توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سید احمد علوی عاملی اصفهانی ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سید احمد علوی عاملی اصفهانی ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سید احمد علوی عاملی اصفهانی ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

سید احمد علوی عاملی

مقالات مرتبط: سید احمد علوی عاملی (مقالات مرتبط).

سید اَحْمَدِ عَلَوی عاملی، یا سیداحمد فرزند زین‌العابدین علوی (یا حسینی) عاملی اصفهانی، حکیم، متکلم و محدث مشهور قرن ۱۱ق/ ۱۷م، از شخصیت‌های بزرگ مکتب فلسفی اصفهان و مفسر الهیات شفای ابن‌سینا می‌باشد. احمد علوی بیشتر تحصیلات خود را نزد شیخ بهایی و میرداماد به انجام رساند. وی در روش فلسفی از اتباع حکمای مشّائی اسلام است و از افکار شیخ اشراق و تابعان و شارحان حکمت وی نیز متأثر است. به واسط عقیدت خاص و ارادت مخصوصی که به استاد بزرگ خود دارد، روش فلسفی او همان طریق میرمحمدباقر داماد است و با اینکه با ملاصدرا معاصر بوده، اصلاً به افکار و عقاید او توجهی ننموده است. احمد علوی چند کتاب در دفاع از اسلام و اثبات نبوت حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و رد شبهات معاندان نوشته است.

فهرست مندرجات

۱ – نسب
۲ – زادگاه و محل وفات
۳ – استادان و اجازه‌نامه
۴ – احترام خاص به میرداماد
۵ – آشنایی با تورات و انجیل و زبان عبری
۶ – نوشتن کتاب در دفاع از اسلام
۷ – مدفن
۸ – فرزندان و نوادگان
۹ – آثار
۱۰ – نظر محققان معاصر
۱۰.۱ – جلال‌الدین آشتیانی
۱۰.۲ – هانری کربن
۱۱ – فهرست منابع
۱۲ – پانویس
۱۳ – منبع

۱ – نسب

پدر احمد مقیم جبل‌عامل بود و نقابت سادات را برعهده داشت، ولی در اوایل دور صفویه به ایران مهاجرت کرد و در اصفهان اقامت گزید. او پیش از مهاجرت در محضر شیخ نورالدین علی کرکی، معروف به محقق ثانی (د ۹۴۰ق/ ۱۵۳۳م) درس می‌خواند و داماد استاد خویش شد. ثمر این ازدواج احمد علوی است. دختر دیگر کرکی به عقد شمس‌الدین محمد مرعشی ــ از شاگردان مورد علاق کرکی و از سادات مرعشی مازندران ــ درآمد که میرمحمدباقر داماد، استاد احمد علوی، از این وصلت متولد شد. به‌این‌ترتیب احمد علوی و میرداماد خاله‌زادگان یکدیگر، و نو دختری محقق ثانیند. بعدها سیداحمد دختر میرداماد را به زنی گرفت و داماد او شد.

[۱] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۶-۷.

۲ – زادگاه و محل وفات

احمد علوی ظاهراً در ایران زاده شد و بیشتر عمر خود را در اصفهان گذراند و در همانجا درگذشت.

[۲] امین، محسن، اعیان الشیعه، ج۲، ص۵۹۳.

سال تولد او معلوم نیست، تنها می‌دانیم که از میرداماد (د ۱۰۴۱ق/ ۱۶۳۱م) جوان‌تر بوده است.

۳ – استادان و اجازه‌نامه

احمد علوی بیشتر تحصیلات خود را نزد شیخ بهایی (د ۱۰۳۱ق/ ۱۶۲۲م) و میرداماد به انجام رساند

[۳] شیخ حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۱، ص۳۳.

و فلسفه، فقه، حدیث، تفسیر و دیگر معارف اسلامی را از آن دو آموخت و به دریافت اجازه از ایشان نائل آمد. متن این اجازه‌ها در بحارالانوار آمده است. شیخ بهایی در اجازه‌نام خود از احمد تجلیل می‌کند و می‌نویسد که او مجاز است علاوه بر کتب اربعه، تألیفات وی را (۸ کتاب خود را نام می‌برد) نیز روایت کند. تاریخ این اجازه ۱۰۱۸ق/ ۱۶۰۹م است.

[۴] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۶، ص۱۵۷.

احمد علوی از میرداماد دو اجازه دارد. میرداماد در اجازه‌نام اول (۱۰۱۷ق) او را بسیار می‌ستاید و می‌نویسد که الهیات شفا را نزد من خوانده، و اکنون نیز سرگرم فن قاطیغوریاس آن کتاب است. همچنین نمطهای اول و سوم اشارات ابن‌سینا و شرح خواجه نصیرالدین طوسی بر آنها را پیش من می‌خواند…

[۵] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۶، ص۱۵۲-۱۵۴.

اجازه‌نام دوم (۱۰۱۹ق) حاکی از این است که احمد علوی نزد میرداماد، انالوطیقای ثانی یعنی فن برهان کتاب شفا را خوانده، و در آن بحث و تحقیق کرده است.

[۶] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۶، ص۱۵۵-۱۵۶.

۴ – احترام خاص به میرداماد

احمد علوی همواره از میرداماد به احترام یاد می‌کند و در یک‌جا او را «معلم حکمت ایمانی یمانی» می‌خواند

[۷] علوی، احمد، لطائف غیبیه، ص۵۹.

و در نوشته‌های خود می‌کوشد که از افکار و عقاید او حمایت کند؛ شاهد بر این مطلب کتاب النفحات اللاهوتیه فی العثرات البهائیه اوست که در آن به طرفداری میرداماد از شیخ بهایی انتقاد می‌کند. میرداماد نیز متقابلاً توجه خاصی به سیداحمد داشت، چنانکه بر کتاب کشف الحقائق وی تقریظ نوشت

[۸] امین، محسن، اعیان الشیعه، ج۲، ص۵۹۳.

[۹] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۸.

و از او خواست تا شرحی بر قبسات بنویسد.

[۱۰] آشتیانی، جلال‌الدین، منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران، ج۲، ص۶.

۵ – آشنایی با تورات و انجیل و زبان عبری

سیداحمد زبان عبری را به خوبی می‌دانسته، و با تورات و انجیل‌های چهارگانه آشنایی ژرفی داشته است و در یک‌جا عبارتی از سفر تکوین را به عبری، ولی با خط عربی آورده، و به فارسی ترجمه کرده است.

[۱۱] کربن، هانری، فلسف ایرانی و فلسف تطبیقی، ص۱۰.

[۱۲] کربن، هانری، فلسف ایرانی و فلسف تطبیقی، ص۶۴.

۶ – نوشتن کتاب در دفاع از اسلام

احمد علوی چند کتاب در دفاع از اسلام و اثبات نبوت حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و رد شبهات معاندان نوشته است. وی در دوره‌ای که مبلغان مسیحی می‌کوشیدند تا کتابهایی بر ضد اسلام بنویسند، به مقابله برخاست و با تسلطی که بر فلسفه و کلام دیگر معارف اسلامی و کتب عهدین داشت، به دفاع از اسلام پرداخت. او در آثاری چون مصقل صفا، لوامع ربانی، صواعق الرحمان و نیز لطائف غیبیه نشان می‌دهد که سخنانش متکی به اسناد و مدارک است، چنانکه در موارد لازم از عبارات عهدین شاهد می‌آورد و با نقل جملات و ذکر محل دقیق و ترجم آنها به فارسی و نیز تحلیل آنها مهارت خود را در این زمینه آشکار می‌سازد. سیداحمد در این نوشته‌ها می‌کوشد تا نشان دهد که در کتب عهدین به نبوت پیامبر اسلام بشارت داده شده، و محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) همان «فارقلیط» انجیل یوحناست.

[۱۳] علوی، احمد، لطائف غیبیه، ص۲۱۸.

[۱۴] کربن، هانری، فلسف ایرانی و فلسف تطبیقی، ص۱۰.

[۱۵] کربن، هانری، فلسف ایرانی و فلسف تطبیقی، ص۶۴.

به گفت هانری کربن: «تصوری که این حکیم شیعی از مسیحیت آغازین دارد، بسیار امروزی است، به‌ویژه اینکه این تصور ناظر بر الهیاتی مبتنی بر پاراقلیط است».

[۱۶] کربن، هانری، فلسف ایرانی و فلسف تطبیقی، ص۱۰.

[۱۷] کربن، هانری، فلسف ایرانی و فلسف تطبیقی، ص۶۳-۶۴.

۷ – مدفن

احمد علوی، چنانکه گفته شد، در اصفهان وفات یافت و در تکی آقارضی به خاک سپرده شد.

[۱۸] دانشنامه.

[۱۹] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۷.

سال وفات او به درستی معلوم نیست، جز اینکه آقابزرگ آن را میان سالهای ۱۰۵۴-۱۰۶۰ق/ ۱۶۴۴-۱۶۵۰م دانسته است.

[۲۰] آقابزرگ طهرانی، محمدحسن، الذریعه، ج۱۸، ص۳۶۶.

۸ – فرزندان و نوادگان

برخی از فرزندان و نوادگان احمد، اهل علم بوده‌اند و از مؤلفان و دانشمندان به‌شمار می‌روند؛ از آن جمله‌اند:
۱. میرمحمد عبدالحسیب (د ۱۱۲۱، یا ۱۱۳۳ق/ ۱۷۰۹، یا ۱۷۲۱م)، فرزند سیداحمد که از پدر خود اجاز روایت داشت و آثاری به عربی و فارسی در زمین تفسیر، کلام، ادعیه و معارف دینی از او به یادگار مانده است.

[۲۱] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۱۹.

[۲۲] صدر، حسن، تکمله امل الآمل، ص۲۵۳-۲۵۴.

[۲۳] جزی، عبدالکریم، رجال اصفهان، ص۹۴، حاشیه ۱۰۶.

[۲۴] مهدوی، مصلح‌الدین، تذکره القبور، ص۱۲۲.

۲. بدرالدین، فرزند سیداحمد که محدث، فقیه، ادیب و شاعر بود و در طوس سکنى داشت و در آنجا تدریس می‌کرد. وی آثاری در اصول دین و احادیث و اخبار و ادعیه دارد.

[۲۵] مدرس، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۹۰.

[۲۶] دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامه دهخدا، ج، ص، ذیل عاملی.

۳. میرمحمد اشرف، فرزند عبدالحسیب که از شاگردان مجلسی بود و از او اجاز روایت داشت. در ۱۱۳۳، یا ۱۱۴۵ق/ ۱۷۲۱، یا ۱۷۳۲م در ورنوسفادران سدهِ اصفهان وفات یافت و همانجا مدفون گردید. او آثاری در فلسفه، کلام، حدیث و رجال دارد.

[۲۷] جزی، عبدالکریم، رجال اصفهان، ص۹۵، حاشیه.

[۲۸] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۲۰-۲۲.

از نوشته‌های او کتاب فضائل السادات به طبع رسیده است (قم، ۱۳۸۰ق).

۹ – آثـار

بیشتر نوشته‌های احمد علوی در زمین فلسفه و مباحث کلامی و به شیو استادش میرداماد، با تمایلی به عرفان است. او آثاری به زبان عربی و فارسی دارد و «در هر دو زبان دارای تحریری روان و جذاب و در تقریر و تحریر مباحث علمی مسلط است».

[۲۹] آشتیانی، جلال‌الدین، منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران، ج۲، ص۵.

نثر فارسی او نثری است محکم و آمیخته به اصطلاحات فلسفی و عرفانی و صنایع ادبی.

[۳۰] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۱۰-۱۵.

[۳۱] روضاتی، محمدعلی، فهرست کتب خطی کتابخانه‌های اصفهان، ج۱، ص۱۷۳-۱۸۱.

مهم‌ترین آثار او اینهاست:
۱. اظهار الحق و معیارالصدق، به فارسی، در دفاع از میرلوحی سبزواری. میرلوحی کتابی در هجو ابومسلم خراسانی و حسین بن منصور حلاج تألیف کرده، و گرفتار عوام شده بود. احمد به دفاع از او برخاست و در ۱۰۴۳ق/ ۱۶۳۳م کتاب اظهارالحق را نوشت. دیگر علما نیز به وی تأسی کردند و به این ترتیب ۱۶ رساله در تأیید میرلوحی نوشته شد.

[۳۲] روضاتی، محمدعلی، فهرست کتب خطی کتابخانه‌های اصفهان، ج۱، ص۱۷۰-۱۷۱.

[۳۳] روضاتی، محمدعلی، فهرست کتب خطی کتابخانه‌های اصفهان، ج۱، ص۱۷۵.

[۳۴] میردامادی، جمال‌الدین، مقدمه بر لطائف غیبیه، ص۱۱-۱۲.

۲. بیان الحق و تبیان الصدق، به عربی، در احکام وقف.

[۳۵] آقابزرگ طهرانی، محمدحسن، الذریعه، ج۳، ص۱۷۹.

[۳۶] آستان قدس ف، فهرست، ص۹۳.

۳. حظیره الانس من ارکان ریاض القدس، به عربی، گزیده‌ای است از کتاب ریاض القدس.

[۳۷] آقابزرگ طهرانی، محمدحسن، الذریعه، ج۱۱، ص۳۳۴.

[۳۸] مرکزی، خطی، ج۳(۱)، ص۲۴۹-۲۵۰.

[۳۹] مرکزی، خطی، ج۱۷، ص۱۴۴.

[۴۰] بهروزی، علینقی و محمدصادق فقیری، فهرست کتب خطی کتابخان ملی فارس، ج۱، ص۲۳۹.

[۴۱] شورا، خطی، ج۱۶، ص۳۰۵.

۴. رساله فی نجاسه الخمر، در رد رسال امین استرابادی. این کتاب در ۱۰۳۴ق/ ۱۶۲۵م تألیف شده، و نسخه‌های خطی آن در کتابخان مرکزی دانشگاه تهران موجود است.

[۴۲] مرکزی، خطی، ج۱۲، ص۲۷۴۳.

[۴۳] دانش‌پژوه، محمدتقی، فهر