم، آخرین سنگر آزادی، تهران، شیرازه، ۷۷، ص۳۶.

پیشه‌وری و عدالتی‌ها بعد از ورود به گیلان در شهر انزلی به تبلیغ مرام کمونیستی می‌پردازد. ‌آنها‌ اندکی بعد از جذب نیرو به مسلح کردن آنها می‌پردازند. ‌اما اختلاف بین قوای جنگل و عدالتی‌ها بالا می‌گیرد. ‌کوچک‌خان از آن‌ها می‌خواهد به علت اینکه رهبری نهضت در دست عناصری به شدت مذهبی قرار دارد، از تبلیغات کمونیستی که باعث تفرقه و تجزیه می‌شود، پرهیز نماید. ‌اما اعضای حزب عدالت بی‌توجه به خواست‌های او در تبلیغ مرام کمونیستی و مخالف با مقدسات مردم تا آنجا پیش رفتند که ضربه خردکننده‌ای بر پیکر جمهوری نوپای جنگل وارد کردند و مردم را از نهضت جنگل مایوس و دلسرد کردند. ‌

[۶] مراغه‌ای، علی، از زندان رضاخان تا صدر فرقه دموکرات، تهران، اوحدی، ۸۲، ص۵۴.

۳ – حبس در زندان رضاخان

پیشه‌وری با عنوان “پرویز” سرمقاله‌های روزنامه “حقیقت” را می‌نوشت موقع به سلطنت رسیدن رضاشاه مقالات مخالف و انتقادی می‌نوشت و به شهرت رسید. ‌

[۷] الموتی، مصطفی، ایران در عصر پهلوی، لندن، بی نا، ۱۹۹۵، ج۴، ص۳۳۳.

در سال ۱۳۰۹ دستگیر و زندانی شد. ‌وقتی قانون ضدکمونیستی توسط داور به مجلس ارائه شد، تقریبا تمامی رهبران کمونیستی در ایران دستگیر شدند، جرم آنها اقدام علیه امنیت کشور بود. ‌پیشه‌وری یکی از همین دستگیرشدگان بود. ‌پیشه‌وری خود در مورد این سال‌ها می‌گوید: «حال که ۵۰ سال از عمرم می‌گذرد و سی سال آن را در مبارزه سیاسی و در زندان‌ها به سر برده‌ام، خود را همان مستخدم زحمتکشی می‌دانم که در مدرسه خدمت می‌کرد و برای همان طبقه هم می‌نویسم، در جریان نهضت جنگل به تهران آمدم و شورای مرکزی اتحادیه کارگران را تشکیل و روزنامه حقیقت را منتشر کردم و در دوره رضاخان چهار بار مرکز ما را منحل کردند. ‌ولی پنجمین بار مرکز را تشکیل داده و فعالیت مطبوعاتی را به اروپا منتقل کردم و نشریات خود را توانستم از دیوار چینی که پلیس رضاخان دور ایران تشکیل داده بودند، به ایران برسانیم. ‌بالاخره در سال ۱۳۰۹ توقیف شدم، هشت سال تمام در قصر به غیر از ما زندانی سیاسی نبود، می‌خواستند ما را به مرگ تدریجی نابود کنند، در سال ۱۳۱۹ بعد از ده سال به کاشان تبعید شدم، بیست روز بعد از شهریور ۲۰ توانستم رهایی یافته خود را به تهران رسانم. ‌

[۸] الموتی، مصطفی، ایران در عصر پهلوی، لندن، بی نا، ۱۹۹۵، ج۴، ص۳۳۱.

۴ – تشکیل حزب توده

پیشه‌وری پس از بازگشت از تبعید به کمک “احمد اسدی” که از شهریور ۲۰ رییس اداره تعاونی شده بود، در آن اداره استخدام می‌شود. ‌او بعد از ۲۰ روز که از کاشان به تهران آمده بود، در جلسه‌ای که با تلاش “ایرج اسکندری” به منظور تاسیس حزب توده در خانه “سلیمان ‌میرزا” تشکیل شد، حضور فعال داشت. ‌او به همراه ایرج اسکندری، سلیمان میرزا، رضا روستا، با رای مخفی انتخاب شدند تا مقدمات تشکیل حزب را فراهم کنند. ‌

[۹] اسکندری، ایرج، خاطرات سیاسی، تهران، هفته، ۶۲، ص۱۱۶.

۵ – انتشار روزنامه آژیر

در خواست امتیاز روزنامه “آژیر” توسط پیشه‌وری پس از تصویب لایحه‌ای در مجلس شورای ملی امکان پذیر شد که از سوی “دکتر سیاسی” وزیر فرهنگ وقت به مجلس ارائه شد. ‌”ارسنجانی” می‌گوید: «پیشه‌وری وقتی روزنامه آژیر را منتشر می‌کرد من در آپارتمان روزنامه “داریا” دو اتاق به او واگذار کردم»

[۱۰] الموتی، مصطفی، ایران در عصر پهلوی، لندن، بی نا، ۱۹۹۵، ج۴، ص۳۳۴.

البته پیشه‌وری در حزب توده نماند، یکی از موارد مهم زندگی سیاسی او برخورد و رابطه‌اش با حزب توده است. ‌او حزب توده را آنقدر جدی و مهم نیافته بود که خود را جز او بداند، وی خود را مردی سرد و گرم چشیده می‌دانست و معتقد بود که اعضای جوان و فکلی حزب باید به او به عنوان لیدر مراجعه کنند. ‌حضور “ارشیر آوانسیان” به عنوان مخالف پیشه‌وری در حزب را باید یکی از علت‌های کناره‌گیری او از حزب دانست. ‌اختلافات شدید او با آوانسیان از دوران زندان شروع شده بود و تا رد اعتبارنامه‌اش در مجلس چهاردهم توسط آوانسیان و دیگر دشمنان پیشه‌وری پیش رفت. ‌

[۱۱] کشاورز، فریدون، من متهم میکنم، بی جا، بی تا، بی نا، ص۸۰.

۶ – تشکیل حزب دموکرات

ورود پیشه‌وری به همراه بعضی از دوستانش همچون “سلام‌الله جاوید” به حزب دموکرات و کناره‌گیری‌اش از آن که باز هم حمایت و تاکید او بر اعطای امتیاز نفت به روس‌ها است. ‌شکل‌گیری این حزب همزمان با درگیری پیشه‌وری با حزب توده و رد اعتبارنامه‌اش در مجلس بود. ‌در پاییز ۱۳۲۳ وقتی اعطای “امتیاز نفت شمال” به شوروی مطرح شد. ‌اکثریت حزب دموکرات با اعطای امتیاز نفت مخالفت کردند؛ اما پیشه‌وری و گروه اقلیت او موافق اعطای امتیاز بودند و حتی در کمیته مرکزی تاکید نمودند از سوی حزب دموکرات میتینگی برگزار شود و وقتی کمیته مرکزی با این پیشنهاد مخالفت کرد. ‌پیشه‌وری و دوستانش از حزب جدا شدند. ‌

[۱۲] جودت، حسین، از انقلاب مشروطه تا انقلاب شاه و ملت، تهران، بی نا، ۵۶، ص۴۴۵-۴۴۹.

۷ – رد اعتبارنامه پیشه‌وری

در انتخابات مجلس چهاردهم در تبریز برای نه کرسی، دوازده نفر نامزد شدند که از بین آنها سه نفر که پیشه‌وری رهبری آنان را به دست داشت، توسط حزب توده و اتحادیه‌های کارگری پشتیبانی می‌شدند، با کنترل شدیدی که “سرلشگر مقدم” بر روز انتخابات داشت در بیشتر شهرها شوروی و هوادارانش نتوانستند کاری از پیش ببرند، به همین دلیل کوشیدند تا فرصت از دست رفته را در آذربایجان جبران کنند، در نتیجه انتخابات از بین نه نفر نماینده منتخب به ترتیب “حاج‌خویی” و پیشه‌وری بیشترین آرا را به دست آوردند. ‌

[۱۳] آبراهامیان، یرواند، ایران بین دو انقلاب، ترجمه گل محمدی، تهران، نی ۷۷، ص۲۴۴.

مجلس چهاردهم در ۲۶ اسفند رسما کار خود را با بررسی اعتبارنامه نمایندگان آغاز کرد. ‌در تیر ۲۳ جلسه مجلس برای بررسی اعتبارنامه پیشه‌وری تشکیل شد. ‌شریعت‌زاده و تعداد دیگری از نمایندگان با اعتبارنامه پیشه‌وری مخالفت کرده و بر فشار و دخالت روس‌ها در انتخابات تبریز تاکید کردند. ‌

[۱۴] خاطرات امیرتیمور کلالی، ویراستار حبیب لاجوردی، دانشگاه‌هاروارد، ۱۹۹۷، ص۲۷۴ـ۲۷۵.

۸ – امتیاز نفت شمال

بعد از اینکه “کافتارادزه” معاون وزارت خارجه شوروی در شهریور ۲۳ وارد تهران شد، تا امتیاز نفت شمال را از دولت ایران مطرح کند. ‌روزنامه‌های حزب‌توده از این درخواست حمایت کردند. ‌سیدجعفر پیشه وری نیز در روزنامه آژیر در دفاع از منافع شوروی